ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ချင်ဖုန်းက သတိမထားမိခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲရွှမ်းယီ သင်ကြားပေးခဲ့သော နည်းလမ်းများသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။

သူ၏အသိစိတ်သည် ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများ၏ အရှိန်အဝါနောက်သို့လိုက်ပါကာ ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေပုံရသည်။

သူသာဆန္ဒရှိလျှင် ကြယ်တာရာမြစ်ကို လက်လှမ်းကာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပုံပင်။

ထိုသို့ ကျင့်ကြံခြင်းအားဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားပထမမူလချီစွမ်းအင်ကို ခံစားသိရှိပြီး စုပ်ယူနိုင်ရုံသာမက ချင်ဖုန်း၏စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုကိုပါ များစွာအကျိုးပြုစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုမျှများပြားသော ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို တစ်ချိန်တည်းတွင် လမ်းညွှန် ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် သာမန်လူတစ်ဦးလုပ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ဘဲ ခိုင်မာသော စိတ်ဝိညာဉ် အခြေခံလိုအပ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း စုဆောင်းလေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့် တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားဖွယ် အဆင့်အထိ အားကောင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"ဒီညလည်း ဘာမှထူးမှာမဟုတ်လောက်ဘူးထင်တယ်"

ချင်ဖုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ခံစားကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာကြယ်တာရာအရေအတွက်သည် ယခင်ကထက် များစွာပိုများလာသော်လည်း များများစားစား ပြောင်းလဲသွားပုံမရပေ။

လက်ရှိကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် နတ်ဘုရားပထမမူလချီစွမ်းအင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားပထမမူလချီစွမ်းအင်ကိုအသုံးပြုပြီး လွတ်လပ်ခြင်းနှင့် အနှောင်အဖွဲ့ကင်းမဲ့ခြင်း နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ဝင်ရောက်နိုင်ပါ့မလားဟုပင် စတင်သံသယဝင်လာသည်။

သူ ထိုသို့စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏နတ်အာရုံဖြင့်လှမ်းမြင်နေရသော ကြယ်တာရာများစုဝေးရာနေရာ၊ ဂလက်ဆီတစ်ခုနှင့်တူသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် အရောင်စုံ အရှိန်အဝါတစ်ခု ခပ်ရေးရေးပေါ်လာသည်။

ထိုအရာကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်းသည် အစပိုင်းတွင် ကြောင်ငေးသွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

သူသည် ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများ၏အရှိန်အဝါကို ကမန်းကတန်းလမ်းညွှန်ကာ ထိုအင်မော်တယ် စွမ်းအင်အမျှင်တန်းလေး တစ်ခုကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဆံခြည်မျှင်တစ်မျှင်ကဲ့သို့သေးငယ်သော နတ်ဘုရားပထမမူလချီစွမ်းအင်တစ်စသည် နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကျန်ရှိနေသော အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

စွမ်းအင်မျှင်တန်းလေးက သိပ်မများလှဘဲ စတုတ္ထအဆင့်သို့ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သောပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်ပမာသာဖြစ်သော်လည်း အချက်ပြမှုတစ်ခုကိုတော့ ဆောင်ကျဉ်းလာခဲ့သည်။ လက်ရှိကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် နတ်ဘုရားပထမမူလချီစွမ်းအင်ကို ခံစားသိရှိနိုင်သေးသည်ဟူသော အချက်ပင်။

ဘဝမှာ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးက ခါးသီးစွာကြိုးပမ်းစောင့်ဆိုင်းရခြင်းမဟုတ်ဘဲ သင်လုပ်သမျှအရာအားလုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်လုံးဝမရှိခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ထိုအင်မော်တယ်စွမ်းအင်မျှင်တန်းလေးက ချင်ဖုန်းကို မျှော်လင့်ချက်မြင်စေပြီး သူ့ကိုပိုမို၍ ခွန်အားဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများ၏ ချီစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်လမ်းညွှန်ရင်း သူသည် ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ကောင်းသောနိမိတ်အစတစ်ခုရလိုက်သဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ယုံကြည်မှုသည် နှစ်ဆတိုးလာပြီး ဒီညတွင် အင်မော်တယ်စွမ်းအင်မျှင်တန်းများစွာကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်လိုက်သည်။

"ဟင်၊ ဒါဘာကြီးလဲ။"

သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် အနီရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီရောင်အလင်းသည် အနီရင့်ရောင်နှင့်တူပြီး ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိကာ ၎င်း၏အလယ်ဗဟိုမှ အဝါရောင် အလင်းတန်းခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို့အပြင် ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထင်ခြင်းဟုတ်မဟုတ်မသိသော်လည်း အနီရောင်အလင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရံဖန်ရံခါ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည်။

ပိုမိုရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ရန် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအာရုံခံစားမှုကို အနီရောင်အလင်းဆီသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

အကွာအဝေးနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အနီရောင်အလင်းသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

ရုတ်တရက် ချင်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထိုအရာသည် တကယ့်မျက်လုံးတစ်လုံး၊ အလွန်ကြီးမားသော မျက်လုံးတစ်လုံးဖြစ်နေခဲ့သည်။

အနီရောင်အပိုင်းသည် မျက်ဖြူသားဖြစ်ပြီး အဝါရောင်အပိုင်းမှာ မျက်ဆံဖြစ်သည်။

ထိုဧရာမမျက်လုံးကြီးသည်လည်း ချင်ဖုန်းကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး သူ၏အကြည့်က ချင်ဖုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ထိုအကြည့်သည် လှောင်ပြောင်သော၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော၊ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အကြည့်ဖြင့် ပြုံးနေပုံရသည်။

ထိုတစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအာရုံခံစားမှုကို ထိန်းချုပ်၍မရတော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် အာရုံခံစားမှုပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မမြင်ရသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်က သူ့ကိုခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏နားထဲ၌ သူ၏မိန်းမဖြစ်သူခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏မျက်လုံးများမှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရှပ်။

သူ၏အသိစိတ်သည် နတ်ပင်လယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ဖုန်းသည် သေခြင်းတရားမှ လွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူရှိုက်နေသည်။

"ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" လျိုကျန့်လီက စိုးရိမ်တကြီးကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

 ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။ အသက်ကိုပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ်ရှူသွင်းပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းစိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကာ ညကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကြယ်များသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး မည်သည့်ထူးခြားမှုမှမရှိပေ။

ဒါပေမဲ့ သူအခုလေးတင် ဘာကိုမြင်လိုက်ရတာလဲ။

အကြီးအကဲရွှမ်းက ယခင်က လောကတွင် နယ်ပယ်သုံးခုရှိကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဧရာမမျက်လုံးကြီးသည် အခြားနယ်ပယ်တစ်ခုမှအရာများလား။

သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တံဆိပ်တော်ဖြေလျော့သွားပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုက လူ့လောကကို ချောင်းကြည့်ခွင့်ရသွားခြင်းလား။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များမဖြစ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ သူဘေးသို့ကြည့်လိုက်ရာ လျိုကျန့်လီသည် သူ့ကိုတိတ်ဆိတ်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏တောက်ပသောမျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှုများပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏မိန်းမကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်ကိုထိန်းညှိကာ ပြုံးလျက် "မိန်းမ၊ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ချင်အိမ်တော်ကိုမပြန်တာ ရက်တော်တော်ကြာပြီ။ ဖေဖေနဲ့မေမေက ရှင့်အတွက်စိတ်ပူနေလို့ ကျွန်မကိုလာကြည့်ခိုင်းလိုက်တာ။"

"ဒီရက်ပိုင်း တပ်ထဲမှာ သိုင်းချီထိန်းချုပ်နည်းစနစ်အသစ်ကို စစ်သည်တွေကိုသင်ကြားပေးနေလို့ အလုပ်များနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါလုပ်ပေးနိုင်တာတွေအကုန်ပြီးသွားပြီ၊ ပြန်ဖို့အချိန်တန်ပါပြီ။ သွားကြစို့ မိန်းမ။"

"အင်း။"

နှစ်ယောက်သား လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှထွက်ခွာသွားကြပြီး ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အကြည့်ကိုမရုပ်သိမ်းမီ ကောင်းကင်ကိုတစ်ချက်ထပ်မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသော၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များကို ကြေမွသွားစေသည့် ဟိန်းဟောက်သံကို မည်သူမျှမကြားလိုက်ပေ။

...

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် ဆံပင်ဖြူနှင့်ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသော နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်သည် ညကောင်းကင်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏နောက်မှ ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်တွင် ထူးခြားမှုများဖြစ်ပေါ်နေသည်။

နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်သည် သူ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်တစ်ခုက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ကောင်းကင်မှကြယ်များသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှ မှေးမှိန်သွားပုံရသည်။

ရွှီလဲ့ရှန်သည် မျှော်စင်ထိပ်သို့ရောက်လာပြီး ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုကို အံ့ဩသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်သည် ထိုသို့ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်တိုင်း အရေးကြီးသောအရာ တစ်ခုခုဖြစ်တော့မည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ ရွှီလဲ့ရှန်က ဒီတစ်ခါ ဘာဖြစ်ဦးမလဲဟု တွေးမိသည်။

"ဆရာ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်၏မျက်လုံးများတွင် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက်လက်သွားပြီး သူက "မင်းကို နေရာတစ်ခုကိုသွားစေချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

"ကောင်လေး၊ မင်းသာ ငါ့စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှာ စစ်ဦးစီးအရာရှိအဖြစ်ဝင်ဖို့ဆန္ဒရှိရင် တပ်ထဲမှာ မင်းရဲ့ရာထူးက ငါ့ထက်တောင်မြင့်စေရမယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ"

 လဲ့ယင်းက သူ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ အလေးအနက်ပြောလိုက်သည်။ သူ ချင်အိမ်တော်သို့ လာရောက်စည်းရုံးသည်မှာ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက်ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏စစ်ရေးဗျူဟာကျွမ်းကျင်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် ယမ်းမှုန့်ကိုတီထွင်သူ ဖြစ်ကြောင်းသိလိုက်ရကာ သိုင်းချီထိန်းချုပ်နည်းစနစ်ကိုပင် တိုးတက်အောင်ပြင်ဆင်ပြီး မဟာချန်စစ်သည်များကို အကျိုးပြုသည်ကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အချိန်မှစ၍ လဲ့ယင်းသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် သူလိုအပ်နေသော အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် လဲ့ယင်း၌ အိပ်မက်တစ်ခုအမြဲရှိခဲ့သည်၊ ထိုအိပ်မက်မှာ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကို မဟာချန်၏နံပါတ်တစ်တပ်မတော်ဖြစ်လာစေရန်ပင်။

သို့သော် သူသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စစ်သူကြီးတပ်မတော်မှ လျိုထန်းလော့ရှိနေသရွေ့ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်သည် ပထမဘယ်တော့မှဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာသိသည်။

သူ၏တပ်သည် ရဲစွမ်းသတ္တိ၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း တိုက်ပွဲတွင် နည်းဗျူဟာပိုင်းအားနည်းသည်။

သူသာ ချင်မိသားစုကောင်လေးကို သူ၏လက်အောက်သို့ခေါ်ဆောင်ကာ ဗျူဟာများချမှတ်စေပြီး စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကိုညွှန်ကြားစေနိုင်လျှင် သူ၏တပ်သည် အနိုင်ယူလို့မရတော့မည်မဟုတ်လော။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လဲ့ယင်းသည် ဤနေရာသို့ အကြိမ်ကြိမ်လာရောက်စည်းရုံးနေခြင်းဖြစ်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် စစ်သူကြီးလဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တခြားနေရာမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားတစ်ယောက်ကိုရှာပါ" ချင်ဖုန်းက လေးစားစွာပြန်ဖြေသည်။

"ဟေ့ကောင်၊ စိတ်ဝင်စားမှုကို မွေးမြူလို့ရပါတယ်။ မင်းကိုယ်တိုင်တပ်တွေကိုဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ပြီးရင် မင်းရဲ့အတွေးတွေပြောင်းသွားနိုင်တာပဲ။"

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်က အနောက်ပိုင်းဒေသက ချုံယွီမြို့ကို သွားတော့မှာ။ အဲဒီကဒေသခံတပ်က အနီးအနားမှာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေရှိနေပုံရတယ်လို့ သတင်းပို့တယ်။"

"မင်း ဒီတစ်ခေါက် ငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့ပါလား။ ပထမက မင်းရဲ့စစ်ရေးဗျူဟာကို သရုပ်ပြလို့ရမယ်၊ ဒုတိယက စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်နဲ့လည်း ရင်းနှီးသွားမှာပေါ့။"

"အနာဂတ်မှာ မင်းအမိန့်ပေးရတာ ပိုအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ"

လဲ့ယင်း၏တွက်ချက်မှုများက အသံကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက အကြိမ်ကြိမ်ငြင်းဆန်သော်လည်း သူကတော့ ချင်ဖုန်းကို စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူပြီးသားဖြစ်သည်။

"စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော်က စာရွက်ပေါ်မှာပဲ စစ်ရေးဗျူဟာပြောတတ်တာပါ။ တကယ်လို့ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကို ကျွန်တော့် လက်ထဲအပ်လိုက်ရင် ခင်ဗျားသေချာပေါက်နောင်တရလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်သည်။ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်မျက်နှာပြောင် တိုက်နိုင်ရတာလဲ။

"နောင်တမရဘူး၊ နောင်တမရဘူး။ မင်းငါ့စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကိုလာရင် ငါဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်း ပြန်ပြောမည်အပြုတွင် တံခါးစောင့်က ရုတ်တရက်သတင်းပို့လာသည်။ 

"သခင်လေး၊ သခင်လေးကိုလာတွေ့တဲ့သူတစ်ယောက်ရောက်နေပါတယ်။ ကျင့်ယန်မြို့က ရှောင်ပိုင်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးငယ်လေးပါ။"

ရှောင်ပိုင်လား။ သူက ဘာလို့လာရတာလဲ။ ချင်ဖုန်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။