သူမရဲ့မျက်နှာကိုကြည့်ပါ (အပိုင်း ၄)

သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်မှာ အရာတစ်ခုခုတင်နေတာကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ အံ့ဩသွားခဲ့မိလေသည်၊ သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်မှာရှိတဲ့အရာကို မျက်လုံးချင်းမဆုံဘဲ ကြည့်လိုက်တာက ပြဿနာမရှိသင့်ဘူးလို့ သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီအတွေးနဲ့အတူ သူက သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ကြည့်ဖို့ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်လိုက်သည်၊ ဒါပေမယ့် အခန်းက အရမ်းကို မှောင်နေခဲ့တဲ့အတွက် သူက လုံးဝဘာမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ဘဲ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

သူက သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်မှာ တစ်ခုခုတင်နေပြီး သူ့ရဲ့လည်ပင်းဘက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားနေတာကိုပဲ ခံစားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

အဲဒါက အရေပြားတစ်လက်မကို လျှောသွားတဲ့အခါတိုင်း အဲဒီနေရာက အရေပြားက ကြက်သီးမွှေးညင်းတွေ ထလာစေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့စိတ်ကို ပျို့အန်ချင်သလို ခံစားရစေခဲ့သည်။

သူက သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လို့မရတဲ့အတွက် စကားပြောလို့ရနိုင်သေးတာပဲ။

“မင်းနဲ့တွေ့ချင်တဲ့လူတစ်ယောက်… မဟုတ်ဘူး၊ ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိတယ်။ သူမ ဘာကြောင့် ဒီထဲကို မဝင်လာတာလဲဆိုတာကို ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်း အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ငါ ခင်ဗျားတို့ကို အခု အပြင်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ဒါဆို မင်းတို့ တွေ့ဆုံပြီး အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခု ရှိ၊ မရှိကို ကြည့်လို့ရတယ်” ဟုယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက် လေသည်။

သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်မှာ ရွေ့လျားနေတဲ့အရာက ခဏတာ ရပ်သွားပြီးနောက် သူ့ရဲ့လည်ပင်းပေါ်က အရေပြားဘက်ကို ဆက်ပြီး လျှောသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့လည်ပင်းပေါ်ကို တွားသွားနေပြီး သူ့ရဲ့ပါးပြင်ပေါ်ကို လျှောသွားနေတဲ့ခရုတစ်ကောင်လိုမျိုး စိုစွတ်ပြီးစေးကပ်နေတဲ့အရာတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရမိသည်။

“ဒါက လက်တစ်ဖက်လား”

ဒါက လက်တစ်ဖက်လို ခံစားရခြင်းမရှိတဲ့အတွက် သံသယတစ်ခုက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ လက်တစ်ဖက်သာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒါရဲ့အရေပြားက စေးကပ်တဲ့အရည်များစွာနဲ့ စုပုံနေလောက်ပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲကခပ်ကြမ်းကြမ်းမလှုပ်ရှားခဲ့သလို လှည့်ပြီးလည်း မကြည့်ခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူက သူ့ရဲ့ပါးပြင်ကို နီးကပ်လာနေတဲ့အရာဘက်ကို သူ့ရဲ့လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်လေသည်။

ပြီးနောက် သူက အဲဒါကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ လက်တစ်ဖက်ဖြစ် နေသည်၊ ဒါပေမယ့် ဒီလက်က အရမ်းကို ပိန်ချုံးနေခဲ့ပြီး သစ်ကိုင်းတွေထက် သိပ်မထူခဲ့ဘဲ အဲဒီရဲ့မျက်နှာပြင်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စေးကပ်နေခဲ့သည်။ အဲဒါကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက်မှာ သူက သူ့ရဲ့လက်မှာရှိတဲ့စေးကပ်နေတဲ့အပေါ်ယံအလွှာကို အဲဒါကို လွှတ်နိုင်ဖို့ လုံလောက်အောင် ဖယ်ရှားနိုင်မလားဆိုတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက မသေချာခဲ့ချေ။

သူ ဒီအရာရဲ့လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့အခါ လက်သေးသေးလေးက တင်းမာသွားခဲ့တဲ့အတွက် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရမိလေသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲက မလွှတ်ခဲ့ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “လာပါ၊ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ပါ၊ ငါတို့ အပြင်ကို သွားပြီး သူမကို သွားကြည့်ကြမယ်”

လက်သေးသေးလေးက နောက်ကို မဆုတ်ခဲ့သလို သူ့ရဲ့ပိုင်ရှင်ကလည်း အသံ မပြုခဲ့ချေ။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်လှည့်ကြည့်ဖို့ မရဲခဲ့ဘဲ ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့တခြားသူငယ်ချင်းလေး ဘယ်မှာလဲ။ ထွက်လာခဲ့ပါ၊ ငါတို့ အားလုံး အတူတူသွားကြမယ်”

ဒါကို ပြောပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့လက်နောက်တစ်ဖက်ကို ကမ်းလိုက်ပြီး မတူညီတဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ စမ်းတဝါးဝါးရှာကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ဘက်ကနေ လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ဘဲ ခဏတာ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ဘာကိုမှ မထိမိခဲ့ပေ။ သူ အခု သူ့ရဲ့နောက်ကို လှည့်ပြီး ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် မှောင်မိုက်မှုကြောင့် ဘာမှ မမြင်ရမှာဖြစ်တဲ့အတွက် အထိအတွေ့ပေါ်မှာသာ မှီခိုနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ်လှည့်ပြီး ကတ်ထူပုံးရဲ့အဝေးဆုံးအစွန်းဘက်ကို လက်လှမ်းလိုက်သည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့လက်က နောက်ဘက်ကို ဆက်ပြီး စူးစမ်းရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ဒါတောင် အရိုးစုလက်မောင်းကို ကိုင်ထားတဲ့လက်က မလွှတ်ခဲ့ပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ တစ်ခုခုကို ဖမ်းမိခဲ့တဲ့အတွက် သူက ဒါကို ရုတ်တရက် လျှောထွက်သွားစေမှာ မဟုတ်ချေ။

ဒါ့အပြင် အဲဒီသတ္တဝါလေးက မခုခံခဲ့ပုံပေါ်နေခဲ့သည်။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ဒါက ကြောက်စရာကောင်းနေခဲ့တာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အမှန်တကယ်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးက ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ လွယ်ကူသင့်ပေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့နောက်မှာ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ဆုံးတော့ လက်မောင်းနောက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီနောက်မှာ သူက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့မိသည်။

ဒီလက်မောင်းက သူ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ ဖမ်းမိခဲ့တဲ့လက်မောင်းထက် အများကြီး ပိုကြီးနေခဲ့ပေမယ့် အားလုံးခြုံလိုက်ရင်တော့ ပိန်ပြီး ချုံးကျနေဆဲပဲ ဖြစ်သည်။

နှစ်ခုစလုံးက ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးတွေဆီက ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါက မွေးဖွားချိန်မှာ ဆယ်ပေါင်ကျော်တဲ့ခေါင်းကြီးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးမျိုးပဲ ဖြစ်ရမည်!

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒါကို ပိုပြီး တွေးလေလေ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပိုပြီးထူးဆန်းသလို ခံစားရလေလေဖြစ်သည်၊ ဒါပေမယ့် အခု သူ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ကြည့်ခဲ့ရင်တောင် သူက မမြင်ချင်တော့ပေ။

လက်တစ်ဖက်စီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်တစ်ယောက်စီကို ကိုင်ထားလျက် နှစ်ယောက်စလုံးက စေးကပ်နေတာကို ခံစားနေရမိသည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ထိန်းထားခဲ့ပြီး သူတို့ကို မကြည့်ခဲ့ဘဲ အလင်းရောင်တစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေတဲ့တံခါးဝဘက်ကို စတင်လျှောက်သွားခဲ့လေသည်။

လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးက ဘာခုခံမှုမှမရှိဘဲ ငြိမ်ခံခဲ့ကြသည်။ သူ့နောက်မှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်အသံတွေ လိုက်လာတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက ကြားနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တာဝန်က ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေတာကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

သူက နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးရဲ့အကိုက်ခံရပြီး သူ့ရဲ့‌ သေလုနီးပါး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမယ့် သူက ဒီသရဲကလေးနှစ်ယောက်ကို အပြင်ကို ခေါ်သွားနိုင်သရွေ့တော့ နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာနဲ့အမျိုးသမီးက သူတို့ဟာ သူမရဲ့ကလေးတွေ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်၊ အနည်းဆုံးတော့ တာဝန်က ပြီးမြောက်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ မတူညီ သောဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်အမှတ် တစ်ထောင်ရှိနေတဲ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာက သူ့ရဲ့အစီအစဥ်နဲ့ ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲ ဖြစ်သည်။

သူက အခန်းထဲကနေ ထွက်လာစဥ်မှာ လက်တစ်ဖက်စီနဲ့ လက်မောင်းတစ်ဖက်စီကို ဆွဲထားလျက်အိမ်ရဲ့အဝေးဆုံးထောင့်မှာရှိတဲ့…

ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ တွားသွားနေပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းပြောင်လေးကို အနည်းငယ်မြှင့်ထားခဲ့ကာ ပြောပြလို့မရနိုင်တဲ့ကြောက်ရွံ့မှုအကြည့်နဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဆွဲနေတဲ့အရာနှစ်ခုကို အာရုံစိုက်ပြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ်ခုကနောက်ထပ်ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အခု မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ဝက်လောက် လှဲလျောင်းနေခဲ့ကာ အဲဒီ ကောင်လေးက တံခါးအပြင်ကို မဖြစ်မနေ ဆွဲထုတ်ခံနေခဲ့ရသည်။

ပြီးတော့နောက်လက်တစ်ဖက်မှာရှိတဲ့လက်ကတော့ သွယ်လျတဲ့ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေနဲ့ သူမရဲ့ပခုံးတွေပေါ်မှာရှည်လျားပြီးကောက်ကွေးနေတဲ့ဆံပင်ဖြူတွေကျနေခဲ့တဲ့ အဖွားအိုဝဝတစ်ယောက်ရဲ့လက်မောင်း ဖြစ် ပေသည်။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အဖွားအိုက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နာခံတဲ့ဟန်ပန်နဲ့ အဲဒီလူနောက်ကို လိုက်လာခဲ့သည်။

အဲဒီအဖွားအိုရဲ့နောက်ကျောကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ထောင့်မှာ ပုန်းနေတဲ့ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးက ကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာစေခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းပြောင်လေးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်ထားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက “ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေး” နှစ်ယောက်ကို အမှောင်အခန်းထဲကနေ ပိုပြီးတောက်ပတဲ့အပြင်ဘက်အခန်းထဲကို အလျင်အမြန် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း တာဝန်ညွှန်ကြားချက်တွေအရ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးတွေက လူသားတွေရဲ့အကြည့်ကို အလွန်အမင်းထိလွယ်ရှလွယ်ရှိပြီး အဲဒီကလေးငယ်လေးနှစ်ယောက်ကို ကြောက်လန့်ပြီး အဲဒီအခန်းထဲကို ပြန်ဝင်သွားမှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် သူက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို နောက်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်၊ နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးက ဒီအခန်းထဲကို လိုက်မလာတာကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးကိုဆုပ်ကိုင်ထား

လျက် သူက အဲဒီနေရာကနေ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာပြီး မြေအောက်ကားဂိုဒေါင်ဘက်ကို ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။

ဒါက ကားဂိုဒေါင်ရဲ့ထောင့်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ကားနှစ်စီး ရပ်ထားဆဲဖြစ်ပေမယ့် ကားဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ပြီး ဗလာဖြစ်နေခဲ့ကာ လူတစ်ယောက်တောင် မရှိခဲ့ချေ။

သူ အခန်းထဲကနေ ထွက်လာတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့အကြည့်ကလူတစ်ယောက်ပေါ်

မှာ ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

ပထမတော့ သူက လွီရှင်း လိုက်လာခဲ့တာလို့ တွေးခဲ့ပေမယ့် သူက အဲဒီပုံသဏ္ဍာန်က သွယ်လျနေတာကို အလျင်အမြန် သိလိုက်ရသည်၊ SUV တစ်စီးရဲ့နောက်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့ ရပ်နေခဲ့ပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ပေ၊ ဒါက သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲနောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးပဲ ဖြစ်သည်။

“ငါ သူတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တယ်၊ လာပြီး ကြည့်ပါဦး” ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လူတွေ ကားဂိုဒေါင်ထဲကို ဆင်းလာမှာကို သူ စိုးရိမ်နေတဲ့အတွက် သူက အသံကျယ်ကျယ် မပြောခဲ့ဘဲ သူ့ရဲ့စကားသံတွေကနောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီး ရပ်နေတဲ့နေရာကိုသာ ရောက်ခဲ့သည်။

နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးက ဘာမှတုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့သလို ရှေ့ကိုလည်း မလာခဲ့ဘဲ အဲဒီမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမရဲ့နောက်ကျောက ဒီဘက်ကို မျက်နှာမူနေခဲ့ပေသည်။

ဒါပေမယ့် အခုဆို ယန်ကျွင်းဇဲက သူမရဲ့လည်ပင်းဖွဲ့စည်းပုံကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး သူမက ဒီနေရာကို ကြည့်နေတာကို သိနေခဲ့သည်။

“ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့ကလေးတွေလား” ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ဖန်ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့နောက်မှာရှိတဲ့အရာနှစ်ခုကို နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာနဲ့အမျိုးသမီးဆီ ပိုပြီး နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာနဲ့အမျိုးသမီးရဲ့ကိုယ်

ခန္ဓာက ကြမ်းတမ်းစွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး သူမက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခုကို မြင်ခဲ့သလိုမျိုး အလျင်အမြန် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့လေသည်။

ကောင်းပြီ၊ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ သူမရဲ့နောက်ဆုတ်မှုက တကယ်တော့ ရှေ့ကို ရွေ့သွားခဲ့ပြီး သူမနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကြားက အကွာအဝေးကို ပိုများစေခဲ့သည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”

ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ အံ့ဩသွားခဲ့ပြီး နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးရဲ့ထွက်ခွာသွားတာကသူ့ရဲ့နောက်မှာရှိတဲ့အရာတွေကိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ဆိုတာကိုအလွယ်တကူ

သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ကြည့်ရုံကလွဲပြီးတခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့အရာက ခေါင်းပြောင်နေတဲ့၊ အသားအရေဖျော့တော့နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ အင်အားမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူက ထင်ရှားစွာ ကြောက်သွားပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက ပိုပြီး တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဒီလိုမျိုး အရေးပါတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ သူက သူ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး!

သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ထဲက အရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ ဒါက သိသာစွာ ပိုပြီးထူနေတဲ့ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေးရဲ့လက်မောင်း ဖြစ်သည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်လာခဲ့ပြီး သူက နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့ရ‌လေသည်။

ဒီကောင်က ဘာလဲ၊ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်လေး ဖြစ်ရမှာလား။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့အဖွားအိုနဲ့ ပိုတူနေခဲ့သည်!

အဲဒီနောက်မှ သူက သူ့ရဲ့နောက်မှာ အဖွားအိုတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဒါက ရန်ငြိုးကြီးအဖွားအို မဟုတ်ခဲ့ပေ၊ အဲဒီအဖွားအိုမှာ သူမရဲ့ပခုံးတွေပေါ်အထိ ကောက်ကွေးနေတဲ့ဆံပင်ဖြူတွေ ရှိနေခဲ့ပြီး ခန္ဓာဝဝနဲ့ နေရာတိုင်းမှာ စုတ်ပြဲနေတဲ့ချည်သားဂျာကင်အထူကို ဝတ်ထားခဲ့တဲ့အတွက်အတွင်းထဲမှာရှိတဲ့နက်မှောင်နေတဲ့ချည်မျှင်တွေ ပေါ်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲကိုအံ့အားသင့်ဆုံးဖြစ်စေတဲ့အရာက အဲဒီအဖွားအိုရဲ့ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေက သူမရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ လုံးဝမလိုက်ဖက်စွာ သွယ်လျနေခဲ့သည်၊ သူမက အန်နီးမေးထဲကနေထွက်လာတဲ့ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်လို ပုံပေါ်နေခဲ့‌ပေသည်။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ဆုံးဖြစ်စေတဲ့အရာကနောက်

ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးက ဒီအဖွားအိုကို သိသိသာသာ ကြောက်နေတာပဲ ဖြစ်သည်!

နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ။

ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တာဝန်တစ်ခုရဲ့

ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သည်!

ဒါပေမယ့် သူမက မြေအောက်ခန်းကနေ သူမနဲ့အတူလိုက်လာခဲ့တဲ့အဖွားအိုတစ်

ယောက်ကို ကြောက်နေခဲ့သည်!

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။