နဂါးအရိုးဆေးလုံး

ကြိုဆိုရေးကျောင်းတော်၏ သီးသန့်ခန်းတစ်ခု။

လော့ယွင်ကျောင်းတော်၏ အောင်မြင်သောဖွင့်ပွဲနှင့် ၎င်း၏ ထူးခြားကောင်းမွန်သော ရောင်းအားများသည် လင်းမိသားစုဝင်အားလုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အမြဲတမ်း ပြုံးရယ်နေခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီလုသည် ထရပ်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်နှင့် မိသားစုဝင်အချို့တို့လည်း အတူတူထရပ်ကြကာ တစ်ဦးစီသည် ကျောက်စိမ်းခွက်ကို ကိုင်ထားကြသည်။ လင်းရှီလုသည် သူ့ဘေးမှ ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လီရှီရွမ်တို့ဘက်သို့ လှည့်၍ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က လော့ယွင်ကျောင်းတော် ဖွင့်ပွဲအတွက် မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့ပါ။ လင်းမိသားစုကိုယ်စား ခင်ဗျားတို့နှစ်ဦးရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ လင်းမိသားစု ကူညီနိုင်တဲ့ကိစ္စမျိုးရှိရင် မီးပင်လယ်ထဲကနေ ရေပင်လယ်ထဲအထိ ဖြတ်ပြီးသွားရရင်တောင် ဝန်မလေးပါဘူး"

ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လီရှီရွမ်တို့သည် အချင်းချင်းပြုံးလိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ဒါက သေးငယ်တဲ့ အားထုတ်မှုလေးတစ်ခုပါ ဘာအခက်အခဲမှမရှိပါဘူး။ ပြောနေစရာတောင်မလိုပါဘူး။ ကျင့်ကြံသူလင်း ဒီလောက် ယဉ်ကျေးစရာမလိုပါဘူး"

သူတို့၏ နှိမ့်ချမှုကို လင်းရှီလုက အပြည့်အဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ယဲ့ပင်ဟိုင် ကူညီပေးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လင်းမိသားစု၏ ကောင်းမြတ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး လီရှီရွမ်ကတော့ လင်းမိသားစု၏ အလားအလာကို အသေအချာ မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ဈေးကွက်တွင် လင်းမိသားစု ထူထောင်နိုင်ရန် သိသိသာသာ အထောက်အကူပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုပြသခြင်းနှင့် ကတိအချို့ပေးခြင်းတို့က သင့်လျော်သည်။

ထိုလူအုပ်သည် သေရည်ကို တစ်ခွက်တည်းနှင့် ကုန်အောင်သောက်လိုက်ကြသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် နောက်ထပ်သေရည်ရည်လောင်းပေးရန် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ၏ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ဖော်ပြရန် ခွက်တစ်ခွက်ကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။

လင်းထျန်းဖန်နှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ဦးစီ ရှေ့သို့တက်လာကြသည်။ အမြည်းသောက်ခြင်းအပြင်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဈေးကွက်၌ ဆက်ဆံရေးများ တည်ဆောက်ရန်အတွက် အချင်းချင်း ရင်းနှီးရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လီရှီရွမ်တို့သည် မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးနေကြပြီး လင်းမိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်အပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်ပုံရကာ လင်းမိသားစု၏ အလုံးစုံခွန်အားအပေါ် သူတို့၏အကဲဖြတ်မှုလည်း မြင့်တက်လာခဲ့တဲ့အတွက် သူတို့၏ အမူအရာသည်လည်း အတော်လေး ယဉ်ကျေးပျူငှာခဲ့သည်။

ပွဲတော်၏ အငွေ့အသက်သည် သဟဇာတဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းကာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဝမ်းဗိုက်များ ပြည့်သွားပြီး ညဘက်လည်း တိတ်ဆိတ်လာသောအခါ ပွဲတော်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီး ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လီရှီရွမ်တို့က နှုတ်ဆက်ရန် ထရပ်ကြသည်။

ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့သည် လက်သီးနှင့်လက်ဝါးဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ကြိုဆိုရေးကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းခွဲသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဂူနန်းတော်ကျောင်းတော်ဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှီလုသည် လူအနည်းငယ်ကို စုရုံးစေခဲ့သည်။

လူအုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဖွင့်ပွဲနေ့က ရောင်းအားက ငါတို့ရဲ့မျှော်မှန်းချက်တွေထက်ကို ကျော်လွန်နေခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒါကိုသိပြီးသားလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကစပြီး ရှင်းလီနဲ့ ရှင်းယောင်က ဆိုင်ရဲ့လုပ်ငန်းတွေကို တာဝန်ယူရမှာဖြစ်ပြီး သုံးလတစ်ကြိမ် လှည့်လည်တာဝန်ယူမှာဖြစ်ပြီး ထျန်းဖန်နဲ့ ငါတို့ခန့်ထားလိုက်တဲ့ လီရုန်တို့က ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲရမယ်"

"ထျန်းမင်နဲ့ ထျန်းဟုန်ကတော့ နည်းနည်းပိုကြိုးစားရမှာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဂ္ဂိရတ် လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိလို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျင့်ကြံသူတွေ အပ်နှံထားတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လင်းထျန်းဟုန်သည် ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ရောထွေးနေခဲ့သည်။

အဂ္ဂိရတ် အတွက် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းအများအပြားကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ကို တားမြစ်ခြင်းမရှိဘဲ လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယင်းသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အချိန်များစွာ ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အဂ္ဂိရတ် စွမ်းဆောင်ရည်အရ ပထမအဆင့်နတ်ဆေးဝါးများ ပြုလုပ်ခြင်းသည် စိန်ခေါ်မှုမရှိသလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို သိသိသာသာ စုဆောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများက အရေးပါသည်ဖြစ်သောကြောင့် မကြာမီကာလအတွင်း သူတို့၏ကြွယ်ဝမှုနှင့် တန်ဖိုးများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ မိသားစုအတွက်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိရန်အတွက် လူတိုင်းသည် စိတ်အေးချမ်းသာရှိကာ စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။

"ရှင်းလီ ဒီနေ့ စုဆောင်းထားတဲ့ နတ်ဆေးဝါးတွေကို ထျန်းမင်နဲ့ တခြားသူတွေကို ခွဲပေးလိုက်" ဟု လင်းရှီလုက အမိန့်ပေးသည်။

မဆိုင်းမတွပင် လင်းရှင်းလီသည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူခဲ့ပြီး လော့ယွင်ကျောင်းတော်မှ ရရှိထားသော နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်း နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကို လူတိုင်းရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

လင်းရှီလုသည် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး စဉ်းစားပြီးနောက် သဋတို့ကို ခွဲဝေပေးတော့သည်။

"ထျန်းမင် မင်းက ဆေးလုံးတွေကို မြန်မြန်လုပ်နိုင်ပြီး မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုနှုန်းနဲ့ ဆေးလုံးအရေအတွက်ကလည်း များတယ်။ မင်း ပစ္စည်းပမာဏ တစ်ရာ့ငါးဆယ်ကို တာဝန်ယူလိုက်။ ထျန်းဟုန်က ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို လုပ်လိုက်"

"နောက်ပိုင်းမှာ ရလာတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ဆယ်ရက်တစ်ကြိမ် ထျန်းမင်က ခွဲပေးဖို့ ငါတို့ပြန်ယူလာကြမယ်"

လင်းရှီလု၏ စီစဉ်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် မည်သို့မျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် သူတို့ရရှိသော နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ညသည် မှိုင်းမှောင်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ မှောင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီလုသည် ထပ်မပြောတော့ဘဲ လူတိုင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"နောက်ကျနေပြီ လူတိုင်း မင်းတို့ရဲ့အလုပ်တွေကို ပြန်လုပ်လို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့..."

လူအုပ်က တစ်သံတည်း ပြန်ဖြေကြပြီး ထရပ်ကာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

သူ၏အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ချက်ချင်း အနားယူရန် မသွားဘဲ သူ၏လာမည့်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်စီစဉ်ခဲ့သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုမည့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးဖော်မြူလာများ မရှိခြင်းကြောင့် သူ၏တိုးတက်မှုသည် မြန်ဆန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဈေးကွက်ညီလာခံနဲ့ လေလံပွဲတစ်ခုရှိလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ဆေးလုံးဖော်မြူလာ ဒါမှမဟုတ် သင့်တော်တဲ့ နတ်ဆေးဝါးတွေ တွေ့နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ဝင်

ရောက်ပါမှဖြစ်မယ်"

သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သော်လည်း ရက်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လုပ်စရာဘာမှမရှိသည့်အတွက် သူသည် ဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ လေလံပွဲကို စောင့်ဆိုင်းရင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ စုဆောင်းနေခြင်းပင်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏အခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး ဂူနန်းတော်ရှိ ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းတွင် ထိုင်နေရင်း သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံပြီး အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိကာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီးမှ စတင်ခဲ့သည်။

သူသည် လေးပါးသင်္ကေတမီးဖိုကို ထုတ်ယူပြီး မြေမီးကို စတင်ကာ ဥပဒေတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆေးလုံးမီးဖိုထဲသို့ ပစ်သွင်းခဲ့သည်။

အချိန်သည် သင့်လျော်လာသောအခါ နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို စနစ်တကျ ဖြိုခွဲပြီး သန့်စင်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆေးဝါးအနှစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ပထမအဆင့်လင်ရှင်ဆေးလုံးများနှင့် အခြားသော သုံးစွဲနိုင်သည့် ဆေးလုံးများပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ့အတွက် အားထုတ်စရာမလိုတော့ပေ။

ထိရောက်စွာနှင့် စနစ်တကျ၊ မွှေးကြိုင်သော နတ်ဆေးဝါးအနံ့သည် ဆေးလုံးပြုလုပ်ရာအခန်းတစ်လျှောက်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နေရောင်ခြည်သည် တိမ်များကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အနည်းငယ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သူ၏ရှေ့မှ ကျောက်စိမ်းပုလင်း ဆယ်ခုကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်သော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။

တစ်ညတာလုံး အဂ္ဂိရတ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် နတ်ဆေးဝါးပစ္စည်း ခုနစ်ခုကို အပြီးသတ်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ငါးသုတ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဆေးသုတ်တစ်ခုစီတွင် နတ်ဆေးဝါးအနည်းဆုံး ခြောက်လုံးစီပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်း လင်ရှင်ဆေးလုံး သုံးဆယ့်သုံးလုံး ရရှိခဲ့သည်။