မသေနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ

"သူမ သတိထားမိသွားပြီ"

အပေါ်ပိုင်း နယ်မြေအတွင်းက နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးအစုံသည် ၀တ်ရုံ​ဖြူနတ်သမီးနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ခြင်းမှ ရှောင်လွှဲရန် သူတို့၏အကြည့်များကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ တိမ်များ လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာကာ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီး၏ အကြည့်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ထူထဲသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နက်နဲသောအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သူမတကယ်ပဲ ဒဏ်ရာတွေရခဲ့ပေမယ့် ဒဏ်ရာတွေက မြန်မြန်ပဲ သက်သာလာတယ်... တခြားကမ္ဘာကနေ သေမျိုးလောကထဲကို ဝင်လာသလိုပဲ..."

နောက်ထပ်အသံက :"သူမ မဆိုးယုတ်တော့သလိုပဲ.."

"သူမက သူ့နတ်ဆိုးအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်သွားပုံရတယ်...ထူးဆန်းလိုက်တာ..."

"အရင်ခေတ်က သေခြင်းကနေ ရှင်ပြန်ထမြောက်လာတာ ဖြစ်မယ်... သူမ လေ့လာရကျိုးနပ်ပါတယ်"

...

ချန်ရှီက သူ့အကြည့်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ အထက်ကမ္ဘာသည် ကျယ်ပြောပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော တိမ်များနှင့် မြူများက အရှေ့သို့ ဝေ့ဝဲနေသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနတ်သမီးက ဘာကိုရည်ညွှန်းနေမှန်း သူ မသိလိုက်ပါဘူး။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ နတ်သမီး၏ ဇစ်မြစ်ကိုလည်း သူမသိပါ။ အမတကောင်းချီးတံတားမြေ အတွင်းတွင် သူသည် လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံ၊ ရေနှင့် မီး၊ တောင်တန်းများနှင့် စိမ့်ရေများ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို နားလည်ကာ ဉာဏ်အလင်းရရှိသည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနားလည်မှုကို သူဆုပ်ကိုင်ပြီး နိုးလာတဲ့အခါ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးဟာ သူ့ခြေရင်းရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးအောက်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကိုသာ သူတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရှီသည် သူမသည်လည်း နွေဦး ဧကရာဇ် စာမေးပွဲတွင် ပါဝင်သည့် ကျွိရန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမတကောင်းချီးတံတားမြေကြောင့် သတိမေ့မြောသွားခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၀တ်ရုံ​ဖြူနတ်သမီးနှင့် ပတ်သက်သည့် အဖြစ်အပျက်များက သူမသည် စာမေးပွဲတွင် ပါဝင်သူမဟုတ်ကြောင်း သံသယရှိစေခဲ့သည်။

သူမသည် ချန်ရှီ၏ ချီနှင့် သွေးကို ထိန်းညှိပေးနိုင်ပြီး သူ၏ ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ နတ်ကွန်းမှာ သူမ ထိုင်တိုင်း ချန်ရှီရဲ့ကျင့်ကြံမှုဟာ ကျောက်တောင်နတ်ဘုရား မာ်မာ်ရှစ်ကျီထက်တောင် မယုံနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်သွားသည်။

သူမသည် ချန်ရှီ၏နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်မှ ဆိုးညစ်သော ဆံပင်များကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်းဖြင့် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ပြန်ဖြစ်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည်။

ချန်ရှီ သူမ၏ မူမမှန်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ တာအိုထျန်းကျန်း အသွင်ပြောင်းပြီး ​မြူလရောင် အုံ့ဆိုင်းနေသောညတွင် ချန်ရှီ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနတ်သမီးကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် နတ်ဆိုးထျန်းကျန်း၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အသားအတောင်များနှင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ကာ တစ်ချက်ချင်း ကွဲအက်သွား​စေခဲ့သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး ထျန်းကျန်းကို ဆုတ်ခွာရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး သေစေသော အခြေအနေကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီသည် သူကယ်တင်လိုက်သော မိန်းက​လေးသည် ထူးခြားသော မူလဇစ်မြစ် ရှိနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။ ချန်ရှီသည် တစ်ချိန်က သူမသည် အမတကောင်းချီး တံတားဖြစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သော ချီးရှာဘုံကျောင်းက တစ္ဆေနတ်သမီး ဖြစ်မည်ဟုလည်း သံသယရှိခဲ့ဖူးသည်။

ကောင်းချီးပြည်သည် ချီးရှာဘုံကျောင်းက နတ်တစ္ဆေဘုံနှင့် တိုက်မိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြရာ တစ္ဆေနတ်သမီးသည် ဤအခွင့်အရေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူတံတားကြီးကို ​ကောင်းချီးမြေပေါ်သို့ ဖိချကာ အခြားကမ္ဘာမှ သက်ရှိလောကသို့ ဖြတ်သန်းကာ ဘဝအသစ်ကို ရဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ အစိုးရ၀န်ကြီးသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ နန်းတော်ကိုးခုကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီးမှသာ ချီးရှာဘုံကျောင်းက တစ္ဆေနတ်သမီးကို ပြင်းထန်စွာ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်ရှီသည် ဝတ်လုံဖြူနတ်သမီးကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ပေမယ့် တစ္ဆေနတ်သမီး၏ ခြေရာလက်ရာကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သူမဆီမှာ မကောင်းမှု၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ထိုစဥ် ရန်ပိက သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို နှောင့်ယှက်လိုက်ပြီး သူ့အတွက် နေရာထိုင်ခင်း စီစဉ်ပေးကာ သူ့အနောက်မှ နန်းတော်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဤနန်းတော်ကို ပိုင်လျောင် ဟုခေါ်သည်။ ရိုးရာအနီရောင်နံရံများနှင့် အစိမ်းရောင် ကြွေပြားများထက် အဖြူရောင်နံရံများနှင့် အနက်ရောင်ကြွေပြားများပါရှိပြီး မှင်နှင့်ဆေးကြောထားသော ရှုခင်းများ၏ ကျက်သရေကို တွေ့မြင်နေရ၏။ နန်းတော်အတွင်းရှိ တောင်တန်းများကို အသွင်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ မှင်နှင့်ဆေးကြောထားသော ရှုခင်းများနှင့်အတူ ထူးခြားသော ရှုခင်းကိုလည်း ဖန်တီးထားသည်။

"ထိပ်တန်းချန် ပိုင်လျောင်နန်းတော်မှာ ခဏလောက် အနားယူပြီး ပြန်လည် ကျန်းမာလာအောင် အရင်လုပ်လိုက်ပါ... မင်း ဝိညာဉ်ရေးဆေးတစ်ခုခုလိုရင် ငါ့ကိုပြောပါ... အထက်ကမ္ဘာမှာ ချင်းကျိုးက ဆေးတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်ဆေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

ချန်ရှီသည် ချင်းကျိုးက ဝိညာဉ်ဆေးများအကြောင်း ကြားတော့ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ချင်းကျိုးက ဆေးတွေရှိတယ်..."

ရန်ပိက ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ လီထျန်းချင် ချင်းကျိုးမှယ လုပ်ခဲ့တာကို ငါနားလည်ပါတယ်... အနားယူပြီး အရင်ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်... မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်ပြီးမှ ငါတို့ ထပ်ပြိုင်လည်း အရမ်းနောက်မကျသေးဘူး..."

ချန်ရှီ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရန်ပိသည် ကျန်းယိုးနဲ့ လီချန့်ယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်ကလည်း မတ်တပ်ရပ်၍ သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် ရန်ပိက ရပ်လိုက်ပြီး။

"ထိပ်တန်းချန်... ငါ နည်းနည်း သိချင်နေတုန်းပဲ မင်း ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်တော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြောင်းလဲလာလား"

"ဟုတ်တယ်... ဒါပေမယ့် ငါဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ အဲဒါက ငါ့ကို အများကြီး မထိခိုက်စေတော့ဘူး"

ရန်ပိ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူတို့ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ရှီလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းလှဲလိုက်သည်။

သူ၏အရိုးများ ကျိုးသွားသော်လည်း ကုသမှု မခံယူခဲ့ရ​​သေးဘဲ ပျက်စီးမှုကို ဖိနှိပ်ထားရန် ကျင့်ကြံမှုအပေါ်သာ အားကိုးခဲ့သည်။ အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ကျိုးနေသော အရိုးများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကုသရန် ဖြစ်သည်။

ဂျင်ဆင်းက​လေးများစွာသည် သူ၏သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းထဲက ပြေးထွက်လာပြီး ချန်ရှီ၏ဒဏ်ရာများကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွယ်တက်လာ၏။ အချို့က မျက်လုံးကို စစ်ဆေးရန် မျက်ခွံကိုဖွင့်ကာ အချို့က သွားများကို စစ်ဆေးရန် ပါးစပ်ကိုဖွင့်နေသည်။ အချို့က နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်ရန် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးပြောရင်း ချန်ရှီသည် သူ၏အရိုးများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို ဒဏ်ရာရခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြကာ အခြားဂျင်ဆင်းလေးများကိုလည်း ခေါ်ယူခဲ့သည်။

ဂျင်ဆင်း​​လေးများသည် ဘုံကျောင်းငယ်ဆီသို့ ပြန်သွားကာ ချန်ရှီအတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှ အသီးအနှံများကို ရွေးချယ်​နေခဲ့​ကြသည်။ သူတို့သည် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများကို ရင်းနှီးကြသဖြင့် အသီးအနှံများ၊ အရွက်များ သို့မဟုတ် ပင်စည်အချို့ကိုတောင် ရွေးချယ်၍ တိုက်ရိုက်စားသုံးရန် ပေးလာ၏။

ချန်ရှီသည် ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားအောင် သူ့နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ အာနိသင်ကို အားကောင်းစေသည်။ ဆေးစွမ်းပကားများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျိုးနေသော အရိုးများ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်လာပြီး ပျက်စီးနေသော အတွင်းအင်္ဂါများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြုပြင်လာကြသည်။

သူ့အား အဂ္ဂိရတ်ဆေး သောက်​နေတာကို မြင်ပြီးနောက် စိတ်ချလက်ချ ဖြစ်သွားသော ဂျင်ဆင်းအရုပ်များသည် အပင်စိုက်ခင်းများထဲက ၎င်းတို့၏ အမြစ်များဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ချန်ရှီ မျက်လုံးမဖွင့်မီ ဆေးအစွမ်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖြန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ့ဒဏ်ရာက နည်းနည်းသက်သာသွားပြီ။

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် သူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မရှိတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိပေးပြီး မြန်မြန် သက်သာလာစေရန် သူ့ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ချန်ရှီ အိပ်ယာမှထကာ လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မြန်မြန် မလျှောက်သရွေ့ သူ့အရိုးတွေ ကျိုးမှာမဟုတ်ပါ။ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး အလျင်မြန်ဆုံး ကုသနည်းဖြစ်သည့် သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို မရွေးချယ်မီ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

သွေးကန်ကျင့်စဥ်ဟာ သူကြုံတွေ့ဖူးသမျှ အလျင်မြန်ဆုံး မိမိကိုယ်ကို ကုစားနိုင်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ကျိုးသွားသော အရိုးများပင်လျှင် အချိန်တိုအတွင်း မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ သူ့အရိုးစုသည် ဤနည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ၎င်းစွမ်းအားကို ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ သို့သော် သွေးကန်ကျင့်စဥ်င လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် လေ့ကျင့်ရန် သွေးပမာဏများစွာ လိုအပ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မတက်ခင် ငရဲကိုဖြည့်ဖို့ တခြားသခင်တွေကိုတောင် သတ်ပစ်ခဲ့ရ၏။

"ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ အထက်ကမ္ဘာ... သတ်စရာနေရာ မရှိဘူး ပြီးတော့ ဒီနတ်ဘုရားတွေကို ငါ အနိုင်ယူလို့မရဘူး"

ချန်ရှီ ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချကာ ပထမဆုံး နတ်စာလုံးအသစ်ကို အသက်သွင်းကာ နတ်ဘာသာစကားများကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။ လျှပ်စီးသည် သူ့အတွင်း၌ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်နေပြီး သူ့အရိုးများကို ဖြတ်သွားကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ညှို့ယူနေလေသည်။

ကျိုးသွားသော အရိုးများ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်​နေပြီး ကျိုးသွားသော အစိတ်အပိုင်းများက သန်မာခြင်း မရှိ​တော့ပေ။ ၎င်းတို့အား ၎င်းတို့၏ ယခင်ခွန်အား ရအောက် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လုံ့လဝီရိယနဲ့ လေ့ကျင့်မှု လိုအပ်သည်။

ပထမဆုံး နတ်စာလုံးအသစ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်မွေ့အောင်ပြုလုပ်ရန် မြင့်မြတ်သော နည်းလမ်းဖြစ်ထိုက်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယနေ့ရောက်တော့ ချန်ရှီ သူ့အရိုးတွေ အရင်ကထက် ခံနိုင်ရည်ရှိလာတာ သတိထားမိလာသည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ ကောင်းကင်တိုင်းတာ သံပေတံပေါ်က ပုံစံတွေကို လေ့လာပြီး ကူးချခဲ့ပေမယ့် အလုပ်အရမ်းများပြီး အိပ်ပျော်သွားတယ်... အိပ်ရာက နိုးလာတော့ စာရွက်လေးတုံးပေါ်မှာ စက္ကူလေးတုံးအသစ်လေး ဆွဲထားတာ တွေ့လိုက်တယ်... ငါ့အဖေရော ငါ့အဘိုးရော မဆွဲကြဘူးဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အသက်ရှုမြန်လာသည်။ သူသည် သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းသို့ အမြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် နတ်ကွန်း၏ထောင့်တွင် ကပ်ကာ သူ့ကိုသတိဖြင့်ကြည့်ကာ အထပ်ထပ်အခါခါ အမူအရာပြရင်း စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်နေသည်။

ချန်ရှီ သဘောပေါက်သည်။ "နင် နေမကောင်းသေးဘူး... အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့။ ထပ်ပြီးနာသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ငါ စောစောက ဖန်ကျွယ်ရဲ့ ခြယ်လှယ်မှုကို ခံခဲ့ရလို့ မင်းအပေါ် ထူးထူးခြားခြား ခံစားချက်တွေ ရှိသွားတာပါ... ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ့မှာ မရှိ​တော့ပါဘူး..."

သူသည် ထောင့်စွန်းမှ ကောင်းကင်တိုင်းတာ သံပေတံကိုယူကာ ထိုပုံစံများကို ညွှန်ပြပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဲ​ဒါကို နားလည်လား"

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်​ပြသည်။ ချန်ရှီ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ စုတ်တံနဲ့ စာရွက်ကို ချက်ချင်းယူလာပြီး ပေးကာ။

"မင်း ပုံစံအားလုံးကို ပုံဖော်နိုင်ရင် ငါ့ကို နာကျင်စေခဲ့တဲ့အတွက် ငါ ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်"

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် နတ်ကွန်းမှ ဆင်းလာကာ စုတ်တံနှင့် စာရွက်ကိုယူကာ ကောင်းကင်တိုင်းတာ သံ​ပေတံပေါ်ရှိ ပုံစံများကို နှိုင်းယှဉ်ကာ အနုစိတ်သော စာလုံးများအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ဖူးမြင်ဖူးပြီးသား ရတနာစာ အသစ်လေးခုအပြင် အခြားငါးခုလည်း ရှိပါသေးသည်။

သို့ရာတွင် ဤပုံစံများကို ပုံဖော်ရခြင်းမှာ ၀တ်လုံဖြူနတ်သမီးအတွက်ပင် အလွန်ခက်ခဲပုံပေါ်သည်။ အထူးသဖြင့် ပိုရှည်ပြီး ပိုကြာတဲ့ နောက်ပိုင်းပုံစံတွေမှာ သူမရဲ့ အမြန်နှုန်းက ပိုနှေးကွေးလာသည်။

နောက်ဆုံးပုံစံကို ပုံဖော်ပြီးနောက် သူမ သမ်းဝေကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချန်ရှီ သူမကို ကောက်ပွေ့လိုက်ပေမယ့် သူမကို နတ်ကွန်းပေါ် တင်မယ့်အစား ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲက ထွက်လာပြီး သူ့အခန်းထဲကို ပြန်သွားကာ ကောင်မလေးကို ကုတင်ပေါ်တင်ကာ စောင်ခြုံ​ပေးလိုက်သည်။

သူသည် နတ်သမီး၏ လှပသော မျက်နှာကို မော့ကြည့်ရန် မတ်တတ်ရပ်ကာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် ပြစ်မှားချင်သော အတွေးများ သူ့စိတ်ထဲ မ၀င်ရောက်လာခဲ့ပေ။

"ငရဲဘုရင်ရှေ့မှာ တိုင်တန်းဖို့ ယွမ်ချန်နန်းတော်ကနေ ဖန်ကျွယ် ထွက်သွားခဲ့တာဖြစ်နိုင်မလား"

ထို့နောက် ထကာ အခန်းအပြင်ဘက် ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ နတ်ဝိညာဥ်ကို လမ်းကြောင်းပေးကာ သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းထဲက စာလုံး အသစ်ငါးခုကို လေ့လာ​နေခဲ့သည်။

ပဉ္စမမြောက် ကမ္ပည်းစာလုံးအသစ်ကို ငေးကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် နတ်ဘာသာစကားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော အသံဖြင့် ရွတ်ဆိုလေသည်။

"ဘိုးဘွားချီသည် လမ်းကြောင်းအရပ်ရပ်တွင် ထုတ်ပေးထားပြီး အရန်ချီသည် ကန်းနောက်သို့ လိုက်နေပြီ... သို့သည် အချိန်မရွေ့ လှည့်ကာ ချီကလည်း ကန်းထဲတွင် လှည့်ပတ်နေပါ၏... အရှေ့မှ ယူခြင်းသည် ယင် ဖြစ်ပြီး နောက်ကျောမှာ ယန် ဖြစ်ပါသည်... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ချီစွမ်းအင် နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်ကာ ကျွန်ုပ်၏ စစ်မှန်သော အလင်းရောင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပါသည်..."

ချန်ရှီသည် ထူးဆန်းသော လမ်းတစ်လျှောက် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချီနှင့် သွေးများ ခုန်တက်လာတာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝုန်း!"

သူ၏ နတ်ဝိညာဥ်တာအို နယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်တဲ့အခါ အတွင်းတွင် ပေသို့နှင့် နန်သို့ ရုပ်ပုံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် တာအိုနယ်မြေထဲတွင် ဘိုးဘွား ချီဟုခေါ်သော ချီသည် ကြယ်များကို လှည့်ပတ်လျက် အနှစ်သာရများ ထုတ်ပေးနေ၏။

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ ယခင် နတ်စာလုံး အသစ်လေးခုသည် အများအားဖြင့် မိုးကြိုးကျင့်စဥ်လို ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ရုပ်ခန္ဓာကို နတ်ဝိညာဥ်အတွက်၊ အချို့မှာ သန့်စင်သော ယန်ခန္ဓာကိုယ်ကို မွေးမြူရန်နှင့် အချို့မှာ မိုးခြိမ်းခြင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမြောက် နတ်စာလုံးအသစ်မှာ ကျိုးထျန်းမီးနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်သံပေတံကို ဆင့်ခေါ်ရန် အသုံးပြုသည်။ နတ်စာလုံး အသစ်များကိုလည်း မိုးကြိုးနှင့် ပက်သတ်မည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ချီကို စုပ်ယူသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် တူပုံရသည်။

နတ်ဘာသာစကားကို တစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သူ့နတ်ဝိညာဉ် တာအိုနယ်မြေ နက္ခတ်တာရာများသည် ကောင်းကင်မှဆင်းသက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွန်းလောင်းသည့် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်၍မရနိုင်သော နှစ်သိမ့်မှုတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒါကျင့်စဥ်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမယ့် မပြည့်စုံဘူးလို့ ထင်ရတယ်... ဒါပေမယ့် တာအိုနယ်မြေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်း​နေတာလဲ..."

ချန်ရှီသည် ဆဋ္ဌမမြောက် စာလုံးအသစ်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။ နတ်ဘာသာစကားသည် သူ့နားထဲတွင် တစ်ကြိမ်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရောင်ဝါက လိုက်လာသည်။ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်၊ တာအိုနယ်မြေနှင့် ရုပ်ခန္ဓာက ရုတ်တရက် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ပေသို့နှင့် နန်သို့၏ နက္ခတ်တာရာ ပုံရိပ်များကို သူ့ရင်ဘတ်နှင့် နောက်ကျောတွင် ပုံနှိပ်ထားပြီး ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး သန့်စင်သွားသည်။

သူ၏နတ်ဝိညာဉ်၊ တာအိုနယ်မြေနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ပဉ္စမမြောက် စာလုံးအသစ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲများက သူ့ကိုယ်တွင်း၌ ရုတ်တရက် ထပ်မံ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့အတွင်းမှ ဘိုးဘွားချီများ၏ စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး ခုန်တက်လာကာ၊ ကြယ်များ ရွေ့လျားလာကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုကို ယူဆောင်လာသည်အား ခံစားနိုင်​​နေသည်။

"ဒီနည်းလမ်းက ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်နေသလိုပဲ..."

သတ္တမမြောက် စာလုံးအသစ်ကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။ နတ်ဘာသာစကား အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေချိန်တွင် ချန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စကြဝဠာကြီးကို ဖန်ဆင်းတော့မလို ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုယ်တွင်းက ကွက်လပ်အတွင်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ရန် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။

"အိုး မဟုတ်​သေးဘူး... သတ္တမမြောက် စာလုံး အသစ်က ကျယ်ပြောလှတဲ့ အတုအယောင်လေဟာပြင်နယ်မြေကို ဖွင့်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ!"

ချန်ရှီ ရပ်တန့်ပစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် ချီသွေးများ ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နတ်ဝိညာဥ်တာအိုနယ်မြေက ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဘာသံမှ မကြားရဘဲ အမြင်အာရုံတွေ မည်းမှောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။

သတ္တမမြောက် ရတနာစာလုံး အသစ်၏ မြင့်မြတ်သော အသံက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေကြီးကို ဖြိုခွင်းသည့် စွမ်းအားကြီးသဖွယ် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ အထက်ကမ္ဘာရှိ မိသားစု ၁၃ စုမှ ဘိုးဘေးများသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် နိုးထလာပြီး ပိုင်လျောင်နန်းတော်ဆီသို့ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

"အမတကျင့်စဥ်ရဲ့ စွမ်းအင် အတက်အကျတွေ!"

"ပြန်ပျောက်သွားပြီ!"

သူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် ချောက်ချားနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် ချန်ရှီသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အိပ်ပျော်နေသော နတ်သမီး၏ ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေမိတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ?"

ထဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းကာ ခေါင်းကိုက်လာသဖြင့် ညည်းတွားမိသည်။ ချန်ရှီ သူ့ကိုယ်သူ အမြန် စစ်ဆေးကြည့်၏။ သူ၏ အတွင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုတွေက ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူန၏ ချီနှင့် သွေးများ ယိုစီးလာကာ နတ်ဝိညာဥ်ကလည်း ယခင်ကထက် အားနည်းလာသည်။

လီချန့်ယွင် အသံက အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည် -

"ချန်ကျွမ့်ယွမ်... နိုးပြီလား"

မိန်းကလေးက အခန်းထဲကို မြန်မြန်ပဲ ဝင်လာသည်။ သူ မတ်တတ်ထထိုင်နေတာကို မြင်တော့ သူမက။

"နင့်ဆီ အလည်လာတော့ နင် ခြံထဲမှာ မူးလဲနေတာတွေ့လို့ ကုတင်ပေါ် တင်ပေးခဲ့တာ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး"

ဒါကိုပြောပြီးတော့ သူမက ရယ်နေ၏။ ချန်ရှီ သူမကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

လီချန့်ယွင်က စိတ်ရှုပ်နေသလိုဖြင့် မေးလာသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ... အရင်က ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်၊ အရိုးတွေ အများကြီး ကျိုးသွားတယ်... အခုကျ နင့်နတ်ဝိညာဉ်တောင် ပျက်စီးနေပြီ"

ချန်ရှီ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စားပွဲတင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မှန်ထဲမှာ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာက အရောင်ဖျော့နေပြီး နှုတ်ခမ်းတွေတောင် အရောင်မစုံတော့။

"လေ့ကျင့်နေရင်း မတော်တဆ ထိခိုက်မိတာ... ရက်နည်းနည်းလောက် အနားယူပြီးရင် နေကောင်းလာမှာပါ"

လီချန့်ယွင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရန်ပိကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နင်က အရမ်း ဒဏ်ရာရနေပြီ ခဏလောက်တော့ အနားယူပြီး ပြန်ကောင်းလာအောင် လုပ်သင့်တယ်"

ချန်ရှီသည်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးများ ကုန်ခမ်းသွားကြောင်းကို သတိထားမိပါသည်။ သူ့နတ်ဝိညာဥ်ကလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူသည် မကြာမီ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်နိုင်သေးကြောင်း နားလည်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ လန့်သွားသည်။ လီချန့်ယွင်က သူ့ကို ထောက်ကူဖို့ အရှေ့ကို တိုးလာခဲ့တဲ့အခါ ချန်ရှီ ခေါင်းယမ်းပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး... ငါဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်တယ် ဗိုက်ဆာတယ်... စားစရာရှိသေးလား"

"ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး.... အထက်ကမ္ဘာက နတ်ဘုရားတွေ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ပြီး သူတို့က အစာကို ရှားရှားပါးပါးအဲ စားသုံးကြတာ.. ဒီမှာတော့ ဆေးလုံး ကျစ်စောင်လိုမျိုး ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ တစ်လုံးက ငါတို့ကို ခြောက်လလောက် ထိန်းထားနိုင်တယ်"

သူမသည် သစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး ချန်ရှီအား ပေးလိုက်သည်။ ချန်ရှီ ယူစားလိုက်တဲ့အခါ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဗိုက်ပြည့်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့ဗိုက်က ဆာလောင်မှုနဲ့အတူ တဆတ်ဆတ် တုန်လာပြန်၏။

လီချန့်ယွင်လည်း အားကိုးရာမဲ့သွားသည်။

"ငါ့မှာ ဒီတစ်​ခုပဲရှိတယ်​... တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရင် သုံးဖို့ စီစဥ်ထားတာ..."

ချန်ရှီ နန်းတော်အပြင်ဘက်ကို ပြေးသွားပြီး။

"ချင်းယွင်ရထားက ဘယ်မှာလဲ... အရှေ့မှာ ချိတ်ထားတဲ့ နဂါးမြင်းသုံးကောင် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်... ဟင်းချက်စားဖို့ လောက်တယ်..."

လီချန့်ယွင် ရယ်မောလိုက်ကာ။

"အဲဒါတွေက ဧည့်သည်တွေကို ဖျော်ဖြေဖို့ မွေးထားတဲ့ သားရဲတွေ.. သူတို့အားလုံးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေပဲ... သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းပြီး စားသောက်နိုင်မှာလဲ ငါ့ရဲ့ ဗိုက်ဆာရင် စားလို့ရအောင် အဆာပြေ စားစရာလေးတွေ ယူထားတာတော့ ရှိတယ်..."

ချန်ရှီ သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လီချန့်ယွင်လည်း သူမကို ကင်စားတော့မည်ဟု တွေးကာ လန့်သွားသည်။

"မိန်းကလေး... အဲဒါတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ငါ့ကို ကယ်ပါဦး!"

လီချန့်ယွင်သည် သူမ၏ ဝှက်ထားသော အသားခြောက်များ၊ ထိန်းသိမ်းထားသော သစ်သီးများနှင့် အခြား သရေစာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို ငါဝှက်ထားတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့..."

ချန်ရှီက ၎င်းတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝါးမြိုလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီချန့်ယွင် ယူလာခဲ့သော အဆာပြေ အများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီလည်း သူ့အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်နိုင်​ပြီလို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချလိုက်ပါ၏။

လီချန့်ယွင် မျက်တောင်ခတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်

"ထိပ်တန်းချန်... နင်က ထူးထူးခြားခြား ထက်မြက်ပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတယ် ဒါပေမယ့် မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို စေ့စပ်သေချာပြီး သတိထားတတ်တဲ့ လူအမျိုးအစား တစ်ခုတော့ ရှိတယ်.... နင့်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကနေ နည်းစနစ်တွေကို ဖြတ်ထုတ်ပြီး မှော်စာလုံးထဲမှာ အပြစ်အနာအဆာတွေကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်... အပြည့်စုံဆုံး ကျင့်​ကြံသူတွေတောင် နင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမှ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှီ သူ့ပါးစပ်ထောင့်က ဆီတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး။

"မင်းက လီထျန်းချင်နဲ့ ပြိုင်နေတာ မဟုတ်လား သူမင်းကို ရိုက်လိုက်တာလား"

လီချန့်ယွင်၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပုံ ပေါ်လာသည်။ သူမ အမှန်တကယ်ပင် လီထျန်းချင်ဆီက ကြေကွဲဖွယ်ရာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းအား ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမသည် လီမိသားစု၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပြီး လီထျန်းချင်ကို အနိုင်ယူခြင်းသည် ကိတ်မုန့်တစ်ချပ် စားရသလောက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အမှန်တရားကတော့ လီထျန်းချင်က သူမကို ရှစ်ရက်ကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်မှာတော့ သူမကို ခြောက်ကွက်အတွင်း အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မေးသည်။

"အထက်ကမ္ဘာမှာ ကျင့်​ကြံပြီးတာတောင် မင်းသူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု မရှိသေးဘူးလား?"

"ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းတိုးတက်လာပေမယ့် သူ့နည်းလမ်းတွေကို တွေးကြည့်တော့ သူ ငါ့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်နေဦးမယ်ဆိုရင် သူ ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်"

"ဒါဆို ရန်ဖြစ်စရာ မလို​တော့ဘူး"

ချန်ရှီ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ့တင်ပါးက ဖုန်မှုန့်တွေကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

"လီထျန်းချင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ပေးလိုက်ရင် သူငါ့ကိုတောင် ဆယ်ခါလောက် သတ်ပစ်နိုင်တယ်... မိန်းကလေးချန့်ယွင် မင်း သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ နည်းလမ်းရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူ့အစွမ်းအစက လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ"

လီချန့်ယွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ :“ဒါဆို ငါ သူ့ကို ဘယ်လိုအနိုင်ယူနိုင်မလဲ”

"ငါသာဆို သူ့အနားကို အမြန်​​ပြေးပြီး အရှိန်​ပြင်းပြင်းနဲ့ တိုက်​လိုက်​မယ်​... ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်​ကို ရှာ​တွေ့ဖို့ အချိန်​မရှိ​တော့ဘူး!"

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး စကားဆက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါတွေ့ဖူးတဲ့ လူငယ်အားလုံးထဲမှာ ငါက အမြန်ဆုံးပဲ.... ဘယ်သူကမှ မတုံ့ပြန်နိုင်လောက်အောင် မြန်တယ်... မင်းတို့ ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်ဘူး..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

“ပြင်ပ တပည့်တစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား”