မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်စားသုံးခြင်း (၃)

ကောင်မလေးက ဉာဏ်ကောင်းပေမယ့် လျူကျားယန်က အော်မိတော့မလိုဖြစ်တုန်း ဟူအန်းချန်ရဲ့လက်ကို ကိုက်လိုက်နိုင်ပေမယ့် မကျေနပ်တဲ့အဘွားရဲ့ မျက်နှာကတော့ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါချေ။

သူမက လျူကျားယန်ဘေးမှာ ရပ်နေပြီး ခါးကုန်းနေပြီးသား ကျောပြင်က မယုံနိုင်စရာ ကုန်းကွသွားလေသည်။

ဖယောင်းရောင်ဖျော့ဖျော့၊ ညှိုးခြောက်ခြောက် ဒီမျက်နှာက လျူကျားယန်ကို တည့်တည့်ချိန်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မီးခိုးရောင်အမြှေးပါး ဖုံးအုပ်နေတဲ့ မျက်ဆံတွေက လျူကျားယန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

လျူကျားယန်က ခေါင်းကို အမြန်မော့ပြီး သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ လွီရှင်းကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ချိန်တည်းမှာ လွီရှင်းလည်း မော့ကြည့်နေပြီး သူ့အကြည့်ချင်း ဆုံနေတာကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။

လွီရှင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက အဲ့ဒီအချိန်မှာ အထူးနက်ရှိုင်းနေကာ လျူကျားယန်ကို မရွှေ့မပြောင်းဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး အကြည့်လွှဲဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါချေ။

ရုတ်တရက် လျူကျားယန်တစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာဖြစ်လာလေသည်။ လွီရှင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို ခံစားရပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဆက်ကြည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။

သူမ အကြည့်ကို ယန်ကျွင်းဇဲဆီ ရွှေ့လိုက်လေသည်။

သူလည်း သူမကို ကြည့်နေတာပါပဲ။

ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက မကျေနပ်တဲ့အဘွားဟာ လျူကျားယန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံရတယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိနေလေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်စားသုံးခြင်း? မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်စားသုံးခြင်း?

မကျေနပ်တဲ့အဘွားရဲ့ စွမ်းရည်အရ လျူကျားယန်ကို သတ်ဖို့ မိနစ်ပိုင်းပဲ ကြာပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အခုချိန်အထိ သေသွားတဲ့ လျူချန်နဲ့ ဝမ်ချင်တို့ကို ဘယ်နေရာမှ မတွေ့ရသေးပါချေ။

ဒီနှစ်ယောက် မကြာခင် မပေါ်လာဘူးဆိုရင် ဟူအန်းချန်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ခါးပတ်တွေက မကျေနပ်တဲ့အဘွားရဲ့ သွားကြား ညှပ်စေဖို့တောငါ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ အလေးအနက် သံသယရှိလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ မကျေနပ်တဲ့အဘွားက သူ့ကျောကုန်းကို ပြန်ဖြောင့်လိုက်ပြီး လျူကျားယန်ဆီကနေ ခြေလှမ်းသေးသေးလေးတွေနဲ့ လှုပ်ရှားပြီး လွီရှင်းဘက်ကို ဦးတည်ကာ သူ့နောက်မှာ ရပ်လိုက်လေသည်။

လျူကျားယန်က သက်ပြင်းချလိုက်တော့ သူ့ကိုယ်က ယိမ်းထိုးသွားလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်အထိ တင်းမာနေတဲ့ အာရုံကြောတွေက နည်းနည်းလေး ပြေလျော့သွားပြီး သူ့အသက်ရှူသံက ပေါ့ပါးလာကာ အမြင်အာရုံက မှောင်မိုက်သွားပြီး မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ဟူအန်းချန်က သူ့ကို အမြန်ထိန်းလိုက်လေသည်။

မကျေနပ်တဲ့အဘွားက သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတာကို သိတဲ့ လွီရှင်းကတော့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူ့အရှေ့က အရာကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူ့ကျောကုန်းက အမွေးတွေ ထောင်လာပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်တဲ့ ခံစားမှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားလေသည်။

ဒုတ်ခနဲ၊ ခြောက်သွေ့တဲ့ လက်နှစ်ဖက်က နောက်ကနေ ရောက်လာပြီး လွီရှင်းရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ တင်လိုက်လေသည်။

လွီရှင်းက နည်းနည်းလေး တုန်ယင်သွားပြီး သူ့နဖူးက ရုတ်တရက် စိုစွတ်လာသလို ခံစားရလေသည်။

အရည်တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသလိုမျိုးပါပဲ။

ဟူအန်းချန်နဲ့ လျူကျားယန်တို့ရဲ့ အမြင်အရတော့ သူတို့က မကျေနပ်တဲ့အဘွားရဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ လျှာက လွီရှင်းရဲ့ နဖူးကို တစ်လစ်ပြီး တစ်လစ် လျှာနဲ့လျက်နေတာကို တွေ့ရလေသည်။

အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသလိုပါပဲ။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် လွီရှင်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ယင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုက လွတ်သွားကာ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ လျူကျားယန်ရဲ့ လက်တွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခုန်ထလိုက်လေသည်။

"မကောင်းဘူး!"

တပြိုင်တည်းမှာလိုလို ဟူအန်းချန်ရဲ့ "သန့်ရှင်းရေးသမား" နှစ်ခုက မကျေနပ်တဲ့အဘွားရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

လျှို့ဝှက်ခါးပတ်တွေ ပေါက်ကွဲသွားတော့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး မှိန်မှိန်လေးရှိနေတဲ့ ဧည့်ခန်းကို ခဏတာ မျက်စိစူးလောက်အောင် လင်းထိန်သွားစေလေသည်။

သာမန် လေလွင့်ဝိညာဉ်ဆိုရင် "သန့်ရှင်းရေးသမား" နှစ်ခုက ဖျက်ဆီးဖို့ လုံလောက်လေသည်။ ဒါပေမယ့် မကျေနပ်တဲ့အဘွားက “ဝိညာဉ်ရုပ်ထုတစ်ပိုင်း” အဆင့်ဖြစ်ပြီး "သန့်ရှင်းရေးသမား" နှစ်ခုက သူ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ နောက်ဆုတ်သွားစေလေသည်။

"ထွက်ပြေးကြ၊ ဒီကနေ ထွက်သွားကြ!"

ဟူအန်းချန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် "ပြိုကျခြင်း" လျှို့ဝှက်ခါးပတ်တစ်ခုကို ပစ်လိုက်လေသည်။

ဒီပစ်လွှတ်မှုကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းက မကျေနပ်တဲ့အဘွားကို နှစ်မီတာ သုံးမီတာလောက် နောက်ကိုတွန်းပို့လိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းထောင့်မှာ ကပ်နေစေလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဧည့်ခန်းတံခါးဆီ အရင်ဆုံးပြေးသွားပြီး ဖွင့်လိုက်တော့ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်က ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး အဝါရောင်သန်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လျူကျားယန်နဲ့ လွီရှင်းတို့ကလည်း နောက်ကနေ ကပ်ပါလာလေသည်။

ဒါပေမယ့် နှစ်ယောက်စလုံး ထွက်ပြေးဖို့ အလုအယက်လုပ်နေတုန်း လွီရှင်းက သူ့ရဲ့ ဟူဒီ အင်္ကျီလက်ကို မသိမသာ ဆွဲလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ကနေ ပြေးထွက်သွားလေသည်—နောက်ကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်တော့ လျူကျားယန်ရဲ့ ကိုယ်သေးသေးလေးက လည်ထွက်သွားပြီး မြေပေါ်ကို လဲကျသွားလေသည်။

အချိန်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်ပါချေ။ မထနိုင်ဘဲ လျူကျားယန်က အနီးဆုံး အိပ်ခန်းကြီးထဲကို လှိမ့်ဝင်သွားပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

မူလက ရှေ့ဆုံးကနေ ပြေးနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်တော့ လွီရှင်းက သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အိမ်ပြင်ကို ပြေးထွက်သွားလေသည်။

"ဒီမိန်းကလေး မိုက်မဲလိုက်တာ!"

ဟူအန်းချန်က ကျိန်ဆဲရင်း အိပ်ခန်းကြီးဆီကို ပြေးသွားပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲကို ဝင်သွားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာကို တွန်းထုတ်ခံရတဲ့ မကျေနပ်တဲ့အဘွားက အိပ်ခန်းကြီးတံခါးဆီကို လိုက်သွားလေသည်။

ဒါပေမယ့် သူ ချက်ချင်းမဝင်ဘဲ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ပြန်ရောက်လာတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချွန်ထက်တဲ့လျှာက နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ အိပ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ အိပ်ခန်းထဲရောက်တာနဲ့ အထဲကလူက အသက်ရှင်ဖို့ထက် သေဖို့က ပိုများတယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိနေလေသည်။

ခုနက အခြေအနေက အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်ပြီး အမှားတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်ခဲ့လို့ လျူကျားယန်က အခန်းထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးမရခဲ့ပါချေ။

ဒါပေမယ့် ဒါမျိုးထပ်ကြုံလာရင် အရင်ကတည်းက ရှောင်ရှားထားရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါချေ။

အချိန်ပြန်လှည့်!

ခဏတာ မူးဝေပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မကျေနပ်တဲ့အဘွားက သူ့ရဲ့ချွန်ထက်ပြီး ရှည်လျားတဲ့ လျှာကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လွီရှင်းရဲ့ နဖူးကို လျက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူသိတယ်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ဒီကောင်က ခုန်ထွက်သွားပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြင်ကို ပြေးထွက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီဖြစ်စဉ်မှာ လျူကျားယန်ကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အိပ်ခန်းကြီးထဲကို ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထောင်ချမိလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက လွီရှင်းရဲ့လက်ကို ခြေတစ်လှမ်းစောပြီး လွှတ်လိုက်လေသည်။ လွီရှင်းက မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ ခုန်ထလိုက်တဲ့အချိန်မှာ လျူကျားယန်ရဲ့ လက်မောင်းကို အရင်ဆုံး ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။

ဟူအန်းချန်ရဲ့မျက်နှာက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ခါးပတ်ကို ပစ်လိုက်လေသည်။

ကျယ်လောင်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်အလင်းတန်း လင်းလက်သွားလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက လျူကျားယန်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ဧည့်ခန်းတံခါးဘက်ကို ပြေးထွက်တော့မယ့်အချိန်မှာ နောက်ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ အားတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်တော့ သူရော လျူကျားယန်ပါ နှစ်လှမ်းသုံးလှမ်း နောက်ကို ဆုတ်သွားလေသည်။

ခဏတာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့နောက်က ကျိုးတာ့လီက အားစိုက်ထုတ်နေသလို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်သွားခဲ့သည် – ဒါပေမယ့် သူ နောက်ကို ယိုင်လဲသွားပြီးမှ သူ့ကို ဆွဲနေတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ လွီရှင်းရဲ့ ပုံရိပ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကျော်တက်သွားပြီး ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားလေသည်။

တံခါးကို ရောက်တော့ ဧည့်ခန်းတံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်ပြီး စင်္ကြံထဲကို အရင်ဆုံး ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဒီငကြောက်ကောင်က အခွင့်အရေးကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆုပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး!

"သေစမ်း၊ အချိန်ပြန်လှည့်!"

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက လွီရှင်း အလျက်ခံနေရတဲ့ မြင်ကွင်းကို ဘေးတိုက်မကြည့်တော့ဘဲ သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်ကို ချက်ချင်းခါချလိုက်ပြီး လွီရှင်း မခုန်ခင် ဒါမှမဟုတ် ဟူအန်းချန် လျှို့ဝှက်ခါးပတ်မပစ်ခင်မှာ လျူကျားယန်ကို အချိန်မီ ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့!"

သူ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းတော့မယ့်အချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ရပ်တန့်သွားပြီး နေရာမှာတင် ခဲသွားလေသည်။

သူ့နောက်က အဝတ်အစားတွေကို ဖမ်းဆုပ်ထားတာက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်တဲ့ လွီရှင်းကပါ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်နဲ့တောင် မလွတ်မြောက်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ အားတစ်ခုနဲ့ ဆွဲထားတာပါ!

အချိန်ပြန်လှည့်!

"ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပြီ။" ယန်ကျွင်းဇဲက ကုလားထိုင်ပေါ်ကို ပြန်ထိုင်ရင်း လွီရှင်းကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အလျက်ခံနေရတဲ့သူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒီကောင်က သေချာပေါက် ပြဿနာရှိတယ်။"

နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် အချိန်ပြန်လှည့်ပြီးနောက် အဆုံးသတ်ရလဒ်ကတော့ သူ ဘယ်လောက်စောစော ပြုမူပြုမူ လွီရှင်းက သူ့ကို ပြန်ဆွဲထားပြီး သူကိုယ်တိုင်က အမြဲတမ်း အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးလေ့ရှိလေသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီကောင်ရဲ့ ခွန်အားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျိုးတာ့လီ ဒီမှာရှိရင်တောင် လွီရှင်းက သူ့ကို အဲ့ဒီလိုပဲ ဆွဲထားပြီး မထွက်သွားနိုင်ဘူးလို့ ယုံကြည်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူက လျူကျားယန်နဲ့အတူ ထွက်ပြေးဖို့ မစီစဉ်တော့ပါချေ။ အဲ့ဒီအစား မကျေနပ်တဲ့အဘွားက လွီရှင်းကို လျက်နေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူ ပေါက်ကွဲတော့မယ့်အချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ဟူအန်းချန်ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လွီရှင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်ပါးကို တည့်တည့်ထိုးလိုက်လေသည်။

သူ အဲ့ဒီလက်သီးကို အားကုန်ထိုးလိုက်လေသည်။

လွီရှင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက သူ့နဖူးပေါ်မှာ အပြည့်အဝရှိနေလို့ ရှောင်တိမ်းလို့မရပါချေ။

လက်သီးထိုးပြီးနောက် သူ့ပါးက ရုတ်တရက် ဖူးယောင်လာလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

လွီရှင်းရဲ့ နဖူးကို လျက်နေတဲ့ မကျေနပ်တဲ့အဘွားက သူ့ခြေထောက်တွေကို ဖြဲကားပြီး လွီရှင်းရဲ့ ပခုံးပေါ်ကို တိုက်ရိုက်တက်ခွလိုက်ပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းပတ်ပတ်လည်မှာ ပတ်လိုက်လေသည်။

လွီရှင်းက ခုန်မတက်တော့ဘဲ နေရာမှာတင် ငတုံးလို ရပ်နေပြီး သူ့လည်ချောင်းကနေ နက်ရှိုင်းတဲ့ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်လာလေသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေက တုံးတိတိနဲ့ အသက်မဲ့သွားပြီး သူ့သတိက ထိန်းချုပ်လို့မရတော့သလိုပါပဲ။

ဗြောင်း! ဗြောင်း!

"သန့်ရှင်းရေးသမား" နှစ်ခုက ဟူအန်းချန်ရဲ့ လက်ထဲကနေ ပစ်ထွက်သွားပြီး လွီရှင်းနဲ့ မကျေနပ်တဲ့အဘွားနှစ်ယောက်စလုံးကို ထိမှန်သွားလေသည်။

ဟူအန်းချန်က တပြိုင်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ပြေးကြ၊ သူက ဝိညာဉ်ကွဲသွားပြီ!"

ဝိညာဉ်ကွဲသွားပြီလား?

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည်။

အချိန်ပြန်လှည့်!