ရုပ်ထု
Vol. 7 Ch. 97
သူက ခြေဖျားထောက်ပြီး အငှားအိမ်ထဲကို ပြန်ဝင်လာသည်။
အခုဆိုလျှင် မနက် ၁ နာရီခွဲပြီဖြစ်သည်။ လမ်းပေါ်က ဆူညံသံတွေကြောင့် ဘေးအိမ်ကလူတွေ နိုးသွားလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပြတင်းပေါက်ကနေ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်သွားလားဆိုတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက သေချာမသိပေ။
ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို မြင်သွားခဲ့ရင်တောင် သူလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပေ။ ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ဒီခေတ်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မမြင်ဖူးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။
ဒီလိုအရာမျိုးတွေကြောင့် ထိတ်လန့်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အများဆုံးတော့ လူတွေက သေသည်အထိ ကြောက်သွားကြပေလိမ့်မည်။
ဒါကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက မိုးလင်းတာနဲ့ တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အိမ်အတွက် ပြုပြင်စရိတ်တွေကိုလျော်ကြေးပေးပြီးပြီဖြစ်ပြီး အိမ်ပိုင်ရှင်ကိုလည်း အကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်သည်။ သူကဘယ်အချိန်မဆိုဘယ်သူ့ရဲ့ညည်းညူမှုမှမရှိဘဲ ထွက်သွားနိုင် လေသည်။
အနက်ရောင်ပြာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ သူ့ရဲ့အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ချူပ်နှောင်ထားတဲ့ဝိညာဉ်က သူ့ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးဖို့၊ အိမ်အလုပ်တွေ လုပ်ပေးဖို့နဲ့ သူ့အဝတ်အစားတွေကို လျှော်ဖွပ်ပေးဖို့အတွက် အကူအညီပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲလို့ ထူးထူးခြားခြား တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း သူက ဒီ 'အိုတာကု' စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ချက်ချင်းပဲ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက "သရဲကျွန်ပုံပြင်များ" မဟုတ်ပေ။ ပေါ်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေက လွယ်ကူတဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူက သူတို့ကို ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့တာ ကံကောင်းသည်ဟုဆိုရမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူက သူတို့ရဲ့ကျွန်ခံရမယ့်အဖြစ်မျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်သွားဖို့က ပိုဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနက်ရောင်ပြာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အဲ့ဒီအနေအထားနဲ့ သူ မအိပ်နိုင်ပေ။
ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပူလာပြီး ဒီအချိန်မှာတော့ အပေါ်ထပ်နဲ့ ဘေးအိမ်က လူတွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမှာစိုးလို့ အပြင်ဘက်ရေချိုးခန်းမှာ ရေချိုးဖို့က မသင့်လျော်ဘူးလို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက ရေအေးတစ်စည်ကို ခပ်လိုက်ပြီး အတွင်းခန်းထဲကို ပြန်သယ်လာခဲ့သည်။
ပြီးနောက် သူက အတွင်းခန်းထဲကို သူ့ကိုယ်သူ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ သွားနေစဉ်မှာ လျှာရှည် ကျန်းကျန်း၊ ခေးအာနဲ့ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားကို အပြင်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရင်းနှီးဖို့အတွက် ထုတ်ထားလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ရေတွေကို သွန်ပစ်ဖို့ အပြင်ခန်းထဲကို ပြန်သွားသည်။ ထိုအခါ သတ္တဝါသုံးကောင်က သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာတုန်းကလိုပဲ အတူတူရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လျှာရှည် ကျန်းကျန်းက ဆိုဖာဘေးမှာ ရပ်နေသည်၊ ခေးအာကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်နံရံကိုမှီပြီးပြောင်းပြန်ဖြစ်နေ
သည်၊ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လျှာနှစ်ခွနဲ့ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ သပ်ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဗလာဖြစ်နေတဲ့ရေစည်ကို ချလိုက်ပြီး ကျန်းကျန်းကို မေးလိုက်သည်။
သူမက သူနဲ့ အချောမွေ့ဆုံး ဆက်သွယ်ပြောဆိုတဲ့သူဖြစ်တာကြောင့် သူက သူမကို အရင်ဆုံး မေးလိုက်သည်။
“ခေးအာက သူမ မမှတ်မိတဲ့ သူစိမ်းတွေအပေါ် အရမ်းရန်လိုနေတယ်၊ ပြီးတော့ သူမက… စကားမပြောချင်ဘူးထင်တယ်” လို့ ကျန်းကျန်းက ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောသည်။
“မှန်တယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက မကြာသေးမီက ခေးအာက စကားမပြောနိုင်တာမဟုတ်ဘဲ မပြောချင်တာလို့ ခံစားလိုက်ရမိသည်။
“ငါ အခုလေးတင် သူမကို မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးလိုက်ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဆက်မမေးရဲတော့ဘူး” လို့ ကျန်းကျန်းက ပြောသည်။
“ဘာလို့လဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့ဩသွားသည်။
“ကျွန်မက ဆက်ပြီးမေးနေမယ်ဆိုရင် ဒီသတ္တဝါလေးက ရူးသွားပြီး ကျွန်မအပေါ် ခုန်အုပ်လာနိုင်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလို့” လို့ ကျန်းကျန်းက မျက်နှာရှုံ့ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
သူတို့ စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ ခေးအာက ခုန်အုပ်လာပြီဖြစ်သည်၊ သို့သော်လည်း သူမရဲ့ပစ်မှတ်က လျှာရှည် ကျန်းကျန်းမဟုတ်ပေ၊ သူမရဲ့ပစ်မှတ်က ယန်ကျွင်းဇဲဖြစ်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ သူမက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့နောက်ကျောကို တွယ်ကပ်လိုက်ပြီး သံယောဇဉ်ကြီးတဲ့ပုံကို ပြသလိုက်သည်။
“တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားကရော ဘယ်လိုလဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထပ်မေးလိုက်သည်။
ကျန်းကျန်းက အံ့ဩသွားပုံရသည်၊ ခေးအာကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ပြီးနောက် စကားလုံးတွေကို ရွေးနေပုံပေါ်သည်၊ သူမရဲ့အသံကို တိုးလိုက်ပြီး၊ “ငါ မှန်သလားတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက… မသေခင်မှာ ဉာဏ်ရည်မမီပုံပေါ်တယ်”။
“ငါလည်း အဲ့လို ခံစားနေရတယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရယ်မောလိုက်သည်၊ “ဒါပေမဲ့ အလှအပကို နှစ်သက်တဲ့ ဉာဏ်ရည်မမီတဲ့လူဖြစ်နိုင်တယ်”။
“ဟုတ်ပြီ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းကျန်းဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်၊ “အခုလေးတင် ဆုံမှတ်ထဲမှာရှိနေတုန်း မင်းအတွက် ဘယ်လိုခံစားခဲ့ရလဲ”။
ယန်ကျွင်းဇဲက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေ ပိတ်မိနေပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာတဲ့ဖြစ်ရပ်ကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်၊ ဒါပေမဲ့ ခေးအာနဲ့ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားက သူ့ကို အသိပေးနိုင်ခြင်းမရှိတာကြောင့် သူက ကျန်းကျန်းကို ပိတ်မိပြီးနောက် မေးဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
“အဲ့ဒီပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကို သက်တောင့်သက်သာရှိတယ်၊ ရေချိုးနေရသလိုမျိုး ခံစားရတယ်၊ ရေစိမ်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး သက်သာရာရသွားသလိုမျိုးပေါ့” လို့ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဒါက ကျန်းကျန်းက ဆုံမှတ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ကွဲပြားတဲ့စွမ်းအင်နဲ့ ပြည့်နေတဲ့ အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဝါကျဖြစ် ပေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ ဒီဆင်တူယိုးမှားအတွက် ဘာမှတ်ချက်မှမပေးနိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း ပိုမြင့်တဲ့အဆင့် ထူးဆန်းမှုတွေကို ခံစားမိတဲ့အခါ ခေးအာက သတ္တဝါသုံးကောင်ထဲမှာ အခုထိ အသန်မာဆုံးဖြစ်နေဆဲဖြစ်တာကြောင့် အိပ်ဖို့အချိန်ရောက်လာတဲ့အခါ ခေးအာက အပြင်ဘက်မှာနေပြီး လျှာရှည် ကျန်းကျန်းနဲ့ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားကတော့ ဆုံမှတ်ထဲကို ပြန်ဝင်သွားကြသည်။
အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ကျောမျက်နှာအမျိုးသမီးက ဘာလို့ သူ့ကို ဆက်လိုက်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်တာကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူက အလွန်အမင်း အံ့ဩနေပြီး ဒါကြောင့် ရော့ခ်မှာရှိတဲ့ကိစ္စတွေကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဒီလျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။
အခုလို အငြိုးကြီး အဖွားကို သူ ကိုင်တွယ်ပြီးပြီဖြစ်တာကြောင့် ပြန်သွားပြီး "အမြင်ပွင့်" ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်းကို တာဝန်တွေကို ရိုက်ကူးဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အသိပေးရမယ့်အချိန်ဖြစ်သည်။
စောင့်ကြည့်ရေးပစ္စည်းကိရိယာတွေကို FH အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ထားရှိခဲ့ပြီး တစ်ပတ်ကျော်ကြာအောင် အလုပ်မလုပ်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ပလက်ဖောင်းအယ်ဒီတာ ထန်ကျဲယိရဲ့အဆိုအရ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အဲ့ဒီမှာ ထားထားတဲ့နေ့တိုင်း ငွေတွေ အလဟဿဖြစ်နေတာဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် ထန်ကျဲယိရဲ့ စိတ်ကို အေးချမ်းစေဖို့ အချိန်လည်းရောက်လာပြီဖြစ်သည်။
အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေစဉ် ခေးအာက သူ့ဘေးမှာလဲလျောင်းနေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့လည်ပင်းကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊ “ခေးအာ၊ အဲ့ဒီပစ္စည်းကို ထွေးထုတ်လိုက်”။
ခေးအာက ပြောတဲ့အတိုင်း အနေအထားကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်၊ သူမရဲ့ဝမ်းဗိုက်က မွှေနှောက်စပြုလာသည်။
မကြာခင်မှာပဲ အနက်ရောင်အရာဝတ္ထုတစ်ခုက သူမရဲ့ပါးစပ်ကနေ ပေါ်လာပြီး အဖျားတစ်ခုကို ပြသနေသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရွံစရာဖြစ်နေတာလဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုင်လိုက်ပြီး အရာဝတ္ထုရဲ့အဖျားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ဂရုတစိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ခေးအာက အနက်ရောင်အရာဝတ္ထုကိုတောင် မကြည့်ပေ၊ ထွေးထုတ်ပြီးနောက် သူမက ပုံမှန်လုပ်နေကျအတိုင်း ယန်ကျွင်းဇဲကို ဆက်ပြီး ပွေ့ဖက်ထားလေသည်။
သူ့လက်ထဲက အရာဝတ္ထုက အလွန်လေးသည်၊ ဒါက လင်မိသားစုခြံဝင်းက “ရတနာ” လို့ ခေါ်ဆိုတဲ့အရာဖြစ်သည်။
ခေးအာကို ထုတ်ပေးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို အိမ်ထဲကို ဝင်ပြီး ဒီအရာကို ခိုးယူဖို့ ချက်ချင်းညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အခုတော့ ဒါက ရုပ်ထုတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်ဟု ထင်ရသည်၊ ဒါပေမဲ့ သစ်သားနဲ့ပြုလုပ်ထားတာတော့ မဟုတ်ဘဲ…
ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ရှူးနှစ်ရွက်ယူလိုက်ပြီး ရုပ်ထုရဲ့မျက်နှာပြင်ကို အားစိုက်ပြီး သုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူက ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်၊ ဒါက ကြေးနဲ့ပြုလုပ်ထားတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘဲ၊ ရွှေဖြစ်နိုင်သလား။
တွေးကြည့်ပြီးနောက် သူက အိမ်ပြန်ရောက်မှ ဒီအရာရဲ့ သဘာဝအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက်သေချာသန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက ဒီပစ္စည်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အခုလို အတူတူ သယ်သွားခဲ့ရင်တော့ သူက နောက်ကွယ်ကရည်ရွယ်ချက်တွေရှိတဲ့ လူတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ပြီး မလိုအပ်တဲ့ဒုက္ခတွေကိုဖိတ်ခေါ်နိုင်ချေ
ရှိသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက ရုပ်ထုကို သတင်းစာနှစ်စောင်နဲ့ ထုပ်လိုက်သည်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ထုပ်ပိုးနေစဉ်မှာပဲ မရည်ရွယ်ဘဲ အမဲစက်တစ်ခုကို သုတ်မိလိုက်တာကြောင့် ရုပ်ထုရဲ့မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ စာလုံးနှစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
အဲ့ဒီစာလုံးနှစ်လုံးက “ရီရှန်း” ဖြစ်သည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ ရပ်လိုက်သည်၊ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူက "ကြိုးဆွဲချ အမျိုးသမီး" တာဝန်ထဲမှာ သူ မြင်ခဲ့တဲ့ ယင်ယန်ဆရာ လင်ရီရှန်းရဲ့ မှတ်စုတွေကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။
လင်မိသားစုခြံဝင်း? ယင်ယန်ဆရာ လင်ရီရှန်း?
ယန်ကျွင်းဇဲက “ရီရှန်း” ရဲ့ရှေ့ကို သတင်းစာကို အမြန်ပွတ်လိုက်သည်၊ တကယ်ပဲ “လင်” ဆိုတဲ့ စာလုံးတစ်လုံးလည်း ပေါ်လာသည်။
ရုပ်ထုက လူပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပုံရပြီး အောက်ခြေနားမှာတော့ ဒီစာလုံးသုံးလုံး- လင်ရီရှန်း- ကို တွေ့ရသည်။
လူပုံသဏ္ဍာန်နဲ့တူပြီး ရွှေနဲ့ပြုလုပ်ထားနိုင်တဲ့ ရုပ်ထုတစ်ခုက ယင်ယန်ဆရာ လင်ရီရှန်းကို ကိုယ်စားပြုနေတာလား။
အများကြီးတွေးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက လင်ရီရှန်းက ယင်ယန်ဆရာတစ်ဦးအနေနဲ့ ပထမဆုံးအစကတည်းက လင်မိသားစုခြံဝင်းထဲမှာ နေထိုင်ခဲ့နိုင်တယ်လို့ ယူဆလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းမှာ အဲ့ဒီဧရိယာကို ဖြိုဖျက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်တာကြောင့် လင်မိသားစုဝင်တွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောင်းရွှေ့သွားပြီး နေရာအကျယ်ကြီးက သရဲကလေးလေးတွေအတွက် ကစားကွင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်၊ နောက်ပိုင်းမှာတော့ မီးလောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လလောက်က ထူးဆန်းမှုတွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ လျှာရှည် ကျန်းကျန်းရဲ့ “ရှင်သန်ထမြောက်လာတဲ့” ကိုယ်ခန္ဓာက သူ့ကိုယ်သူ ဆက်တိုက် ဆွဲဆွဲချနေခဲ့သည်၊ ယင်ယန်ဆရာတစ်ဦးအနေနဲ့ လင်ရီရှန်းကလည်း ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဲ့ဒီဆန်စက္ကူအပိုင်းအစပေါ်မှာ သရဲမောင်းနှင်တဲ့သူအတွက် ညွှန်ကြားချက်တွေကို အထူးချန်ထားခဲ့ပုံရသည်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့တည်နေရာက မသိနိုင်တော့ပေ။
တာဝန်ကလည်း ဒီအရာက ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ရတနာဖြစ်တယ်လို့ အရိပ်အမြွက်ပေးထားတာကြောင့် လင်ရီရှန်းက တကယ့်အရည်အချင်းနဲ့ ပညာရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရုပ်ထုက သူ့အတွက် အသုံးဝင်ကောင်းဝင်နိုင်သည်။
ဒီရုပ်ထုက သူ့ဟာဖြစ်တယ်လို့ ဟူဂန် ပြောတာကတော့ အခုချိန်မှာ နောက်ပြောင်မှုတစ်ခုလို့ ထင်ရသည်။
ဒီကောင်လေးက လင်မိသားစုခြံဝင်းထဲမှာ ရုပ်ထုကို အရင်ဆုံး တွေ့ရှိခဲ့တဲ့သူဖြစ်နိုင်တာကြောင့် သူ့အတွက် သူပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တခြားကလေးတွေကတော့ နင်လိုမျိုးပဲ ဒါက ရွှေဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ မကျေနပ်ကြချေ။
ဒါကြောင့် သူတို့က လျှို့ဝှက်စွာ ခိုးယူခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကြီးကို ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။