ခရီးစတင်ခြင်း

ကလေးများကိုကိုင်တွယ်ရခြင်းမှာ မလွယ်ကူပေ။ ချင်ဖုန်းနှင့် ရှောင်ပိုင်တို့သည် အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျိုကျန့်လီက ရှေ့သို့တက်လာပြီး ပြောသည်။

 " ရှောင်ပိုင်ရဲ့အစွမ်းက ရှင့်ထက်ပိုကြီးနေတုန်းပဲ။ အဆင်မပြေရင် သူ့ကိုခေါ်သွားလိုက်ပါ။"

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် နူးညံ့သောလေပြေတစ်ချက်တိုက်ခတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည် အပ်တစ်ချောင်းကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မှင်သက်နေသောမျက်နှာဖြင့်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ပိုင်က နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောသည်။ 

"ကျွန်မက အစ်ကို့ထက် အများကြီးတော်တယ်။ အစ်ကိုတောင်သွားလို့ရရင် ကျွန်မက ဘာလို့မသွားနိုင်ရမှာလဲ။"

ပထမတော့ မိန်းမဖြစ်သူ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကိုခံရပြီးနောက် အပြစ်ကင်းစင်သော ရှောင်ပိုင်ထံမှ ထိုးနှက်ချက်ကို ထပ်ခံလိုက်ရသည်။

ချင်ဖုန်းတစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

လေထုသည် အလွန်အမင်းအကျပ်အတည်းဖြစ်နေချိန်တွင် လဲ့ယင်းက စကားစပြောသည်။ 

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်၊ သူ့ကိုခေါ်သွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်း မိန်းမနှစ်ယောက်လည်း အတူလိုက်ပါလာတာပဲ၊ ဒီခရီးမှာ ဘာပြဿနာ ကြီးကြီးမားမားမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

အရင်ကတော့ ခင်ဗျား ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။ 

"ရှောင်ပိုင်၊ မင်းလိုက်ခဲ့လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဟိုပြေးဒီပြေးမလုပ်ဖို့ မှတ်ထား။ မင်းရဲ့မမနှစ်ယောက်ရဲ့ သုံးကိုက်အချင်းဝက် အပြင်ကို ခြေတစ်လှမ်းတောင်ထွက်ဝံ့ကြည့်၊ မင်းကိုပြန်ပို့ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်မယ်။ နားလည်လား။"

"အင်း အင်း။"

 ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

အရာအားလုံးစီစဉ်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ ထွက်ခွာရန်အချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။

လဲ့ယင်းက လူတစ်ယောက်ကို စစ်မြင်းနှစ်ကောင်ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ မြင်းကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ချင်ဖုန်းကို အတူတကွကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် သူဘယ်သူနှင့်အတူ စီးချင်သည်ကို ရွေးချယ်ခိုင်းနေပုံရသည်။

နောက်ထပ်အကျပ်အတည်းတစ်ခုပါလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါအကျပ်ရိုက်ခံရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ချင်ဖုန်းက သူ့ဘေးမှရှောင်ပိုင်ကိုကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။ 

"ညီမလေးက ဘယ်မမနဲ့ အတူစီးချင်လဲ။"

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုအကျပ်အတည်းကို ရှောင်ပိုင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်မည်။ ရှောင်ပိုင် ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူသည် ကျန်တစ်ယောက်နှင့်အတူ စီးရမည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ဘယ်ဘက်ကိုမှ စိတ်မဆိုးစေရတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ ရှောင်ပိုင်ဖြစ်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်မှာ ဘယ်လိုမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနိုင်မည်နည်း။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်ပိုင်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ 

"အစ်ကို ဘယ်မြင်းစီးစီး၊ ကျွန်မက ကျန်တဲ့တစ်စီးကိုစီးမယ်။"

'သွားပြီ'

 ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများတွန့်ကွေးသွားပြီး သူက ခြောက်ကပ်စွာရယ်မောလိုက်သည်။ 

"ရှောင်ပိုင်၊ မြင်းကျောပေါ်ကနေရာက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ငါတို့သုံးယောက် တစ်ချိန်တည်းစီးလို့မရဘူး။"

"ကျွန်မက အစ်ကို့ကျောပေါ်မှာ စီးလို့ရတာပဲ"

ရှောင်ပိုင်က တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

ဖြစ်ရပ်များ၏အခြေအနေသည် ချင်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏အကြည့်ကို ခံစားမိရင်း ဖိအားသည် သူ၏အပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာသည်ကို သူနားလည်လိုက်သည်။

ထိုအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက လဲ့ယင်းရှိရာဘက်သို့ကြည့်ကာ စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

 "နေဦး၊ စစ်သူကြီးလဲ့၊ ခင်ဗျားရဲ့စစ်မြင်းက ဒဏ္ဍာရီလာ..."

"အိုး၊ စစ်သူကြီးချင်က ကျုပ်ရဲ့ကောင်းကင်ပျံမြင်းကို မှတ်မိတယ်ပေါ့"

 လဲ့ယင်းက အပြုံးဖြင့် စကားဖြတ်ပြောသည်။

"ဒါက တကယ်ကို တစ်သက်မှာတစ်ခါတွေ့ရခဲတဲ့ နတ်မြင်းတစ်ကောင်ပါပဲ။ အတိတ်က ငါ့ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေသာမရှိရင် ဧကရာဇ်မင်းက ကျွန်တော့်ကို ဒီနတ်မြင်းကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းသိလား၊ အဲဒီတုန်းက လျိုထန်းလော့တောင် ဒီနတ်မြင်းကိုတပ်မက်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူငါ့ဆီကနေ လုမယူနိုင်ခဲ့ဘူး"

လဲ့ယင်းက ဂုဏ်ယူစွာရယ်မောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသည်။ 

"ဒါက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ပျံမြင်းကိုး။ လူကိုယ်တိုင်တွေ့ရတာက ကြားရတာနဲ့ တကယ်ကိုမယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့အမွေးအရောင်၊ သူ့ရဲ့ခိုင်ခံ့တဲ့ခွာတွေ၊ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့မြင်းတစ်ကောင်ပါပဲ။ ကျွန်တော်အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ပျံမြင်းကို ကိုယ်တိုင် စီးကြည့်ချင်ခဲ့တာ။ စစ်သူကြီးလဲ့ကများ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုမလားမသိဘူး။"

"အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတစ်ခုပဲ၊ ဘာလို့ခက်ခဲရမှာလဲ" လဲ့ယင်းက မဆိုင်းမတွပြန်ဖြေသည်။

သူ၏ညာလက်ကို လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူသည် ချင်ဖုန်းကို မြင်းကျောပေါ်သို့မတင်လိုက်ကာ ချင်ဖုန်း၏ကျောကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်တွယ်ကပ်ထားသော ရှောင်ပိုင်က အနီးကပ်လိုက်ပါလာသည်။

"ဘယ်လိုခံစားရလဲ" လဲ့ယင်းက ကျယ်ပြန့်သောအပြုံးဖြင့်မေးသည်။

"ခံစားရတာ... အများကြီးပိုလွယ်ကူသွားတယ်" ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"လွယ်ကူသွားတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ဘယ်လိုဖော်ပြချက်မျိုးလဲ"

လဲ့ယင်းက ခေါင်းခါကာ ထိုအကြောင်းကို များများစားစားမစဉ်းစားတော့ပေ။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ 

"တပ်မတော်သားများ နားထောင်ကြ။ စစ်ဘုရင်ခံ တပ်မတော်၊ ချီတက်။"

"စစ်ဘုရင်ခံ တပ်မတော်၊ ချီတက်။"

တုံ့ပြန်သံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး နားကွဲမတတ်ဖြစ်နေသည်။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် အနီးကပ်စီးနင်းလိုက်ပါသွားကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် လဲ့ယင်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောလူတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက စကားအလွန်များသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ပါးစပ်သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဘယ်တော့မှမရပ်မနားပေ။

သူသည် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏ အတိတ်က အောင်မြင်မှုများကို ပြန်လည်ပြောပြကာ သူတို့၏ရဲစွမ်းသတ္တိကို အလေးပေးပြီး ချင်ဖုန်းကို စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်အတွက် တကယ့် မဟာဗျူဟာမှူးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အလေးအနက်စည်းရုံးနေသည်။

သူ၏ကျောပေါ်တွင်မှီအိပ်နေသော ရှောင်ပိုင်ပင်လျှင် နားထောင်ရင်း အိပ်ငိုက်လာကာ ဟောက်သံများပင် စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ရှောင်ပိုင်ကို သူ့အနားတွင်ချည်နှောင်ရန် အဝတ်စတစ်စကိုအသုံးပြုကာ စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး မေးလိုက်သည်။ 

"စစ်သူကြီးလဲ့၊ အနောက်ပိုင်းဒေသကအခြေအနေအကြောင်းကို ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့မပြောပြတာလဲ။"

လဲ့ယင်းက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုထိကာ အလိုမကျစွာ စတင်ပြောပြတော့သည်။

မဟာချန်၏နယ်မြေလေးခုအနက် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှလွဲ၍ မည်သည့်နယ်မြေက အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သနည်းဟု မေးလျှင် အနောက်ပိုင်းနယ်မြေဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ထိုအချက်က ချင်ဖုန်းအတွက် အံ့ဩစရာဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသိသလောက်ဆိုလျှင် ရှောင်ပိုင်၏မိခင်သည် နဂါးသွေးကြောနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် အခြားမိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများကို မကြာခဏတိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ အနောက်ပိုင်းတိုင်းပြည်ကို တည်ငြိမ်သည်ဟု မည်သို့ မှတ်ယူနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် စစ်သူကြီးလဲ့၏ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူအကြောင်းရင်းကိုနားလည်သွားသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသက ကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်မသည် အားကောင်းပြီး သာမန်ထက်ထူးကဲသော နည်းလမ်းများရှိသည်။ သူတို့၏ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုသည် မရေမတွက်နိုင်သောတိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကိုလေးစားသော မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများသည် သူမ၏ အလံတော်အောက်တွင် သဘာဝကျကျစုရုံးကာ အနောက်ပိုင်းဒေသတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားစုတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် အနောက်ပိုင်းဒေသတွင် ထိုသို့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုတစ်ခုရှိနေသဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် စိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် ကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်မသည် အချို့သောစည်းမျဉ်းများကို တင်းကျပ်စွာလိုက်နာသည်။ သူမသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်နယ်မြေကို ဘယ်တော့မှလက်ဖျားဖြင့်မထိသကဲ့သို့ သူမ၏လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း လူသားများကိုထိခိုက်ခွင့်မပြုပေ။

သူမ၏ထိန်းချုပ်မှုနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏တည်ရှိမှုတို့ကြောင့် အနောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ ပြည်သူများသည် အားကျဖွယ်ကောင်းသောဘဝဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့်ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

 "ဒါဆိုရင် ချုံယွီမြို့ကကိစ္စကရော ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။"

"ဒါကတော့ နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်။ ချုံယွီမြို့ကိုစောင့်ကြပ်နေတဲ့ ကြာနီမိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေက အကူအညီတောင်းတဲ့ စာတစ်စောင်ပို့ခဲ့တယ်၊ အဲဒီမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အရေအတွက်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေက မြို့ကိုတိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ဝိုင်းထားတယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ တကယ့်အခြေအနေကိုတော့ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့မြင်မှပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာ။"

တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ဝိုင်းထားတယ် ဟုတ်လား။

ချင်ဖုန်း၏မျက်မှောင်များကြုတ်သွားပြီး ကြယ်တာရာကြည့်ရှုခြင်းပညာဖြင့် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ သူသည် ထူးဆန်းသော မကောင်းသည့်နိမိတ်ခံစားချက်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျင့်ယန်မြို့ကို ကျူးကျော်ခဲ့သောလူများသည် အနောက်ပိုင်း တိုင်းပြည်တွင် တစ်ခုခုကို စီစဉ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လဲ့ယင်း ထိုသည်ကိုမြင်သောအခါ တခြားတစ်ဖက်ကလူသည် ခရီးစဉ်၏အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်နေသည်ဟု ထင်သောကြောင့် သူကရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းက ဒီအတိုင်းပြောနေတာမဟုတ်ဘူး။ ချုံယွီမြို့ကိုဝိုင်းထားတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေက စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။"

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ချီတက်လာတဲ့အခါ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေက ပေါ်မလာရဲတာပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့စစ်သည်တွေရဲ့ရဲစွမ်းသတ္တိကို စစ်ရေးအကြံပေးကို သက်သေပြလို့ရမှာ။"

" စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကြောင့် မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေက သူ့ရဲ့အရှိန်ကို သဘာဝကျကျရှောင်ရှားကြမှာပေါ့။"

 ချင်ဖုန်းက ချီးကျူးလိုက်ရာ လဲ့ယင်းက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ရင်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ပတ်လည်၌ ပြင်းထန်သောလေတစ်ချက်ထတိုက်လာပြီး သစ်ပင်များလဲပြိုကာ လေထဲတွင် သဲနှင့်ဖုန်မှုန့်များပြည့်နှက်သွားပြီး မြင်းခွာသံများက ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

"ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရပြီ။"

အာမေဋိတ်သံများကြားတွင် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်သည် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့စည်းပုံကို လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့မျက်နှာမူလျက် တင်းကျပ်သောအနေအထားဖြင့် အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တိုက်ပွဲ၏အငွေ့အသက်သည် တပ်မတော်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ရသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် အံ့အားမသင့်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့ စစ်သူကြီးတပ်မတော်၏နောက် ဒုတိယအဆင့်တွင်ရှိသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

အန္တရာယ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့၏တည်ငြိမ်အေးဆေးသောအမူအရာတစ်ခုတည်းကပင် သာမန်တပ်မတော်များထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

လဲ့ယင်းက ဖုန်မှုန့်နှင့်သဲများရှိရာဘက်သို့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့်နီမြန်းလာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

 "ဘယ်ခွေးမသားက ငါ့လမ်းကိုပိတ်ရဲတာလဲ။"

လွန်ခဲ့သောခဏလေးက သူဝါကြွားနေခဲ့ပြီး အခုတော့ ချက်ချင်းမျက်နှာအရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ရဲရင့်သောစစ်သူကြီးသည် မည်သို့ဒေါသမထွက်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။

လူတိုင်းက သဲများကြားမှထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်မျက်လုံးတစ်စုံစီကို မြင်လိုက်ကြရာ ထိုအရာက ရန်လိုသောရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာညွှန်ပြနေသည်။