← Chapters

အခန်း (၃၁၁)

Vol. 11 Ch. 311

အခန်း (၃၁၁)

Vol. 11 Ch. 311

ပြင်းထန်စွာ ချီတုံချတုံဖြစ်အပြီးတွင် လင်မြောင်ရွှယ် သည် ဝိညာဉ်လှေသို့ ဆယ်ကျော်သက်မေလေးသဖွယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်လာခဲ့### အခန်း ၃၁၁

ပြင်းထန်စွာ ချီတုံချတုံဖြစ်အပြီးတွင် လင်မြောင်ရွှယ် သည် ဝိညာဉ်လှေသို့ ဆယ်ကျော်သက်မေလေးသဖွယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ နှလုံးသားနဲ့အချစ်ကို ဆန့်ကျင်လို့မရဘူး။

ယဲ့ယွီ ကို ကြိုက်နေတာအမှန်ပဲမလို့ ဘာလို့ သူမက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့မရတာလဲ?

ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မာနကို ပစ်ပယ်ပြီး ရဲရင့်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်ရမယ်။

နင် လုပ်နိုင်တယ်!နင် လုပ်နိုင်တယ်!

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးခြင်းက အမြဲတမ်း အလုပ်ဖြစ်တယ်။

လင်မြောင်ရွှယ် သည် နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယဲ့ယွီ ၏ တံခါးဝတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူမတံခါး ခေါက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းဘက်မှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုက သူမ၏ လက်ကို လေထဲတွင် ရပ်တန့်စေသည်။

ကုလားထိုင်တစ်လုံး ဝရုန်းသုံးကား တိမ်းမှောက်သွားသံ။

ထို့နောက် စားပွဲပေါ်သို့ လူတစ်ဉီး အသံလိုလိုညဉ်းသံပြုကာ လေးလံစွာ ပြုတ်ကျသံ။

အဆိုပါ ဆူညံသံက သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ဆောင်းလေတိုက်ခတ်သွားသည့်ပမာ အေးစိမ့်မှု တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်။

အတွင်းဘက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

တစ်စုံတစ်ယောက်က ယဲ့ယွီ ကို တိုက်ခိုက်နေတာလား?

နောက်ထပ် အတွေးမရှိဘဲ လင်မြောင်ရွှယ် သည် တံခါးကို လက်ဝါးဖြင့်ရိုက်ချကာ အတင်းအကျပ် ဖွင့်ချလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူမသည် သူမ မြင်လိုက်ရသော အရာအတွက် အဆင်သင့် မဖြစ်ခဲ့ ပဲပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အံ့အောသွားရတောသည်။

ယဲ့ယွီ သည် အလွန်လှပသော ရမက်ဆန်သော မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ဦးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ခွ၍ ဖိထားသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများက ရှုပ်ပွနေပြီး နှစ်ဦးစလုံးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် မောဟိုက်နေသည်။ မြေခွေးနတ်ဆိုးမ၏ မြူသယောင်ယောင်ညဉ်းသံကိုပါ ကြားနေရသည်။

မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ နီရဲနေသော မျက်နှာနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်က ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှုကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ဒါကိုအမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် လင်မြောင်ရွှယ် က ဝန်ခံခဲ့ရသည်:

သွေးဆောင်မှုနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ မြေခွေးနတ်ဆိုးများကို ဘယ်သူကမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။

ထို မြင်ကွင်းက နောက်ဘာဖြစ်နိုင်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေသည်။

လင်မြောင်ရွှယ် ၏ မျက်နှာက ဖျော့တော့ သွားသည်။ သူမသည် ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ မသိဘဲ အေးခဲ နေသည်။

ယဲ့ယွီ နှင့် ယင်ဖေးကျင်း သည် သူမ၏ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် အံ့အားသင့် သွားကြသည်။

ရှက်စရာကောင်းသော အနေအထားကို သိလိုက်သော ယင်ဖေးကျင်း သည် ယဲ့ယွီ ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက လင်မြောင်ရွှယ် ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး သံသယဖြင့် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

အမျိုးသမီးများက အမျိုးသမီးများကို အကောင်းဆုံး နားလည်သည်။

ဒါက ယဲ့ယွီ ၏ သူငယ်ချင်းသက်သက်မဟုတ်ပေ။ သူမက ချစ်သူဖြစ်သည်။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းသည်- သူမသာ သူငယ်ချင်းသက်သက်ဖြစ်ပါက သူမသည် ရယ်မောပြီး နောက်ပြောင်သော မှတ်ချက် တစ်ခုဖြင့် ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။

ချစ်သူ တစ်ဦးသာ ထိုကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်မှု နှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု ကို ပြသလိမ့်မည်။

ယင်ဖေးကျင်း သည် မနာလိုစိတ် ပြင်းထန်လာသည်။

ဒါက တစ်လခွဲ လောက်ပဲ ရှိသေးသည်။ ယဲ့ယွီ သည် တာအို အဖော် နောက်တစ်ဦးကို ထပ်ထည့်လိုက်ပြီလား?

ကန်ကျီကျွေး ကရော?

ယင်ဖေးကျင်း သည် အေးစက်သော နှာမှုတ်သံ တစ်ခုကို ဟွန့် ခနဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ အထင်အမြင်လွဲ မခံပါနဲ့။ ခုနကနင်မြင်ရတာတွေကို… မေ့လိုက်တော့။ ယဲ့ယွီ ၊ ကျွန်မ အစောက ပြောခဲ့တဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင် စိတ်ဝင်စားရင် ကျွန်မကို လန်နိုင်ငံ မှာ လာရှာပါ!"

ယင်ဖေးကျင်း သည် ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော မရေရာသော အခြေအနေ တွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ရခြင်းက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

ဒီအပြင် သူမဘာများပြောနိုင်မှာလဲ?

အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတည်း၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာ—ဘာများဖြစ်နိုင်စရာရှိသေးလဲ။နပမ်းလုံးတိုင်းဆော့နေတာ ၊ တကူကူးစီးနေတာလို့တော့ မပြောနဲ့ပေါ့

ရှင်းပြခြင်းက အရာများကို ပိုပြီး ဆိုးဝါးစေသည်။

ပြီးတော့ သူမက လင်မြောင်ရွှယ် ကို ဘာလို့ ရှင်းပြရမှာလဲ?

သူတို့က တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးပင် မသိကြပေ။

ဘာလို့ သူမက တစ်ခုခုအတွက် အပြစ်ရှိသူ တစ်ဦးလို ပြုမူရမှာလဲ?

ထိုအတွေးက ယင်ဖေးကျင်း ကို ပိုပြီး စိတ်တိုစေသည်။ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်ကာ ဝိညာဉ်လှေကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ဘာလို့ တံခါးမဟုတ်ဘဲ ပြတင်းပေါက် ကနေလဲ?

လင်မြောင်ရွှယ် သည် တံခါးပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေသည်။

သူမကို အလန့်တကြား ပုံစံဖြင့် တိုးဝှေ့ကာသွားခြင်းမရှိဘဲ သူမကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိပေ။

ဒါကြောင့် ပြတင်းပေါက် က ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ယင်ဖေးကျင်း သည် ဒီအခြေအနေတွင် သူမမှာမယားငယ်လေးကို မယားကြီးမိသလိုခံစားနေရကြောင်း သူမဘာသာ သိသည်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလို့ သူမက တံခါးကနေ မသွားတာလဲ?

ယင်ဖေးကျင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အခန်းတွင်းရှိ လေထုက အဆန်းတကျယ် ဖြစ်လာသည်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သော်လည်း ရှင်းပြဖို့ စိတ်မဝင်စားပေ။

ဒါက တကယ်တမ်းကို အထင်အမြင်လွဲမှားမှု တစ်ခုပဲ။

သူတို့သည် ကစားနေခဲ့ကြသည် —နောက်ထပ် ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ?

ရှင်းပြခြင်းကသာ သူသည် တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ထင်ရစေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူသည် အကြောင်းအရာ ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“တစ်ခုခု သွားယူမယ်လို့ မပြောဘူးလား? ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်လာတာလား?”

သူ ပြောနေရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများက သတိမထားဘဲ လှည့်နေသည်။ ယင်ဖေးကျင်း ၏ မြေခွေးအမြီး၏ ခံစားချက်က သူ့စိတ်ထဲတွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရှိနေဆဲ—နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ချောမွေ့ သည်။

လင်မြောင်ရွှယ် သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်က တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသည်၊ ကွဲနေသော တံခါးက အလိုလျောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျယ်လောင်သော အသံက ယဲ့ယွီ ကို လန့်နိုးစေပြီး သူသည် ရှုပ်ထွေးမှုဖြင့် သူမထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လင်မြောင်ရွှယ် သည် သူ့ကို ချဉ်းကပ်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်သည်၊ သူမက သူ့ကို ကွန်း စာလုံးနည်းစနစ်ကို ဘယ်လို ရေးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။

သူမ၏ အတွေ့အကြုံမရှိခြင်း က ထင်ရှားသည်။ သူမ ဘယ်ကနေ စရမလဲဆိုတာ မသိပေ။

သိုသောသူမ၏ လုံးဝန်းသော ပေါင်တံရှည်များကို သဘာဝသိစိတ်ဖြင့် ယဲ့ယွီ၏ မာကျောနေသောနေရာကို ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒါက ယဲ့ယွီ က သူမကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး စိတ်ရှည်စွာ စာကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသခင်မရဲ့ ပင်ကိုယ်အလှက ရင်သပ်ရှုမောစရာကောင်းလွန်းသည်။

အထူးသဖြင့် ရမက်ကြောင့်စိုစွတ်နေခဲ့သည့် နှုတ်ခမ်းနီတာရဲများ

အထူးပင်ပျော့ပြောင်းကာအိစက်လွန်းသော ကိုယ်ခန္ဓာလေးသည် ယဲ့ယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီတိုင်းကို တုန့်ပြန်နေခဲ့သည်။

နတ်ပြည်ရောက်နေတယ်ဆိုတာဒါလားဟုပင် သူမကထုတ်မေးလာခဲ့သည်။

သို့တိုင် ယဲ့ယွီ၏ ဆုပ်နယ်နေသောလက်များခါးများသာမက လှပလွန်းသောတကိုယ်လုံးကိုနမ်းနေခဲ့သော နှုတ်ခမ်းများပါ မအားလပ်သဖြင့် မည်သို့မျှပြန်မဖြေပဲ အလုပ်ကိုသာ ဆက်ပြီးကြိုးစားခဲ့သည်.

တညတာလုံး နတ်ဆိုးအပျိုစင်လေးမှာ ရမက်၏ ချုပ်ကိုင်မှုအောင်တွင် ပျော့ပြောင်းမျော့နေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ယဲ့ယွီ က မမေးပဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ၊

“ဘာလို့ ဒါကို သင်ယူဖို့ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားတာလဲ?”

လင်မြောင်ရွှယ် ၏ မျက်နှာက နီရဲ သွားပြီး သူမသည် မကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်၊

“ရှင်က… တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြန်ဆပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေးဆပ်ဖို့ပဲလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ အဲဒါ ရှင် ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား?”

ယဲ့ယွီ သည် ခဏတာ အေးခဲ သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမသည် သူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နောက်ပြောင်မှုကို ဒီလောက် လေးလေးနက်နက် ယူလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တစ်ဖန် ဒါက ဆိုးရွားသော ရလဒ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ထပ် တာအို အဖော်တစ်ဦးလား? ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ?

လင်မြောင်ရွှယ် က သူ့တုံ့ပြန်မှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်သွားပြီး “ဘာလို့ ဒီလောက် ရယ်စရာကောင်းနေတာလဲ? ဒါက မနေ့က ရှင် အချက်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?” ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အဲဒါကို ဘယ်တုန်းက အချက်ပေးခဲ့တာလဲ?”

လင်မြောင်ရွှယ် က မျက်နှာမဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သည်။

“ရှင် နေ့ခင်းဘက်မှာ အိပ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး ကျွန်မကို အတိအကျ ပြောခဲ့တယ်လေ! ဒါက အချက်ပေးမှု မဟုတ်ဘူးလား?”

သူမ၏ စကားများက ယဲ့ယွီ ကို ပိုပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောစေသည်။

တကယ်တမ်းကို အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းက တုနှိုင်းမမှီပေ။

ထိုညနေခင်းတွင် လန်နိုင်ငံ နန်းတော်၌ ယင်ဖေးကျင်း သည် ခမ်းနားသော ခန်းမတွင် ထိုင်နေပြီး သိသိသာသာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် သူမရှေ့တွင်ရှိသော ကောင်းမွန်သော ပိုးသား အဝတ်အစားကို သူမ၏ လက်ဗလာဖြင့် ဆုတ်ဖြဲ လိုက်သည်။

သူမ ယဲ့ယွီ ၏ ဝိညာဉ်လှေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်ခွဲ ရှိပြီ။

ဘာလို့ သူက သူမကို လာရှာဖို့ မလာသေးတာလဲ?

သူက ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြင့် အလုပ်များနေတုန်းပဲလား?

ဒေါသထွက်စရာကောင်းလိုက်တာ!

တကယ့် နဂါး တစ်ကောင်ကိုပြပါမယ်ဆိုတာတောင်မှ ယဲ့ယွီသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အချိန်ဖြုန်းနေတာလား?

နဂါးတွေထက် အဲ့မိန်းမရဲ့ဘယ်နေရာက ပိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေတာလဲ

ယင်ဖေးကျင်း ၏ ဒေါသက ပိုပြီး ကြီးထွားလာပြီး သူမသည် ပိုးသားကို သေးငယ်သော အစများအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

နဂါးဝတ်ရုံ နှင့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်နေသည်။

“ချစ်လှစွာသော တူမလေး မင်းကို အဒေါ် ရဲ့ ဝတ်စုံအသစ်အတွက် အရောင်တစ်ရောင်ကို ရွေးဖို့ ငါက တောင်းဆိုခဲ့တာ၊ ပိုးသားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ?”

ဒီလူက လန်နိုင်ငံ ၏ အုပ်စိုးသူ ယင်ကျီ ဖြစ်သည်။

အရင်ကလို အားနည်းသော လူအို မဟုတ်တော့ပေ။

သူ၏ ဇနီး ကျိုးရွှမ် က သူ့ကို ပြန်လက်ခံစေရန် ယင်ကျီ သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာတွင် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ခဲ့သည်။

အလှအပဆေးလုံးများ မှ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန် နည်းစနစ်များ အထိ သူသည် ဘာကိုမှ မနှမြောခဲ့ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသက်ကြီးသော အဘိုး တစ်ဦးမှ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးလူကောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သူ၏ ပြင်းထန်သော ပုံစံပြောင်းလဲမှု က နန်းတော် အစောင့်များမှပင် နောက်ပြောင်မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ သူသည် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲနေသည်ဟု နောက်ပြောင်ကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အားလုံး နောက်ပြောင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ်များကို ငြင်းပယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိပေ။ ယင်ကျီ ၏ ပုံစံပြောင်းလဲမှုက အံ့ဖွယ် တစ်ခုထက်မနည်းပေ။

ယင်ဖေးကျင်း ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေဆဲ။

သူမသည် အစိမ်းရောင် မီးလျှံ တစ်ခုကို နည်းစနစ်တခုသုံံးကာ ဆင့် ခေါ်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်ရှိသော ပိုးသားအားလုံးကို မီးရှို့ ပစ်လိုက်သည်။

“အားလုံးက မလှဘူး။"

ယင်ကျီ ၏ မျက်နှာက မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ပိုးသားက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပညာရှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်တန်ဖိုးရှိ သော်လည်း အခုတော့ ဒါက ပြာများသာ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သို့တိုင် ယင်ကျီ က ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သတိထားမိသည်။

သူ၏ အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံများက ယင်ဖေးကျင်း ၏ စိတ်အခြေအနေက သူမ၏ တာအို အဖော်နှင့် ရန်ဖြစ်မှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။

ပြီးတော့ ဒါက သာမန် ရန်ဖြစ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ သူမက ဒေါသထွက်နေသည်။

လွယ်လွယ်ကူကူ နှစ်သိမ့်နိုင်သော ဒေါသမျိုး မဟုတ်ပေ။

---

312 ၃၁၂ ဆက်ရန်

All Chapters