မယိမ်းယိုင်သော မူလဆန္ဒ
Vol. 27 Ch. 391
"သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားက တစ်ခုခု မှားနေပြီ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့်... အရမ်းကောင်းတယ်.. သွေးကန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှုက အရမ်းကောင်းတယ်"
ချန်ရှီသည် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ သွေးပင်လယ်ငရဲမှ ထွက်လာသော ကြီးမားသော မှော်စွမ်းအင်ကို ခံစားရသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့ရင်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒေါသတွေ ထွက်လာ၏။ သူသည် ကောင်းရွှမ် နှင့် အခြားလူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူရဲ့ လူသတ်ချင်စိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။
"ပွဲကျင်းပဖို့ လူနည်းနည်းကို သတ်ပစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... သူတို့က နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ သူတို့ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ သဘာဝက နိုးကြားလာပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်နေကြပြီ... ငါ အခု ဓားကို စတေးလိုက်ရင် သူတို့အားလုံးကို သတ်နိုင်မှာလား"
"မိသားစု ဆယ့်သုံးစုက အကျင့်ပျက်နေတာ... ငါတို့က သူတို့ကို သတ်ဖို့ပဲလိုတယ် ငါတို့က ကမ္ဘာကြီးကို ဘေးဥပဒ်ကနေ ကယ်တင်နိုင်တယ်... အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ကယ်တင်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ချန်ရှီ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။
"သူတို့ကို သတ်လိုက်တာက ကောင်းတဲ့အကျင့်ပဲ! ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့... ခဏနေဦး!!"
သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ဘာလို့ 'ငါတို့' လို့ ပြောနေတာလဲ။
"ငါနဲ့ဓားက.... ငါတို့လား"
ရုတ်တရတ် အတွေးတစ်ခုက ချန်ရှီကို ထိမှန်သွားပြီး သူ့အတွေးက လုံးဝကို သဘာဝကျနေသလိုပဲ ခံစားနေရလေသည်။
မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများသည် ၎င်းတို့အပေါ် အကန့်အသတ်မရှိ လူသတ်ချင်လာသော ရည်ရွယ်ချက်များအား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခံစားလာရသည်။ ထိုအရှိန်အဟုန်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြည့်စေကာ သွေးအိုင်နှင့် အလောင်းများကြားတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည့် ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။
ကောင်းကင် သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ ချန်ရှီ၏မျက်လုံးများသည်လည်း သွေးများထွက်နေပါသည်။ သူ၏ လူသတ်အငွေ့အသက်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး သူ့စိတ်နောက်ကွယ်တွင် သွေးထွက်သံယိုငရဲက ပို၍ပင် ကြီးမားလာရာ သွေးဆာနေတဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားက ငါ့အဖော်ပဲ... ငါတို့က တစ်ခုတည်းပဲ သွေးအိုင်အသွင်သဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ဓားက ငါ့ကို သွေးကန်ကျင့်စဥ် ကျင့်နိုင်ဖို့ အမတသွေးတွေကို ဆွဲထုတ်ပေးမှာ... ငါတို့က အချင်းချင်း ဖြည့်စည်းပေးမှာ... ငါက ဓားဖြစ်ပြီး ဓားကလည်း ငါပဲ... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး!"
သူ့လက်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ ဓားသည် သူ့အား ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသော အသိစိတ်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။
သူသည် သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို ပစ်ချချင်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးထွားလာပုံရသည်။ သူ့လက်တွေကို ဖြေလျှော့ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် လက်ချောင်းတွေက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ။
ချန်ရှီ သူ့လက်ကို အစွမ်းကုန် ခါလိုက်သော်လည်း ဓားသည် လွတ်မသွားပေ။
ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက သူ့ကို ထိသွားသည်။ ဤဓားကိုယူ၍ ခြေထောက်များနှင့် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အားလုံးကို သတ်ပစ်ရမည်။ သွေး-အသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို သွေးပို၍ ကျွေးလျှင် ၎င်းသည် ပို၍ အားကောင်းလာလိမ့်မည်။
သတ်ပစ်! သတ်ပစ်! သတ်ပစ်!
မျက်မှောက်၌ လှုပ်ရှားနေသော အရာမှန်သမျှကို သတ်ပစ်ရမည်။ သူတို့၏ အသွေးကို သောက်ကာ ကြီးမားသော ငရဲကြီးကို တည်ဆောက်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးကို ထိုနေရာတွင် နေထိုင်စေမည်။ သူတို့၏အပြစ်များကို သန့်စင်ရန်၊ သူတို့အား အလင်းပေးရန်အတွက် အသွေးကိုသုံးလျှင် ကမ္ဘာကြီးက ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
လူသတ်ခြင်းဖြင့် အမတ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သတ်ပစ်! သတ်ပစ်! သတ်ပစ်!
ကမ္ဘာတစ်ခွင်လုံးကို သတ်ရမည်။ ထို့နောက် ဤအမတနယ်မြေက သတ္တဝါအားလုံးကို ခုတ်ထစ်ရမည်။ ပိုကြီးသောငရဲကို တည်ဆောက်ရမည်။ မသေနိုင်သော အပြစ်များကို သန့်စင်စေနိုင်ရင် မသေနိုင်သော ကမ္ဘာကို ပို၍လှပစေနိုင်သည်။
သတ်ပစ်!
သူ့စိတ်နောက်တွင် သွေးပင်လယ်ငရဲသည် သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားမှ အမတသွေးများ၏ စွမ်းအားကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးပင်လယ်ငရဲသည် တုနှိုင်းမရလောက်အောင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အတုအယောင်နယ်မြေနှင့် တူလာ၏။
"မိုင်တစ်ထောင်ခရီးက ခြေတစ်လှမ်းမှစတင်သည်.... အထက်ကမ္ဘာမှာ တစ်ကြိမ်လျှင် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် စတင်တိုက်ခိုက်မည်..."
ဒါကို ချန်ရှီ တွေးနေချိန်မှာပဲ သူ့နောက်ကနေ သန့်စင်ပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေက တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုးဝင်လာပါတော့သည်။
ကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ကျန်းလုံဟူသည် သူ၏ မကောင်းသော သဘောထားများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ စာဖတ်သံသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော ရောင်ဝါသည် ချန်ရှီ၏ တာအိုနှလုံးသားထဲရှိ နတ်ဆိုးသဘာဝကို မျိုသိပ်ထားစေသည်။
"ဒီဓားက အရမ်းအားကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးပဲ... ကိုင်ဆွဲနည်းကို သိရင်တောင်မှ မင်းကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ... ချန်ရှီ ငါ မင်းကို သေးငယ်တဲ့ အမတကမ္ဘာငယ်ကျင့်စဥ်ကို သင်ပေးမယ်... ငါနဲ့ လေ့ကျင့်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်း!"
ချန်ရှီ၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အရိပ်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။ သူက ဓားကို လှည့်ပြီး လွှဲယမ်းပစ်၏။
"တော်တော် ဝင်ပါတာပဲ... ငါ မင်းကို အရင်ခုတ်လိုက်မယ်"
ကျန်းလုံဟူသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှောင်ထွက်သွားရသဖြင့် သူ၏ နတ်ဆိုးသဘာဝကို ချိုးနှိမ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူ့အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး။
"ကုန်းကျင်... ငါ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အမတကမ္ဘာငယ်ကျင့်စဥ်က သူ့ကို နှိမ်နှင်းလို့ မရဘူး။ မင်း ဗုဒ္ဓဘာသာကို လေ့လာပြီးပြီ... ငါ့ကို နတ်ဆိုးတွေ တွန်းလှန်ဖို့ ကူညီပေး!"
ရှမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ရှကုန်းကျင်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာလေ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ရောင်ဝါဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဘာသာ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာတို့ကို ကျင့်ခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် သူ့အောင်မြင်မှုများက အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး သက်ရှိထင်ရှားရှိသော ဗုဒ္ဓနှင့်ပင် တူသည်။
ချန်ရှီအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် သူ့အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်-
"ဒီဓားရဲ့ နတ်ဆိုးသဘာဝက အပြည့်အဝ နိုးကြားလာပြီ... သူ့ရဲ့သခင်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်နေတာ... နောက်တစ်ယောက်!"
ရန်ယင့်ကလည်း ရှေ့ကို တိုးလာသည်။
"ငါ ကူညီမယ်!"
သူသည် သူ၏ တာအိုချီကို စည်းရုံးပြီး တာအိုကို မယိမ်းယိုင်သော စေတနာဖြင့် ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးသဘာဝကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ သုံးယောက်သား ခွန်အားတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ကြတယ်။ ချန်ရှီသည် လူသတ်မှုကျူးလွန်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း လုံးလုံးလျားလျား မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
"ခင်ဗျားတို့ အကြီးအကဲသုံးယောက်ကို နောက်ဆုတ်လို့ရပါပြီ...ဓားရဲ့ ဆိုးယုတ်မှု သဘာဝက ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ"
ပြောရင်း ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဝိုင်းစက်သွားခဲ့သည်။
အသက်ကြီး သုံးယောက်လုံးက သံသယရှိကြသည်။
ကျန်းလုံဟူ: "မင်းအခု ဘယ်လိုခံစားရလဲ?"
ချန်ရှီ : "ကျနော်တို့က အံ့သြစရာကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ကထက် ပိုငြိမ်းချမ်းလာတယ်"
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အကြီးအကဲသုံးယောက်ဖြစ်သော ရှ၊ ကျန်းနှင့် ရန်တို့သည် အသီးသီးသူတို့၏ ရှေးဦး နတ်ဝိညာဥ်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏နတ်ဆိုးသဘာဝကို နှိမ်နင်းရန် အစွမ်းရှိသမျှ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ချန်ရှီလည်း မျိုသိပ်ထားရပြီး သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ သွေးပင်လယ်ငရဲသည် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာသည်။ ဒေါသတကြီးနဲ့: "ငါတို့ မကောင်းဆိုးဝါးကို အောင်နိုင်ပြီ... အကြီးအကဲ သုံးယောက်က လက်မလွှတ်သေးဘူး... ခဏနေဦး... ငါပဲ ဒီဓားဆိုးကြီးကို ငါ နိုင်သွားပြီ!"
အသက်ကြီး သုံးယောက်က ဆွံ့အ နားမကြားလိုမျိုး လှည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဖိနှိပ်ထားဆဲ။ သူတို့ကို မလှည့်စားနိုင်တာကို မြင်လိုက်ရတော့ ချန်ရှီရဲ့ မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
"ဒီနေ့ မင်းတို့သေဆုံးတဲ့ နှစ်ပတ်လည်နေ့ပဲ"
ထိုအချိန်တွင် ကုထုံ၊ ဖေ့ကျစ်ချုံနှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ ဆိုးရွားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုများကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ချန်ရှီထံ ရုတ်ချည်း ရောက်လာကြကာ ဘိုးဘေးသုံးယောက်ကို ကူညီရန် ၎င်းတို့၏ အထွတ်အမြတ်ထားရာ မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ နတ်ဝိညာဥ်များနှင့် အတုအယောင်နယ်မြေများကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။
"မင်းတို့မိသားစု အားလုံးကို ဒီလမ်းအတိုင်း လိုက်ပို့ပေးမယ်!"
ချန်ရှီ အော်လိုက်သည်။
ကျိုင်ကျုံးမင်၊ ကောင်းရွှမ်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ မကောင်းသော အသွင်ပြောင်းမှုများကို နှိမ်နင်းကာ ဝိုင်းထိုင်ကာ ၎င်းတို့၏ မှော်အစွမ်းများကို စုပေါင်း စည်းရုံးခဲ့ကြသည်။
ချန်ရှီ၏ စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။ သူ့ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်ရှိ သွေးပင်လယ်ငရဲသည် ရုတ်တရက် သွေးရောင်အသွင်ပြောင်း နတ်ဓားဆီသို့ စီးဆင်းနေသော သွေးအလင်းရောင်အဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သွေးကန်ငရဲ ဓားရိုးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားစဥ် ချန်ရှီသည် အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲကာ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ကျွန်ပြုသတ်ဖြတ်ချင်စိတ် အရိပ်အမြွက်မျှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ချွင်း!"
ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားသည် သူ့လက်ထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။
ကျန်းလုံဟူက ဖော်ရွေတဲ့မျက်နှာနဲ့ :"ထိပ်တန်းချန်... မင်းဘယ်လိုခံစားရလဲ"
ချန်ရှီ: "လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... နောက်ဆုံးတော့ နတ်ဆိုးဓားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီ"
ရှကုန်းကျင် : "မင်းရှေ့မှာ လူနှစ်ယောက်နဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ရှိတယ်... မင်းဘယ်သူ့ကို အရင်သတ်မလဲ"
ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျနော် သူတို့နှစ်ယောက်ကို မသတ်ပါဘူး.. သူတို့ကလည်း ကျနော့်ကို မစော်ကားဘူး ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ"
အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည်။
လီကျစ်ရှီက ပြုံးလိုက်ပြီး :"အမတ လက်နက်ထဲမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသဘာဝက နောက်ဆုံးတော့ ချေမှုန်းနိုင်သွားပြီ...."
ကျန်းလုံဟူလည်ူ သွေးအသွင်ပြောင်းသော နတ်ဓားကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်သည်။ ရတနာကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သဖြင့် အကြာကြီး မကိုင်ရဲ။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ကို အလျင်အမြန်တက်၍ ထိုနေရာ၌ ပြန်ထားလိုက်သည်။
အခြားဆယ့်နှစ်စုမှ ဘိုးဘေးများသည် အမွှေးတိုင် တစ်ချောင်းကို မီးထွန်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓား ရှေ့က အမွှေးတိုင်မီးဖိုထဲ၌ အမွှေးတိုင်များ ထားရှိခဲ့ကြသည်။
အမွှေးနံ့သာရနံ့သည် ဓားဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွား၏။ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားသည် အရှုံးမပေးချင်ဘဲ အထက်သို့ ဖြိုချလိုစိတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် အမွှေးနံ့သာရနံ့သည် ဓားတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့လွင့်သွားကာ ၎င်းပတ်၀န်းကျင်ရှိ ယင်နှင့် ယန်စွမ်းအင်များ တိုးမြင့်လာပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားဆီးထားလိုက်လေသည်။
ချန်ရှီသည် သွေးအသွင်ပြောင်းသော နတ်ဓားကို ကြည့်ကာ ဓားထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရတော့မည်ကဲ့သို့ သူ့ကိုယ်တွင်း ချီနှင့် သွေးများ တဖန်တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
"ဘိုးဘေးဆယ့်သုံးပါးက ဓားကို ပြန်တွန်းထားရင်တောင် ဒီဓားက ငါ့အပေါ် လေးနက်တဲ့သက်ရောက်မှု ရှိနေတုန်းပဲ!"
သူသည် ချီနှင့် သွေးတို့၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော လှုပ်ရှားမှုကို နှိမ်နင်းခဲ့ပါပြီ။ မိသားစုဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများ ထူးထူးခြားခြား တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိမည်ကိုလည်း သူ စိုးရိမ်မိသည်။
သူ့အကြည့်တွေကို အာရုံခံလိုက်သလိုပဲ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားဟာ ယဇ်ပလ္လင်ကနေ ပျံသန်းလာဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် အမွှေးနံ့သာရနံ့က ယင်နဲ့ယန်စွမ်းအင်တွေကို ဝန်းရံထားကာ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပါ၏။
ဤယဇ်ပလ္လင်သည် ဓားကို သန့်စင်ရန် အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ၎င်းကို နှိမ်နှင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
"ထိပ်တန်းချန်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
ကျန်းလုံဟူက လှည့်၍ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် အနေဖြင့် ချန်ရှီအား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ထိပ်တန်းချန်သာ ဓားကို အချိန်မီ မကိုင်လိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ အထက်ကမ္ဘာရဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အစီအမံတွေက ပျက်စီးသွားမှာ ကြောက်ရတယ်"
ချန်ရှီ ပြန်ဦးညွတ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်သာ ကျနော့်ကို မကယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီဓားက ကျနော့်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နတ်ဆိုးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ ကြောက်ရတယ်"
ရှကုန်းကျင်: "ဒီဓားက နတ်ဆိုးဓားမဟုတ်ပေမယ့် အမတတွေသုံးတဲ့ ဓားတစ်လတ်ပဲ... သူ့ရဲ့ လူသတ်အငွေ့အသက်က ပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့် သာမန်လူတွေကို ထိန်းချုပ်ရခက်စေပါတယ်... အမတရုပ်တုကြီးက သေပြီး ဓားကတော့ သေမျိုးကမ္ဘာမှာ ကျန်နေခဲ့တယ်... မူလ ဟွာရှရှန်ကျိုးက တူးကျန်းရန့်မှာရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းအတားအဆီးတောင်ပေါ်က မင်းသားနှစ်ဘုံကျောင်းမှာ ကိန်းဝပ်ခဲ့ပြီး အာ့လန်နတ်ဘုရား ရုပ်တုရဲ့ခြေရင်းမှာ နှိမ်နှင်းခံခဲ့ရတယ်... မင် မင်းဆက် လက်ထက်မှာတော့ ဒီကျွန်းက သံချေးတက်နေပြီ နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီး ကွဲထွက်သွားခဲ့တယ်... တစ်ချိန်က ဒီဓားကလည်း ရှင်းကျိုးမြို့ကို ခိုးယူခံရတာ... ရှင်းကျိုးက နတ်ဆိုးတွေ ပေါများတော့ သွေးသောက်ပြီးနောက် ဓားကလည်း ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားကို တစ်ချက်တည်နဲ့ နတ်ဆိုးမှန်သမျှကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်တယ်...."
ရန်ယင့်: "ဒီရတနာက သူ့ရဲ့ထက်မြက်မှုကို ထင်ရှားစေတယ်... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဘေးဆိုးတွေရဲ့ သွေးတွေကို မူးစေတယ်... အဲဒါကို ဘယ်လို ပြုပြင်ရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပေမယ့် သူ့ရဲ့ တန်ခိုးက ပြင်းထန်လွန်းလို့ ဓားနဲ့ အရေပြားကို ဖြတ်လိုက်ရုံနဲ့ အရေပြားမှာ သွေးလှည့်ပတ်သွားမှာ... ဒီဓားက လက် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အဲ့လူတွေလည်း သူ့ရဲ့ တန်ခိုးကို အရှုံးပေးခဲ့ရတယ်... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းတောင် ဓားကို ဘယ်တော့မှ မကျွမ်းကျင်ခဲ့ဘူး... သိမ်းဆည်းခံရပြီးနောက်ပိုင်း ဘေးဥပဒ်အဆင့် အန္တရာယ်နဲ့ ကပ်ဘေးကာလတွေမှာပဲ အသုံးပြုခဲ့တာ...."
"ဒါဆို ထိပ်တန်းချန်က ဒီဓားကို သုံးဖို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်လို လေ့လာခဲ့တာလဲ။"
ယန်ဝေကျုံးက ရှေ့ကို တိုးလာပြီး မေး၏။
ချန်ရှီက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ဖြေသည်။
"ကျနော်.. အဲဒါကို အမှတ်တမဲ့ သင်ယူခဲ့တာ"
ယန်ဝေကျုံးက လိမ်နေသလား စစ်ဆေးရန် သူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းဘယ်က သင်ယူခဲ့တာလဲ?"
ချန်ရှီ၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ။
"ချီးရှာဘုံကျောင်းက အမတနတ်သမီး ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးတာ"
"မင်း လိမ်နေတာလား!"
ယန်ဝေကျုံးက အသံသည် တင်းမာလာကာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး :"ဓားသိုင်းကို တရားရုံးကို လွှဲပေးရမယ်..."
ရှကုန်းကျင်က ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့ကြားတွင် ရပ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"မလွှဲတာလဲ ကောင်းပါတယ် တရားရုံးကို လွှဲပေးရင် ဒီကျင့်စဥ်ကို ဘယ်သူလေ့ကျင့်မလဲ မသိဘူး... ကျင့်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီနတ်ဓားဆီက ချုပ်ကိုင်တာခံရလိမ့်မယ်..."
ယန်ဝေကျုံး: "အပြင်လူတွေထက်စာရင် ငါတို့ ထိန်းချုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်... တခြားသူတွေက ဒီကျင့်စဥ်ကို မွေးမြူလိုက်ရင် အနောက်နွားရှင်းကျိုး ကျွန်းကို ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေမှာ သေချာတယ်"
ကျန်းလုံဟူက ချဉ်းကပ်လာကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"အစ်ကိုယန်... ငါတို့က အရာရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ အမြဲတမ်း မထင်လိုက်ပါနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ စွန့်စားရတဲ့ကြားက ဓားနည်းစနစ်ကို မွေးမြူပြီးရင် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုက ပိုမြန်လာလိမ့်မယ်... ဒီအသုံးဝင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းနဲ့ ဆက်ဆံတာက ပိုကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား... သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓား ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထိန်းချုပ်တာက မလွယ်ဘူး...."
သူက ချန်ရှီကို လှည့်ကြည့်ကာ :"မင်း ခုနက လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ ဓားရေးနည်းရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ"
"သွေးကန်ကျင့်စဥ်!"
ချန်ရှီ အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းလုံဟူက ခဏလောက်စဉ်းစားနေ၏။
"ဒီကျင့်စဥ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားရင် သွေးပင်လယ်ကြီး ဖြစ်လာပြီး အရှုံးမပေးသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ နတ်ဝိညာဉ်တွေကို ချုပ်နှောင်ထားလိမ့်မယ်... အသက်တွေ ဆုံးရှုံးလေလေ မင်းရဲ့နတ်ဆိုးသဘာဝက ပိုအားကောင်းလေပဲ... သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဓားကို ထိန်းချုပ်ဖို့က ပိုခက်ခဲလာမှာပါ အဲဒါကြောင့် အခုတောင် ဓားကို အသွင်ပြောင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ မလေ့ကျင့်သင့်တော့ဘူး"
ချန်ရှီ သဘောတူခဲ့ပေမယ့် သွေးကန်ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်လိုတဲ့ ဆန္ဒက သူ့ရင်ထဲမှာ စွဲမြဲနေဆဲပါပဲ။
ကျန်းလုံဟူ နှင့် အထက်တန်းစား မိသားစုများ၏ ဘိုးဘေး ဆယ့်သုံးပါးတို့သည် ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ကျန်မိသားစု၏ဘိုးဘေး ကျန်ကျင့်ကျီးက ပြော၏။
"ဒီကမ္ဘာကြီးက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းထားလိမ့်မယ်... ဝင်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ရအောင်"
လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ကျန်းလုံဟူ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ပေနှစ်ထောင်မြင့်သော နတ်ဘုရားများ ပျံတက်သွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်သွားလေသည်။
ချန်ရှီ သူတို့ကို သွားကြည့်ချင်ပေမယ့် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးက အတုအယောင်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားတာ မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်သွေး-အသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို သူတို့ ဘယ်မှာဝှက်ထားမှန်း မသိတော့ချေ။
ကျန်းလုံဟူနှင့် အခြားသူများက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ လမ်းကြောင်းနှင့် ကွဲအက်နေသော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ယန်ဝေကျုံးက ပြန်လှည့်လာပြီး ချန်ရှီနဲ့ ရန်ပိကို ပြောလေ၏။
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်... ဝေးဝေးနေ.."
ချန်ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယန်ဝေကျုံးလည်း ကွဲအက်နေသော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ချန်ရှီလည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ရှူရင်း လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီးကို ချလိုက်သည်။
အခုလေးတင်ပဲ မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက ဘိုးဘေးတွေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ဒီဆယ့်သုံးပါးသော သခင်တွေက သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်သတ်ပစ်မှာကို ချန်ရှီ စိုးရိမ်နေသေးသည်။
ရန်ပိက သူ့နောက်ကနေ ထွက်လာပြီး ဆို၏။
"ဓားပြတွေ၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတွေ၊ ရာဇ၀တ်ကောင်တွေ မရှိတဲ့ မိသားစုဆယ့်သုံးစုမှ မဟုတ်တာ... ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေကြားမှာတောင် လူဆိုးတွေ အများကြီးရှိတယ်... လူတစ်ထောင်လောက် သေတာတောင် လူတွေရဲ့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး... ဒါပေမယ့် မိသားစု ဆယ့်သုံးစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက တကယ့်ကို သခင်ကြီးတွေ ဆိုတာတော့ ငြင်းလို့မရဘူး"
သူ့စကားတွေက ကြည်နူးနေကြောင်း သိသာသည်။
"သူတို့က သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ် အသီးသီးမှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့ပြီးပြီ... ကိုယ်ခံပညာအရဆိုရင် သူတို့တစ်ဦးစီက ဗဟုသုတတွေ အများကြီးကို လက်ခံထားပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေ... သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းပေါင်းမြောက်မြားစွာမှာ ထူးထူးခြားခြား လေးနက်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ အများကြီး ပါဝင်တယ်... ပြီးတော့ သူတို့ဖန်တီးထားတဲ့ ကျင့်စဥ်တွေက စာသင်ကျောင်းအသစ် တစ်ခုလို့ ဆိုရလောက်အောင်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတယ်"
သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ချန်ရှီသည် သူနှင့် ဘေးချင်းကပ်လျက် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် လျှောက်လာရင်း :"အကိုရန်က မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက သခင်တွေကို အရမ်း လေးစားတာပဲ"
ရန်ပိ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှာ ဒီနေ့နဲ့မတူဘဲ ကုသိုလ်အပေါ် အခြေခံပြီး လူတွေကို ခန့်အပ်ခဲ့တယ်... ဒီနေ့ခေတ်မှာ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုက အစိုးရကို အချိန်အကြာကြီး ချုပ်ကိုင်ထားကြပြီး မိသားစုဆယ့်သုံးစု အစိုးရဖြစ်လာတဲ့ အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာတယ်... ဒီအခြေအနေက နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်ကွ! ဒါပေမယ့် စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ လမ်းဆယ့်သုံးလမ်းကို ဖြတ်ပြီး သွေးပင်လယ်ထဲက ရုန်းထွက်လာကြတာ... ဘိုးဘေးတွေက ကောင်းချီးမင်္ဂလာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးရာထူးကို ရရှိခဲ့ကြတာ. "
ချန်ရှီ အဝေးကတောင်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို မျှော်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့ကို ငါနားလည်နိုင်ပါတယ်... တိုင်းပြည်ကို ရှေ့တန်းတင်ခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် အနှစ်ခြောက်ထောင်က ရှည်လွန်းတယ်။”
"ဟုတ်တယ်... အနှစ်ခြောက်ထောင်က ရှည်လွန်းတယ် အနှစ်ခြောက်ထောင်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ တွေ့ခဲ့ရပြီး တောင်တွေ မြစ်တွေတောင် ပြိုကျကုန်ပြီ... မိသားစု ဆယ့်သုံးစုဆို ပြောမနေနဲ့တော့"
ရန်ပိကလည်း ဝေးကွာသော တောင်များနှင့် နတ်ဘုရားများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါပေမယ့် အနှစ်ခြောက်ထောင်သာ မရှိရင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်သူက ခွန်အားရှိမှာလဲ တောင်တွေ၊ မြစ်တွေ ယိုယွင်းသွားပေမယ့် ဘိုးဘေးဆယ့်သုံးပါးရဲ့ မူလဆန္ဒက မယိမ်းယိုင်သေးဘူး"
ချန်ရှီ ခေတ္တရပ်ပြီး ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်ကြည့်မိသည်။ ထိုအန္တရာယ်များသော ကမ္ဘာတွင် မိသားစုဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများသည် အမတကျဆုံးခြင်းနှင့် မကောင်းသော အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေနေကြသည်။
ရန်ပိက မရပ်ဘဲ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်ရင်း ပြောနေ၏။
"ဘုရင်ကျန်းခေတ် ကုန်ဆုံးသွားတာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်သွားပြီ... မိသားစုဆယ့်သုံးစုက သက်ရှိကမ္ဘာနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာကို ပေါင်းစည်းခဲ့တယ်... ငါတို့ရဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ခွန်အားက မလုံလောက်သေးဘူး ဒါပေမယ့် ငါတို့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို တွန်းလှန်နိုင်ရမယ်... ဒီဘိုးဘေးဆယ့်သုံးပါးက ငါ့ကို ယုံကြည်ပြီး လေးလံတဲ့ ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်... ငါ့ကို အပ်ထားပေမယ့် စိုက်ထူဖို့ အချိန်နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်"
သူသည် ချန်ရှီနှင့် ဝေးရာသို့ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားသွားပြီး ပေတစ်ထောင်အကွာသို့ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့အသံက ချန်ရှီကို ဝမ်းသာအားရနဲ့ ရောက်ရှိလာတုန်းပါပဲ။
"တကယ်လို့ ငါသာ ကလေးပညာရှင်နဲ့ ဒီရန်ပွဲအတွက် သဘောမတူခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါ ဘယ်တော့မှ အေးအေးချမ်းချမ်း ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ငါ့မှာ မင်းရှိတယ်"
သူ့မျက်နှာပေါ်မှ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ :"ဒီနေ့ မင်း ရန်ပိနဲ့ ပြိုင်ပြီး တစ်ချိန်က ကမ္ဘာကျော် ကလေးပညာရှင်ရဲ့ ပုံစံကို သက်သေပြနိုင်ပြီ... ဒါက ငါ့ကိုလည်း တစ်သက်လုံး ပျော်ရွှင်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်လောက်တယ်! ကလေးပညာရှင် မင်း စိတ်မရှည် မဖြစ်ပါနဲ့! အထက်ကမ္ဘာက အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားချင်ရင် မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ကြောင်း ဘိုးဘေး ဆယ့်သုံးပါးကို ငါ သက်သေပြရမယ်"
ချန်ရှီ လှည့်ပြီး ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကွဲအက်နေသော ကမ္ဘာကြီးကို ရှာဖွေစူးစမ်းမှုကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဘိုးဘေးမိသားစု ဆယ့်သုံးပါးသည် ကွဲအက်နေသော ကမ္ဘာကြီးထဲ၌ ရပ်တန့်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ဘက် ပြန်လှည့်လာတာ မြင်လိုက်ရသည်။
ပြည်နယ်ငါးဆယ် တစ်လျှောက်တွင် ကျော်ကြားပြီး ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားဆီက တာအိုသန္ဓေသား ပေးအပ်ခံထားခဲ့ရဖူးသော ကလေးပညာရှင်သည် တာအိုသန္ဓေသား မပါဘဲ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်က ၎င်းတို့ရွေးချယ်ခဲ့သော အထူးချွန်ဆုံး ဆက်ခံသူအား ပြိုင်ဆိုင်လိုပုံရသည်။
ချန်ရှီလည်း သူ့အကြည့်တွေကို ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ စလေ့ကျင့်ကတည်းက ငါ့မှာ ရွယ်တူတွေ မရှိခဲ့ဘူး... ရန်ပိ မင်းက ငါ့ကို ခွန်အားအပြည့် သုံးနိုင်စေတဲ့ ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာစေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"