လက်ကိုင်ပဝါချ (အပိုင်း ၃)

အဖွဲ့ငယ်လေးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံရတဲ့ ကောင်လေးက တစ်ဖန် စကားပြောလာပြန်သည်၊ "လက်ကိုင်ပဝါချ၊ ငါတို့ ၅ ကြိမ် ကစားမယ်၊ ပွဲစဉ်တစ်ခုစီရဲ့ ရှုံးနိမ့်သူက တခြားသူတွေရဲ့ မေးခွန်းသုံးခုကို ဖြေရမယ်။ ပထမဆုံး ထွက်ပြေးသွားတဲ့တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သူက အနိုင်ရမယ်"။

"ကောင်းပြီ" လို့ ကျန်တဲ့ကလေးတွေက တညီတညွတ်တည်းသဘောတူကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ရဲ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်၊ "ဘယ်သူက အရင်ဆုံးလဲ"။

"သေချာတာပေါ့၊ ခေါင်းဆောင်ပဲပေါ့" လို့ သူ့ဘေးက ခေါင်းတစ်ဝက်မြင့်တဲ့ ကောင်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။မှိုင်းညို့နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်လေးက စကားမပြောဘဲ အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ စုတ်ပြဲနေတဲ့ မီးခိုးရောင်လက်ကိုင်ပဝါတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ပြီးတော့ သူက ထရပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းထိုင်နေတဲ့ စက်ဝိုင်းရဲ့ အပြင်ဘက်တစ်ဝိုက်ကို နာရီလက်တံအတိုင်းစတင်ပြေးလွှားလိုက်‌‌ လေသည်။

ကျန်တဲ့ကလေးတွေက ချက်ချင်းပဲ သီချင်းစတင်ဆိုကြသည်။

"လက်ကိုင်ပဝါချ၊ သူငယ်ချင်းနောက်မှာ တိတ်တိတ်လေး ချ၊ သူ့ကို မပြောနဲ့၊ မြန်မြန်ဖမ်း၊ မြန်မြန်ဖမ်း..."။

သီချင်းစတင်လာတာနဲ့အမျှ ကျွင်းဇဲလည်း ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ လက်ကိုင်ပဝါချတဲ့တစ်ယောက်က သီချင်းမဆုံးခင်မှာ လက်ကိုင်ပဝါကို ကလေးတွေထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်မှာ လျှို့ဝှက်စွာ ထားရမယ်ဆိုတာကို သူ သိနေသည်။

ဒါကို လူနှစ်ယောက်ကြားမှာ

ချထားလို့မရသလို အရမ်းဝေးတဲ့နေရာမှာလည်း ထားလို့မရပေ၊ ဒါကို တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ နောက်ကျောမှာ ထားရမည်။

စက်ဝိုင်းထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့သူတွေက တခြားသူတွေကို သတိမပေးနိုင်ပေ၊ သူတို့က အမြဲတမ်း နောက်ပြန်ကြည့်လို့ မရသလို လက်နဲ့ လက်ကိုင်ပဝါကို အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်ကြည့်လို့လည်း မရပေ။

ဒါကြောင့် သူတို့က လက်ကိုင်ပဝါကို ကိုင်ထားတဲ့ကလေးရဲ့လက်ကို သတိထားနေရမည်၊ ဒါက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့နောက်ပြန်ကြည့်စရာမလိုပေ။

လက်ကိုင်ပဝါက ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာကို သတိထားမိရင်တော့ သူတို့ရဲ့နောက်မှာ ပစ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုတာကို သတိထားရမည်။

လက်ကိုင်ပဝါကို ကိုင်ထားတဲ့ ကောင်လေးက အရမ်းမြန်မြန် ပြေးသည်၊ သီချင်းမပြီးဆုံးခင်မှာတောင် သူက အဖွဲ့ကို နှစ်ပတ် ပြေးပြီးသား ဖြစ်သည်။

သီချင်းက "သူ့ကို မပြောနဲ့" ဆိုတဲ့နေရာကို ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူက ကျွင်းဇဲရဲ့ နောက်ကျောကနေ တတိယအကြိမ်မြောက်ပြေးလွှားနေ

ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ လက်ကိုင်ပဝါက ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ခုလေးတင် ပြေးကျော်သွားခံရတဲ့သူတွေကလည်း သူတို့ရဲ့နောက်မှာ စစ်ဆေးဖို့အတွက် အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျွင်းဇဲလည်း သူ့နောက်မှာ ကြည့်ဖို့ လှည့်လိုက်သည်၊ ဘာမှမရှိပေ။

သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်မှာ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ထိုင်နေတဲ့ ကောင်လေးက သူ့နောက်မှာ ပစ်ချထားတဲ့ မီးခိုးရောင်လက်ကိုင်ပဝါကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပဝါနဲ့ ပြေးနေတဲ့ကောင်လေးကို လိုက်ဖို့အတွက် ထရပ်လိုက်သည်။

တခြားကောင်လေးကတော့ အပြေးမြန်ပြီးသား ဖြစ်သည်၊ ဒီလက်တစ်ဖက်တည်း ကောင်လေးကတော့ လက်ကိုင်ပဝါကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ပုံပျက်နေတဲ့ခြေထောက်တွေက မြေပြင်ပေါ်ကို ဆွဲပြီးသွားနေတာကြောင့် လုံးဝ လိုက်လို့မရနိုင်ပေ။

မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းဆောင်က တစ်ပတ်အပြည့် ပြေးခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်း ကောင်လေးရဲ့နေရာကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်၊ သူ့နေရာမှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျွင်းဇဲကို ကျောချမ်းစရာကောင်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြသည်။

လက်ကိုင်ပဝါကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်တစ်ဖက်တည်း ကောင်လေးက စက်ဝိုင်းရဲ့အလယ်ကို ပြန်လာပြီး အဲ့ဒီမှာ ရပ်နေသည်၊ အရှုံးကို အငြင်းအခုန်မရှိ လက်ခံလိုက်သလိုမျိုး ခေါင်းဆောင်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းက နင်လား ဒါမှမဟုတ် ဒိုဂီလား" လို့ ခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်သည်။

"ဒိုဂီ" လို့ ခြေထောက်ပျက်နေတဲ့ ကောင်လေးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျွင်းဇဲက ဒီကလေးတွေက အခုချိန်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြည့်အဝ မှတ်မိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ၊ ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် သူတို့ ထွက်ပြေးသွားတဲ့တစ်ယောက်ကို သိနေလိမ့်မည်။

ပိုပြီး သေချာကြည့်လိုက်တော့ ရှိနေတဲ့သူတွေထဲမှာ မိန်းကလေးရဲ့ ထူးဆန်းမှုက သိသာထင်ရှားသည်၊ ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်၊ စကားအများဆုံးပြောတဲ့တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ညာဘက်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ခေါင်းတစ်ဝက် ကောင်လေး ဖြစ်သည်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ အရင်က ထူးခြားတဲ့လက္ခဏာ မရှိခဲ့ကြသလို စကားလည်း မပြောကြပေ။

"မင်းနာမည်က ဘာလဲ" လို့ ကျွင်းဇဲက ခေါင်းတစ်ဝက် ကောင်လေးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ကောင်လေးက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး သူ့ကို အလေးအနက်ထားကာ ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်း ငါ့နာမည်ကို မေးလို့မရဘူး၊ ငါက မရှုံးခဲ့ဘူး"။

"အော်" လို့ ကျွင်းဇဲက နားလည်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်၊ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားပြောတာကို ရပ်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ ခေါင်းဆောင်က ခြေထောက်ပုံပျက်နေတဲ့ ဒိုဂီလို့ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးကို ဆက်ပြီး မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

"မင်း နင်နဲ့ လုံက ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ယူသွားတာ မြင်လား"။

"လုံ?" ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်လုံးတွေက နည်းနည်း တောက်ပသွားသည်၊ သူက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်၊ "သူက ယဲကျဲနန်ရဲ့သား ကျူးကျန့်လုံကို ပြောနေတာလား"။

မနက်က လင်းတုန်းရဲ့စကားတွေကနေ လုံက ဒီကလေးတွေနဲ့ သဟဇာတဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူ သိနေသည်၊ အခုတော့ သူက သူတို့ဆီကနေ လုံအကြောင်းကို ကြားနေရသည်။

အချိန်ဇယားအရ မီးလောင်ကျွမ်းမှု ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့အချိန်က လုံ ရော့ခ်ရေလှောင်ကန်မှာ ရေနစ်သေဆုံးခဲ့တဲ့အချိန်နဲ့ အတိအကျ ဖြစ်သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်တွေက တစ်ချိန်တည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာများလား။ ပြီးတော့ သူတို့ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့တစ်ယောက်က လုံ ဖြစ်ပြီး ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိတာကြောင့် သူ ထွက်ပြေးပြီးနောက် ရေလှောင်ကန်ထဲကို ပြုတ်ကျကာ ရေနစ်သေဆုံးခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက တာဝန်ကနေ အပြစ်ပေးခံရမှုက အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်ဆိုတာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်၊ ဒီတာဝန်အတွက် အပြစ်ပေးခံရမှုကတော့: ဆိုးဝါးတဲ့အခြေအနေမှာ ဖြစ်သည်။

သူသာ ဒီတာဝန်ကို မပြီးမြောက်ရင် မီးဒဏ် ဒါမှမဟုတ် ရေဒဏ်နဲ့ အပြစ်ပေးခံရမလား၊ မီးလောင်သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ရေနစ်သေဆုံးတာ ဖြစ်မလား။

"ကျွန်တော် မြင်တယ်" လို့ ဒိုဂီလို့ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးက ကလေးခေါင်းဆောင်ရဲ့မေးခွန်းကို ဒီအချိန်မှာ ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းက ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်မှာ ဖွက်ထားလဲ" လို့ ကလေးခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိဘူး" လို့ ဒိုဂီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"နင်က ငါတို့ထဲမှာ ရှိနေလား" လို့ ကလေးခေါင်းဆောင်က ထပ်မေးပြန်သည်။

"ငါ မေးခွန်းသုံးခုစလုံးကို ဖြေပြီးပါပြီ" လို့ ဒိုဂီက သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် သူက နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ပေ။

ကလေးခေါင်းဆောင်ကလည်း နောက်ထပ်မေးခွန်းတွေ မမေးတော့ပေ။

ဂိမ်းက ဆက်ကစားနေသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လက်ကိုင်ပဝါချဖို့ ဒိုဂီရဲ့အလှည့် ဖြစ်သည်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားသည်၊ သီချင်းဆိုစတင်ကတည်းက စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်လောက်တောင် လမ်းမလျှောက်ခဲ့ပေ။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း လက်ကိုင်ပဝါကို နောက်ဆုံးလူဖြစ်တဲ့ ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးနောက်မှာ ချထားခဲ့သည်။

မိန်းကလေးက နောက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပဝါကို တစ်ခါတည်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပဲ ထရပ်လိုက်သည်။

သူမက ဒိုဂီကို လိုက်ဖမ်းဖို့က အရမ်းလွယ်ကူလိမ့်မည်ဆိုတာကို သိနေသည်၊ သူမက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နဲ့ ဖမ်းနိုင်ပေသည်။

သူမက ထွက်ခွာတော့မလို လုပ်နေချိန်မှာ ဒိုဂီက မြေပြင်ပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ့ရဲ့လက်နဲ့ ခြေထောက်တွေကို အသုံးပြုကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်မြန် ရှေ့ကို ပြေးသွားသည်။ သူ့ရဲ့မီးလောင်ထားပြီး ပုံပျက်နေတဲ့ခြေထောက်တွေက အဲ့ဒီအချိန်မှာ စွမ်းအင်မြှင့်တင်ပေးသလို ဖြစ်နေပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်ကို တွားသွားခဲ့သည်။

ကလေးမလေးက မြန်မြန်ပြေးနေသော်လည်း ဒိုဂီရဲ့ တွားသွားတဲ့အရှိန်ကို မလိုက်နိုင်သေးသလို မကြာခင်မှာပဲ ဒိုဂီက သူမရဲ့နေရာကို ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက မရိုးသားဘူးလို့ မခေါ်ဘူးလား" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ဘေးက ခေါင်းတစ်ဝက်ကို မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က မပြောရင်တော့ ဒါက မရိုးသားတာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ခေါင်းတစ်ဝက်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း မေးပါ"။

ဒီအချိန်မှာတော့ ကလေးမလေးက စက်ဝိုင်းရဲ့အလယ်ကို လမ်းလျှောက်လာပြီး ရပ်နေသည်။

သူမရဲ့ဆံပင်မှာ မြှုပ်ဝင်နေတဲ့ လိပ်ပြာညှပ်လေး မရှိခဲ့ရင် သူမက ကောင်လေးလား ဒါမှမဟုတ် ကောင်မလေးလားဆိုတာကို သူမရဲ့အသံကနေ ခွဲခြားလို့ရမှာ မဟုတ်ပေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီအလောင်းပုံတွေ ဒီမှာ ရှိနေတာကြောင့် ထင်ရှားပြီးအကျိုးရှိတဲ့အသွင်အပြင်တွေ မရှိဘဲ ဘယ်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို မျက်စိနဲ့ ခွဲခြားဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ရို၊ မင်းက လုံကို ပိုကြိုက်လား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ပိုကြိုက်လား" လို့ ဒိုဂီက မေးလိုက်သည်။

"လုံ"။

"သူ ခိုးနေတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းက လုံကိုပဲ ကြိုက်နေသေးတာလား" လို့ ဒိုဂီက ဆက်မေးလိုက်သည်။

ကောင်မလေး ရိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "လုံက မခိုးဘူး"။

"သူ... အခုချိန်ထိ ငါတို့ကြားထဲမှာ ရှိနေသေးလား" လို့ ဒိုဂီက မေးလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး"။

မေးခွန်းသုံးခုစလုံးကို မေးပြီးသွားပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီးပါပဲလို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရမိသည်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ လုံနဲ့ နင်တို့က ကလေးခေါင်းဆောင်ပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို အတူတူ ယူသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေး ရိုက လုံ ဘာမှမယူသွားဘူးလို့ ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်နေသည်၊ ဒါကြောင့် ဒါက နင်က တစ်ယောက်တည်း ယူသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အခုတော့ ကလေးခေါင်းဆောင်နဲ့ ဒိုဂီ နှစ်ယောက်စလုံးက မေးခွန်းတွေ မေးထားပြီး သူတို့ရဲ့မေးခွန်းတွေရဲ့ အကြောင်းအရာက နင်နဲ့ လုံအကြောင်းကိုပဲ လှည့်ပတ်နေသည်၊ အထူးသဖြင့် သူတို့က သေဆုံးနေတဲ့အလောင်းတွေထဲမှာ ပါနေသလားမပါနေသလားဆိုတဲ့အ

ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုတာကတော့ ဒီနှစ်ယောက် ရှိနေလား မရှိနေလားဆိုတာက ကလေးတွေ အသိချင်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ယန်ကျွင်းဇဲ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ရိုးရှင်းသည်၊ သူတို့ထဲက ဘယ်သူက ထွက်ပြေးသွားလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ဖြစ်သည်။

အခုအချိန်ထိတော့ ဒါက လုံ ထွက်ပြေးသွားတာဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လုံ ရေလှောင်ကန်ထဲကို ပြုတ်ကျပြီး ရေနစ်သေဆုံးသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီးရှိနေပုံရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး!"။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထိတ်လန့်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ သူက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသွားခဲ့လေသည်။