လှေကိုမီးရှို့ခြင်း

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ကျန့်ကောကလည်း နောက်မှထွက်လာခဲ့ပေမဲ့ ရှေ့ကိုရောက်နေတဲ့ နံပါတ် ၈၀၃ ဘတ်စ်ကားကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ယန်ကျွင်းဇဲကို တောင်းပန်တဲ့အပြုံးနဲ့ ရှင်းပြလိုက်သည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ လူငယ်လေး။ ကားတွေ မပိတ်မိခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုဆို မြို့လယ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ"

"ရပါတယ်၊ ဆရာ" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်၊ " FH ရပ်ကွက် ကိုပဲ အခုမောင်းပါ။ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း နောက်ထပ် ယွမ်နှစ်ရာကို ပေးပါ့မယ်"

ဝမ်ကျန့်ကောက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပလာသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီ။ ယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်တဲ့နေရာက ဒီကနေ သိပ်မဝေးဘူးထင်တယ်။ ဒီနေရာကို ကျော်သွားတာနဲ့ လမ်းအခြေအနေတွေ ပိုကောင်းလာပြီး FH ရပ်ကွက် ကို မြန်မြန်ရောက်ပါလိမ့်မယ်"

"အင်း"

ယန်ကျွင်းဇဲက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ရဲ့ဘေးက လမ်းကြောမှာရှိနေတဲ့ နံပါတ် ၈၀၃ ဘတ်စ်ကားက အခုတော့ ရှေ့ကို တိုးဝင်သွားပြီး လူသွားလမ်းရဲ့အနီးဆုံးလမ်းကြောထဲကို ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယာဉ်မောင်းက လမ်းကြောပြောင်းဖို့ လိုအပ်တဲ့အခါတိုင်း သူက ဘတ်စ်ကားရဲ့ရှေ့ကို လမ်းကြောထဲကို ရွှေ့လိုက်ပြီး နောက်က ကားတွေကို ဖြတ်လိုက်သည်၊ ဒါကြောင့် နောက်ကလူတွေက ရှေ့ကိုဆက်သွားဖို့ မဝံရဲတော့ပေ။

တကယ်တော့ သူတို့က မရဲတာမဟုတ်ဘဲ ယာဉ်တိုက်မှုတစ်ခုခုဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ရဲတွေ၊ အာမခံကုမ္ပဏီတွေ၊ နဲ့ ရာဖြတ်တွေကို ခေါ်ရမှာဖြစ်ပြီး အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးမှာဖြစ်လို့ ပိုပြီး တွန့်ဆုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

တကယ်ကို အတင်းအကျပ်ပြောတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ဘူးဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်ကားတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် ဘတ်စ်ကားတွေကို နေရာပေးလိုက်လေ့ရှိသည်။

ဝမ်ကျန့်ကောရဲ့ နာမည်သိပ်မကြီးတဲ့ ကားက ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့နေတုန်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲက နံပါတ် ၈၀၃ ဘတ်စ်ကားက ရှေ့မှာ ရပ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခရီးသည်တွေ ဆင်းနေကြသည်။

မကြာခင်မှာပဲ နံပါတ် ၈၀၃ က သူ့ရဲ့ခရီးကို ပြန်လည်စတင်ပြီး ကားပင်လယ်ထဲကို လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်ထပ် ခုနစ်မိနစ်၊ ရှစ်မိနစ်လောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း မောင်းပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့က ကားအနည်းငယ်ပွတ်တိုက်မှုဖြစ်တဲ့နေရာကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ရောက်လာသည်။

တကယ်တော့ ကားသုံးစီးက အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မိခဲ့ကြပြီး ယာဉ်မောင်းတွေကတော့ ယာဉ်ထိန်းရဲရောက်လာမယ့် လက္ခဏာမရှိဘဲ လမ်းဘေးမှာ ငြင်းခုံနေကြတုန်းဖြစ်သည်။

ဒီယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ရှေ့ကလမ်းက ပွင့်သွားပြီး ကားတွေက အရှိန်စတင်တင်လာသည်။

ဝမ်ကျန့်ကောက မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ သူက ယန်ကျွင်းဇဲဆီကနေ ယွမ်နှစ်ရာ အပိုရထားတာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီပိုက်ဆံရဲ့တန်ဖိုးကို မပြရသေးပေ။ အခုတော့ သူက ဂက်စ်နင်းပြီး ရှေ့ကို တိုးသွားသည်။

နှစ်မိနစ်လောက် မောင်းပြီးနောက် ညာဘက်ကို ကွေ့တော့မယ့်အချိန်မှာ လမ်းဘေးမှာ လူတစ်ယောက်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရည်အချင်းပြည့်မီပြီး အတော်လေး ထူးချွန်တဲ့တရားမဝင်တက္ကစီယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝမ်ကျန့်ကောမှာ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက လမ်းဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့သူကို တွေ့တာနဲ့ သူက မသိစိတ်ကနေ လမ်းဘေးကို ဆွဲကပ်ပြီး ဘရိတ်ကို ညင်သာစွာ နင်းလိုက်သည်၊

အဲ့ဒီနောက် ပြတင်းပေါက်ကို ချပြီး "ဘယ်ကိုလဲ" လို့ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဒီလို လမ်းဘေးကနေ ခေါ်သွားတာတွေက အတော်လေး အဖြစ်များသည်။ ဒါတွေက ရေးမထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယာဉ်မောင်းတွေက သူတို့ရဲ့ခရီးသည်တွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းဖို့ မလိုတော့ပေ။

ဝမ်ကျန့်ကောက ညင်သာစွာ ဘရိတ်နင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ရပ်တန့်ပြီး မေးမြန်းတဲ့ အလေ့အကျင့်က အသာစီးရလာတုန်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲကလည်း ရှေ့ကို ကိုင်းပြီး ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့သူကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ပွတ်သပ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ ဘာခံစားချက်မှမရှိတဲ့ လွီရှင်းက လမ်းစပ်မှာ ရပ်နေပြီး ကားကို လက်ပြလိုက်သည်။

"ဆရာ" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်က ဆရာရဲ့ကားခကို ယွမ်နှစ်ရာ ထပ်ပေးထားပြီးပြီ၊ အခု ဆရာက လမ်းပေါ်ကနေ ခရီးသည်တွေ ထပ်တင်နေတယ်။ ဒါက သင့်တော်တယ်လို့ ထင်လား"

ဝမ်ကျန့်ကောက ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့အမှားကို သဘောပေါက်သွားပြီး တောင်းပန်တဲ့မျက်နှာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊

အလုပ်အကျင့်ကြောင့်ပါ။ သွားပါပြီ၊ လမ်းပေါ်ကနေ ဘယ်သူမှ မတင်တော့ပါဘူး၊ ခရီးသည်တွေ မပါတော့ပါဘူး"

ဒီအချိန်မှာ ကားက ရပ်တော့မလိုဖြစ်နေသည်၊ လွီရှင်းက ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်နေသည်၊ သူက ကားပေါ်ကို တက်တော့မလိုပုံရသည်။ ဝမ်ကျန့်ကောက သူ့ကို လက်ပြပြီး "ခရီးသည် မတင်ပါဘူး" လို့ ပြောလိုက်သည်။

အဲ့ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက လီဗာကို နင်းပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဲ့ဒီလူက ဘာခံစားချက်မှမပြဘဲ မတ်တပ်ရပ်ပြီးကားမောင်းသွားတဲ့လမ်းအ

တိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူက လိုက်နေတုန်းပဲ" လို့ ဒါကိုမြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ အစီအစဉ်ကို ပိုပြီး ယုံကြည်လာသည်။

လမ်းက အံ့ဩလောက်အောင် ချောမွေ့သွားသည်၊ မိနစ်နှစ်ဆယ်မပြည့်ခင်မှာပဲ သူတို့က FH ရပ်ကွက် ကို ရောက်လာသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ အိမ်ပြန်မရောက်တာကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက အကျွမ်းတဝင်ရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တွေ့လိုက်ရပြီး အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သေချာတာကတော့ ကိစ္စတွေက အစပဲရှိသေးပြီး ဒါက လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူသိ‌သည်။

ဒီအချိန်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းတက်နေတဲ့သူတွေက ထွက်ခွာသွားကြပြီး အိမ်မှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ ကလေးအချို့သာ ကျန်ရှိနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက တခြားဘယ်သူကိုမှ အနှောင့်အယှက်မပေးချင်ပေ။ သူက အိမ်ပြန်လာသည်၊ သူ့ရဲ့ကျောပိုးအိတ်ကို ချထားသည်၊ အဲ့ဒီနောက် တံခါးကို ပိတ်စရာမလိုဘဲ အိမ်ကနေ ထွက်ခွာလာသည်။ ဒါပေမဲ့ သူက အောက်ထပ်ကို မဆင်းဘဲ ပဉ္စမထပ်ကို တိုက်ရိုက် တက်သွားသည်။

အငြိုးကြီး အဘွားအိုကြောင့် ပဉ္စမထပ်တစ်ခုလုံးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူမနေတော့ပေ၊ တစ်ထပ်လုံးက စွန့်ပစ်ခံထားရပြီး ဖုန်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ "မကောင်းဆိုးရွားစားသုံးခြင်း" တာဝန်ကတည်းက ရပ်ကွက် ရဲ့ သန့်ရှင်းရေးသမားတွေတောင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ မလာတော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်လာပြီး လှေကားထစ်မှာ ရပ်လိုက်သည်၊ အောက်ထပ်ကို ခဏကြည့်ပြီး ပဉ္စမထပ်ရဲ့ စင်္ကြံထဲကို ဝင်သွားသည်။

"မကောင်းဆိုးရွားစားသုံးခြင်း" တာဝန် ပြီးစီးသွားပြီးနောက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူက အခန်း ၅၀၃ ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်၊ အခုချိန်အထိ ဘယ်သူမှ အထဲကို ပြန်မဝင်တော့ပေ။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျွင်းဇဲကလည်း အခု အထဲကို ဝင်ဖို့ ရည်ရွယ်မထားပေ။

သူက ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းသည်၊ ဒီမှာ ဘယ်သူမှမရှိတာကြောင့် သူလုပ်မယ့် အစီအစဉ်အတွက် အဆင်ပြေပေသည်။

သူက စင်္ကြံရဲ့တစ်ဖက်ကနေ လှေကားထစ်ဆီကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သွားလိုက်ပြန်လိုက်လုပ်ခဲ့သည်။ ပဉ္စမထပ်တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုတောင် မရှိပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက မစောင့်နိုင်တော့ပေ၊ သူက သူ့ရဲ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး အချိန်ကို စစ်ဆေးသည်၊ လွီရှင်းက ဒီနေရာကို ခြေလျင်နဲ့ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းကြည့်သည်။

သေချာတာကတော့ အဲ့ဒီကောင်က လူလို့ သတ်မှတ်လို့ မရတော့တာကြောင့် ပုံမှန်လူတွေရဲ့ လမ်းလျှောက်နှုန်းကို အသုံးပြုပြီး ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ပေ။ သူက အရမ်းနှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားကောင်း ရွေ့လျားနိုင်သည်၊ ဒါမှမဟုတ် လေယာဉ်ထက်တောင် ပိုမြန်ကောင်း မြန်နိုင်သည်။

ပဉ္စမထပ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် သွားလိုက်ပြန်လိုက်လုပ်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်က ထူးဆန်းမှုလက္ခဏာမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတုန်းပဲဖြစ်သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ရပ်လိုက်သည်၊ စင်္ကြံလက်ရန်းပေါ်မှာ မှီလိုက်သည်၊ သူ့ရဲ့ပါးပြင်ကို လက်နဲ့ထောက်ပြီး အတွေးလွန်နေသည်။

ဘာလို့ သူမ ပေါ်မလာသေးတာလဲ။ အရင်တုန်းက သူက နေရာတစ်ခုကို အမှတ်တမဲ့ ဖြတ်သွားလိုက်ရုံနဲ့ သူမနဲ့တွေ့ခဲ့ရသည်၊ အခုလေးတင်လည်း လူမရှိတဲ့ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်မှာ မတော်တဆ တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ သူမက ပုန်းတမ်းကစားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲက စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ပဉ္စမထပ် လှေကားထစ်ဝင်ပေါက်မှာ ရပ်နေရင်း အတွေးတစ်ခုနဲ့ သူက ခေးအာကို အချိန်-အာကာသမြေပုံထဲကနေ ထုတ်လိုက် လေသည်။

"ခေးအာ၊ မင်းက အဆင့်မြင့်တဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အထိအတွေ့အရှိဆုံးပဲ။ ငါ့ကို နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးက ဘယ်မှာလဲဆိုတာကို အမြန်စစ်ပေးပါဦး" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူပြောလို့ မပြီးခင်မှာပဲ ခေးအာရဲ့တုံ့ပြန်မှုက တစ်ခုခု မူမမှန်တာကို သူသတိထားမိလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီကောင်မလေးက ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့နောက်ကို ချက်ချင်း တွယ်ကပ်လေ့ရှိသည်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမက သူ့ကို ပွေ့ဖက်ခြင်းမပြုရုံသာမက ဆန့်ကျင်ဘက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး စင်္ကြံရဲ့အဆုံးကို အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပဉ္စမထပ် စင်္ကြံရဲ့ အဆုံးမှာ အမှိုက်တွေပုံနေတဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ အဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူမက နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူက သံသယမရှိဘဲ အတည်ပြုလိုက်နိုင်‌ ပေသည်။

သူမက အဲ့ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ရှိနေတာလဲ။ သူမ ပေါ်လာတာကိုတောင် သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ဘေးက ခေးအာက "ယားယား" ဆိုတဲ့ သတိပေးသံတွေ ထုတ်ပြီး ပြေးဖို့ လှည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပလာသည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို အရင် တစ်လှမ်းတည်းမှာပဲ အချိန်-အာကာသမြေပုံထဲကို ပြန်ဖမ်းသွင်းလိုက်တာကြောင့် သူမရဲ့ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမှုကို ပျက်ပြားသွားစေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့လက်တွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးဆီကို ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူက အခုအချိန်မှာ "သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်ပါ" ဆိုတဲ့ တာဝန်ကို စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဒါက အလျင်စလို စတင်လိုက်တာဖြစ်ပြီး သူက အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဖိအားပေးနေတဲ့ အခြေအနေကြောင့် သူက ဂရုတစိုက်စီစဉ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူမဆီကို လျှောက်သွားရင်းနဲ့ သူက သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ဖို့အတွက် တာဝန်ရဲ့အချက်အလက်ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။

[တာဝန်အမည် - သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်ပါ

တာဝန်အဆင့် - ခေါင်းမွေးထောင်မတတ် (အနိမ့်)

တာဝန်နောက်ခံ - မရှိပါ။

တာဝန်ဖော်ပြချက် - သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်ပါ၊ သူမဘာလိုအပ်လဲဆိုတာကို မေးပါ

တာဝန်ဆုလာဘ် - မတူညီတဲ့ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် ၁၀၀၀ မှတ်

တာဝန်ဒဏ်ခတ်မှု - မသိရှိရ

တာဝန်သတိပေးချက် - ၁။ ဒီနတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်လို့မရပါ၊ ၂။ သူမက အရိုးထဲက သန်ကောင်လိုဖြစ်သည်၊ ၃။ သူမကို နောက်ပြန်လှည့် အမျိုးသမီးလို့ ခေါ်နိုင် ပေသည်။

[မှတ်ချက် - ရူးသွပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းနိုင်လဲဆိုတာကို သင်နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။]”