ကိုယ် လူနှစ်ယောက်လောက် ခေါ်လာချင်လို့ပါ

ချင်ဖုန်း၏ဂုဏ်သတင်းသည် မြို့တော်တွင် တစ်အိမ်တစ်ယောက်သိကြသည်အထိ မဟုတ်တောင်၊ များစွာမကွာခြားတော့ပေ။

သူ၏နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီနှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းအခုံက သူ၏သာမန်ထက်ထူးကဲသော စစ်ရေးဗျူဟာကို သရုပ်ပြခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ယမ်းမှုန့်တီထွင်မှုနှင့် သိုင်းချီထိန်းချုပ်နည်းစနစ်ကို တိုးတက်အောင်ပြင်ဆင်မှုတို့က သူ့ကို တပ်ထဲမှစစ်သည်များထံမှ ပိုမိုကြီးမားသောလေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် စစ်သည်များစွာသည် ချင်ဖုန်းကို အလွန်လေးစားကြသော်လည်း သူ၏အကြောင်းကိုသာ ကြားဖူးပြီး လူကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးကြပေ။

ထို့ကြောင့် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှ စစ်သည်များသည် ချင်ဖုန်းက အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ စစ်ချီရာတွင် အတူလိုက်ပါမည်ဖြစ်ကြောင်း စစ်သူကြီးလဲ့ထံမှသိရှိသောအခါ ထိုလူကြမ်းကြီးများပင်လျှင် အလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"သခင်လေးချင်က ငါတို့နဲ့အတူ ချီတက်တော့မှာတဲ့။ စစ်သူကြီးက သူ့ကို ငါတို့ရဲ့စစ်ရေးအကြံပေးဖြစ်ဖို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တာများလား။"

"ဘာ သခင်လေးချင်လဲ။ မြို့တော်ကလူတွေက သူ့ကို ဆရာချင်လို့ လေးလေးစားစားခေါ်ကြတာ။ နည်းနည်းလေးစားမှုပြစမ်းပါ။"

"မင်းက ဘာလို့ဒီလောက်ရန်လိုနေရတာလဲ။"

"မင်းမသိဘူးလား။ ဝမ်မိသားစုရဲ့သားက အခု ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီမှာ ပညာသင်နေတာ။"

"သူက ဒီနှစ်ဆောင်းဦးရဲ့ နန်းတွင်းစာမေးပွဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာတော့မှာ။"

"မင်း ဆရာချင်ကို လေးစားမှုပြသင့်တယ်၊ နားလည်လား"

နောက်ထပ်စစ်သည်တစ်ဦးက ပြုံးလျက်ပြောသည်။

"သြော် ဒီလိုကိုး။"

ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီသည် သာမန်ပြည်သူများ၏သားသမီးများအတွက် အထင်ကရဖြစ်လာရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအပေါ် ဒီနှစ်ဆောင်းဦးတွင် ကျင်းပမည့် နန်းတွင်းစာမေးပွဲနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သာမန်ပြည်သူများ၏သားသမီးများစွာသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့သက်သေပြရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

သူတို့သည် သာမန်ပြည်သူများမှ ပညာရှင်များသည် အခွင့်ထူးခံများထက်မနိမ့်ကျကြောင်း ကမ္ဘာကိုပြသလိုကြသည်။

သူတို့၏ယုံကြည်မှုသည် ချင်ဖုန်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီထံမှ သဘာဝကျကျလာခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ပထမဆုံးသင်ခန်းစာ "ကောင်းကင်ဘုံက မင်းအပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ပေးတော့မယ်" ဆိုသည့်အချိန်မှစ၍ သာမန်ပြည်သူများ၏သားသမီးများစွာသည် သူ၏စကားများကို တစိုက်မတ်မတ်ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ချင်ဖုန်း၏အကြောင်းအရာကို စတင်ပြောမိသည်နှင့် စကားဝိုင်းသည် ပို၍ပို၍ကျယ်ပြန့်လာသည်။

"ဆရာချင်က တကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ။ စစ်သူကြီးသာငါတို့ကိုမပြောပြရင် ယမ်းမှုန့်ကို ဆရာချင်က တီထွင်ခဲ့တာလို့ ငါသိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"အား... ယမ်းမှုန့်အကူအညီသာမရှိရင် မကြာသေးခင်က မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေဘေးဒုက္ခတွေ တိုးပွားလာတာနဲ့ဆိုရင် ညီအစ်ကိုဘယ်လောက်တောင်သေကုန်မလဲမသိဘူး။"

"လူတော်တော်များများက ဆရာချင်က သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာကြီးကိုကယ်တင်ဖို့ လူ့လောကကိုဆင်းသက်လာတဲ့ အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ပါးလို့ ကောလာဟလဖြန့်နေကြတယ်။"

"ယမ်းမှုန့်က တကယ်ကိုအားကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာချင်ရဲ့စစ်ရေးဗျူဟာကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း မမေ့နဲ့ဦး၊ ဒါက မဟာချန်ရဲ့ဂုဏ်သရေရှိစစ်ရေးပုဂ္ဂိုလ်တွေက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့အမှန်တရားပဲ။"

"ငါတို့စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ဆရာချင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ဆိုရင် ကျားကိုတောင်ပံတပ်ပေးသလိုဖြစ်သွားမှာ၊ ငါတို့တစ်နေ့ကျရင် စစ်နတ်ဘုရား တပ်မတော်ကိုတောင် ကျော်သွားနိုင်တယ်။"

 လေးစားမှုများကြားတွင် အချို့က ချင်ဖုန်း၏လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဆရာချင်က စာပေသူတော်စင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ငါတို့မသိဘူး။"

"တကယ်လို့ အခြေအနေကအရမ်းဆိုးရွားပြီး ငါတို့မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ သူ့ကိုဂရုစိုက်ဖို့အချိန်မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်သည် မဟာချန်အတွင်း၌ နတ်သိုင်း တာအိုမျိုးဆက်နှင့် တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်တို့လောက် မပျံ့နှံ့ပေ။

လူများစွာသည် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်အတွင်းမှ နယ်ပယ်တစ်ခုချင်းစီ၏အမည်များကိုပင် မသိကြပေ။

စစ်သည်တစ်ဦးက သိသာစွာပိုသိပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"မင်းက မလိုအပ်တာတွေစိတ်ပူနေတာပဲ။ ဆရာချင် ရှို့လျှန်မြို့မှာရှိတုန်းက သူတစ်ယောက်တည်း အလောင်းမိစ္ဆာသောင်းချီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။"

"ဟမ်။ ငါကြားတာတော့ တစ်သိန်းလို့ထင်တာ။"

"ငါကြားတာတော့ တစ်သန်းတဲ့။"

"အွန်း။"

အနည်းငယ်က တိကျသောကိန်းဂဏန်းများကို ဆွေးနွေးနေကြစဉ် တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လားရာတစ်ခုကိုညွှန်ပြလိုက်သည်။ 

"ဆရာချင် ရောက်လာပြီ။"

လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ လဲ့ယင်းက မြင်းပေါ်မှဦးဆောင်လာသည်။ 

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်၊ ရောက်လာပြီလား။"

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူက လေးစားစွာပြန်ဖြေသည်။ 

"တောင်းပန်ပါတယ် စစ်သူကြီးလဲ့၊ အိမ်မှာကိစ္စလေးနည်းနည်းရှိနေလို့ တက်ရောက်ဖို့ နောက်ကျသွားတာပါ။"

လဲ့ယင်းက ရယ်မောကာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ 

"ကနားလည်ပါတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ်စစ်ချီထွက်တာဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားတာ သဘာဝပဲ၊ ပြီးတော့ မိသားစုနဲ့စကားပြောတာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။"

"ဟားဟား၊ စစ်သူကြီးလဲ့ပြောတာမှန်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီတစ်ခေါက်စစ်ချီထွက်တာအတွက်  လူနှစ်ယောက်လောက် ခေါ်လာချင်လို့ပါ"

 ချင်ဖုန်းက ခေါင်းကုတ်ကာပြောလိုက်သည်။

"ဒါကတော့..."

လဲ့ယင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရပြီးနောက် ရိုးသားစွာပြန်ဖြေသည်။ 

"စစ်ချီထွက်တဲ့အခါ အန္တရာယ်တွေဖြစ်ပေါ်တာက မဆန်းပါဘူး။"

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်က လူနှစ်ယောက်ထပ်ခေါ်လာတယ်ဆိုတော့... တကယ်လို့ အားကြီးတဲ့မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်က သူတို့ရဲ့လုံခြုံရေးကို အာမမခံနိုင်မှာစိုးရိမ်မိတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

 "စစ်သူကြီးလဲ့၊ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော်နဲ့အတူ သူတို့ရှိနေတာက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ပါ၊ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို အတွက် အသင့်ဖြစ်နေဖို့ပါ။"

ထိုသို့ကြားလျှင် လဲ့ယင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ 

"ဒါဆို စစ်ရေးဗျူဟာမှူးချင်ရဲ့စကားအရ မင်းက ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ခေါ်လာတယ်ပေါ့"

"မင်းက ငါ လဲ့ယင်းနဲ့တကွ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်တစ်ခုလုံးက မင်း ရဲ့လုံခြုံရေးကိုမကာကွယ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။"

လဲ့ယင်း၏အသံသည် ကျယ်လောင်လှသည်။ သူသည် ထိုအချိန်တွင် စိတ်ပျက်နေသောကြောင့် ထိန်းချုပ်ရန်မစဉ်းစားမိပေ။

အနီးအနားမှ စစ်သည်များသည် ရှင်းလင်းစွာကြားနိုင်သည်။ သူတို့သည် ချင်ဖုန်းကို အလွန် လေးစားကြသော်လည်း မကျေနပ်မှုသည် သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် သူတို့၏မာနနှင့်ထောင်လွှားမှုပင်။

"စစ်သူကြီးလဲ့၊ နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ၊ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး"

 ချင်ဖုန်း အတော်လေး ဆွံ့အသွားသည်။

"ဒါဆိုရင်ကော မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အဲဒီနှစ်ယောက်ကိုခေါ်ထုတ်လိုက်ပါလား၊ သူတို့ဘယ်လောက် စွမ်းတယ်ဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်၊ သူတို့က ငါ့စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်နဲ့တောင်မယှဉ်နိုင်ရင်တော့။"

လဲ့ယင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

အခြားစစ်သည်များသည်လည်း သူတို့၏အကြည့်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်း တံတွေးမြိုချကာ နောက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ငါ့ မိန်းမနှစ်ယောက်က ဘာလို့ အခုထိမရောက်သေးတာလဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကျက်သရေရှိသောပုံရိပ်နှစ်ခုသည် မျောလွင့်ဆင်းသက်လာသည်။

လူတိုင်း အသံလာရာသို့ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အံ့ဩတကြီးဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ် သွားကြသည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှတစ်ဦးသည် အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

"လျိုကျန့်လီ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏အထောက်အထားကိုသိရှိပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မဟာချန်၏ အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားမကို မည်သူက မသိဘဲနေမည်နည်း။

ချင်ဖုန်းပြောသောလူနှစ်ယောက်အနက် တစ်ဦးမှာ လျိုကျန့်လီဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့မည်သို့ စိတ်ကူးနိုင်ပါမည်နည်း။

ပြီးတော့ နောက်တစ်ယောက်ကရော ဘယ်သူလဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးပြောသည်။ 

"ချင်ဖုန်းက မကြာသေးခင်က နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့လက်ထပ်ခဲ့တာမဟုတ်လား။ သူမများ ဖြစ်မလား။"

ဂလု။

တံတွေးမြိုချသံများ ဆက်တိုက်ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မြို့တော်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုတောင် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော ချင်ဖုန်း၏ဒုတိယဇနီးသည် အတော်လေးကိုလှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူမသည် တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားစစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲမှ ယခင်ကမကျေနပ်မှုများသည် ခြေရာကောက်မရနိုင်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်မှာ မနာလိုမှုနှင့်လေးစားမှုပင်။

တိုက်ပွဲထွက်သည့်အခါ လှပသောအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အတူသယ်ဆောင်သွားပြီး ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများထဲမှဖြစ်ကာ လောက၏အမြင်တွင် သိုင်းပညာအစွမ်း၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသောသူများဖြစ်သည်ကို မည်သူက ကြိုးစားဖူးသနည်း။

လဲ့ယင်း မျက်လုံးလှိမ့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာချောင်းဟန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ 

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်၊ ရှင့်ပြောခဲ့တဲ့လူတွေက သူတို့လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်တော့် မိန်းမတွေပါ" ခ

ျင်ဖုန်းက တိုးတိုးလေးရယ်မောပြီးနောက် လှည့်ကြည့်ကာ အနည်းငယ်ညည်းညူဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ 

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့အခုမှရောက်လာရတာလဲ။"

ထိုသို့ကြားလျှင် ချန်းဖေးလန်က သူမ၏ညာလက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ နူးညံ့လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက လူတိုင်း၏အာရုံကိုဖမ်းစားလိုက်သည်။

"ရှောင်ပိုင်၊ မင်းသူ့ကိုပါ ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ" ချင်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီးအော်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက်ခရီးက အန္တရာယ်များပြီး သူသည် ရှောင်ပိုင်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားကာ တိတ်တဆိတ် သွားရန်စဉ်းစားခဲ့သည်။

ချန်းဖေးလန်က ပြန်ဖြေသည်။

 "ဒီကောင်မလေးက အားမနည်းဘူး။ ရှင်တို့အိမ်မှာ ကျွန်မတို့ကိုပြောခဲ့တာတွေအကုန်လုံး သူ ခိုးနားထောင်နေတာ။"

"သူအိမ်မှာ တစ်အိမ်လုံးဆူအောင်လုပ်ပြီး အတူလိုက်ခဲ့ချင်တယ်လို့ ပူဆာနေလို့ မမကျန့်လီနဲ့ကျွန်မ ခဏလောက် ကြန့်ကြာသွားတာ။"

ထိုစကားကြောင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒီလောက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ခိုးနားထောင်တာလို အကျင့်ဆိုးတွေတောင် တတ်နေပြီ၊ ဘယ်သူ့ဆီကသင်ယူလာလဲမသိဘူး။

သူ ရှောင်ပိုင်ကိုကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ 

"အစ်ကို့စကားနားထောင်ပြီး အိမ်ပြန်။"

ရှောင်ပိုင်က သူမ၏လက်များနှင့်ခြေထောက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ငိုယိုလိုက်သည်။ 

"ကျွန်မလည်း အမေနဲ့မမမော့ကို သွားတွေ့ချင်တယ်၊ ကျွန်မ မပြန်ဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။