ကျွန်တော်မှားမမှန်းဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားမှာ သားနှစ်ယောက်နဲ့ သမီးနှစ်ယောက်ရှိလိမ့်မယ်
Vol. 33 Ch. 494
ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုရှိနေရလား။ မင်း Mentos ပူရှိန်းများ ဝါးထားသလား။ ချင်ဖုန်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် ပိန်ပါးသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူသည် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး စာလုံးကြီးသုံးလုံးရေးထိုးထားသော အလံဖြူတစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည် - နယ်နိမိတ်မဲ့ အင်မော်တယ်။
ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ တိုက်ခတ်လာသည်။
အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူနှင့် ယခင်ကတွေ့ဆုံဖူးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ အရင်ကတွေ့ဖူးကြလား။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြုံးလျက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်က တခြားသူတွေကို လမ်းညွှန်ပြသရင်း လှည့်လည်သွားလာနေကျပါ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်ကမြင်ဖူးတယ်ဆိုရင်လည်း အံ့ဩစရာတော့မဟုတ်ပါဘူး။"
ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူကို သူယခင်ကတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသူ မည်သူနှင့်မျှ မချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏မျက်လုံးနှစ်ထပ်စွမ်းရည်ကို ဂရုတစိုက်အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် လိမ်လည်သူတစ်ဦးသာဖြစ်ရမည်။
ဟက်၊ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရှေ့တွင် ဗေဒင်ပညာပြခြင်းသည် ကွမ်းယုရှေ့တွင် ဓားမကြီးနှင့်ကစားနေသလိုပင်။
ထိုလူသည် မည်သည့်ထူးခြားမှုမှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် ပျင်းရိသွားသည်။ သူ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး၊ မင်း တခြားနေရာသွားလို့ရပြီ။"
ငြင်းပယ်ခံရသော်လည်း အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ထွက်မသွားပေ။ ထိုအစား သူကဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်က ကျွမ်းကျင်တဲ့ဗေဒင်ဆရာတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဟောကိန်းတွေက ဘယ်တော့မှမလွဲပါဘူး။ ဒီနေ့ငါတို့တွေ့ဆုံကြတာက ရေစက်ပဲ။ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့မျက်နှာကို အခမဲ့ဖတ်ခိုင်းခွင့် မပေးတာလဲ။"
သူစကားဆုံးသည်နှင့် အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ချင်ဖုန်းကို အကဲဖြတ်စပြုပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကျောက်စိမ်းပင် လေတွင်ယိမ်းနွဲ့၊ လူသားများကြားတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူပါပဲ။ ခင်ဗျားက ငယ်ရွယ်ပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ဂုဏ်နဲ့စည်းစိမ်ရရှိပြီး လောကတစ်ခွင်မှာ ကျော်ကြားလာလိမ့်မယ်။"
လေထဲတိုက်အိမ်ဆောက်တဲ့ ချီးမွမ်းခန်းတွေပါလား၊ တကယ်ပဲလိမ်လည်သူပါပဲ။ ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ဆရာ့ရဲ့ ကောင်းချီးစကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြုံးကာ သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"
ထို့နောက် အသွင်ယူထားသော လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ကို အံ့ဩတကြီးကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ဒီနှစ်ယောက်က ထူးခြားတယ်၊ တကယ်ကိုထူးခြားတယ်။ သူတို့ရဲ့အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူတို့က နတ်သမီးတွေ လူ့ပြည်ကိုကြွလာသလိုပဲ။ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ဟန်အနေအထားနဲ့ ဇာစ်မြစ်ကိုကြည့်ရရင် သူတို့က သေချာပေါက် သာယာဝပြောတဲ့အိမ်ထောင်ရေးနဲ့ သားသမီးများစွာ ရရှိမယ့် ကံကြမ္မာရှိတယ်။"
ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ လက်ချောင်းများကိုဝှေ့ယမ်းရင်း အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ကို ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ဟောကိန်းသာမှန်ရင် ခင်ဗျား အနာဂတ်မှာ သားတစ်ယောက်ရလိမ့်မယ်။"
"ဒါ့အပြင် ခင်ဗျား အနာဂတ်မှာ သမီးတစ်ယောက်ရလိမ့်မယ်။"
တစ်ချိန်လုံးတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် ထိုစကားများကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊ ငါကမင်းကို လျစ်လျူရှုထားတာတောင် မင်းက မပြီးသေးဘူးလား။ ဒီလိမ်လည်သူက ငါ့မိန်းမကို လှည့်စားရဲတယ်။
"ဆရာက တကယ်ကိုထူးချွန်တာပဲ၊ အနာဂတ်မှာ သားတွေ၊ သမီးတွေရမလားဆိုတာတောင် မြင်နိုင်တာပဲ။ ဆရာ့ကို မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်မဝမ်းကွဲတွေကို အနောက်ပိုင်းဒေသကိုလည်ပတ်ဖို့ ခေါ်လာတာပါ။ ဆရာက ကျွန်တော့်အတွက်လည်း အနာဂတ်မှာ သားဘယ်နှစ်ယောက်၊ သမီးဘယ်နှစ်ယောက်ရမလဲဆိုတာ ကူညီပြီးကြည့်ပေးနိုင်မလား။"
ညီအစ်မဝမ်းကွဲဆိုသောစကားများသည် ဆရာဟုခေါ်သောသူကို လမ်းလွှဲရန်ဖြစ်ပြီး သူသာအမှားလုပ်ခဲ့လျှင် သူတို့သည် သူ့ကိုနေရာမှာပင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ကျသွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို နောက်တစ်ကြိမ်တွက်ချက်ကာ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေး၊ ကျွန်တော်မှားမတွက်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား အနာဂတ်မှာ သားနှစ်ယောက်နဲ့ သမီးနှစ်ယောက်ရလိမ့်မယ်။"
လိမ်လည်မှုကိုထွင်းဖောက်မြင်လိုက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ဆရာမှားမနေဘူးဆိုတာ သေချာလား။ နောက်တစ်ခေါက်လောက်ကြည့်ပေးလို့ရမလား။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဗေဒင်ပညာက တစ်ခါပဲအလုပ်လုပ်တာပါ၊ နောက်တစ်ခါဆိုရင် တိကျတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆိုရင်တော့ ဆရာ ဒီနေ့အမှားလုပ်မိသွားပြီထင်တယ်။ ခင်ဗျားကို ထပ်မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒီနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ညီအစ်မဝမ်းကွဲတွေမဟုတ်ဘူး။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြုံးလျက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ခင်ဗျားရဲ့ဇနီးတွေလေ။"
ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။
"ဒါဆို ဆရာသိတယ်ပေါ့။ ဒါဆို ကျွန်တော်မေးရပါမယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ဇနီးနှစ်ယောက်က သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်ပဲရှိတာက ဆရာ့ရဲ့ဟောကိန်းအရ သားနှစ်ယောက်၊ သမီးနှစ်ယောက် ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။"
"ကျွန်တော်လို ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်ကလည်း သားတစ်ယောက်နဲ့ သမီးတစ်ယောက် မွေးပေးနိုင်လို့လား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး ဆရာ။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ကာ ယုံကြည်မှုရှိစွာပြောလိုက်သည်။
"ဒါက ဘာများထူးဆန်းနေလို့လဲ။ သခင်လေးရဲ့ကံကြမ္မာက အချစ်ရေးရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ ချည်နှောင်ထားပြီး အိမ်ထောင်ရေးက သူတို့နဲ့ပဲအကန့်အသတ်ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ အပိုထပ်လာတဲ့ သားတစ်ယောက်နဲ့သမီးတစ်ယောက်က တခြားအမျိုးသမီးတွေဆီကပေါ့။"
ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် အဓိပ္ပာယ်ပါသောအကြည့်များဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်။
သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်သတိထားမိသော ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ကိုယ့်မိန်းမနှစ်ယောက်ကလွဲပြီး ကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက် အတွက်နေရာမရှိဘူး။ မင်းက ဘယ်လိုမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ငါ့ကိုဒီလို အသရေဖျက်ရတာလဲ။"
"ငါ မင်းကိုနောက်တစ်ခါမမြင်ချင်တော့ဘူး။ မြန်မြန်ထွက်သွား။"
အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခေါင်းခါကာ လှည့်ပြီး အလံဖြူကိုကိုင်လျက် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း မထွက်ခွာမီ ထိုစာကြောင်းကိုထားခဲ့သည်။
"သခင်လေး အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို လူတစ်ယောက်ရှာဖို့လာတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဘာသဲလွန်စမှ မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ပီအိုနီပြခန်းမှာ သွားသောက်ကြည့်လိုက်ပါ။ အဲဒီမှာ တစ်ခုခုတွေ့နိုင်လောက်တယ်။"
"ဘာ ပီအိုနီပြခန်းလဲ။ နားလည်ရခက်လိုက်တာ။ နာမည်ကြားရုံနဲ့ မဟုတ်မဟတ် နေရာမှန်း သိသာတယ်။"
"မိန်းမတို့၊ အဲဒီလူက ကြည့်ရုံနဲ့တင် လိမ်လည်သူမှန်းသိသာတယ်၊ သူပြောတဲ့စကားတွေအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေချည်းပဲ။ အလေးအနက်မထားကြနဲ့။"
"ဒါ့အပြင် ကိုယ် ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ မင်းတို့နှစ်ယောက်အသိဆုံးပဲ မဟုတ်လား။"
ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
လျိုကျန့်လီက တိုးတိုးလေးပြောသည်။
"အဲဒီလူ ရှင့်အတွက် တစ်ခုခုထားခဲ့တယ်။"
ချန်းဖေးလန်က ထပ်ပြောသည်။
"စားပွဲပေါ်ကိုကြည့်။"
ချင်ဖုန်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်မှ ဝိုင်အစွန်းအထင်းများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော စာလုံးကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည်
"ကြားရတာတွေက အမှန်မဟုတ်နိုင်သလို၊ မြင်ရတာတွေကလည်း အစစ်မဟုတ်နိုင်ဘူး။"
ဒီမြင်ကွင်းက ဘာလို့ဒီလောက်ရင်းနှီးနေရတာလဲ။
ချင်ဖုန်း သူမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးမကြာမီ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ ပုံပြောသူတစ်ဦးက သူ့ကိုအလားတူ သတင်းစကားတစ်ခု ထားခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။
ပိန်ပါးသောကိုယ်လုံးနှင့် နွမ်းနယ်သောအသွင်အပြင်၊ ဒီဗေဒင်ဆရာက အရင်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နိုင်မလား။
ထိုသို့စဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကာ စားသောက်ဆိုင် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အလံဖြူကိုင်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"မိန်းမ၊ အခုလေးတင်ကလူ..."
လျိုကျန့်လီက အတည်ပြုလိုက်သည်။ "သူက ကျွမ်းကျင်ပြီး နားလည်ရခက်တယ်။"
ချန်းဖေးလန်က ထပ်ပြောသည်။
"သူက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ကံကြမ္မာကိုဖုံးကွယ်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါကိုဖုံးကွယ်နိုင်တယ်။"
"မိန်းမဆိုလိုတာက သူက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပေါ့။"
ချန်းဖေးလန်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကိုတိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း အတွင်းတွင် လှိုင်းလုံးတစ်ခုထနေပုံရသည်။
လျိုကျန့်လီသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်ကို ဘာလို့အဲဒီလိုကြည့်နေကြတာလဲ။"
ချင်ဖုန်း သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချန်းဖေးလန်က ဖြည်းညင်းစွာပြောသည်။
"အဆင့်မြင့် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ဗေဒင်ပညာက အားနည်းမှာမဟုတ်ဘူး။"
ထိုစကားကြောင့် ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။
...
နေသည် အနောက်ဘက်တောင်တန်းများနောက်သို့ဝင်ရောက်သွားပြီး ညကျရောက်လာသည်။
လမ်းသွားလမ်းလာများကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရပ်တန့်ကာ လားရာပြောင်းလိုက်သည်။
လမ်းပေါ်တွင် အော်ဟစ်နေသောကုန်သည်အချို့သည် ရုတ်တရက် သူတို့၏ဆိုင်များကို ရောင်းမကုန်မီ စတင်သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။
အချို့ဈေးသည်များသည် သူတို့၏ဆိုင်များတွင် ဖောက်သည်များနှင့်ဈေးစစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ဘာမှမကြားသကဲ့သို့ အာရုံမစိုက်ဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင်သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဒေါသထွက်နေသောဖောက်သည်များက မြည်တွန်တောက်တီးကြသော်လည်း ဈေးသည်များက တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမပြပေ။
သူတို့အားလုံးသည် အမူအရာမဲ့သောမျက်နှာများ၊ အသက်မဲ့သောမျက်လုံးများနှင့် ထူးဆန်းသောအရှိန်အဝါများရှိနေကြသည်။
နေ့ဘက်တွင် မည်သူမျှအာရုံမစိုက်သော စွန့်ပစ်ထားသည့်ဘုရားကျောင်းသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏တံခါးမှ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုပွင့်လာသည်။ အနက်ရောင်အမျှင်တန်းများသည် ၎င်းမှထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီး၏အရိပ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်ကာ ချုံယွီမြို့တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တရှပ်ရှပ်အသံများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခုပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုက မြေကြီးကိုဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။
တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဘုရားကျောင်းအနီးသို့ချဉ်းကပ်ကာ မြေကြီးကိုဂရုတစိုက်နားထောင်လျှင် စည်တီးသံကဲ့သို့ တဒုန်းဒုန်းမြည်သံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။
ဝှူး~
ညလေတစ်ချက်တိုက်ခတ်သွားပြီး ဘုရားကျောင်းတံခါးကို ကျွီခနဲမြည်စေသည်။
ထူးဆန်းသောနွားခေါင်းရုပ်တု၏မျက်လုံးများသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့အနီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။