အခန်း (၃၁၇)

"ဒုန်း!"

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုက ထစ်ချုန်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

မိုးခြိမ်းသံ၏ ပြင်းအားကြောင့် နားများ အူနေပြီး ယင်ဖေးကျင်း ခုနက ဖွင့်ဟပြောလိုက်သည့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဖွင့်ဟဝန်ခံမှုကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပြင်းထန်သော လှိုင်း တစ်ရပ်က ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

၎င်း ထိသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် ရာစုနှစ်များစွာ ရှိ သစ်ပင်များနှင့် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများ ပင်လျှင် ပျက်စီးသွားသည်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ စိတ်ကို အာရုံစိုက်ပြီး သူနှင့် ယင်ဖေးကျင်း ပတ်ပတ်လည်တွင် ဓားစွမ်းအင် ကို ဖန်တီးကာ ကာကွယ်သော အတားအဆီး တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် ပြိုလဲနေသော အခြေအနေ အလယ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လှိုင်းရပ်တန့်သွားသောအခါ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက်များ က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားစပြုသည်။

ဒါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုသည့် အဓိက အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

အောက်ရှိ ပင်လယ်က ပြင်းထန်စွာ မုန်တိုင်းထန် နေသေးသော်လည်း ရှီမူလင် ကို မမြင်ရတော့ပေ။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဓားစွမ်းအင် ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေး ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ နှစ်လှမ်း ပင် မလှမ်းနိုင်ခင် အဖြူရောင် ပုံရိပ် တစ်ခုက သူ့၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ခြင်းဝင်တိုက်မှုက အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် ယဲ့ယွီ သည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်း ယိုင်လဲသွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ပုံရိပ်က ရှီမူလင် မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အဝတ်အစားများက အနည်းငယ် စုတ်ပြဲ နေသော်လည်း သူမသည် အရင်ကထက် ပိုပြီး တောက်ပသော စွမ်းအင် ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နဂါးချိုနှစ်ခုပင်လျှင် အစစ်မှန်ဆုံး အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူတို့၏ ကြည်လင်မှု က စိတ်ကို ညို့ယူထားသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယင်ဖေးကျင်း ၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့် စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်က နဂါးချိုများကို မြင်ရခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူမကို လန့်စေသည်မှာ ရှီမူလင် က ယဲ့ယွီ ကို တွယ်ကပ်နေသော ရင်းနှီးသော ပုံစံ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပွေ့ဖက်မှုက အမကြီးနှင့်အငယ် ကြား ပုံမှန်ဟု ယူဆနိုင်သည်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေသည်။

ယင်ဖေးကျင်း သည် အစောပိုင်းက ရှီမူလင် ကို ပထမဆုံး မြင်သောအခါ သူမ ကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့ ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယဲ့ယွီ က သူမ၏ နဖူးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိထားပြီး သူမကို တားဆီးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူမသည် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ဖော်ရွေ ပြီး နောက်ပြောင်မှု များ ရှိနေသည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

သို့သော် အခု ရှီမူလင် သည် ယဲ့ယွီ ပေါ်တွင် ဒီလိုမျိုး ဖုံးလွှမ်းနေသောအခါ ယင်ဖေးကျင်း သည် စိတ်မအေးမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသည်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ယင်ဖေးကျင်း သည် အရေးတကြီးရှိမှု တစ်ခုကို ခံစားရသည်၊ သူတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခွဲထုတ် ချင်သော ဆန္ဒဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ယဲ့ယွီ က လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ပြီး ရှီမူလင် ကို တွန်းထုတ်ရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ပုံရိပ် ကို ထိန်းသိမ်းလို့မရဘူးလား? ခင်ဗျားက နတ်နဂါးလေ၊ နတ်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနဂါးဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်ပေါ့!"

“ဘယ်သူက နဂါးဖြစ်တာကို ဂရုစိုက်တာလဲ? ဒီမှာ မမတို့ နှစ်ယောက်တည်း ပဲ ရှိတယ်လေ…” ဟု ရှီမူလင် ၏ စကားများက ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် သူမ၏ အကြည့်က အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ယင်ဖေးကျင်း ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် ယဲ့ယွီ ထံမှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းကာ ယင်ဖေးကျင်း ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေးလေးနက်နက် လှမ်းသွားသည်။

သူမ၏ မျက်ဆံများက မကောင်းဆိုးဝါး နှင့်တူသော ဒေါင်လိုက် အက်ကွဲကြောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယင်ဖေးကျင်း သည် သူမသည် အေးခဲသော ချောက် ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသလို ခံစားရသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင် နေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော ကြီးမားသော တကယ့်နဂါး တစ်ကောင်က ရှီမူလင် ၏ နောက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အရေးမပါသော ပုံစံ ကို မထီမဲ့မြင် ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

နဂါး စွမ်းအား !

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော အလိုလို ဖိနှိပ်မှု ဖြစ်သည်။

ယင်ဖေးကျင်း သည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ လေဖြတ်သလို ရပ်နေသည်နှင့် ယဲ့ယွီ က သူမရှေ့သို့ လှမ်းဝင်လာသည်။

“အစ်မကြီး၊ သူမက ငါ့ သူငယ်ချင်းပါ။ ခင်ဗျားက တကယ့် နဂါးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူမက ဖော်ထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးထားတယ်။"

ဒီစကားများတွင် ရှီမူလင် ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမ၏ မျက်ဆံများက ပုံမှန် ညင်သာသော အကြည့် သို့ ပြန်လာသည်။

“သူမက ရှင့် သူငယ်ချင်းဆိုရင် ကိစ္စမရှိဘူး။ အငယ်လေး၊ မမက ဘေးဒဏ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်လွှားခဲ့တယ်။ တာအို အဖော်တွေ ဖြစ်ကြပြီး နေ့တိုင်း အတူတူ နေကြစို့! မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ?"

သူမ ပြောနေရင်း ရှီမူလင် သည် ယဲ့ယွီ ၏ လက်မောင်းများထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်ဝင်ရန် လုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ လက်ကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူမကို ဝေးဝေးထားရန် သူမ၏ နဂါးချိုများကို ခိုင်မြဲစွာ ဖိထားသည်။

သူသည် ချိုများ၏ ခံစားချက်ကို သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ— ချောမွေ့ ပြီး နွေးထွေး သည်၊ ပွတ်တိုက်ထားသော ကျောက်စိမ်း ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ တော်တော်လေးကို သာယာ သည်။

ယဲ့ယွီ သည် ရှီမူလင် ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ယင်ဖေးကျင်း သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“မင်း ခုနက ငါ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ? ခုနက မိုးခြိမ်းသံက အရမ်းကျယ်လောင်လွန်းလို့ ကျွန်တော် မကြားလိုက်ဘူး။"

ယင်ဖေးကျင်း သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဖွင့်ဟဝန်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဒီကို လာခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာ က သူမကို ဆန့်ကျင်ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများကို မိုးခြိမ်းသံတွင် နစ်မြှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ရှီမူလင် က တူညီသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိပြီး သူမထက် အရင် ပြောသွားခြင်းပင်။

ဒီအခြေအနေတွင် လင်မြောင်ရွှယ် လို လူတစ်ဦးက နောက်ဆုတ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ယင်ဖေးကျင်း က မတူညီပေ။

အိပ်မက်ကမ္ဘာတွင် သူမသည် ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ သူမ၏ အခွင့်အရေး ကို လွဲချော်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူမသည် အဲဒီလို ထပ်ဖြစ်အောင် လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

“ ယဲ့ယွီ ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြိုက်တယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ တာအို အဖော် ဖြစ်ချင်တယ်!"

သူမ၏ အသံက သူမအော်နိုင်သမျှ အသားကုန် အော်လိုက်ခြင်းဖြစ်၍ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ယွီ ကို လန့်သွားစေသည်။

သူသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ယင်ဖေးကျင်း ကို ရှုပ်ထွေးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘာလို့ သူမက ဒီလိုမျိုး အော်နေတာလဲ?

ခဏလေး၊ ရပ်လိုက်ဦး။

သူမ ခုနက သူ့ကို ကြိုက်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား?

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တာအို အဖော် ဖြစ်ချင်တယ်လား?

ယဲ့ယွီ သည် ဘာလုပ်ရမလဲမသိတော့သည့် ပုံစံဖြင့် သူ၏ နှာခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

ဒီနေ့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ဘာလို့ အမျိုးသမီး နှစ်ဦး က ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ တာအို အဖော် ဖြစ်ချင်နေတာလဲ?

ဒါက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီနေ့ ပန်းပွင့် နှစ်ထပ် ဘေးဒဏ် ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဖြစ်နေတာလား?

ယဲ့ယွီ သည် ထိုနေရာတွင် အံ့သြမှင်တက် စွာ ရပ်နေစဉ် ရှီမူလင် သည် သူမ၏ နဂါးချိုများကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

သူမသည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ယဲ့ယွီ ကို ဖက်လိုက်သည်၊ သူ့ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖိထားသည်။

ယင်ဖေးကျင်း သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဂရုစိုက်ခြင်းမရှိပေ။

ထိုအစား သူမသည် ယဲ့ယွီ ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်သည်။

“ရှင် သဘောတူမှာလား မတူဘူးလား? ကျွန်မကို ရှင်းလင်းသော အဖြေ တစ်ခု ပေး!”

ယင်ဖေးကျင်း က ဉာဏ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ က တရားဝင် မသဘောတူသေးသရွေ့ သူမနှင့် ရှီမူလင် က တကယ်တမ်းကို သူ၏ တာအို အဖော်များ မဟုတ်သေးပေ။

ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပြီးမှသာ သူမသည် သူမ၏ မှန်ကန်သော နေရာ ကို အခိုင်အမာ ပြောဆိုနိုင်ပြီး ရှီမူလင် ကို ဘေးဖယ်ရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။

ဒါက သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက် ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

သို့သော် ရှီမူလင် က စိတ်အနှောင့်အယှက်မရှိပေ။

“အမက အငယ်လေးအတွက် ပြန်ဖြေပေးမယ်—ဟုတ်ပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က တာအို အဖော်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်! ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ပွေ့ဖက်ချိန်ကို ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့!"

ယဲ့ယွီ နှင့် ယင်ဖေးကျင်း ၏ မျက်နှာအမူအရာများက ချက်ချင်းပင် ရောင်စုံ ခံစားချက်များ ဖြစ်သွားသည်။

..................

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

ယွမ်ရိုမူ သည် လျှို့ဝှက်သော ဘုံ တစ်ခုအတွင်းသို့ မတော်တဆ လှည့်လည် ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီနေရာတွင် သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော အန္တရာယ်များ ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး သေခြင်းမှ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မဖြစ်မနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် လျှို့ဝှက်သော ဘုံ ၏ အလယ်ဗဟို သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူမသည် ရေခဲခေါင်းတလား တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းအတွင်းတွင် တုနှိုင်းမရအောင် လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး အပြစ်အနာအဆာမရှိ စွာ ထိန်းသိမ်းခံထားရသည်။

ဒါက ယွမ်ရိုမူ ကို ရှုပ်ထွေးစေသည်။

ဒီလိုမျိုး စင်ကြယ်သော ရုပ်အလောင်း ကို ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘာလို့ ထိန်းသိမ်းထားတာလဲ?

သူမ စဉ်းစားနေစဉ် ထိုအမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်ပုံစံ တစ်ခုက ရေခဲခေါင်းတလားပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ညင်သာသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မြှောက်ပြီး လေဟာနယ် အတွင်းသို့ ညွှန်ပြသည်။

ယွမ်ရိုမူ ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားသော တံဆိပ် က ချက်ချင်း ပျက်စီး သွားသည်။

သူမ၏ နောက်တွင် လိပ်ပြာအတောင်ပံ နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ ညင်သာသော လှုပ်ရှားမှုများက သေးငယ်သော ကြယ်ကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းများ ကို လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့စေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးသည်။ "နင်လိုမျိုး တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါ ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ မတွေးခဲ့ဘူး။ နင်က တစ်ဝက်နတ်ဆိုး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေမဲ့ နင့်ရဲ့ သွေးသား က အတော်လေးကို စင်ကြယ်ပြီး နင့်ရဲ့ စွမ်းရည် က စွဲမှတ်စရာကောင်းတယ်။

နင်က ငါ့ရဲ့ အရိုက်အရာခံ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွမ်ရိုမူ က သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် နောက်ဆုတ်ပြီး ညင်သာစွာ မေးသည်၊ "ရှင် ဘယ်သူလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်က ပိုပြီး ရှင်းလင်း လာပြီး သူမ၏ နောက်တွင် ယွမ်ရိုမူ ၏ အတောင်ပံများနှင့် ဆင်တူသော ကြီးမားသော တစ္ဆေအတောင်ပံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အတောင်ပံများ၏ ရိုက်ခတ်မှုတိုင်းက ကြယ်အလင်းရောင် ကို လှပစွာ ဖြာထွက်ကာ တောက်ပသောအလင်းများ မိုးပေါ်မှအောက်သို့ ကျဆင်းစေပြီး စိတ်ကို ဖမ်းစားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်သည်။

ယွမ်ရိုမူ ကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း ခေးအို့စ်အာရုံမှားလိပ်ပြာ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နာမည်က ကျိမုန် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ကျိမုန် က နတ်ဆိုးကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယွမ်ရိုမူ က တစ်ဝက်နတ်ဆိုး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် အကြာက။

ကျိမုန် သည် နတ်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ရာစုနှစ် တစ်ခုအတွင်း မသေမျိုး တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းက သူမအတွက် အလွန်လွယ်ကူလွန်းပြီး ငှက်ပျောသီးအခွံခွာစားသည်ထက်ပင် ရိုးရှင်း သည်။

သို့သော် ထိုအခါ သူမ၏ ရန်သူများက သူမကို လာရှာပြီးတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကျိမုန် သည် သူမ၏ ရန်သူများကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

အကျိုးမရှိဘဲ သေဆုံးချင်ခြင်းမရှိပေ။

ကျိမုန် သည် ဒီ လျှို့ဝှက်သော ဘုံ ကို ဖန်တီးပြီး အတားအဆီးများ ထားရှိရန် လျှို့ဝှက်သော နည်းစနစ်များကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူမကဲ့သို့ ခေးအို့စ်အာရုံမှားလိပ်ပြာ သာ ဤနေရာသို့ ဝင်လာနိုင်လိမ့်မည်။

သူမသည် ယွမ်ရိုမူ ကို သူမ၏ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်များနှင့် လက်စားချမှုကို အမွေပေးခဲ့ချင်သည်။

၃၁၈ ဆက်ရန်