တိုးတက်လာသောစီးပွါးရေး

အဂ္ဂိရတ် ပြုလုပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူတန်းကြီးကိုကြည့်ပြီး လင်းထျန်းဟုန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်..."

ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော မြင်ကွင်းက ညနေနေဝင်ရီတရောအချိန်အထိ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံ မှောင်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းပေါ်တွင် လူသူနည်းပါးလာပြီး ဆိုင်များစွာတို့သည် သူတို့၏ တံခါးများကိုပိတ်ကာ တစ်နေကုန်လုံး လုပ်ကိုင်ခဲ့သော လုပ်ငန်းများကို အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသော်...

လော့ယွင်ကျောင်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၅) တွင်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာဖြင့် မိုးလေဝသဒဏ်ကိုခံထားရပုံရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို မှုန်မွှားမွှားလေး ဖော်ပြနေသည်။

လော့ယွင်ကျောင်းတော်၏ ဝင်ပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူသည် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လော့ယွင်ကျောင်းတော်သည် ဖောက်သည်များမရှိဘဲ တစ်နေကုန်အတွက် ပိတ်တော့မည်ပုံရသည်။

အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် လင်းရှင်းလီသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး စင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ဂရုတစိုက် ရေတွက်နေသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံသူ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စာအုပ်ကို ချက်ချင်းချကာ မေးသည်။

"မိတ်ဆွေ ဘာများလိုအပ်ပါသလဲ"

ဝင်လာသော ကျင့်ကြံသူက လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေး၍ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက လီရုန်ပါ။ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပါ။ အဂ္ဂိရတ် ကိုယ်စားပြုတဲ့ကိစ္စက အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် သိချင်လို့ပါခင်ဗျာ"

လင်းရှင်းလီက ရယ်မောလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ ဖွင့်ပွဲနေ့ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မိတ်ဆွေရာပေါင်းများစွာရဲ့ရှေ့မှာ ကတိပေးထားတာပါ။ ဒါကြောင့် အမှန်တကယ်ပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့ မိတ်ဆွေလီ ဒီနေ့တစ်နေ့တည်းမှာပဲ မိတ်ဆွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဟာ သူတို့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ် အတွက် ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို အပ်နှံခဲ့ကြပါတယ်"

လင်းရှင်းလီ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ လီရုန်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းဆယ်ခုထက်မနည်းကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ သူ၏ကိုယ်စားပြုလုပ်ပေးရန် ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၅) တွင်သာရှိသော ဤကျင့်ကြံသူသည် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းအများအပြားကို ထုတ်ယူနိုင်ခြင်းကြောင့် လင်းရှင်းလီပင် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။

အဂ္ဂိရတ် ကိုယ်စားပြုရန်အတွက် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို သူထုတ်ယူခဲ့ပြီး လီရုန်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို မှတ်သားကာ သတင်းပို့ဆက်သွယ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းကိုလည်း ချန်ထားခဲ့သည်။

လီရုန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နောက်ထပ်ပြောလိုသည့်အလား တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ရာ လင်းရှင်းလီကို စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့သည်။

"မိတ်ဆွေလီ အခြားကိစ္စများ ရှိပါသလား"

တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လီရုန်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေလင်း ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မကြာသေးမီကမှ ချင်းချွမ်စျေးကို ရောက်တာပါ။ မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ဆိုင်မှာ ဝန်ထမ်းခန့်ထားသလား သိချင်လို့ပါ။ ဈေးထဲမှာ ခြေချနိုင်ဖို့ အလုပ်တစ်ခုရှာဖွေချင်လို့ပါ"

လီရုန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှင်းလီ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။ လင်းမိသားစုမှ လူများစွာ ချင်းချွမ်စျေးသို့ ရောက်မလာကြသလို လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့လည်း ဤကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။ လင်းထျန်းဟုန်လည်း အဂ္ဂိရတ် ပြုလုပ်နေရမည်ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့သုံးယောက်တည်းဖြင့် ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲမည်ဆိုပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ လင်းရှီလုက ဝန်ထမ်းခန့်ထားရန် အရင်က ပြောဖူးသည်ကို သတိရလိုက်သောအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ သတင်းပို့ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့က တတိယထပ်မှ ဆင်းလာကြသည်။

သူတို့ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းလီသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်ပြီး မေးလိုက်

သည်။

"ဆယ့်ငါးဦးလေး မိတ်ဆွေလီက ဆိုင်လက်ထောက်အဖြစ် အလုပ်လျှောက်ချင်လို့ပါ။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဆယ့်ငါးဦးလေးတို့ ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ"

“အော်...”

လင်းရှီလုက ရယ်မောပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်ကလဲ လူငယ်လီ။ မင်း ရတနာအမျိုးမျိုးကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလား"

လင်းရှီလု၏ မေးခွန်းကိုကြားတော့ လီရုန်သည် အတွင်းစိတ်မှ ဝမ်းမြောက်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး သူ၏နောက်ခံအကြောင်းကို စတင်ပြောပြခဲ့သည်။

"အဘိုးလင်း ကျွန်တော်က ချင်ဖန်တောင်တန်းက လာတာဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတွေကို ခရီးသွားပြီး စာတမ်းစားနတ်ဆိုးတိရစ္ဆာန်တွေကို အမဲလိုက်ရင်း ကျင့်ကြံမှုအတွက် အသက်ရှင်ခဲ့ရပါတယ်" "ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပေမယ့် ကျမ်းဂန်အမျိုးမျိုးကို မကြာခဏ ဖတ်ရှုခဲ့ပါတယ်။ ကျင့်ကြံမှုလောကရဲ့ သာမန်နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေကို အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီအလုပ်အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့က ချက်ချင်းအံ့ဩသွားကြပြီး လင်းရှင်းလီသည်လည်း အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်တော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၅) တွင်ရှိသော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများကို စတင်လှည့်လည်ပြီး စာတမ်းစားနတ်ဆိုးတိရစ္ဆာန်များကို အမဲလိုက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့ရသည်ကို စိတ်ကူးဖြင့် မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။ ဤဘဝသည် ဓားသွားပေါ်မှ ဘဝတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အသက်အရွယ်တွင်ရှိသော လင်းမိသားစု၏ တပည့်များစွာက အသက်နှင့်သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည့် တိုက်ပွဲအစစ်အမှန်တစ်ခုကိုပင် မကြုံဖူးသေးသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ပါက……

သို့သော် ဤနေရာတွင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်လူတစ်ဦးသည် ဒေသများစွာသို့ ခရီးသွားလာခဲ့ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၅) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏သိသာထင်ရှားသော အရည်အချင်းနှင့် မိသားစုမှ လူများစွာတွင် မပိုင်ဆိုင်သည့် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်စွမ်းကို ပြသနေသည်။

နောက်ထပ် မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် လီရုန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။ အရည်အချင်းကို နှစ်သက်သောစိတ်ကြောင့် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ချမှတ်ခဲ့သည်။

"လူငယ်လီ မင်းရဲ့အခြေအနေကို နားလည်ဖို့ ငါလုံလောက်စွာ ကြားရပါပြီ။ ငါ အလွန်ကျေနပ်ပါတယ်။ လော့ယွင်ကျောင်းတော်က ဆိုင်လက်ထောက်တွေ ခန့်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိနေပါတယ်။ နှစ်စဉ်လစာက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ပေးပါ့မယ်။ မနက်ဖြန် လာပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပါ"

လင်းရှီလု ကမ်းလှမ်းသော ရက်ရောသည့် စည်းကမ်းချက်များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီရုန်က အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ရရှိသည့် လစာသည် နည်းသောပမာဏမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သော်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ကမ်းလှမ်းချက်ပင်။ သူသည် ယခင်ကလို အမြဲတမ်း အစွန်းရောက်သောဘဝဖြင့် ရှင်သန်ရန်အတွက် သွေးစွန်းသော ဘဝကို နေထိုင်စရာ မလိုတော့ပေ။

စိတ်တည်ငြိမ်သွားသောအခါ လီရုန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောသည်။

"အဘိုးလင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီမငယ်က ကျွန်တော့်နောက်ကို အမြဲတမ်း လိုက်နေပါတယ်။ သူမက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၄) မှာရှိပြီး နတ်ဘုရားပစ္စည်းအကြောင်း သူမရဲ့ဗဟုသုတက ကျွန်တော့်ထက် မနည်းပါဘူး။ သူမကိုပါ အလုပ်ခန့်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလားခင်ဗျာ"

လင်းရှင်းလီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သည်ဟု စဉ်းစားသောအခါ လော့ယွင်ကျောင်းတော်သည် ဆိုင်လက်ထောက်အနည်းဆုံး နှစ်ဦးခန့် ခန့်ထားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ မောင်နှမတွေ တကယ်ပဲ လွယ်လွယ်ကူကူ မနေခဲ့ကြရဘူး။ မနက်ဖြန် အတူတူလာခဲ့ပါ။ သူမရဲ့လစာက တစ်နှစ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ပေးပါ့မယ်"

လင်းရှီလု ပြောပြီးနောက် လီရုန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက ဝမ်းသာအားရဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့ကာ ရိုးသားစွာဖြင့် ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးလင်း။ ကျွန်တော် အဘိုးလင်းကို စိတ်ပျက်အောင် အမှန်တကယ် မလုပ်ပါဘူး"

"သွားတော့"

လင်းရှီလုက လက်လှုပ်ပြလိုက်ပြီး လီရုန်သည် လော့ယွင်ကျောင်းတော်မှ မထွက်ခွာမီ လက်သီးနှင့်လက်ဝါးဖြင့် အရိုအသေပေးကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

လီရုန် ထွက်သွားပြီးနောက် လော့ယွင်ကျောင်းတော်၏ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်တွင် သူတို့အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့သည် ဆိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေကြပြီး လင်းရှင်းလီသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရေတွက်ပြီးစီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ခန့်ကြာသော် လင်းရှင်းလီသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ရေတွက်ခြင်းနှင့် တစ်နေကုန်ရောင်းချရသော အရောင်းအဝယ်များကို လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးခဲ့သည်။

နတ်ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးနှင့် တစ်နေကုန် ရောင်းချရသော မှတ်တမ်းများကို ဖော်ပြထားသည့် ထူထဲသော စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းရှင်းလီက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ဆယ့်ငါးဦးလေး ဒီနေ့ အရောင်းအဝယ်က အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်" ဟု လင်းရှင်းလီက ပြောသည်။

"အို ဟုတ်လား။ အစီရင်ခံပါဦး"

လင်းရှီလုက ရယ်မောရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှင်းလီသည် စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အစီရင်ခံတော့သည်။

"ဒီနေ့ ပထမအဆင့်နတ်ဆေးဝါးတွေ ရောင်းချခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးထောင်နှစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ အဓိကအားဖြင့် နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အသုံးပြုတဲ့ နတ်ဆေးဝါးတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင့်ရှစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလဆေးလုံးတွေပဲ ပါဝင်ပါတယ်"

"ပထမအဆင့် နတ်ဘုရားကိရိယာ ဆယ့်ရှစ်ခု ရောင်းချခဲ့ရပြီး ဒုတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းတစ်ခုတည်း ရောင်းချခဲ့ရရာ စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးထောင်ခြောက်ရာကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်"

"ပထမအဆင့် လက္ခဏာစာလွှာ နှစ်ရာကျော်နဲ့ ဒုတိယအဆင့် လက္ခဏာစာလွှာ ခြောက်ခုကို ရောင်းချခဲ့ရာ စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်နှစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်၊ ဒါ့အပြင် တခြားနတ်ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးနဲ့ နတ်ဘုရားသတ္တုတွေ ရောင်းချရတာက စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်လေးရာကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်"

"အချုပ်အားဖြင့်ဆိုသော် ဒီနေ့ရဲ့ စုစုပေါင်းရောင်းအားက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းလေးထောင်နှစ်ရာကျော်အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်"ဟ

သူ့အသံ ပျောက်ကွယ်မသွားမီမှာပင် လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့သည် ရောင်းအားစာရင်းများကို မြင်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့တည်းနှင့် စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းလေးထောင်ကျော် ရရှိခဲ့သည်။ ကုန်ကျစရိတ်များကို နုတ်ပြီးနောက်တွင်ပင် သောင်းဂဏန်းကျော်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြတ်ရရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရရှိသည့် ဤနှုန်းသည် လော့ယွင်ဈေးရှိ နေ့စဉ်အမြတ်များထက် သိသိသာသာ ပိုမိုများပြားနေသည်။

ဈေးကွက်ညီလာခံ ကျင်းပတော့မည်ဖြစ်သည့်အတွက် ဈေးကွက်၏လူသိများမှုမှာ နှစ်ဆကျော် ပိုမိုများပြားနေခြင်းနှင့် ဖွင့်ပွဲနေ့ အထူးအစီအစဉ်အဖြစ် နတ်ဆေးဝါးများကို ဈေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် ရောင်းချခြင်းကြောင့်သာ ဤမျှမြင့်မားသော ရောင်းအားစာရင်းများ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြသည်။

ညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားပြီး ဈေးကွက်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည့်အခါ ရောင်းအားစာရင်းများက အကြိမ်များစွာ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ရက်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ဂဏန်းအနည်းငယ်ခန့် ထိန်းထားနိုင်လျှင်ပင် ကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှီလုသည် အလွန်ကျေနပ်အားရပြီး အဂ္ဂိရတ် ကိစ္စရပ်များကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

လင်းရှင်းလီသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာအုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး အစီရင်ခံတော့သည်။

"ဒီနေ့ အဂ္ဂိရတ် ကိုယ်စားပြုပေးဖို့ လာရောက်အပ်နှံတဲ့ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်က ခြောက်ဆယ့်လေးယောက်အထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။ နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းတွေကလည်း ကွဲပြားကြပါတယ်၊ တချို့က ဆယ်စုထက်မနည်း ယူလာကြသလို တချို့က တစ်ခုနှစ်ခုပဲ ယူလာကြပါတယ်ခင်ဗျာ။ တွက်ချက်ကြည့်တော့ စုစုပေါင်း နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်း နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်"

သူပြောပြီးသွားသောအခါ လင်းရှီလုသည် ရယ်မောပြီးနောက် နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ထျန်းမင် အခုတော့ မင်းအလုပ်ရှုပ်တော့မယ်"

ဒီစကားကိုကြားတော့ လင်းထျန်းမင်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။

သူက ပစ္စည်းပမာဏ တစ်ရာလောက်ဆိုရင် ကောင်းပြီလို့ အစကထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်နေမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ နှစ်ရာတောင် ကျော်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ငါက ကတိပေးထားပြီးပြီဖြစ်လို့ ပေးဆပ်ရမှာပဲ။ မဟုတ်ရင် လော့ယွင်ကျောင်းတော်က ကတိဖျက်ရင် ဈေးကွက်မှာ ရပ်တည်နိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။

လင်းရှီလုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပျော်ရွှင်သောစိတ် ရှိခဲ့ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ကျနေပြီ၊ ယဲ့နဲ့ သဘောတူထားတဲ့အချိန်လည်း ရောက်လာပြီ။ ထျန်းဖန်နဲ့ တခြားသူတွေကို ခေါ်လိုက်ပါ။ ဒီညတော့ ငါတို့ ပျော်ပွဲစားဆင်နွှဲရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်းရှင်းလီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သတင်းပို့ပြီးကာ သူတို့အဖွဲ့သည် လော့ယွင်ကျောင်းတော်၏ တံခါးများကို ပိတ်ကာ ဧည့်ရိပ်သာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။