နဂါးအရိုးဆေးလုံး(၂)

ဖောက်သည်အတွက် ဆေးလုံးဆယ်လုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် သူသည် ဆေးလုံးနှစ်ဆယ်သုံးလုံးကို ရရှိခဲ့ပြီး ယင်းတို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာနီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ ပထမအဆင့်နတ်ဆေးဝါးများ ပြုလုပ်ခြင်းက လွယ်ကူသောကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းသည်လည်း ယခင်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ တစ်ညတာ အလုပ်သည် ယခင်က တစ်နေကုန်လုံး ရရှိသည့် အမြတ်နှင့် ညီမျှလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော နတ်ဆေးဝါးများကို ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ရာ့လေးဆယ်ကျော်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူသည် လက်မဲ့ဖြင့် နတ်ဆေးဝါးများကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။

ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူသည် အဂ္ဂိရတ် ပြုလုပ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သုံးရက်တာသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မနက်ဖြန်သည် လေလံပွဲနေ့ဖြစ်သည်။ သုံးရက်ကြာ ဆေးလုံးများကို တရစပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။ သူသည် လေလံပွဲပြီးဆုံးပြီးမှသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အပြင်ထွက်၍ စောင့်ဆိုင်းနေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းအများအပြားကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သုံးရက်လုံးလုံး လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းမှ အပြင်သို့မထွက်ခဲ့ပေ။

နေ့ရောညပါ အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ရရှိမှုများမှာ အရေးပါခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်း ငါးဆယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ဆေးလုံးနှစ်ရာကျော်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ဖောက်သည်အတွက် အပ်နှံထားသောအပိုင်းကို ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် သူသည် ဆေးလုံးတစ်ရာ့သုံးဆယ်ခန့်ကို ရရှိခဲ့ကာ ရာခိုင်နှုန်းခြောက်ဆယ်ကို ရယူခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မှုသည် ကြီးမားသောရလဒ်များကို ရရှိစေခဲ့ပြီး နတ်ဆေးဝါးများအပြင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုလည်း တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ရှုပ်ပွနေသော ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် အပြင်သို့ထွက်လာကာ သေးငယ်သောကျောင်းတော်ဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် လင်းထျန်းဟုန်လည်း အခြားသော ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင် အပြင်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းဟုန်က ရွှင်ပျစွာဖြင့် မေးသည်။

"ညီလေး ဒီရက်ပိုင်း မင်းဘယ်လောက် ရိတ်သိမ်းခဲ့သလဲ"

လင်းထျန်းမင်သည် လင်းထျန်းဟုန်ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေပြီး သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မပျက်စီးစေလိုသောကြောင့် အပြုံးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့လိုက်သည်။

"အစ်ကို ကျွန်တော့်အခြေအနေကို မဆွေးနွေးကြစို့နဲ့။ အဲဒီအစား အစ်ကို ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်လောက်ရိတ်သိမ်းခဲ့သလဲ။ ဆေးလုံး ဘယ်နှစ်သုတ် ပြုလုပ်ခဲ့သလဲ"

လင်းထျန်းမင်က တိုက်ရိုက်အဖြေမပေးဘဲ သူ၏ထူးဆန်းသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ လင်းထျန်းဟုန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲ..."

လင်းထျန်းဟုန်သည် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် ပစ္စည်းပမာဏ ဆယ့်ရှစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ဆေးလုံး လေးဆယ်ကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဖောက်သည်တွေအတွက် ဖယ်ထားပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော့်

အတွက် ဆေးလုံး နှစ်ဆယ်နီးပါး ရနိုင်သေးတယ်"

"အစ်ကိုက တကယ်ကို ထူးချွန်ပါတယ်"

လင်းထျန်းမင်က အလိုက်သင့် မှတ်ချက်ပေးသည်။

လင်းထျန်းဟုန်သည် နားလည်သော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"မင်းက ငါ့ကို နောက်ပြောင်ရတာကို သဘောကျတာ။ ငါက ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အဂ္ဂိရတ် ဆရာဖြစ်လာတာ ကြာပြီ။ ဒါကြောင့် ဒီရလဒ်က မျှော်လင့်ထားတာပဲ။ ငါ ဒီနတ်ဆေးဝါးတွေကို ပြုလုပ်ပြီးသွားရင် ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးကို စမ်းကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

လင်းထျန်းမင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

"လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းတွေ ဒီလောက်အများကြီးရှိနေတာနဲ့ အစ်ကိုက မကြာခင်မှာ ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ဆရာဖြစ်လာမှာပါ"

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ကောင်းသောစကားကို ငါရင်ထဲမှာ မှတ်ထားပါ့မယ်"

လင်းထျန်းဟုန်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ဖြေပြီးနောက် စကားစကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ညီလေး မနက်ဖြန်က ဈေးကွက်ညီလာခံနေ့ပဲ။ မင်း လေလံပွဲကို သွားမှာလား"

လင်းထျန်းဟုန်၏ မေးမြန်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းထျန်းမင်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါ သွားမှာပေါ့။ ဒါက နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ်လုပ်တဲ့ အစည်းအဝေးလေးပဲ။ ရှားပါးတဲ့ရတနာတွေ အများကြီးပါဝင်မှာ အသေအချာပဲ။ လွဲချော်သွားရင် နှစ်နှစ်နောက်ထပ် စောင့်ရမှာ"

"အမှန်ပဲ"

"ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ အုတ်မြစ်ချဧရိယာကို သွားမှာ သေချာပေါက်ပဲ၊ ငါတို့ကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်းဧရိယာမှာပဲ ပါဝင်နိုင်မယ်"

လင်းထျန်းဟုန်က နောင်တရစွာ ပြောသည်။

လင်းထျန်းမင်က ရယ်မောပြီး နှစ်သိမ့်သည်။

"အစ်ကို့အနေနဲ့ သိပ်ပြီး စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ချီသန့်စင်ခြင်းဧရိယာမှာ ပေါ်လာတဲ့ ရတနာတွေက အစ်ကို့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ အရေးကြီးတာက အစ်ကို့မှာ ဝယ်ဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံးတွေ လုံလောက်မှုရှိမရှိပဲ"

"ဟားဟား လော့ယွင်ကျောင်းတော်ကို သွားကြည့်ရအောင်"

လင်းထျန်းဟုန်က အကြံပြုသည်။

"ငါ့ရဲ့ဆန္ဒအတိုင်းပဲ" ဟု လင်းထျန်းမင်က သဘောတူလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသောအခါ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂူနန်းတော်ကျောင်းတော်ဝင်းမှ ထွက်ခွာပြီး လော့ယွင်ကျောင်းတော်သို့ အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လော့ယွင်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ လင်းရှင်းလီနှင့် လင်းရှင်းယောင်တို့သည် အလွန်အမင်း အလုပ်များနေကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဆိုင်က ဖွင့်ပွဲနေ့တုန်းကလိုပဲ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ပတ်ပြီးကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်းရှင်းလီ အလုပ်များနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းဟုန်သည် ကူညီရန်အတွက် ဆန္ဒအလျောက် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

လုပ်စရာတခြားဘာမှမရှိသည့်အတွက် လင်းထျန်းမင်သည် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်၍ လော့ယွင်ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အပြာရောင်ကျောက်တုံးလမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ ပျားပန်းခပ်မျှ သွားလာနေမှုကို စောင့်ကြည့်နေရင်း လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုပြဿနာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။

"ဈေးထဲကို လူအဝင်အထွက်များလာတာက ရတနာအချို့ကို ပေါ်ထွက်လာစေနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်က ဆိုင်ခန်းတွေနဲ့ လေလံပွဲမှာပဲ ရှိပုံရတယ်"

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးမြို့၏ တောင်ဘက်ခရိုင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

မကြာမီပင် သူသည် ဈေးကွက်၏ ဆိုင်ခန်းဧရိယာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ဈေးကွက်ညီလာခံအချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုင်ခန်းဧရိယာသည် အလွန်အမင်း စည်ကားနေပြီး ရာနှင့်ချီသော ဆိုင်ခန်းများရှိနေပြီး သူပထမဆုံး ဆိုင်ခန်းဖွင့်တုန်းကလောက် မများပြားသော်လည်း သိပ်ကွာခြားမှုမရှိပေ။

ကျယ်ပြန့်သော ရင်ပြင်ကို ဆိုင်ခန်းများစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ များပြားလှသော ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ကုန်ပစ္စည်းများကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား အော်ဟစ်ရောင်းချနေကြသည်။

မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ လျှောက်သွားတော့သည်။

သူသည် ဆိုင်ခန်း ဒါဇင်များစွာကို အစဉ်လိုက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများကိုသာ သီးသန့်ရောင်းချနေသည်ကို တွေ့ရှိရပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ မပါဝင်သည့်အပြင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သော ဆေးလုံးဖော်မြူလာများလည်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် အသုံးပြုနိုင်မည့် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာကျော်ကို သုံးစွဲခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ဆိုင်ခန်းဧရိယာတစ်လျှောက်လုံးကို စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းမရှိဘဲ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး လူအများဆုံး စုဝေးရာနေရာဆီသို့ ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ဗဟိုရင်ပြင်နှင့် နီးကပ်သော ဆိုင်ခန်းဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဆိုင်ခန်းနေရာများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုင်ရှင်များ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အစွန်းပိုင်းတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၃) မှစ၍ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မြင့်တွင်ရှိသောသူများအထိ ပါဝင်သည်။

ဧရိယာ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်း၊ ထင်ရှားသော ဆိုင်ခန်းတစ်ခုတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူအချို့သည် ရတနာများကို ရွေးချယ်နေကြသည်။

အဘိုးအိုက စိတ်မဝင်စားသောအမူအရာဖြင့် ပြုမူခဲ့ပြီး သူ၏ကုန်ပစ္စည်းများကို ရှင်းပြရန်လည်း စိတ်မပူခဲ့ပေ။ ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူများ၏ ဈေးနှုန်းစုံစမ်းမေးမြန်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နံပါတ်တစ်ခုကိုသာ ပြောကြားခဲ့ရာ ကျင့်ကြံသူများအား ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားစေခဲ့သည်။