တံဆိပ်ထု နယ်မြေ ၆၄ခု

ဝူးချင်းယွီ သံသယဝင်လာသည်။

"ဘယ်မိန်းကလေးလဲ?"

ချန်ထန်က ခဏလောက်စဉ်းစားလိုက်ကာ။

"သူ မပြောသေးဘူး... ယင်တစ်ခုတည်းက အသက်မရှင်နိုင်ဘူး... ယန်တစ်ခုတည်း မရှင်သန်နိုင်ဘူးလည်း ပြောနေတယ်... သူ အထီးကျန်​နေတယ်လို့ ခံစား​နေရတာ ဖြစ်မယ်... ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကသာ သူ့ကို ပိုသန်မာလာစေနိုင်မှာတဲ့..."

ဝူးချင်းယွီက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ :"သားက သူ့အဖိုးလောက် မပျော့ညံ့​ပါစေနဲ့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"သားက ကိုယ်နဲ့ ပိုတူတယ်ထင်တယ်... သဘောထားတစ်ခုတည်းနဲ့ သူ့ကို ခံစားချက်တွေ ပေးနိုင်တယ်"

"မျှော်လင့်ရတာပဲ.. "

ချန်ရှီသည် ယင်နဲ့ယန် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုကို ဆက်လက် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။ ဝူးချင်းယွီကို စိတ်ဆင်းရဲစေသည့် အချက်မှာ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ပြီး ကိုယ်အလေးချိန်လည်း သိသိသာသာ ကျသွားခဲ့သည်။

"သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ဘုံကျောင်းထဲက ကောင်မလေးကို ဘာလို့ လက်မထပ်ရတာလဲ... သူမက အသက်နည်းနည်းကြီးပေမယ့် ကျွန်မတို့သားက ငယ်သေးပေမယ့် မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ရှစ်နှစ်ကို ရေတွက်ရင် သူက ၂၁ နှစ် ရှိနေပြီလေ..."

"ဒါပေမယ့် သူက ဆွံ့အနေတယ်လေ..."

ဝူးချင်းယွီ စကားဆက်ပြောမည့် အချိန်၌ တောင်စောင်းမှ ထူးဆန်းသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နားမလည်နိုင်သော အထိတ်တလန့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ တောင်စောင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်သော်လည်း ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမတွေ့ရပေ။

ချန်ထန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသောအခါတွင် သူမလည်း အံ့သြစပြုလာကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ချန်ဝူရဲ့ ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ အသွင်ပြောင်းခြင်း!"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပြေးထွက်သွားရာ ဟွမ်​ဖောကျေးရွာရှိ အိမ်များအားလုံး၏ ပြတင်းပေါက်ဘောင်များ တုန်ခါသွားကာ ငြိမ်သက်မသွားမီ တဒုတ်ဒုတ် အသံများ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘိုးဘေးချုံယန်လည်း သက်ပြင်းချကာ နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ချန်ယင်တူးရဲ့ ပုန်ကန်တဲ့သား! မင်းအိမ်က တစ်ဆယ်လေးက ဘာလုပ်​နေတာလဲ"

ဝူးချင်းယွီ၏ အဆင့်မှာ နိမ့်ပါးသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာ အပြောင်းအလဲများကို သူမ မမြင်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ချန်ထန်သည် အတုအယောင်သန့်စင်ခြင်း၏ ကြီးကျယ်သော ပြီးပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးချုံယန်ကလည်း မဟာယာနနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံမှုကာလက ထိပ်တန်း သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဟွမ်ဖောရွာသည် လုံးဝ ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့အတွက်ကတော့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ကမ္ဘာကြီးက လုံးဝကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်နေပုံရသည်။ ရွာက ကောင်းကင်မှာ လွင့်မျောနေတာကို တွေ့လိုက်ရကာ အထီးကျန်ပြီး အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေသလိုပင်။ အနီးနားတွင် မျောပါနေသော လျှောစောက်ကလည်း ရွာအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ နတ်ဘုရားများ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှု သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ချန်ခွမ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုပဲ ချန်ထန်သည် ရွာကို မထိခိုက်အောင် ဟန့်တားရန် သူ၏ မှော်အစွမ်းကို အမြင့်ဆုံးသော မှော်အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ ရပ်နေခဲ့သည်။

မူလ ဟွမ်ဖောရွာနဲ့ လျှောစောက် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေပြီ။ နှစ်ခုလုံးသည် ကောင်းကင်အထက်၌ လွင့်မျောသွားစေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေအသွင်ပြောင်းမှုက အနှောင့်အယှက် မဖြစ်လာစေအောင် ပိတ်ဆို့ထားရမည်။

လျှောစောက် ရှိနေသည့် မြေပြင်သည် ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်သည် မြေကြီး ဖြစ်သွားသောကြောင့် ဤအရာက ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။

သာမာန်လူများအတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်၊ အကြောင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အသွင်ပြောင်းခြင်းကို လုပ်ဆောင်နေသူသည် ရန်လိုခြင်း မရှိသည့်အပြင် ပုတ်ခတ် ရိုက်နှက်ချင်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးမပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုကို အသုံးချခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် လူများပေါ်သို့ မြေကြီးက တိုက်ရိုက်ကျသွားမှာမို့ ကြေမွသွားကာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားနိုင်သည်။

ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုနဲ့အတူ မြင့်မားတဲ့ လူတွေကို ကောင်းကင်ပေါ် လွှင့်ပစ်မိသွားနိုင်၏။

"တကယ့် ချန်ဝူရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုက ဒီလောင် အားမနည်းဘူး... ဒါပေမယ့် ဒါက အရမ်းအားနည်းတယ်.... တရားခံက ချန်ဝူ မဟုတ်ဘူး တစ်ဆယ်လေးများ ဖြစ်​နေမလား"

ချန်ထန်စိတ်ထဲ သံသယများ ပြည့်နှက်လာသည်။

"ချန်ဝူရဲ့ ချန်ခွမ် အသွင်ပြောင်းနည်းကို သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားတာလား"

ချန်ခွမ်အသွင်ပြောင်းနည်းမှာ အဘွားရှား၏ မဟာပါးကွာ့ ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းပညာမှ ဆင်းသက်လာပြီး အဘွားရှားက ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ၎င်းထဲမှ ချန်ခွမ် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး မူလသခင်ကို သာလွန်သွားခဲ့သည်။

ချန်ခွမ် အသွင်ပြောင်းနည်းက အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် အဝိုင်းခံထားရသော်လည်း နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ၏ စွမ်းအားဖြင့် မတုန်မလှုပ်ဘဲ အာကာသကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ချန်ထန် ဒါကို တွေးနေချိန်မှာပဲ ဟွမ်ဖောရွာနဲ့ လျှောစောက်ဟာ ရုတ်တရက် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ခွမ်အသွင်ပြောင်းနည်း နယ်မြေကို ခွဲထုတ်ခဲ့တဲ့သူက ချန်ရှီပဲ ဖြစ်ရပေမည်။

"သူ ယင်နဲ့ယန်ကို နားလည်သွားတာလား"

ချန်ထန် အံ့ဩသွားသည်။ ယင်ယန်ရှုထုတ်နည်းကို နားလည်ခြင်းရုံနဲ့ ချန်ခွမ်အသွင်ပြောင်းနည်းကို သူ ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ။

ဘိုးဘေးချုံယန် : "ဒါဖြစ်နိုင်တယ်... ကျင့်ကြံနေတုန်း နားလည်မှုက တစ်ဖက်ကို မကြာခဏ ထိမိတတ်တယ်... ဥပမာအား မင်းအဖေက နံရံတွေကို ဖြတ်လျှောက်တဲ့ စာလုံး​တွေကို လေ့လာရင်းနဲ့ အဝေးက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနုပညာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်.... တားမြစ်ထားတဲ့ အတားအဆီးတွေကို ချိုးဖျက်တဲ့ စာလုံးတွေကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တံဆိပ်ခတ်ဖို့ သော့ကို ရှာ​တွေ့ခဲ့တာမျိုး..."

ချန်ထန် နည်းနည်းတော့ အံ့ဩသွားတုန်းပါပဲ။

"အဖေ... မှား​နေတာကို သိလိုက်ရလို့ ဖြစ်နိုင်မလား"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် သူ့ကို လွန်စွာမှ မကြိုက်သဖြင့် လှည့်အော်လိုက်သည်။

"စာအုပ်ပိုးကောင်!... နင့်ကိုမွေးတဲ့ အမျိုးသမီးက ပါးနပ်ပေမယ့် မသိနားမလည်ပုံပဲ"

ချန်ရှီသည် ချန်ခွမ် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီး မိုးမခသစ်ပင်အိုအောက်တွင် ထိုင်နေခဲ့ကာ ပျော့ပျောင်းသော တောင်စောင်းပေါ်မှ ထွက်မသွားခဲ့ချေ။ နောက်တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားကာ ရုတ်တရက် လေနှင့်မီး ပေါက်ကွဲ၍ ဟွမ်​ဖောရွာတစ်ဝိုက်၌ လေသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကာ မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ မီးတောက်များကို တောက်လောင်စေသည်။

ရွှင့်လေနှင့် လီမီးတို့သည် ဧရိယာကို မိုင်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းခြုံထားသည်။ ရွာသူရွာသားတွေ ကြောက်လန့်နေကြပေမယ့် ရွာထဲမှာနေသရွေ့ ဘေးကင်းနေကြပါ၏။

ချန်ထန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"လေမီးအသွင်ပြောင်းနည်းလား... လေနဲ့မီးက ပါးကွာ့ရှစ်ကွက်ထဲက မိုးကြိုးနဲ့ ရေကို ကိုယ်စားပြုတယ်... လေနဲ့မီးက နတ်တစ္ဆေနယ်မြေကို ဘယ်လိုလုပ် ဖွဲ့စည်းနိုင်မှာလဲ"

ခဏအကြာတွင် လေနှင့်မီးများ ငြိမ်းသွားသည်။

ရွာမှလူများ ရွာအပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြတဲ့အခါ စိမ်းစိုနေသော ရေများကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးနှင့် လေတိုက်ထားသည့် အရိပ်အယောင်များ မတွေ့ရတော့ပေ။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ရုတ်တရက် လေမီးများ ဟုန်းဟုန်းတောက်ကာ ရေကြီးရေလျှံမှုများ ထွက်ပေါ်လာ​ပြန်သည်။ လေနဲ့ ရေတို့ကလည်း ရွာတစ်ဝိုက်တွင် လေနှင့် မိုးများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်ကာ ပေါင်းစည်းကာဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ထိုလေနဲ့ ရေကြား၌ မြေကြီးများ လွင့်ထွက် ကွဲအက်သွားကာ တောင်များနှင့် မြစ်များ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သစ်ပင်များသည်လည်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် လွင့်ပါသွားကြကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လေနဲ့ ရေများ လျော့သွားသည်အထိ ရွာသားများ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်​နေခဲ့ကြသည်။ ပြင်ပကမ္ဘာသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ မြေကြီး မပျက်မစီး၊ တောင်များနှင့် မြစ်ချောင်းများ မပျက်မစီး တည်ရှိနေပြီး သစ်ပင်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

ချန်ထန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"လေနဲ့ရေ ပြောင်းလဲမှုတွေဟာ ပါးကွာ့ ရှစ်ခုမှာ ဘာနဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘူး... လေက မိုးခြိမ်းသံ၊ ရေက မီးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်.... တောင်က စိမ့်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ ကောင်းကင်က သက်ဆိုင်တယ်... ဒါကမှ မှန်ကန်တဲ့ အမိန့်ပဲ"

ညနေပိုင်းတွင် နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်ခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လေတောင်တန်းပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော လေသည် တောင်များကို ရွေ့လျားစေကာ ပတ်ပတ်လည်ကို တိုက်ခတ်စေသည်။ ဤကပ်ဆိုးဖြစ်ရပ်ထဲတွင် ရွာငယ်လေးသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုကွဲရန် အသင့်ရှိနေပုံရသည်။

ဒါပေမယ့် ရွာသူရွာသားတွေက ကျင့်သားရနေကြပါပြီ။ ယွိကျူးက ထင်းသွားကောက်ဖို့တောင် စီစဉ်ပြီးပြီ။

"ဒါတွေက အတုအ​ယောင်တွေချည်းပဲ... လွဲမှားနေတာ!"

နန်းနန်းသည် မိန်းမပျို၏ အဝတ်အစားအနားစကို အမြန်ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အပြင်မထွက်ရန် အချက်ပြကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"နန်းနန်း ဒါက ထင်ယောင်ထင်မှားပဲ... မယုံဘူးလား ငါပြမယ်"

သူမသည် ဘဲတစ်ကောင်ကို ကောက်ယူပြီး ရွာထဲမှ ပစ်ချကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြည့်... ဘဲက ဘေးကင်းပြီး အသံ​ပြန်ထွက်လာလိမ့်မယ်"

ဘဲတစ်ကောင်သည် လေပြင်းတောင် ပေါက်ကွဲမှုထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ တောင်နှစ်လုံးသည် ဘဲတစ်ကောင်ကို ကြေမွသွား​အောင် လုပ်ပစ်ခဲ့သည်။ လေ မှုတ်ထုတ်ပြီးသည်နှင့် ဘဲရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အရည်ပျော်သွားတယ်။

"လေ ငြိမ်သွားလို့ အပြင်ထွက်ရင် ဘဲတစ်ကောင်က ဘေးကင်းပြီး အသံထွက်နေတာကို တွေ့လိမ့်မယ်"

ယွိကျူးက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောနေဆဲ။

ခဏအကြာတွင် လေဟုန်တောင် ပေါက်ကွဲမှုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယွိကျူးလည်း ဘဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့ပေမယ့် အမွေးတစ်ပင်ကိုပင် သူမ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ထိုမှသာ သူမလည်း အန္တရာယ်ကို သိရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လေသည် လေပြင်းများကို တိုက်ခတ်လာပြီး ရွာအပြင်ဘက်ရှိ မြေပြင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားပုံရသည်။ မြေပြင်သည် မြွေကြီးများနှင့် မြေနဂါးများကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော လမ်းကြောင်းများတွင် ကူးခတ်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းလာပြီး မှန်းမရသော အသွင်အပြင်ကို ပြသထားသည်။

ဘိုးဘေးချုံယန်က နိမ့်ပါးသော တောင်စောင်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး။

"သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က တကယ်ကို ထူးကဲတယ်... ယင်နဲ့ယန်ကို နားလည်ပြီးတာနဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှု တော်တော်များများကို သူတကယ် နားလည်နိုင်သွားတယ်... ကောင်းကင်ထက်က စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားက သူ့ကို ထာဝရ ရှင်သန်နေတဲ့ တာအိုသန္ဓေသား အပ်နှင်းခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ထန်: "အကြီးအကဲချုံယန်.... ချန်ခွမ် အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ လေနဲ့မိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ရေနဲ့မီးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ တောင်နှင့် စိမ့်မြေအသွင်ပြောင်း​တွေကို နားလည်နိုင်သော်လည်း လေနဲ့တောင်အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ လေနဲ့မီးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ကမ္ဘာနဲ့လေအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ဘူး.... "

ဘိုးဘေးချုံယန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး :"ပါးကွာ့အစီအရင် ရှစ်ကွက်က ဘာကြောင့် မဆန့်ကျင်ရမှာလဲ?"

"ဘာလို့လဲ?"

ဘိုးဘေးချုံယန်က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေပြီးမှ "အဲဒီမိန်းမက ငါ့လောက် ဉာဏ်မကောင်းဘူး" လို့ တိတ်တိတ်လေး တွေးနေခဲ့သည်။

ချန်ရှီရဲ့ နားလည်မှု အရှိန်က ပိုမြန်လာသည်။ များမကြာမီတွင် လေနဲ့အင်းအိုင်အသွင်ပြောင်းမှု၊ တောင်နဲ့ရေအသွင်ပြောင်းမှု၊ ကမ္ဘာရေအသွင်ပြောင်းမှု​၊ မိုးကြိုးနဲ့ ရေအသွင်ပြောင်းမှု နှင့် အခြားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုများစွာကို သူ နားလည်လာခဲ့သည်။ နိယာမတစ်ခုတည်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီး အားလုံးကို တတ်မြောက်ထားသကဲ့သို့ အံ့သြဖွယ် ကောင်းနေ၏။

ဘိုးဘေးချုံယန်ပင် သက်ပြင်းကို မချဘဲ မနေနိုင်။

"ဒီဉာဏ်အလင်းအဆင့်က အဲဒီအချိန်တုန်းက ချန်ယင်တူးထက်တောင် ပိုထူးခြားနေသေးတယ်...."

အနီးနားရှိ ကန်းကျစ်ရွာတွင်နေထိုင်သော အဖွားရှားသည်လည်း ဤဘက်၌ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ရောက်လာသည်။ နိမ့်ပါးသော တောင်စောင်းများ တစ်ဝိုက်တွင် ပွင့်လန်းနေသော နယ်မြေမျိုးစုံကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ အံ့သြသွားမိသည်။

"ရှားချိုးထုန်... မင်း မဟာပါးကွာ့ ခန္ဓာကာကွယ်အစီအရင်ကို လေ့ကျင့်ထားတယ် ဒါပေမယ့် မင်း မကျွမ်းကျင်သေးတဲ့ ဒီကျွမ်းကျင်မှုရဲ့ ကဏ္ဍတော်တော်များများကို မစဉ်းစားမိသေးဘူးမလား..."

ဘိုးဘေးချုံယန် အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

အဘွားရှားက ပြုံးပြီး :"ရှင့်ရဲ့ မဟာတန်ခိုးကြီးမိုးကြိုးမန္တန်ကလည်း မပြည့်စုံသေးဘူး မဟုတ်လား?"

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဘိုးဘေးချုံယန်က ချဉ်းကပ်လာပြီး။

"ချန်ထန်က မင်းရဲ့သားလား"

အဘွားရှားက မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် တံတွေးထွေးပြီး။

"အရေးမပါတာ! သူကသာ ရှင့်ရဲ့သား..."

ချုံယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး :"သူက မင်းသားလို့ ငါထင်ခဲ့တာ... သူက အရမ်းတုံးတာလေ... မင်းရဲ့သားမဟုတ်ရင် ဘယ်သူသားလဲ"

အဘွားရှားက လှောင်ပြောင်ကာ: "နင် မွေးထားတိုင်းလည်း ဉာဏ်ကောင်းမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး! ချန်ယင်တူးနဲ့ ငါက ဘာမှမဆိုင်ဘူး... နင့်ဘာသာ မနာလိုဖြစ်ရင် ငါ့ကို ဒီထဲဆွဲမထည့်ပါနဲ့... ချန်ယင်တူးမှာ လူယုံတွေ အများကြီးရှိတယ် ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူလဲတော့ ငါမသိဘူး... အခုတော့ ငါ အသက်ရှင်နေတယ်"

ချုံယန်လည်း သူမကို အပေါ်အောက် ငုံ့ကြည့်ကာ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်နေသည့် အကြည့်ဖြင့်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်​ကြံမှုက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတာပဲ... မင်း နတ်သန့်စင် နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီလား... မင်းရဲ့ ဒီဘဝတော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဘုံကို ဖွင့်ပြီး အတုအယောင်ပြန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာပါ"

အဘွားရှားက ပြုံးပြီးပြောသည်။

"ကျေးဇူးပဲ.... ငါက အတုအယောင်ပြန်ခြင်း နယ်ပယ်ကို တက်ဖို့အတွက် တတ်နိုင်သမျှ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... သုံးဘဝကျောက်တုံးလည်း ပြင်ဆင်ထားတယ်... နင်ကငါ့ထက် နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်လောက်ကြီးတယ် ဟုတ်လား။ နင် မဟာယာနနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ ဒါပဲမလား... ငါနင့်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲမယ်"

ချုံယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် နင်က အခု ငါ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သေးဘူး"

အဖွားရှားက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြီး :"မရဏကမ္ဘာမှာ လူဝင်စားဖို့ ငါကိုယ်တိုင် ပို့ပေးနိုင်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီသည် ပါးကွာ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ နောက်ဆုံးအကွက်ကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး အခြား တစ္ဆေနယ်မြေများကို အသက်မသွင်းခဲ့ပေ။

နှစ်ယောက်သား ရန်ဖြစ်နေကြတာကို ရပ်လိုက်ကြပြီး တောင်စောင်းရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းကနေ နေတဖြည်းဖြည်း တက်လာတာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ပတ်လည်မှာ တောက်ပနေတဲ့ နေရောင်ကြောင့် ဟွမ်ဖောရွာကို နေ့ခင်းလို တောက်ပနေစေသည်။ နေက ရွေ့လျားပြီး နေဝင်ချိန်မှာတော့ နောက်ထပ် တောက်ပတဲ့ လက ကောင်းကင်မှာ ချိတ်ဆွဲထားလာသည်။ လရောင်သည် မကောင်းမှု အရိပ်အယောင် ကင်းစင်ပြီး တောက်ပနေ၏။

ကုန်းစောင်းပေါ်၊ နေထွက်ပြီး လထွက်သည်၊ နေဝင်သည်နှင့် လထွက်လာသည်၊ ၎င်း၏ ရွေ့လျားမှုမှာ မြေသားငယ်များကို ၎င်း၏ ရာသီလေးမျိုး၊ လဆုတ်၊ လဆန်း၊ လပြည့်၊ လကွယ် စသဖြင့် အရာအားလုံးက အရမ်းသဘာဝကျလှသည်။

ချန်ရှီ တောင်စောင်းမှ ဆင်းကာ ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ချန်ထန်က သူ့ကို ပထမဆုံး နှုတ်ဆက်၏။

"ယင်ယန်ရှုထုတ်နည်းကို နားလည်သွားပြီလား"

ချန်ရှီ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး။

"မဟုတ်သေးဘူး...ယင်ယန်ရှုထုတ်နည်းကို ကျွန်တော် မအောင်မြင်သေးပါဘူး... သဘာဝလောကကြီးကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ယင်ယန်ရှုထုတ်နည်းကို သုံးရုံလောက်သာ တတ်နိုင်သေးတာ..."

ချန်ထန် ညင်ညင်သာသာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး :"မင်းရဲ့နယ်ပယ်က နိမ့်နေသေးတယ်... စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်အောင် လုပ်နည်း၊ အတုအယောင်ပြန်ခြင်း နဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနည်းတွေလိုမျိုး မြင့်မားတဲ့ဘုံတွေကို မင်းမထိရသေးဘူး... အဲဒါတွေက ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများစွာနဲ့ တာအို အကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပိုနားလည်လာစေလိမ့်မယ်... ဒါတွေကို လုံလုံလောက်လောက် စုဆောင်းပြီးတာနဲ့ အရာအားလုံးက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ဖေဖေက အရမ်းသိတာပဲ... ဒီတစ်ခါ အဖေနဲ့ ဟေးကော်ရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျနော် ပါးကွာ့ရှစ်ကွက်မှာရှိတဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါမင်းထက် နှစ်အနည်းငယ် ပိုကြာနေပြီဆိုတော့ အတွေ့အကြုံ ပိုရှိတာပေါ့"

အဖွားရှားလည်း ရောက်လာသည်။

"တစ်ဆယ်လေး... မင်း ယင်ယန်ကို နားလည်လိုက်တော့ ပါးကွာ့ရှစ်ကွက်ကနေ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ အသွင်ပြောင်းခြင်း ဘယ်နှစ်ခုကို နားလည်ခဲ့လဲ"

"သုံးဆယ့်ခြောက်..."

“ဘာလို့ သုံးဆယ့်ခြောက်လဲ”

အဘွားရှားက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ပထမက ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လေ၊ မိုးကြိုး၊ ရေ၊ မီး၊ တောင်၊ စိမ့် ရှစ်မျိုး ရှိတယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်လေ၊ ကောင်းကင်တောင်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး၊ ကောင်းကင် မိုးခြိမ်းသံ၊ ကောင်းကင်မီးနဲ့ ကောင်းကင်အင်းအိုင်က ၂၈ခု ရှိတယ်"

အဘွားရှား :"လူအိုချန်နဲ့ ငါ . . . စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်က ရတနာတွေကို ရှာဖွေတုန်းက မွေးရာပါနဲ့ ဖွဲ့တည်ပြီး ဆိုပြီး ပိုင်းခြားဖော်ပြထားတဲ့ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတချို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်... မွေးရာပါက ပါးကွာ့ရှစ်ကွက်ကို ပြောတာ... ဖွဲ့တည်ပြီးမှာက ၆၄ ကွက် ရှိတယ်... မင်းရဲ့ ပြောင်းလဲမှုက ၃၆ခု ဆိုရင် သိပ်မဟုတ်သေးဘူး!"

ချန်ရှီလည်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးတွေ လင်းလာသည်။

"ဟုတ်ပြီ! ယင်ယန် ရှိရင် ယန်နဲ့ယင်လည်း ရှိနိုင်တယ်... ကောင်းကင်လေကနေ လေတိုက်သလို ကောင်းကင်အသွင်ပြောင်းသွားနိုင်တယ်... ကောင်းကင်လေနဲ့ လေက​နေ ကောင်းကင်ကို အသွင်ပြောင်းသွားတာက လုံးဝကွဲပြားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိမှာပဲ ဥပမာ ကောင်းကင်တောင်ပြောင်းလဲမှုက တောင်ကောင်းကင်ပြောင်းလဲမှု၊ ကောင်းကင်မီးကလည်း မီးကောင်းကင်၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လေ၊ မိုးခြိမ်း အသွင်သဏ္ဌာန် ရှစ်ခုကို ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ ၆၄ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား?"

အဖွားရှားက သက်ပြင်းချရင်း။

"မင်းက ဒီပညာကို အစွမ်းကုန် ကျွမ်းကျင်ပြီးပြီ... ငါက မင်းထက်တောင် နိမ့်ကျနေ​သေးတယ်"

သူမ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ ချန်ရှီတို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ့ထက်သာလွန်ပြီး မဟာပါးကွာ့ ခန္ဓာကာကွယ်အစီအရင် အပေါ် နားလည်မှုမှာလည်း သူ့ထက်သာလွန်သည်။

အဖွားရှားသည် ချန်ထန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"ငါ အားထန်ကိုလည်း သင်ပေးတယ် ဒါပေမယ့် သူက သိပ်သဘောမပေါက်သေးဘူး သူက ငါ့လောက် မတော်ဘူး"

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ကျွန်အဖြစ်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ချန်ကျွမ့်ယွမ်ကို တွေ့ရန် တောင်းဆိုပြီး ဟွမ်ဖောရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ထန်: "သူက မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့လူပဲ... ငါတို့ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတာကြာပြီ"

ချန်ရှီသည် သူ့ကိုယ်သူ ရန်ပိ၏ အစောင့်အဖြစ် မိတ်ဆက်​နေသော ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးက သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အထက်ကမ္ဘာကို ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်တဲ့"

ချန်ရှီ : "ရန်ပိက ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီလား"

"ကျနော်တို့ သခင်လေးက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူပါ... အထက်ကမ္ဘာက ဘိုးဘေး​တွေ ကိုယ်စား အာဏာကို ကျင့်သုံးပြီး အားလုံးရဲ့ အင်အားစု​တွေကို ညှိနှိုင်းပေးနေတာမလို့ လေ့ကျင့်လေ့မရှိပါဘူး... အခုတစ်ကြိမ်တော့ သူက ထိပ်တန်းလူငယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမယ့် အချိန်မလို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလိုက်တာပါ.... ပြန်ထွက်လာတော့ ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ် ရောက်နေပြီ.... ရှေးအစဉ်အဆက် ဘိုးဘေးတွေဆီက လမ်းညွှန်ချက်နဲ့ဆို အခု သူ့ကျင့်ကြံမှုက နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီ"

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရန်ပိက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တကယ်ကို ကတိကဝတ် တည်တာပဲ!"

အစေခံက: "ကျ​နော်တို့ရဲ့ သခင်လေး ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... သူက ဟွမ်​ဖောရွာတစ်ဝိုက်မှာ ထိပ်တန်း ပညာရှင်ကို စောင့်ကြည့်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေ အားလုံးကို အစီရင်ခံဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်... မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို ကြားတိုင်း သူက ဖိအားတွေ အပေးခံရသလို ခံစားရပြီး မစိန်ခေါ်ရဲဘူး... ဒီနေ့အထိ သူ့မူလ သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ သူ့စိတ်ထဲ စွဲနေတာ"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ မနေ့က ယင်နဲ့ယန်ကို နားလည်လိုက်ချိန်မှာတော့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ ၆၄ခုအား နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာက တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အစောင့်က ရန်ပိထံ သတင်းပို့ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ရန်ပိသည် သူ၏ ကြီးထွားမှု ခွန်အားကို သိရှိပြီး သူ့ကို စိန်ခေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရန်ပိမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ အဲ့လောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိ​နေတာလား။

"ငါလည်း ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ခံစားခဲ့ရပြီးပြီ... သူ ဘယ်လိုလုပ် အောင်ပွဲခံဖို့ သေချာနေသေးလဲ..."

ချန်ရှီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ အထက်ကမ္ဘာမှာ အမွေဆက်ခံမှုသည် အမှန်တကယ်ပင် တန်ခိုးကြီးမားနိုင်ပါသလား။

"ငါတို့ ဘယ်တော့ စမှာလဲ"

အစေခံက ဦးညွှတ်ပြီး “ဘယ်ချိန်မဆို” ဟုဆိုသည်။

ချန်ရှီလည်း ချန်ထန်ကို ဒီအကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။ ချန်ထန်ရဲ့နှလုံးတွေ တင်းကြပ်လာလေ၏။

"တစ်ခုတော့ သတိထားရမယ်... ငါ မင်းနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်!"