အခန်း (၃၁၃)
Vol. 11 Ch. 313
ယင်ဖေးကျင်း သည် ယဲ့ယွီ ကို မကျေမနပ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် တောင်ဘက် အရိုင်းခေါင် တိုက်မှ ထွက်ခွာပြီး အလယ်တိုက်ကြီး သို့ လာခြင်းက ယဲ့ယွီ ကို တွေ့ဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
တကယ့် နဂါး ၏ ကိစ္စက သူမ အခွင့်အရေး တစ်ခုဖြင့် တွေ့ခဲ့ရသော အရာဖြစ်ပြီး သူ့ကို ရှာဖွေဖို့ အဆင်ပြေသော အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
သို့သော် အခုတော့ ယဲ့ယွီ က သူမထက် နဂါးကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။
သူမ၏ ပထမဆုံး တွေးမိတာက ငြင်းဆန်ဖို့ဖြစ်သည်။
ဘာ၊ ရှင် မေးတာနဲ့ပဲ ကျွန်မကပြောပြမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား?
သို့တိုင် စကားများ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ မထွက်ခင် ယဲ့ယွီ ၏ အကြည့်က သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူမသည်စကားများကို မျိုချလိုက်သည်။
မေ့လိုက်တော့—ဒီလူက သူမကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပြီ။
နောက်ထပ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြစ်ဒဏ် တစ်ခုကို စွန့်စားဖို့ စိတ်မပါဘဲ ယင်ဖေးကျင်း က မကျေမနပ်ဖြင့် နဂါးအကြောင်း သတင်းကို ပြန်ပြောပြစပြုသည်။
ရက်အနည်းငယ် အကြာက။
မြို့ပေါ်တွင်ပြန့်နှံ့နေသောသတင်းများစွာက အလယ်တိုက်ကြီး ၏ ကြိုးခြောက်ချောင်း တောင်များ အနီးတွင် တကယ့် နဂါး တစ်ကောင် ပျံဝဲနေသည်ကို မြင်ခဲ့ရကြောင်း သတင်းပို့သည်။
ငါးချောင်းပါ ငွေရောင်နဂါး တစ်ကောင်၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ဆယ်ကျန့် (မီတာသုံးဆယ်ခန့်) အရှည်သာရှိသည်—နဂါး စံနှုန်းများအရ အထူးတလည် ကြီးမားခြင်းမရှိ ပေ—သို့သော် ၎င်း၏ နဂါးစွမ်းအင် က သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ စင်ကြယ် သည်။
၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် သားရဲများက အညံ့ခံခြင်း ဖြင့် ဦးညွှတ်ကြသည်။
ဆယ်လီ အကွာမှပင် နဂါး၏ ဖိနှိပ်သော ရှိနေခြင်း ကို ခံစားနိုင်သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုဇာတ်လမ်းက ပျံ့နှံ့လာစပြုသည်။
အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ အချို့က နဂါးကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကြိုးခြောက်ချောင်း တောင်များ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမျှ ပြန်မလာခဲ့ပေ။
ထိုအစား လေထဲတွင် နဂါးဟိန်းသံများ နှင့် ပြင်းထန်သော ပဲ့တင်သံများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဒီသတင်းကို ကြားသောအခါ ယင်ဖေးကျင်း သည် ယဲ့ယွီ ကို ချက်ချင်း တွေးမိခဲ့သည်။
သူမ၏ အတိတ်က လန်နိုင်ငံ တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများအတွက် ကျေးဇူးတင်သောကြောင့် သူမသည် ဒီအချက်အလက်ကို သူ့ကို မျှဝေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်—သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောခဲ့သလို သူ့၏ ကြင်နာမှု ကို တုံ့ပြန်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီလား? နဂါးက အဲဒီမှာ ရှိနေဦးမှာလား?”
ယဲ့ယွီ စဉ်းစားနေစဉ် သူသည် ယင်ဖေးကျင်း ၏ ဘေးတိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ၊ သူမ၏ ပါးပြင်များက မှိန်ဖျော့စွာ နီရဲ နေသည်။
တုံ့ပြန်ခြင်း လား? ဒါက ပေါ့ပါးသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ယင်ဖေးကျင်း အတွက် တကယ်တမ်း အရေးကြီးသောအရာက နဂါးမဟုတ်ဘဲ ယဲ့ယွီ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။
အိပ်မက်ကမ္ဘာက သူမအပေါ် မဖျက်နိုင်သော အမှတ်အသား တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် တစ်ညတွင် သူမသည် ယဲ့ယွီ နှင့် မျှဝေခဲ့သော အချိန် အကြောင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတိထားမိခဲ့သည်—တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပွေ့ဖက်ပြီး သူတို့၏ အမြီးများ ရစ်ပတ်ထားကြတာ အသက်ရှူသံတွေရပ်သွားလောက်အောင် ရင်ခုန်ရစ်မူးစရာကောင်းလွန်းလှသည်။
ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းကပင် သူမကို ရူးမတတ် ဖြစ်စေသည်။
“ငါ့မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒီလိုအရာတွေကို ရုတ်တရက် စိတ်ကူးယဉ်နေတာ?”
သို့သော် ဒါက သူမ၏ အရေးတကြီးရှိမှု ကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစေသည်။ သူမသည် ယဲ့ယွီ တွင် မြေခွေးအမြီး ရှိမရှိကို အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။
လမ်းခရီးတွင် သူ့ကို တွေ့ဆုံခြင်းက ကံကြမ္မာ လို ဖြစ်နေပုံရသည်။ သို့သော် နည်းလမ်းတိုင်းကို ကြိုးစားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ သည် နတ်ဆိုးလည်း မဟုတ်၊ အမြီးကိုးချောင်းပါ နတ်ဘုံမြေခွေး လည်း မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။
ဒီတော့ အိပ်မက်ကမ္ဘာရှိ နောက်ကွယ်က အမှန်တရား က ဘာလဲ?
ပြီးတော့ ဘာလို့ အိပ်မက်ကတည်းက ယဲ့ယွီ သည် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာသလို ထင်ရတာလဲ—သူမက ခက်ခဲစွာ အကြည့်လွှဲဖို့ လုပ်ရသည်အထိ?
“ ကန်ကျီကျွေး က သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်ရတာ အရမ်း ကံကောင်းတယ်” ဟု ယင်ဖေးကျင်း က တွေးသည်၊ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့ မနေ့က ဝိညာဉ်လှေပေါ်က အမျိုးသမီးကရော?
သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ပဲ ဖြစ်သည်။
ဒါက ဒေါသထွက်စရာ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ယွီ ၏ ရုတ်တရက် အသံက သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ရပ်တန့်စေသည်။
“သွားကြစို့!”
လန့်သွားသော ယင်ဖေးကျင်း က ထစ်အစွာ ပြောသည်၊ “မ-မလုပ်ဘူး! အဲဒါက မဟုတ်ဘူး… ပိုပြီး မစဉ်းစားပါနဲ့!”
ငြင်းဆန်မှုက အလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူမသည် ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အမူအရာ ကို သိလိုက်သောအခါ သူမသည် သူမ၏ လေသံကို လျင်မြန်စွာ ပျော့ပြောင်းလိုက်သည်။
“အာ… ရှင် ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ?”
ယဲ့ယွီ က မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်မလေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ခေါင်းကို ထိခိုက်မိတာလား?”
သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းပြီး သူသည် သူမကို လိုက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်၊ ထိုအခါ သူသည် ကြိုးခြောက်ချောင်း တောင်များ သို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။
မထွက်ခွာမီ နှစ်ဦးစလုံးက နှုတ်ဆက်ရန် ယင်ကျီ ကို ရှာခဲ့သည်။
သို့သော် ယင်ကျီ က အံ့အားသင့်သွားပြီး အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သော စကားများ ဖြင့် နှုတ်ဆက်သည်။
“သွားတော့မှာလား? ဘာလို့ တစ်ညလောက်တည်းခိုဖို့နားနားနေနေ မနေတာလဲ? မင်းတို့က နေရတာ မလွတ်မလပ်ဖြစ်နေလို့လား ? ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါက အစောင့်တွေနဲ့ အမှုထမ်းတွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ။ မင်းတို့ကြိုက်သလို အပြည့်အဝ ပျော်ကြပါ!”
ယဲ့ယွီ နှင့် ယင်ဖေးကျင်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာအမူအရာများက ချက်ချင်း ရောင်စုံ ဖြစ်သွားသည်။
“မင်းတို့ကြိုက်သလို အပြည့်အဝ ပျော်ကြပါ”ဟုတ်လား?
ဘာကို ပြောမှန်းမသိသော စကားလုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
“ကျွန်မတို့က သူငယ်ချင်းတွေသက်သက်ပါ!” ဟု ယင်ဖေးကျင်း က ရှက်ရွံ့စွာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
ယင်ကျီ သည် နှစ်ဦးစလုံးက ချစ်သူများ ရန်ဖြစ်နေဆဲဟု ယူဆကာ ပိုပြီး ဖိအားမပေးခဲ့ဘဲ သူတို့ကို အပန်းဖြေခရီး ထွက်ခွာခွင့်ပြုသည်။ သူသည် သူတို့၏ ပြန်လာမှုအတွက် လန်နိုင်ငံ ၏ တံခါးများက အမြဲတမ်း ပွင့်နေလိမ့်မည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။
ယင်ဖေးကျင်း က ခပ်ဆတ်ဆတ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။
ကြိုးခြောက်ချောင်း တောင်များ သို့ သွားသော လမ်းတွင် ယင်ဖေးကျင်း ကအလကားနေရင်း မလိုအပ်ပဲ ရှင်းပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ ယင်ကျီ က စိတ်မနှံ့တဲ့ လူအိုတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ကျွန်မတို့ကို တာအို အဖော်တွေလို့ မှားယွင်းစွာ တွေးနေတာ။ လေးလေးနက်နက် မယူပါနဲ့!"
ယဲ့ယွီ က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ပျံသန်းမှု အရှိန်ကို မြှင့်ကြစို့။ ညမရောက်ခင် ရောက်ဖို့ လိုတယ်။"
သူ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ခေါ်ယူပြီး ယဲ့ယွီ က ယင်ဖေးကျင်း ကို သယ်ဆောင်ပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
နဂါး ပေါ်ပေါက်လာခြင်း၏ သတင်းက ရက်ပေါင်းများစွာ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ပြီး ယင်ဖေးကျင်း ၏ အချက်အလက်က သီးသန့် မဟုတ်ပေ။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ တခြားသူများစွာက အခုအချိန်တွင် သိနေကြပြီဖြစ်သည်။
နဂါးက တခြားနေရာသို့ ရွှေ့သွားခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အသတ်ခံခဲ့ရလျှင် သူတို့၏ ခရီးက အကျိုးမရှိတော့ပေ။
အချိန်က အရမ်းအရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ယွီ သည် သူတို့၏ အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံး သို့ တွန်းပို့ပြီး ယင်ဖေးကျင်း က သူ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည်၊ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ တစ်ခုဖြင့် လိုက်ပါလာနေသည်။
သူ၏ တုံ့ပြန်မှုက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်ပြီး ရေရာခြင်း မရှိဘဲ နဂါးအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတာ သူမ ပြောပြနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ဒါက သူမကို မရှင်းပြနိုင်အောင် စိတ်ပျက် စေသည်။
ဒါက ဖြစ်နိုင်သလား… ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို ချစ်မိသွားတာလား?
သူမသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှု က မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။
တစ်နာရီခွဲ အကြာတွင် နှစ်ဦးစလုံးက ကြိုးခြောက်ချောင်း တောင်များ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အခုအချိန်တွင် ထိုနေရာက ကျင့်ကြံသူများ ဖြင့် ပြည့်နေသည်— တစ်ရာကျော်လောက်တောင်ရှိလိမ့်မယ် ၊ တစ်ဦးစီတိုင်းက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ထက် မနည်းပေ။
လေထဲတွင် ဝဲနေရင်း သူတို့အားလုံးက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း ဆီသို့ သတိထားပြီး ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ရှိနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမရှိပေ။
ယဲ့ယွီ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဒီလောက်များစွာ စုဝေးနေသောကြောင့် ငွေရောင်နဂါးကသတိထားမိပါ သူ့နေရာမှ ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ဒါက " နဂါးကို လန့်နိုးစေခြင်း " ၏ စာအုပ်ထဲက အမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။
သူတို့က အနည်းဆုံး ပုန်းအောင်းနေဖို့ ကြိုးစားလို့မရဘူးလား?
သို့သော် အမှန်တရားက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေး သည်။
ဒီ ကျင့်ကြံသူများ က လူမိုက်များ မဟုတ်ပေ။
သူတို့၏ ရှိနေခြင်းက နဂါးကို ကြောက်လန့်စေနိုင်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။
သို့သော် မည်သည့် လူအုပ်တွင်မဆို အမြဲတမ်း ပေါ့ဆသော လူပုဂ္ဂိုလ် အချို့ ရှိနေသည်။
အချို့က တိမ်များပေါ်တွင် ဓားပျံများစီးကာ ဝဲနေပြီး နဂါး ရောက်ရှိလာခြင်းကို လွဲချော်ခြင်းမရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
မည်မျှပင် စည်းရုံး စေကာမူ သူတို့၏ စိတ်များကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ သူတို့က တခြားသူများက သူတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး သူတို့၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို ခိုင်မာစွာ စွဲကိုင်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် လူများ ပုန်းအောင်းနေခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အရိပ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူများကလည်း ဝဲပျံကာ လိုက်ရှာနေကြရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
“တခြားသူက ဘယ်သူမှ မပုန်းအောင်းရင် ငါ ဘာလို့ လုပ်ရမှာလဲ?”
နဂါးက ထွက်ပြေးပါက ဒါက သူတို့၏ အပြစ် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့က အကြောင်းပြသည်။
ဒီ ညှိနှိုင်းမှုမရှိခြင်း က လူတိုင်းကို ထိုနေရာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စောင့်ကြည့်စေသည်။
ဒါ့အပြင် နဂါးကို ရက်ပေါင်းများစွာ မမြင်ရတော့ပေ။
ဟိန်းသံ မရှိ။ စွမ်းအင် မရှိ။
အချို့က နဂါးက ထွက်သွားပြီးပြီဟု ယူဆ သည်။
ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ က ပိုပြီး စိတ်အေးလာပြီး နဂါးက နေ့ကုန်သည်အထိ မပေါ်လာပါက ထွက်ခွာရန် စီစဉ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုး နှင့် နတ်ဘုံ သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားခြင်းက အဆုံးမရှိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းထက် ပိုပြီး အရေးကြီးသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ယွီ က ရင်းနှီးသော ဝိညာဉ်ဖိအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
---
၃၁၄ ဆက်ရန်