အခန်း (၃၁၆)

“နဂါး! တကယ်ပဲ နဂါးပဲ!”

အံ့အားသင့်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စိတ်ခံစားမှုများကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

“စစ်မှန်တဲ့ နဂါး၊ တကယ့်နဂါး! ဒီတစ်ခါ ငါ ချမ်းသာတော့မယ်!”

“အားလုံး ဖယ်ကြ! နဂါးရဲ့ချိုတွေက ငါ့ဟာ၊ ဘယ်သူမှ လုဖို့ မကြိုးစားနဲ့!”

“ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့ နဂါးသွေး၊ အင်္ကျီချုပ်ဖို့ နဂါးအကြေးခွံ!”

“ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အဆင့်အောက်တွေ အကုန်ဖယ်ကြ! ဒါ မင်းတို့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အကြံပြုတာက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအဆင့်နဲ့ အထက်တွေ ပူးပေါင်းပြီး နဂါးကို သတ်ရအောင်!”

...

လူအုပ်ထဲမှ ကျင့်ကြံသူများသည် နဂါးကို မည်သူ ပိုင်ဆိုင်မည်ကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးမှုများ စတင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် စစ်မှန်သောနဂါးက သူတို့၏လက်ထဲတွင် ရှိနှင့်ပြီးပြီဟု သဘောထားပြီး ပြုမူခဲ့ကြသည်။

တရားမျှတစွာ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဤလောကတွင် လူတိုင်းက နဂါးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ နှစ်သောင်းကျော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရှားပါးသော တွေ့ဆုံမှုသည် သူတို့အတွက် ဘဝတစ်သက်တာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ရနိုင်သော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

နဂါးကို သတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီးတော့လား။

အခြားနေ့များတွင်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်သည် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေတွင်တော့လား။

အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး လွယ်ကူသည်။

သူတို့ လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ငွေရောင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားကပ်ဘေးကို ဖျက်ဆီးရန်သာ ဖြစ်သည်။

နဂါးသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအောက်တွင် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ အကျိုးကျေးဇူးများကို ရိတ်သိမ်းနိုင်မည်။

ထိုဆွေးနွေးမှုများအားလုံးကို ယဲ့ယွီက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။

သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး ဟန်းဆိုင်းကိုထုတ်ဖော်ကာ စိတ်ဝိညာဉ် ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။

ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ဓားစွမ်းအင်များ ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ယဲ့ယွီ၏နောက်မှနေ၍ လောကကြီးတခုလုံးကို ပေါက်ထွက်လာတော့မည့်အလား မုန်တိုင်းခုသဖွယ်လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာစေခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းတွင် ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော စွမ်းအားပြသမှုသည် အလွန်အမင်း ပူလောင်နေသော လေထုကို ချက်ချင်းဆိုသလို ရေခဲလို အေးစက်သော တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

လူအုပ်၏မျက်နှာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး သူတို့သည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ အလိုလို ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို စိုက်ကြည့်နေသော ယင်ဖေးကျင်းသည် သေဆုံးသွားသူများသည် အစောပိုင်းက အကျယ်ဆုံး အော်ဟစ်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

တကယ်ပဲ။

ယဲ့ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် တိကျသော ကွပ်မျက်မှု ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှဲ့မူလင်သည် သူ့၏ ဒုတိယစီနီယာအမ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီဤနေရာတွင် ရှိနေသ၍ သူမကို မည်သူမျှ မလေးစားစေရန် သူ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် နဂါးကို ပစ်မှတ်ထားလိုပါက သေဖို့ အသင့်ပြင်ထားရမည်။

ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ဓားစွမ်းအင်များ ရာပေါင်းများစွာသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို လှိုင်းလုံးများပမာ ထလာပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်နှုန်းဖြင့် လူအုပ်၏ ခေါင်းများကို ဝိုင်းရံထားခဲ့သည်။

၎င်းသည် သေဒဏ်ပေးသည့်အမိန့်စာတစ်ခုနှင့်တူပြီး ရှိနေသော လူတိုင်းကို သတိပေးနေသည်။

ယဲ့ယွီသည် လျစ်လျူရှုသောအသံဖြင့် “အခု မင်းတို့အားလုံး… ထွက်သွားကြ!

ဘယ်သူမဆို နဂါးကို ထပ်မံ၍ လိုချင်သေးတယ်ဆိုရင်တော့ သေရလိမ့်မယ်!”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ။

အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ပြန်လည်စဉ်းစားလာခဲ့ကြသည်။

ခုနက ဓားစွမ်းအင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ယဲ့ယွီ၏ အစွမ်းအစသည် သူတို့ထက် အများကြီး သာလွန်သည်။

သူသည် အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်မြင့် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းထိပ်ဆုံးအဆင့်ကို ကျော်လွန်သူ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်သို့မဟုတ် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိသူများအတွက် ထိုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲမျိုးတွင် ကြားဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့သာ ဆက်ရှိနေပါက သူတို့၏ ကံကြမ္မာသည် သေဆုံးသွားသူများနှင့် တူညီလိမ့်မည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဝက်ကျော်သည် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်ရှိနေသူများသည် ပို၍ပင် ခိုင်မာသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုရှိသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ယဲ့ယွီထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေလေး လောဘကိုထိန်းပါဉီးလား။"

အဆိုရှိခဲ့တာပဲ ‘ဝါးနိုင်တာထက် ပိုပီးမကိုက်နဲ့’ တဲ့။

စစ်မှန်တဲ့နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာတာကို ဘယ်သူကများ စိတ်မဝင်စားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

ဒါ့အပြင် မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အကုန်သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ သတိထား၊ အကုန်လုံးမျိုချချင်နေရင် လည်ပင်းနင်သွားလိမ့်မယ်!”

ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် “ဒါဆိုရင်၊ ခု ဒီနားမှာ ဆက်နေရဲတဲ့သူတိုင်းက—ဒီလိုပဲ ထင်ကြတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီသည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယဲ့ယွီက သူတို့စုပေါင်း ဖိအားအောက်တွင် ကြောက်စိတ်ဝင်လာသဖြင့် အလျှော့ပေးနေသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ယင်ဖေးကျင်းက ပိုသိခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီသည် လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် စည်းရုံးနိုင်သူ မဟုတ်ပေ။

သူမသည် လုံခြုံသော အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာကာ သူမနှင့် လူအုပ်ကြားတွင် နေရာတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် သူမကို မင်းတော်တယ်ဆိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် သူသည် သူ့ရှေ့တွင် လက်များကို ပေါင်းစပ်ကာ ဟန်းဆိုင်း တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။

အစောပိုင်းက မှောင်မှိုင်းနေသော ကောင်းကင်သည် ကြယ်ရောင်များဖြင့် ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ စီးဆင်းလာသည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော ကျင့်ကြံသူအချို့သည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့သည် ကြယ်များ ဤမျှလောက် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

ငွေရောင်နဂါးက နတ်ဘုရားဘေးကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

အပေါ်မှ ကောင်းကင်သည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးတိမ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

လရောင်ပင် ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်။

ဒါဆို ကြယ်ရောင်က ဘယ်လိုများ ရောက်လာတာလဲ။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ! မင်းတို့ ခြေအောက်ကို ကြည့်!”

လူအုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အောက်တွင် ကြီးမားသော အစီအရင်သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နက်နဲသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူတို့အား ထိုနေရာတွင်ပင် လှုပ်ရှား၍မရနိုင်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လျှင် လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့။

ကြယ်ရောင်သည် မျက်စိအလွန်စူးလောက်အောင် တောက်ပလာခဲ့သည်။

ကြယ်ဥက္ကာခဲများ ရာပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။

၎င်းသည် ကြယ်ဥက္ကာမိုးနှင့် တူနေသည်။

၎င်းသည် များပြားလှသော နတ်ဘုရားကြယ် အစီအရင်ပညာမှ ကြယ်ဥက္ကာမိုး နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း။

ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြီးအပိုင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

တစ်ဖန် လောကကြီးသည် တိတ်ဆိတ်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ။

ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်ခွံများ တုန်ရီလာခဲ့သည်။

သူမ ခံစားမိသည်။

ယဲ့ယွီသည် လန်ပြည်တွင် ရှိခဲ့စဉ်ကထက် အခုဆိုလျှင် အဆတစ်ရာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဆတစ်ထောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသည်။

သေလိုက်တော့။

လအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

သူ၏ အစွမ်းအစက ဘယ်လိုများ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းအောင် ကြီးထွားလာရတာလဲ။

သူက ဘယ်လိုကောင်းသော အခွင့်အရေးမျိုးကို တွေ့ကြုံခဲ့ရတာလဲ။

သို့မဟုတ် သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား။

ယင်ဖေးကျင်းသည် လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားခဲ့သည်။

ယင်ဖေးကျင်းသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ဘေးတွင် ရပ်ပြီး သူမက “ဒီငွေရောင်နဂါးက… ရှင့်ရဲ့ စီနီယာအမ ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်လား” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီက မငြင်းခဲ့ပေ။

"မင်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ရနိုင်မလား”

ယင်ဖေးကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ရနိုင်တာပေါ့။ ကျွန်မက နဂါးတွေကို စိတ်ဝင်စားဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ကျွန်မ တစ်ခုတော့ သိချင်တယ်။

ရှင်က… အမြီးကိုးချောင်း နတ်မြေခွေးလား”

ယဲ့ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယင်ဖေးကျင်းသည် အိပ်မက်လောကမှ သူမ၏ အမှတ်ရမှုများကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ။

ယဲ့ယွီက မဖြေသော်လည်း။

ယင်ဖေးကျင်းသည် အရာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီ၏နောက်ကျောကို ထပ်မံ၍ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် အမြီးတစ်ခုအစား။

သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

“တော်ပြီ။ ငါ့ကို လာဆွဲဖို့ မကြိုးစားနဲ့တော့။

ငါအမှန်တိုင်း တည့်တည့်ပြောမယ်—ငါက အမြီးကိုးချောင်း နတ်မြေခွေး မဟုတ်ဘူး။

မင်းကအပြိုင်လောကတွေ အကြောင်းကို သိသလား”

ယဲ့ယွီသည် သူမကို သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယင်ဖေးကျင်း၏ သိချင်စိတ်က မကုန်နိုင်ပေ။

သူမသည် အမြီးကို မတွေ့မချင်း လက်လျှော့လိမ့်မည် မဟုတ်။

သို့သော် မရှိသောအရာကို ဘယ်လိုများ ဆွဲလို့ရမှာလဲ။

ဒါ့အပြင် အခုချိန်မှာ သူ့မှာ တကယ်ပဲ မရှိသေးဘူး။

သူမတွင် အိပ်မက်လောကမှ အမှတ်ရမှုများ ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့်။

သူမကို စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် ထားခြင်းထက်။

စကြာဝဠာစုံအကြောင်းကို ရှင်းပြခြင်းဖြင့် သူမ၏ သိချင်စိတ်ကို တစ်ခါတည်း ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုပါက သူမသည် ထိုအကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလာတော့မည် မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

ခဏကြာပြီးနောက်။

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးသောအခါ ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။

“ရှင် ပြောတာက စကြာဝဠာစုံတစ်ခုမှာ ရှင်က အမြီးကိုးချောင်း နတ်မြေခွေးဖြစ်ပေမယ့် ဒီကမ္ဘာမှာတော့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ ဆိုတာလား”

“ဟုတ်တယ်!

ဒါကြောင့်ငါ့မှာ တကယ်ပဲ အမြီးမရှိဘူး။

မင်းသာ ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မြေခွေးလက်သည်းတွေကို ငါ ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်!”

ယဲ့ယွီသည် ယင်ဖေးကျင်းကို ခြောက်လှန့်ရန် ခက်ထန်သော အမူအရာကို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် သူသည် ပင်လယ်ကို မျက်နှာမူကာ ရှဲ့မူလင်၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ယင်ဖေးကျင်းသည် သူမ၏ လက်များကို နောက်သို့ ထား၍ ယှက်ထားလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်လာခဲ့သည်။

စကြာဝဠာစုံ၊ အစစ်အမှန်။

အားလုံးက ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။

သူမသည် အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း။

ယဲ့ယွီက အိပ်မက်လောကမှ အဖြစ်အပျက်များသည် စစ်မှန်ပြီး လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းသည် လုံလောက်သည်။

ယင်ဖေးကျင်းသည် ယဲ့ယွီ၏နောက်ကျောကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက လေးစားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူက အမြီးကိုးချောင်း နတ်မြေခွေးဖြစ်ဖြစ်၊ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖြစ်။

သူမသည် သူ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ နှစ်သက်နေဆဲပင်။

အိပ်မက်လောကမှ နောင်တများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်။

ယင်ဖေးကျင်းသည် သူမ၏သတ္တိအားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။

အသံတိုးတိုးဖြင့် သူမက “ယဲ့ယွီ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြိုက်တယ်။ ကျွန်မရဲ့ တာအိုကျင့်ဖော်ဖြစ်ဖို့ စဉ်းစားပေးပါလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

၃၁၇ ဆက်ရန်