မူလချင်ချီစုဆောင်းသူ

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်​လေးကို ငါသတ်ခဲ့တယ်... လီချန့်ယွင်၊ ရှထျန်းကျယ်နဲ့ တခြားသူတွေကို အနိုင်ယူခဲ့တယ် မင်းကို ငါ အနိုင်မယူနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေသေးလား...ရန်ပိကို ငါအနိုင်ယူရင်​ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျန်းယိုးက ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ ရန်ပိနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမယ့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမှာတော့ ရလဒ်က အမြဲတမ်း မသေချာဘူး"

ချန်ရှီ သူ့ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ ကျန်းယိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးချေ။ နယ်ချဲ့စာမေးပွဲတွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာငရဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ မှော်ပညာကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ သို့သော် ချန်ရှီသည် ကျန်မိသားစုအပါအဝင် စစ်မှန်သောဘုရင်၏ ဂူသင်္ချိုင်းထဲက ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ကျွမ်းကျင်နေပါပြီ။

ကျန်းယိုးသည် ချန်ရှီ၏ အလွန်ရန်လိုပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သည့် သူ့အကြည့်ကို သတိပြုမိကာ သူ့အတွင်း၌ ချီ၏ ကိုယ်ချင်းစာတရား စီးဆင်းမှုကို ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်စေပြီး ချီနှင့် သွေးများသည် အလိုအလျောက် လည်ပတ်သွားစေသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက သူ၏ ကျင့်စဥ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့​ပေသည်။

"ရွှမ်ကျန်းဝိညာဥ်ရတနာ နိမိတ်... မဟုတ်ဘူး အဲဒါက ဧကရာဇ်ဟွမ်ရဲ့ နဂါးဦးခေါင်းကျမ်းပဲ... အဲဒါလည်း မမှန်ဘူး... သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးလည်ပတ်မှုမှာ နည်းမျိုးစုံနဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတယ်"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ ကျန်းယိုး၏ ချီနှင့် သွေးအားစိုက်ထုတ်​ခြင်းကနေ ကျင့်စဥ်ကို မရင်းနှီးတော့ပေ။

ကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘွားကျင့်စဥ် နည်းစနစ်များ၏ ကန့်သတ်ချက်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သလိုပင်။ ကျန်းယိုးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုထဲမှာ ကျန်းမိသားစု၏ နည်းစနစ်များနှင့် အခြားမိသားစုများမှ ကျင့်စဥ် အရိပ်အယောင်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ချန်ရှီအတွက် အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်မှာ ကျန်းယိုးရဲ့ ကျင့်စဥ်နည်းလမ်းထဲတွင် ထူးခြားသော လှည့်ကွက်များ ရှိနေခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် စူးစမ်းနေဆဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း အခြားကျင့်စဥ်များကို ပေါင်းစပ်ကာ အနည်းငယ်မျှသာ တိုးတက်မှုရှိလျှင်ပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းကြောင့် သခင်တစ်ဦးအဖြစ် အရည်အချင်း ပြည့်မီပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယင်ယန် သန့်စင်ခြင်းနည်းပညာကို ရှေ့ဆောင်ခဲ့သော တာအိုထျန်းကျန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ယင်လက္ခဏာ စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အသွင်ပြောင်းမှုများကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည့် သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယိုးသည် တာအိုထျန်းကျန်း အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း၊ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကျန်းမိသားစု၏ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်များကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုအတွက် အလားအလာမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

"မင်းတို့လို ပြိုင်ဘက် ကမ္ဘာမှာ ရှိ​နေတာ ငါ့အတွက်တော့ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယိုးက သူ့အနားတွင် အကြာကြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"ဘာလို့ ကျေးဇူးတင်တာလဲ.. မင်းက ငါ့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံထိုက်ပါတယ် နောင်မှာ ငါက မင်းကို လိုက်ပို့မယ့်သူ တကယ်ဖြစ်လာမှာပါ"

ကျန်းယိုးကလည်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီပညာရှင်လက်ထဲမှာ သေရတာ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"

ချန်ရှီက အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ခေါင်းခါ၏။

"ငါ့မှာ လီထျန်းချင် ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်..."

"လီထျန်းချင် နဲ့ ငါက မတူဘူး... သူက မိသားစုရဲ့ မျက်နှာသာမရရှိခဲ့ဘူး.. တစ်ယောက်တည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခံရမယ့်အစားပေါ့ ငါကတော့ ကျန်းမိသားစုက သွန်သင်ဆုံးမခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့နည်းလမ်းတွေကို သင်ယူခဲ့ယ်... လစာနဲ့ အမိန့်တွေကို လက်ခံရယူခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူတို့အတွက် မီးနဲ့ရေကို ငါဖြတ်သန်းရမယ်"

ကျန်းယိုးက ဦးညွှတ်ပြီး နှုတ်ဆက်လာသည်။

"ဒါဆို ကျန်းမိသားစုက မှားမှန်းသိရင် ငါသေရရင်တောင် သူတို့ကို ခုခံကာကွယ်ပေးမယ်... ထိပ်တန်းချန်...မင်းကို ငါ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်"

ချန်ရှီလည်း ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျန်းယိုး ထွက်သွားပြီးနောက် ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ယခုအထိ လူစုလူဝေးနှင့် ကျင့်သားရမနေဘဲ ချန်ရှီပဲ ရှိတော့မှ သူမ ပို၍သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာသည်။

"သူမ တကယ် ချီးရှာဘုံကျောင်းက နတ်သမီးဖြစ်မလား"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးက သူမခေါင်းကို သုံးကာ သူ့ရင်ဘတ်ကနေ နောက်ကျောအထိ တွန်းတိုက်နေသည်။ မကြာသေးမီက သူမသည် ဤကလေးဆန်လာသော အပြုအမူမျိုး ရှိနေ၏။ ချန်ရှီသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကြီးထွားလာသလား သံသယရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူကပဲ သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ပြီး ကွဲအက်ပြီး ဦးနှောက်ကို ထိခိုက်စေခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။

"ဒါပေမဲ့ သူမက ချီးရှာဘုံကျောင်းက နတ်သမီးတစ်ယောက်ဆိုရင် သူ့ဦးခေါင်းခွံက တော်တော်သန်မာနေသင့်တယ် အဲဒါကြောင့် သူမကို တုံးအသွားအောင် မလုပ်နိုင်​လောက်ဘူး... သူမကို နန်းတော်ကိုးခုက သူမကို တုံးအသွားအောင် လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်...."

ဒါပေမယ့် နန်းတော်ကိုးခုက နတ်သမီးရဲ့ ဦးခေါင်းခွံကို ဖြိုခွဲလိုက်ရုံသာမကဘဲ သူမကို မိုက်မဲစေခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော။

ကွဲအက်နေတဲ့ ဦးခေါင်းခွံကို သူ ကျောက်တုံးကြီးနဲ့ ထုပြီး သူမကို တုံးသွား​​​အောင် ခေါက်ခဲ့မိလို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ချန်ရှီ သက်ပြင်းချကာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနတ်သမီး၏ဦးခေါင်းကို လက်ဖြင့် ကာလိုက်ရင်း အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကာ သူမခေါင်းကို တစ်ကြိမ်ထိခွင့် ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်ရှီ​သည် သူမ၏ မျက်နှာ၊ နားရွက်ကို ထိကာ မေးစေ့ကို ကိုက်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် နတ်သမီး၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာကာ နီရဲရဲမျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လာ၏။

ချန်ရှီ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပိကာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖန်ကျွယ်က ငါ့စိတ်တွေကို ရှုပ်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ... ငါ သူ့ကို အောင်မြင်အောင် ခွင့်မပြုဘူး!"

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးက သူ့ခေါင်းကို ဆက်ပြီး တင်းခံနေသည်။

"သူမ ခေါင်းမှာ မအီမသာ ဖြစ်နေတာလား... သူမ ဝမ်းဝူယွီကို အတုယူနေတာပဲ ဝမ်းဝူယွီနဲ့ငါ နွားဦးခေါင်းတစ္ဆေ ဖြစ်နေတုန်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ခေါင်းချင်း တိုက်ခဲ့ကြတာ!"

ဒါကို သဘောပေါက်တော့ သူ ပြုံးမိသွားသည်။

"ငါ မင်းကို ကျေနပ်​အောင် လုပ်ပေးမယ်!"

သူသည် ငုံ့၍ ခေါင်းကို အဖြူရောင် နတ်သမီး၏ မျက်နှာဆီ ဆောင့်တိုက်လိုက်သည်။

"ဒိုင်း!"

ချန်ရှီခေါင်းကို လှည့်ကာ ကြယ်တွေလတွေ မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူ သတိမလစ်ခင်မှာ သူ့စိတ်ထဲ အတွေးတစ်ခုသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူမ ခေါင်းက အရမ်းမာတာပဲ..."

သူနိုးလာသောအခါတွင် သူ့နားထဲ တဝွီဝွီ မြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့စိတ်ကလည်း အနည်းငယ် မှိန်းနေ​​သေးသည်။

ချန်ရှီ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရန်ပိက လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ရင်း ပြတင်းပေါက်မှာ ရပ်နေပြီး အပြင်ကို ကြည့်နေ၏။ ပြတင်းပေါက်က ပွင့်နေသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည်။

"မင်း ဒဏ်ရာ ရပြန်ပြီ"

ရန်ပိက သူနိုးလာတာကို လှည့်ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့ ခေါင်းယမ်းနေ၏။

"ထိပ်တန်းချန်... မင်း အထက်​ကမ္ဘာကို​ ရောက်​ကတည်းက ဆယ်​ရက်မပြည့်ခင် ဒဏ်​ရာ သုံးခါ​လောက်​ရသွားပြီ... တကယ်လို့ သတင်းပျံ့သွာရင် ငါက အထက်ကမ္ဘာမှာ မင်းကို သတ်​ဖို့ ကြိုးစား​နေတယ်​လို့ လူ​တွေက ​သေချာ​ပေါက်​​ပြောကြ​မှာ... အထက်​ကမ္ဘာမှာ ငါတို့ မင်းရဲ့ ဆံပင်​ကိုတောင် မထိရသေးဘူး"

ချန်ရှီ သူ့နဖူးကို ထိလိုက်တဲ့အခါ ကြီးမားသော အဖုအထစ်တစ်ခု ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ နှိပ်လိုက်တာက ပျော့ပျောင်းပြီး သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

"မင်းရဲ့ နတ်ဝိညာဥ်လည်း ဒဏ်ရာရသွားပြီး မင်းရဲ့ နတ်ဝိညာဥ်တာအိုနယ်မြေထဲက အပေါက်တစ်ပေါက်လည်း ပေါက်သွားတယ်...မင်းကို ဘယ်သူက ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒဏ်ရာရသွားစေတာလဲ ဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား"

ချန်ရှီ ကုတင်ထောင့်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ရန်ပိလည်း ကုတင်ထောင့်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနတ်သမီးကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က စောင်ကို ပတ်ထားလိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အပြစ်ရှိသလို ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အမြွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျနေပြီး ပုခုံးပေါ်မှ အကျအန ကျဆင်းနေသည်။ အချို့က စောင်ပေါ်တွင် ခြုံထားသည်။ သူမသည် ချန်ရှီကို မေ့မြောနေချိန်အတွင်း သူ့အား ပြုစုစောင့်ရှောက်​​ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ရမည်။

"ချီးရှာ ဘုံကျောင်းထဲက နတ်သမီးက မကောင်းဆိုးဝါး... သူမ ထိပ်တန်းချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဒုက္ခပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ရန်ပိဟာ တည်ငြိမ်စွာပဲ သူ့အကြည့်တွေကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ စောင်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်က ဆင်းဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ မတ်တပ်ထရပ်ရင်း အနည်းငယ် မူးဝေသွားသော်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်မှုက အမြန် ပြန်ရလာသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် စာလုံးအသစ်ကို အသက်သွင်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးရင်း "ငါက သူမကို စိန်ခေါ်နိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေသေးလို့ သတိလစ်သွားတာ... ငါ ပိုပြီး လုံ့လစိုက်ထုတ်ရမယ်" လို့ တွေးလိုက်သည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် စာလုံးအသစ်သည် သူသိထားသည့် အကောင်းဆုံး ပေါင်းစပ်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံနည်း ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၊ နတ်ဝိညာဥ်နှင့် တာအိုနယ်မြေတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်စေသည်။ သို့သော်လည်း ချန်ရှီသည် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်မီ နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ခန့် လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အရင်သုံးနှစ်ကထက် ပိုပြင်းထန်တယ်!"

ချန်ရှီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရန်ပိ ထိုစကားကြောင့် ဆွံ့အရသွားသည်။ ချန်ရှီ အထက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ရန်ပွဲဖြစ်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်များစွာကို ပေါ်ပေါက်လာမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့။

ထိုအချိန်တွင် အိပ်ရာထောင့်ရှိ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် အံ့အားသင့်နေသည့် အကြည့်ကို ဖော်ထုတ်ပြလာ၏။

ချန်ရှီ: “အတူတူပါပဲ... အတူတူပါပဲ…”

စကားပြောဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရပေမယ့် အရင်ကထက်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းလာပါပြီ။ ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ ရုတ်တရက် ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် ဖိနပ်မစီးဘဲ ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားကာ ခြေဗလာဖြင့် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ကမန်းကတန်း ပြေးလိုက်သွားသည်။ သူ အပြင်ရောက်တော့ နတ်သမီးသည် ပိုင်လျောင် နန်းတော်မှ ပြေးထွက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ ရောက်နေသည်အား မြင်လိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် သူမ လေထဲသို့ ခုန်ချသွားသည်။ ပြုတ်ကျတော့မည်ကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များနှင့် ခြေတို့က ကခုန်နေကြသော်လည်း သူမ၏ ခြေအောက်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

တခဏချင်းမှာပဲ သူမဟာ တတိယမြောက် စာလုံးအသစ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေကို ခြေလှမ်းဖြင့် နင်းရင်း မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်ရဲ့ အရင်းအမြစ်ဆီကို ဦးတည် ပြေးသွားသည်။

"စောင့်ပါဦး!"

ချန်ရှီသည်လည်း လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ကာ သူမကို လိုက်သွားခဲ့သည်။

ရန်ပိကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်ကို ပိတ်လိုက်၏။ အရှေ့တွင် ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။ လျှပ်စီးကြောင်း ခြေလှမ်းကို ကြိုးဆွဲရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမိတာ ထင်ရှားပါသည်။ ဒါတောင် ချန်ရှီနဲ့ ရန်ပိက သူမကို ဖမ်းမမိနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

သူတို့သုံးယောက်သည် လျှပ်စီးလက်သွားသလို တောင်တန်းများနှင့် နတ်ဘုရားများကြားမှ ဖြတ်သွားကြသည်။ နတ်ဘုရားများသည် သေးငယ်သော အင်းဆက်များလို စိုက်ကြည့်နေသလို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် ဤလျှပ်စီးနည်းပညာကို ပိုမိုကျွမ်းကျင် လာသည်နှင့်အမျှ သူမကို လူငယ်နှစ်ယောက် ဖမ်းမိရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။ ရုတ်​တရက်​ ဝတ်​ရုံဖြူနတ်​သမီးက ရပ်​တန့်​သွားပြီး စိတ်​ရှုပ်​​ထွေးစွာ လှည့်​ကြည့်​လိုက်​သည်​။

ဤတော့မှ ချန်ရှီနဲ့ ရန်ပိ သူမကို ဖမ်းမိကာ ခဏရပ်လိုက်သည်။ ချန်ရှီ သူ့အနားကို ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့မျိုးနွယ် ဒီအနီးအနားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာလား?"

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးက ခေါင်းညိတ်သည်။

ချန်ရှီသည် လှပသော ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားများ ထိုနေရာတွင် စခန်းချထားခြင်း မရှိသလိုပင်။ ရှုခင်းကလွဲလို့ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ရချေ။

"သူမ ဒီနေရာကို တကယ်ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... ဒီနေရာက အထက်ကမ္ဘာရဲ့ ကျောက်စိမ်း ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ တစ်လှမ်းလောက်ပဲ ဝေးတော့တယ်.... ချီးရှာဘုံကျောင်းက အမတနတ်သမီး... ဘုရင်ကျန်း ချန်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်ကိုးခုကြောင့် ဒဏ်ရာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရပေမယ့် ပြင်းထန်တဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေ ရှိနေတုန်းပဲ... သူမ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ကိုများ ရှာတွေ့သွားတာလား?"

ရန်ပိရဲ့ နှလုံးသားက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထူးထူးခြားခြား စိတ်အားထက်သန်မှုမျိုး ရှိလာသည်။

အထက်ကမ္ဘာရှိ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဟာ ဘိုးဘေး ၁၃ ပါးတို့၏ အိမ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီနယ်မြေ တစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး အထက်ကမ္ဘာကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည့် အမတစွမ်းအင်သည်လည်း ၎င်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် အတွင်းရှိ ဘိုးဘေး ၁၃ ပါးတို့သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသွင်အပြင်ဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူတို့သုံးယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသက်ရှုကြပ်လာကြသည်။

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးမှာ ပို၍ ပို၍ ပဟေဋ္ဌိ ဖြစ်လာသည်။ ရုတ်တရက် သူမလက်ကို မြှောက်ကာ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ရှိ ရှမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ရှကုန်းကျင်က ပြုံးပြီး ပြောလေ၏။

"သူ ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီ!"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါသွားကာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှကုန်းကျင်၊ ကောင်းရွှမ် နှင့် အခြားသော ဘိုးဘေး ၁၃ ဦးတို့၏ မျက်နှာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးသည် ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် အတားအဆီးကို ဖွင့်မပေးခဲ့ဘဲ ပျက်ပြယ်သွားသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖြစ်သည်။

"သူမ ခံစားရတဲ့ ရောင်ဝါက ငါတို့ရဲ့အငွေ့အသက် မဟုတ်ဘူး! အဲဒါက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့...."

ကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ကျန်းလုံဟူလည်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"သူပြောနေတဲ့ မျိုးနွယ်တူက ငါတို့မဟုတ်ဘူး!"

ချန်ရှီနဲ့ ရန်ပိတို့သည် လေထုထဲတွင် ရပ်ကာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ တဒိန်းဒိန်း ခုန်ပေါက်လျက် တခြားကမ္ဘာကို မျှော်ကြည့်​နေကြသည်။

ဧရာမနန်းတော် တံခါးကြီးက သူတို့ရှေ့မှာ ရပ်တည်နေ၏။ ၎င်း၏ တံခါးမကြီးသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေးလံသော တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်ပြီး အရောင်မျိုးစုံ အနုစိတ်သော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အလင်းရောင်များလည်း တောက်ပနေသည်။

နန်းတော်၏ ကျန်ရှိနေသည့် အရာအားလုံးမှာ ဤတံခါးနှင့် ၎င်း၏အုတ်မြစ်အချို့သည် လေထုထဲတွင် မျောပါနေသဖြင့် အထက်ကမ္ဘာနှင့် နီးကပ်လွန်းသလို၊ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကြီးမားသော တံခါးကြီးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ပုံရသည်။

သို့ရာတွင် နန်းတော်တံခါးသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် အထက်ကမ္ဘာမှ နတ်ဘုရားတစ်ဆူပင် ထိုနေရာအတွင်း၌ ​သေးငယ်နေပေလိမ့်မည်။ တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ ကွက်လပ်ထဲတွင် အမတနန်းတော်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများ- ကြေးတိုင်များ၊ တံတန်းများ၊ ကွင်းများနှင့် တံစက်မြိတ်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ပြီးတော့ နန်းတော်တံခါးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ဦးခေါင်းကြီးဟာလည်း လေထဲမှာ တိတ်တဆိတ် လွင့်ပျံနေ၏။

ထို​ဦးခေါင်းသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှေးလူကြီးတစ်ဦး၏ ဆံထုံးမျိုး ထုံးဖွဲ့ထားသည်။ အဝတ်အစား မပါတာမို့ သူသည် မည်သည့်မင်းဆက် ဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်ပေ။ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

ဦးခေါင်းနောက်တွင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြန့်ကျဲနေသော တိုက်ကြီးတစ်ခု ပြန့်ကျဲလျက် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်က မိသားစု ၁၃ စုမှ ဘိုးဘေးများသည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် အနားက လေထုထဲမှာ သူတို့မသိတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုက ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

အမတနတ်သမီးဟာ သူတို့၏အကြည့်ကို အာရုံခံစားမိသည်ဟု အစပိုင်းတွင် ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူမ အာရုံခံမိသည်က သူတို့ကို မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ၎င်းတို့၏အကြည့်များကို ခံစားမိသော်လည်း အရေးမလုပ်ပေ။

​လေထု​အတွင်း ပိုကြီးသော နယ်မြေကို အဆက်မပြတ် ဖွင့်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဖန်တီးမှုများသည် လေထုအတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ၎င်းတို့ ပိုမိုနီးကပ်လာစေပြီး ထိုကမ္ဘာအတွင်းရှိ ရောင်ဝါများ ပေါက်ကြားသွားကာ အမတနတ်သမီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ကျိုင်ကျုံးမင်က ကွဲအက်နေသော အမတနန်းတော်အား စူးစမ်းလေ့လာပြီး ပြောလာသည်။

"ကွဲအက်နေတဲ့ အမတနန်းတော်... သေနေတဲ့ အမတတစ်ပါး... သူက အရင်ခေတ်က အမတတစ်ပါးများလား ... ဘာလို့ ငါတို့လို မျက်နှာမျိုး ရှိနေတာလဲ?"

"မူလချင်ချီစုဆောင်းသူ!" ကောင်းရွှမ် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

အသက်ကြီးသူတွေ ထိတ်လန့်သွားသည်။

ရှကုန်းကျင်: "ဖြစ်နိုင်တယ်... ဟွာရှရှန်ကျိုးက မူလချင်ချီစုဆောင်းသူတွေ ငါတို့ရှေ့မှာ အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ရောက်လာပြီး ဒီနေရာမှာ အမတအဖြစ် ရောက်သွားနိုင်တယ် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ ဒီမှာပဲ သေဆုံးသွားခဲ့တာ"

ချန်ရှီ: "သူက မင်းပြောသလိုမျိုးလား"

၀တ်စုံဖြူနတ်သမီးက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"တူ......မျိုးနွယ်..."

ချန်ရှီလည်း အလွန်ကြီးမားသော ခေါင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားများ ဆက်တိုက်ပျံတက်လာပြီး ၎င်းတို့အား အခြားကမ္ဘာမှ ပိတ်ဆို့ကာ သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာမှာကို တားဆီးထားသည်။

ဝတ်ရုံဖြူနတ်သမီးကလည်း နတ်ဘုရားများကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း မရပ်မနား ပြောဆိုနေလေသည်။

“သူမ ဘာပြောနေတာလဲ”

ရန်မိ မမေးဘဲ မနေနိုင်။

ချန်ရှီ : "သူမ ကျိန်ဆဲနေတာ... ဒီနေရာကို သူမ ပထမဆုံးရှာတွေ့ခဲ့တာလို့တောင် ပြောနေတယ်.... နင်တို့က လုယူနေတာတဲ့.."

ရန်ပိ ရယ်ရမလား ငိုရမလားမသိတော့။

ကောင်းကင်ဘုံသည် ဘိုးဘေးကြီးများ၏ ဝိညာဉ်များဖြစ်သည်။ မိသားစုအကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဝတ်ဖြူနတ်သမီးသည် ဤနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသော်လည်း အထက်ကမ္ဘာမှ ကောင်းကင်ဘုံလို သတ္တဝါတို့သည် စူးစမ်းလေ့လာခွင့်ကို ငြင်းပယ်ကာ ချက်ချင်းပင် သိမ်းပိုက်လိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီ: "အဲဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ခင်ဗျားတို့ အရူးလို မလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်!"

ဆံပင်ဖြူ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ချဉ်းကပ်လာပြီး :"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကလေးပညာရှင်ရဲ့ သတိပေးချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် ငါတို့ မိသားစုဆယ့်သုံးစုက ဒါကို ထိန်းနိုင်ပါတယ်"

ဆံပင်ဖြူလူငယ်ကို မြင်သောအခါ ရန်ပိ၏မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပြီး အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ချန်ရှီကတော့ တစ်ဖက်လူကို အပေါ်အောက် ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေ၏။

"ခွင့်လွှတ်ပါ မိတ်ဆွေက?"

ဖြူစင်သော ရုပ်ရည်နှင့် အသွင်အပြင်ရှိသော ဆံပင်ဖြူလူငယ်က ပြုံးပြသည်။

"ဘုရင်ကျန်းရဲ့ နန်းတွင်း တတိယမျိုးဆက် ၀န်ကြီးချုပ် ကောင်းရွှမ်"

သူ့အကြည့်တွေက မုခ်ပေါက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ အမတခေါင်းပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်တုန်းကလည်း အလားတူ သတ္တဝါတွေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးတယ်”

ချန်ရှီ အနည်းငယ် လန့်သွားသည်။

"ဆက်ဆံဖူးတယ်?"

ကောင်းရွှမ်က ပြုံးပြီးပြော၏။

"သူတို့က လုံလုံခြုံခြုံ ရှိတဲ့ ဘေးဥပဒ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဘေးဆိုးကြီးပဲ"

ဆံပင်ဖြူနှင့် မျက်ခုံးမွှေး၊ တာအိုအမူအရာနှင့် အမတအမူအရာဖြင့် အခြားအဘိုးကြီးတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်။

"မင်းတို့ တွေ့သွားတာ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ... မဟုတ်ရင် ဒီပြိုကျပျက်စီးနေတဲ့ ကမ္ဘာဟာ အထက်ကမ္ဘာနဲ့ မကြာခင် တိုက်မိလောက်တယ်... ရုတ်တရက် ဘေးဥပဒ် ဒါမှမဟုတ် ဘေးဆိုးကြီးကို ငါတို့ လွတ်သွားလိမ့်မယ်... ဒီကပ်ဘေးကို ငါတို့ ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ရမယ် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း အထက်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့ခွင့် ပေးလို့မရဘူး..."

ထို့နောကိ ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့သည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်လာသည်မသိ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အမတစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်ကာ ချောမောပြေပြစ်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။

ချန်ရှီ သူတို့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့က အမတတစ်ဝက်တွေတောင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေပြီ.... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းက အမတဘွဲ့ကို အပ်နှင်းတုန်းက သူတို့ကို ဘာလို့ မသတ်ခဲ့တာလဲ"