အိမ်ဟောင်းထဲက အမျိုးသမီး (အပိုင်း ၂)

မြေအောက်ခန်း လှေကားမှာ လက်ရန်းမပါတာကြောင့် လှေကားပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက မော့ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူ့မျက်လုံးနဲ့ တစ်တန်းတည်းရှိနေတဲ့ ပထမထပ်ရဲ့ မြေပြင်ကို မြင်ရလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ အဖြူရောင် အမျိုးသမီးဖိနပ်တစ်စုံက လှေကားနားက မြေပြင်ပေါ်မှာ ရပ်နေသည်၊ ခြေချောင်းတွေက သူရပ်နေတဲ့ လှေကားဘက်ကို ညွှန်ပြနေသည်၊ မြေကြီးပေနေတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းရဲ့ အဖျားတစ်ဖက်က မြေပြင်ပေါ်မှာ တွဲလောင်းကျနေပြီး နောက်တစ်ဖက်ကတော့ အပေါ်ဘက်ကို ဆွဲဆန့်ထားလေသည်။

ဤရှုထောင့်ကနေ ယန်ကျွင်းဇဲက ကြိုးရဲ့နောက်တစ်ဖက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သူရပ်နေတဲ့ လှေကားဘက်ကို မျက်နှာမူထားမယ်ဆိုရင် ကြိုးရဲ့နောက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းကို ဒီအချိန်မှာရစ်ပတ်ထားနိုင်သည်ဆိုတာကို သူ စိတ်ကူးကြည့်လို့ရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက တာဝန်ထဲမှာ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သူ့လည်ပင်းမှာ နာကျင်တာနဲ့ ကိုက်ခဲ‌မှုတွေ ခံစားရပြီး အဲ့ဒါကို လျော့ချဖို့ အကူအညီ တောင်းခံတယ်ဆိုတာကို သတိရမိသည်။

အခု ယဲကျဲနန်ရဲ့ ဝိညာဉ်က သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေပြီဆိုတော့ သူမ မြေအောက်ခန်းမှာ ကြိုးဆွဲချထားနိုင်ခြေက တော်တော်နည်းသည်ဟုထင်ရလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ တွေးတောနေတုန်းမှာ အဖြူရောင် အမျိုးသမီးဖိနပ်တစ်စုံက လှည့်လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်ကို တက်တဲ့ လှေကားဘက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်၊ ကြိုးကလည်း ဖိနပ်ဖြူတွေရဲ့ နောက်ကနေ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွဲ‌လောင်းကျနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် အဲ့ဒီကြိုးက သူမရဲ့ လည်ပင်းမှာ ချည်ထားတာ သေချာပေသည်။

ပြီးနောက် လှေကားထစ်တွေပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နင်းတက်နေတဲ့ ခြေသံတိုးတိုးကို ကြားရသည်။

အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သူမက မြေအောက်ခန်းမှာ မဟုတ်ဘဲ အပေါ်ထပ်မှာကြိုးဆွဲချထားတယ်ဆိုတာကို သူ့ကို ပြောပြချင်ပုံရသည်။

ပထမထပ်ဘက်ကို လှည့်ပြီး သူက ဒုတိယထပ်ကို တက်တဲ့ လှေကားပေါ်ကို ဓာတ်မီးထိုးလိုက်သည်၊ အဲ့ဒီအခါ သွယ်လျတဲ့ ဖိနပ်ဖြူနဲ့ ခြေထောက်တွေကို မမြင်ရတော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒုတိယထပ်ကို တက်တဲ့ လှေကားကို ဆက်တက်သွားသည်။

လှေကားထစ်တွေမှာလည်း ရေညှိတွေရှိနေသည်၊ ဒါပေမဲ့ မြေအောက်ခန်းလှေကားလောက်တော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား မဟုတ်ပေ၊ အနည်းငယ် သတိထားပြီး လျှောက်တော့ သူ ဒုတိယထပ်ကို အမြန်ရောက်လာသည်။

ဒါက ပုံမှန် ဧည့်ခန်းတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်၊ မီးဖိုချောင်၊ လသာဆောင်၊ ပြီးတော့ ပစ္စည်းပေါင်းစုံနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ သိုလှောင်ခန်းတစ်ခု ပါရှိသည်။

ဧည့်ခန်းက ကျယ်သည်၊ တံခါးဝမှာ ရပ်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ဓာတ်မီးနဲ့ နေရာတိုင်းကို စနစ်တကျ ထိုးကြည့်သည်၊ ဘယ်နေရာမှ မချန်ဘဲ မျက်နှာကြက်ကိုပါမော့ကြည့်လိုက်

သည်။ သူ ကြိုးကို မတွေ့ရပေ။

သူ ကြိုးဆွဲချဖို့

သင့်တော်တဲ့နေရာကိုတောင် မတွေ့ခဲ့ပေ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့လည်ပင်းနောက်ကျောမှာ ရုတ်တရက် ကျင်တက်လာသလို ခံစားရပြီး သူ့ဆံပင်တွေ ထောင်သွားသည်။

ခေါင်းလှည့်ပြီး နောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ တတိယထပ်ကို တက်တဲ့ လှေကားပေါ်မှာ အဖြူရောင် အမျိုးသမီးဖိနပ်တွေ ပြန်ပေါ်လာသည်၊ ကြိုးတွေကတော့ သူ့အောက်မှာ ညစ်ပေစွာ တွဲလောင်းကျနေတုန်းပဲ။

လှေကားပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေက ယန်ကျွင်းဇဲဘက်ကို မျက်နှာမူနေတုန်းပဲ၊ သူ့ကို စောင့်နေသလိုမျိုး။

"ဒါဆို ဒုတိယထပ်မှာလည်း မဟုတ်သေးဘူးပေါ့"

ယန်ကျွင်းဇဲ နားလည်သွားပြီး ဒုတိယထပ်က လှေကားထစ်ဆီကို လှည့်သွားသည်။

သူ လှေကားထစ်ဆီကို ရွေ့လိုက်တဲ့အခါ ဖိနပ်ဖြူတွေက တတိယထပ်ဘက်ကို ဦးတည်နေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ကတွဲလောင်းကျနေတဲ့ ကြိုးကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူပြီး တတိယထပ်ကို လှေကားထစ်အတိုင်း ဆက်တက်သွားသည်။

ယဲကျဲနန် ကြိုးဆွဲချပြီးနောက် သူ့ခင်ပွန်းက ရောခ့်ကို စွန့်ခွာသွားပြီး အဲ့ဒီအချိန်ကစလို့ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဒီကိုယ်တိုင်ဆောက်အိမ်မှာ လူသေဆုံးမှု ဖြစ်ပွားခဲ့တာကြောင့် မရောင်းရဘဲ ဒီတိုင်း ပစ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲကို အံ့အားသင့်စေတာက ဒီမှာ လူသေခဲ့တယ်ဆိုတာ သိလျက်နဲ့ ယဲကျဲနန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မီးရှို့ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် မြေမြှုပ်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာကြက်တန်းမှာ ဆွဲထားလျက်သား ကျန်နေခဲ့တာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာပဲ။

ဒီကလူတွေ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။

ဒီမေးခွန်းကို ရင်ထဲဆောင်လျက် တတိယထပ်ကို ရောက်လာချိန်မှာ ခြေထောက်ပိုင်ရှင်ရဲ့ လက္ခဏာကို သူ မတွေ့ရတော့ပေ။

တတိယထပ်က အလင်းရောင် ကောင်းကောင်းရနေပြီး လရောင်က ပိုပြီး အလင်းရောင် ပေးနေသည်။ သူ့ဓာတ်မီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာဝတ္ထုတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

အခန်းတွေရဲ့ အပြင်အဆင်က ဒုတိယထပ်နဲ့ ဆင်တူသည်၊ ဒါပေမဲ့ ဧည့်ခန်းမှာတော့ ပရိဘောဂ လုံးဝမရှိပေ။

ခေါင်းတလား တစ်ခုပဲ ထားရှိထားသည်။

ဒီခေါင်းတလားကို အခန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ချထားသည်၊ အဖုံးကို တစ်ဖက်ကို ရွှေ့ထားပြီး အတွင်းထဲက ဗလာဖြစ်နေသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။

အခန်းလွတ်ဖြစ်နေတဲ့ တတိယထပ်၊ ပြီးတော့ အခန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ခေါင်းတလားတစ်လုံး။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အမွှေးတွေ ထောင်သွားသည်။

ယဲကျဲနန်ရဲ့ ဝိညာဉ်က သူ့ကို အပေါ်ထပ်ကို ဘာလို့ လှည့်စားပြီး ခေါ်ခဲ့လဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ၊ တကယ်တော့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တတိယထပ်က ခေါင်းတလားထဲမှာ ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ထပ် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်၊ မျက်နှာဖုံးက သူ့ကို စိုစွတ်တဲ့လေတွေကြောင့် မူးမိုက်တာကို တားဆီးပေးသည်၊ ပြီးနောက် သူက ခေါင်းတလားဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ သူ့ရင်ထဲက တင်းမာမှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုတိုးလာသည်။

ခေါင်းတလားဘေးမှာ ရပ်နေချိန်အထိ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရင်ထဲ ပြည့်နေတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခေါင်းတလားထဲကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့ဓာတ်မီးရောင်ကလည်း အတွင်းထဲကို ထိုးဝင်သွားသည်။

ပြီးတော့ သူ ကြက်သေသေသွားမိသည်။

ဘယ်သူမှ မရှိပေ။

ခေါင်းတလားက တကယ်တမ်း ဗလာဖြစ်နေသည်။

လုံးဝကြီး ဗလာဖြစ်တာတော့ မဟုတ်သေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက အတွင်းထဲမှာ စာရေးတံအပြည့် ရေးထားပုံရတဲ့ အဝါနုရောင် စက္ကူတစ်ရွက်ကို အမြန်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ အခန်းပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ထူးဆန်းတဲ့ ဘယ်အရာမှ မတွေ့ရပေ။

ပြီးနောက် သူက ခေါင်းတလားထဲကို လက်လှမ်းပြီး စက္ကူကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပထမစာကြောင်းမှာ ရေးထားတာက- ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူ လင်းယီရှန်ထံမှ စာ။

ဒီစာလုံးတွေကို "လင်းယီရှန်" လို့ခေါ်တဲ့ ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ရေးထားပုံရလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုမှာ ရိုးရာ ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းပင်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာက သဘာဝလွန်အဖြစ်အပျက်တွေကို ကိုင်တွယ်ပုံအရ ကြေးဒင်္ဂါးဓား၊ သံမဏိသံစ၊ ကျောက်စိမ်းဘုရား၊ ခွေးနက်သွေးစတဲ့ ရိုးရာအမွေဆက်ခံလာတဲ့ ကိရိယာတွေက သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ဆန့်ကျင်ရာမှာ လုံးဝနီးပါး အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဆိုလိုတာက ဒီယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူတွေက အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်နေတာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာပဲ။

အခုဆိုရင် ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြောတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရဖို့က ရှားပါးနေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက စက္ကူထဲက အကြောင်းအရာတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သူ့မျက်ခုံးတွေ ပိုပြီး ကျုံ့သွားသည်၊ ပြီးတော့ လုံးဝကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်မိသွားသည်။

အဝါနုရောင်စက္ကူထဲမှာ ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူ လင်းယီရှန်ထံက သတိပေးချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

စာသားထဲကနေ ယန်ကျွင်းဇဲက အောက်ပါ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အမြန်ရရှိလိုက်သည်-

၁။ ယဲကျဲနန်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာ လအနည်းငယ်ကြာအောင် လျှောက်သွားနေသည်၊ ရိုးရာနည်းလမ်းတွေနဲ့ သူ့ကို ဖယ်ရှားလို့ မရခဲ့ပေ၊ ဒါပေမဲ့ ရောခ့်မြို့က ဒေသခံတွေက သဘာဝလွန် အဖြစ်အပျက်အဖွဲ့ကို အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူ လင်းယီရှန်ကို အမှောင်မစွမ်းအင်ကို ဖယ်ရှားဖို့ အစား လုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။

၂။ ယဲကျဲနန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေမြှုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြေမြှုပ်ပြီးတိုင်း သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူမ ကြိုးဆွဲချခဲ့တဲ့နေရာကို ပြန်ရောက်လာတာကြောင့်၊ အဲ့ဒီအကြောင်းရင်းကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်နေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ဒေသခံတွေက ခေါင်းတလားကို သူမရဲ့ အိမ်မှာပဲ ထားခဲ့ပြီး သူမကို သူမရဲ့ အိမ်ထဲမှာပဲ ပြဿနာရှာဖို့ ထားခဲ့သည်။

၃။ ကြိုးဆွဲချတာက တတိယထပ်မှာ မဟုတ်ဘဲ... မြေအောက်ခန်းမှာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

၄။ အဆောက်အအုံထဲမှာ ယဲကျဲနန်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ တွေ့ဆုံရင်၊ သူမရဲ့နောက်ကို ဘယ်တော့မှ မလိုက်ဖို့၊ သူမရဲ့မျက်နှာကို တည့်တည့်မကြည့်မိဖို့၊ အထူးသဖြင့် အပြင်ကို ထွက်နေတဲ့ လျှာကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ မကြည့်မိဖို့ သတိရပါ။

နောက်ဆုံး အချက်အလက်ကို ရောက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲက လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူက ယင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူ လင်းယီရှန်ကို သူ့စိတ်ထဲမှာ ဆဲရေးတိုင်းထွာတာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အပေါ်တက်လာပြီး သူ့စာကို မဖတ်ရဘူးဆိုရင် ယဲကျဲနန်ရဲ့ ဝိညာဉ်နောက်ကို မလိုက်ရဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။

အခု သူမနောက်ကို လိုက်လာပြီးမှတော့ သူ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။

သို့သော် လင်းယီရှန်က ဒီစာတွေကို ရေးထားတာက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူအတွက် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေသခံတွေကတော့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ကို သတင်းမပို့ခဲ့ကြပေ။

အခု သူမရဲ့နောက်ကို မလိုက်ရဘူးဆိုတာ သိသွားပြီဆိုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်းပဲ အောက်ကို ဆင်းဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ သူ ထွက်ဖို့ လှည့်လိုက်တာနဲ့ အချက်အလက်တစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲမှာ လင်းလက်လာသည်။

[ကြိုးဆွဲချခံရတဲ့မိန်းမ က တာဝန်ခွဲအသစ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီ။]

[တာဝန်နာမည်- လျှာ;]

[တာဝန်အဆင့်- စိုးရိမ်စရာ (အလတ်စား);]

[တာဝန်နောက်ခံ- ယဲကျဲနန်က အသက်ရှင်စဉ်မှာ အလှအပကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်၊ ဒါကြောင့် သူမ ကြိုးဆွဲချဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့အခါ သူမ နောင်တရခဲ့သည်။ ကြိုးဆွဲချတာက သူ့ရဲ့ မေးရိုးကို ညှစ်မိပြီး သူမရဲ့ လျှာကြွက်သားတွေ လျော့ရဲလာတာကြောင့် အလယ်ဗဟိုထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးပြီး သေဆုံးပြီးနောက် ယဲကျဲနန်ရဲ့ လျှာက ပါးစပ်ထဲကနေ ဆယ်စင်တီမီတာလောက် ထွက်နေသည်ကို သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။]

[တာဝန်ညွှန်ကြားချက်- ယဲကျဲနန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာပြီး သူမရဲ့ လျှာကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပါ။]

[တာဝန်ဆု- စွမ်းအင် ၃၀၀ မှတ်;]

[တာဝန် ပြစ်ဒဏ်- အမည်မသိ;]

[တာဝန်အကြံပေးချက်- ၁။ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က ပိတ်ဆို့ခြင်း လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၂။ သဘာဝလွန်နယ်မြေရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် ယဲကျဲနန်ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ပလူတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကနေ သဘာဝအတိုင်း ကာကွယ်လိမ့်မည်၊ သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်ပါ။]

[မှတ်ချက်- ကြိုးဆွဲချပြီးနောက် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာ သင် သိသင့်သည်။]

တာဝန်ခွဲအသစ်ကို မြင်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက တတိယထပ်မှာ အချိန်ကြာကြာ နေလို့မရတော့ဘူးဆိုတာ သိသွားပြီး ချက်ချင်း ထွက်ဖို့ ရွေ့လျားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်လှမ်းပဲ လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ ရပ်လိုက်ပြီး တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အခန်းရဲ့ တံခါးဝမှာ ဆံပင်တွေ ရှုပ်ပွနေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်၊ သူ့လည်ပင်းမှာ ကြိုးတစ်ချောင်း ချည်ထားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ဖိနပ်ဖြူတွေ ဝတ်ထားသည်။

သူမ ရပ်နေတဲ့အခါ သူမရဲ့ ပခုံးတွေက ဟန်ချက်မညီသလိုမျိုးဘယ်ဘက်ကို စောင်းနေပြီးတစ်ဖက်ကပိုမြင့်နေလေသည်။