မိစ္ဆာဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုလော

ထိုမမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ ချက်ချင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် အကာအကွယ်ပေးရန် ရပ်လိုက်ကြသည်။

သဲနှင့်ဖုန်မှုန့်များ ဖြည်းဖြည်းချင်းပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများသည် သူတို့ကိုတိုက်ခိုက်ဝံ့သောတည်ရှိမှုမှာ မည်သို့သောအရာဖြစ်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးနှင့် အစွမ်းအမျိုးမျိုးရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အစွယ်များကိုထုတ်ကာ တောင်စောင်းမှသစ်ပင်များပတ်လည်တွင် ချောင်းမြောင်းနေကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ အဖြူရောင်လည်ဆံမွေးနှင့် ကျားနှင့်တူသော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

အရှည်ပေလေးဆယ်ခန့်နှင့် အမြင့်ပေနှစ်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ကျားနှင့်တူသောသားရဲသည် ကြီးမားသောတပ်မတော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုသည် အနည်းငယ်လျော့ကျသွားပြီး လူအများအပြားရှိနေခြင်းကို အံ့ဩသွားပုံရသည်။

သူ နောက်သို့ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သော်လည်း စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏နောက်မှ လှည်းများပေါ်ရှိ ရိက္ခာများကိုမြင်သောအခါ သူ၏အစာအိမ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲမြည်လာသည်။

တစ်ကောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်လိုက်သည်။ 

"ဘုရင်ကြီး၊ အစားအစာတွေ။"

နောက်ထပ်တစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ 

"ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ အစာရပြီ။"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ စကားပြောနိုင်ကြသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စကားပြောနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများသည် သူတို့၏သွေးမျိုးဆက် အရည်အချင်းနှင့် အစွမ်းနှစ်မျိုးစလုံး ထူးကဲကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲများကို အမိန့်ပေးနိုင်သော မိစ္ဆာဘုရင်သည် မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်နည်း။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကြမ်းတမ်းသောအသွင်အပြင်အရ သူတို့သည် လူတိုင်းကို အစာအဖြစ် စားသုံးလိုကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိုတိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်မည်မှာ သေချာသည်။

လဲ့ယင်းပင်လျှင် အခြေအနေကိုမြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏အမူအရာသည် တည်ကြည်နေသည်။ လျှပ်စီးလက်သည့်အလျင်ဖြင့် သူသည် သူ၏မြင်းဘေးမှ ဓားရှည်ကိုဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတွင်းအားကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

သူသည် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကို မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း စကားပြောနိုင်သော မိစ္ဆာများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

စကားပြောနိုင်စွမ်းသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏အစွမ်းကိုသာမက သူ၏အသိဉာဏ်ကိုပါ ဖော်ပြသည့် လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း လူသိများသည်။

အသိဉာဏ်ရှိသော မိစ္ဆာများသည် ကိုင်တွယ်ရန်ပိုခက်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

လဲ့ယင်းက သတိပေးလိုက်သည်။ 

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်၊ မြင်းပေါ်မှာပဲနေပြီး ဟိုဟိုဒီဒီမလှုပ်ရှားနဲ့။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးနှစ်ထပ်စွမ်းရည်ဖြင့် မိစ္ဆာများကို

စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုမိစ္ဆာများ၏အစွမ်းသည် သိပ်မကြီးမားဟု သူ မခံစားဘဲမနေနိုင်ပေ၊ သူတစ်ယောက်တည်း ဆယ်ကောင်လောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်သည်။

'ဒါပေမဲ့ သာမန်မိစ္ဆာတွေက စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကို ဘယ်လိုလုပ်ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရဲမှာလဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့က လူစကားကို ဘယ်လိုပြောနိုင်တာလဲ။ ငါ့ရဲ့မျက်လုံးနှစ်ထပ်စွမ်းရည်က လူသားတွေအပေါ်မှာပဲ အကျိုးသက်ရောက်တာများလား'

ချင်ဖုန်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ့အတွက် အရှုပ်ထွေးဆုံးအရာမှာ အမှန်တကယ် အားကောင်းသောမိစ္ဆာများသည် လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းပင်။

ရှောင်ပိုင်၊ မမမော့နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်များကဲ့သို့ပင်။

အားကောင်းသောမိစ္ဆာများစွာကို အမိန့်ပေးနိုင်သော မိစ္ဆာဘုရင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရသနည်း။ သူက လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲရန် မလိုလားခြင်းများလား။

စစ်သည်များ စိုးရိမ်တကြီးစောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကျားနှင့်တူသောမိစ္ဆာဘုရင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောသည်။ 

"မင်းတို့ရဲ့ရိက္ခာတွေကိုထားခဲ့၊ ဒါဆို ငါမင်းတို့အသက်ကိုချမ်းသာပေးနိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ မြောင်။"

မြောင်?!

ဟထားသောပါးစပ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ထိုသို့သောအသံထွက်ပေါ်လာခြင်းက လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေပြီး တင်းမာနေသောလေထုသည်ပင် ထူးဆန်းသောဘက်သို့ ကွေ့ပြောင်းသွားသည်။

အခြားမိစ္ဆာများက အလျင်အမြန်သတိပေးကြသည်။

 "ဘုရင်ကြီး၊ အရှင်မှားပြီး မြောင်လိုက်မိပြီ။"

သူ၏အမှားကိုသိရှိသွားသောအခါ မိစ္ဆာဘုရင်က ကမန်းကတန်းပြင်ဆင်လိုက်သည်။ 

ဝေါင်း

ဒီတစ်ခါတော့ အရှိန်ကပါလာသည်။

သို့သော် ယခင်မြင်ကွင်းအပြီးတွင် ထိုဟိန်းဟောက်သံသည် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှ မရှိတော့ပေ။

ထို့အပြင် စစ်သည်များအံ့ဩစရာမှာ ထိုမိစ္ဆာများသည် သူတို့ကိုစားချင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ရိက္ခာများကို လိုချင်ခြင်းပင်။

တကယ်ပင် သူတို့အတွက် မျက်စိပွင့်သွားစေသောအဖြစ်တစ်ခုပင်။

လဲ့ယင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။ 

"မင်းတို့က ငါ့စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ရဲ့ရိက္ခာကို ယူရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းတို့တကယ်ပဲ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို မသိဘူးပဲ။"

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော် ဟုတ်လား။"

 ကျားပုံစံမိစ္ဆာက မှင်သက်သွားပြီး ကျန်မိစ္ဆာများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဘုရင်ကြီး၊ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ဆိုတာ အစ်မကြီးတစ်ခါကပြောဖူးတဲ့ဟာ မဟုတ်ဘူးလား။"

မဟာချန်၏တပ်မတော်နှစ်ခု၊ တိုက်ပွဲတွင်အနိုင်ယူမရနိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရာတွင်တားဆီးမရနိုင်သော၊ တစ်ခုမှာ လျိုထန်းလော့ဦးဆောင်သော စစ်နတ်ဘုရားတပ်မတော်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ဖြစ်သည်။

တပ်မတော်နှစ်ခုသည် မရေမတွက်နိုင်သောမိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့တွင် ကြီးမားသောဂုဏ်သတင်းရှိသည်။

မိစ္ဆာများသည် ဒီတစ်ခေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံမိပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် ကြောက်လန့်သောအမူအရာပြကာ သူ၏အမွေးများထောင်လျက် ရှေ့သို့ကိုင်းလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ထိုအရာသည် တခြားတစ်ဖက်မှတိုက်ခိုက်မှုအတွက် နိဒါန်းဖြစ်သည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့မသိလိုက်သည်မှာ ကျားပုံစံမိစ္ဆာဘုရင်က အော်လိုက်ခြင်းပင်။

 "ပြေး။"

မိစ္ဆာများအားလုံး ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။

လဲ့ယင်း ရှေ့သို့ခုန်ထွက်ကာ သူ၏ဓားကြီးကိုလွှဲလိုက်သည်။ 

"လာချင်တိုင်းလာ၊ သွားချင်တိုင်းသွား၊ လောကမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုး ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။"

အားကောင်းသောစွမ်းအင်သည် ခေါင်းဆောင်မိစ္ဆာဘုရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏အားအင်အားလုံးကို နောက်ခြေထောက်များတွင်ထည့်ကာ ရုတ်တရက်လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

လဲ့ယင်းက အေးစက်စွာနှာခေါင်းရှုံ့ကာ သူ၏ဓားကိုနောက်တစ်ကြိမ်လွှဲလိုက်သည်။ 

"မင်း တော်တော်မြန်တာပဲ။"

ကျားနှင့်တူသောမိစ္ဆာသည် လမ်းကြောင်းများဆက်တိုက်ပြောင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုအများအပြားကို မနည်းမနော ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ သူရပ်တန့်ကာ လဲ့ယင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှံ့ရုပ်တောင် ဒေါသထွက်တတ်သေးတာပဲ၊ မိစ္ဆာသားရဲများကိုထိန်းချုပ်သော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးဆိုလျှင် ပြောဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။

'သူ တိုက်တော့မှာလား' ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာသူစဉ်းစားကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ 

"မိန်းမ၊ အခြေအနေမကောင်းဘူးဆိုရင် စစ်သူကြီးလဲ့ကိုကူညီလိုက်။"

ချင်ဖုန်းအတွက် လောက၏စည်းမျဉ်းများသည် လေလည်သလိုပင်။ လူအင်အားသာလွန်သည့်အခါ အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ထိုကျားပုံစံမိစ္ဆာဘုရင်က သူ့ကို နားလည်ရ ခက်စေသောကြောင့် သတိထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

လျိုကျန့်လီက ဖြည်းညင်းစွာပြန်ဖြေသည်။

ချန်းဖေးလန်ကမူ မိစ္ဆာဘုရင်ကိုကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ်ကြုတ်နေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်က ချင်ဖုန်းကို မှင်သက်သွားစေသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏လေသံသည် အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံရသည်။ 

"မိစ္ဆာတွေအများကြီးကိုမလိုက်ဘဲ ဘာလို့ငါ့ကိုပဲအသေအလဲလိုက်သတ်နေရတာလဲ။"

"စစ်သည်နဲ့စစ်သည်၊ ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ဗိုလ်ချုပ်ပဲ၊ ငါက စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ရဲ့တပ်မှူးပဲ၊ ပြီးတော့ ငါကမင်းကိုသတ်မှာ။"

လဲ့ယင်းအော်ဟစ်ကာ သူ၏ဓားကိုနောက်တစ်ကြိမ်လွှဲလိုက်သည်၊ သူသည် စကားအပိုပြောရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ 

"မင်းလို ယုတ်မာတဲ့သားရဲ၊ သေဖို့သာပြင်ထား။"

ထိုသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျားပုံစံမိစ္ဆာသည် တိုက်ခိုက်မှုကိုနောက်တစ်ကြိမ်ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းသောအကြည့်ဖြင့် စစ်သည်များအုပ်စုထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ 

"မကောင်းတော့ဘူး၊ သူက စစ်သူကြီးလဲ့ကိုမယှဉ်နိုင်မှန်းသိတော့ စစ်သည်တွေကိုတိုက်ခိုက်ချင်နေပြီ။ မိန်းမ၊ မြန်မြန်တားလိုက်။ ဟမ်။"

မိစ္ဆာဘုရင်သည် အကြိမ်အနည်းငယ်ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် သူသည် သူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လာသည်။

ကျားပုံစံမိစ္ဆာ၏မျက်လုံးများတွင် လျိုကျန့်လီနှင့်ချန်းဖေးလန်တို့၏ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။

'ချီတက်နေတဲ့တပ်ဖွဲ့တွေထဲမှာ မိန်းမတွေတောင်ရှိနေပါလား။ ငါသာ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုဖမ်းနိုင်ရင် ဟိုလူကြမ်းကြီးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး ငါ့ကိုလွှတ်ပေးခိုင်းလို့ရမှာပဲ။'

သို့သော် သူ ချန်းဖေးလန်နှင့် ဆယ်မီတာအကွာအဝေးသို့ရောက်သောအခါ သူမက သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ပင်ကိုအသိစိတ်အရ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ မြည်နေသော အသံတစ်ခုရှိသည်။ ထိုအသံသည် အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်ဟူသော အချက်ပြမှုပင်။

ထိုအရာသည် သွေးမျိုးဆက်မှလာသော ဖိနှိပ်မှုတစ်မျိုး၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

အချိန်မနှောင်းမီ အခုရပ်တန့်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် သူ၏ပင်ကိုအသိစိတ်ကိုယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ပစ်မှတ်ကို အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံသို့ အလျင်အမြန်ပြောင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက်က သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအဖြူရောင်အလင်းက ဘယ်တုန်းကပေါ်လာတာလဲ။ သူ လုံးဝသတိမထားမိလိုက်ပေ။

သူသိသည်မှာ ထိုတစ်ချက်သည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်ဘဲ သူ၏ခမ်းနားသောဘဝသည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။

သူ ဘေးဒုက္ခနှင့်နီးကပ်နေစဉ်မှာပင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏အသံ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ 

"မိန်းမ၊ သူ့အသက်ကိုချမ်းသာပေးလိုက်ပါ။"

အသံမဆုံးမီမှာပင် အဖြူရောင်အလင်းသည် သူ၏မျက်လုံးများရှေ့မှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအလင်းသည် သူဂုဏ်ယူရသော အဖြူရောင်အမွေးအချို့ကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။

အေးမြပြီး လန်းဆန်းသွားသည်။ ထိုအရာသည် သူသတိလစ်မသွားမီ နောက်ဆုံးခံစားလိုက်ရသောအရာဖြစ်သည်။