ရှောင်ပိုင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်း

ရှောင်ပိုင်က သူ့ကိုလာတွေ့ပြန်ပြီ။ သူမသည် ယခင်အတိုင်း နူးညံ့လှပသော ကောင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ပါးပြင်ပေါ်၌ မျက်ရည်များက စီးကျနေသည်။

ချင်ဖုန်း ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိလိုက်ပေ။ သူ ချက်ချင်းရှေ့သို့တိုးကာ "ရှောင်ပိုင်၊ မင်းက ကျင့်ယန်မြို့မှာမနေဘဲ ဘာလို့ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ မမမော့ရော။ သူ မင်းနဲ့အတူမပါဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တံခါးစောင့်က ခေါင်းခါပြသည်။ ရှောင်ပိုင်တစ်ယောက်တည်းသာ ချင်အိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပြည့်ဖြိုးသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ဆုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျက်သရေရှိသောအမျိုးသမီးက သူမနှင့်အတူပါမလာခဲ့ပေ။

သူမ၏မျက်လုံးများကိုပွတ်သပ်ရင်း ရှောင်ပိုင်က ရှိုက်ကြီးတငင်ပြောလိုက်သည်။ 

"မမမော့ ပျောက်သွားပြီ၊ ဝါး..."

ရှောင်ပိုင်၏ ငိုပြီး အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောင်းသော ဇာတ်ကြောင်းပြောပြမှုတွင် ချင်ဖုန်းက အခြေအနေကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သောငါးရက်ခန့်က မမမော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိပုံရပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ သူမ၏အစ်မဖြစ်သူ အန္တရာယ်ကျရောက်နေကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ထောက်ပံ့ကူညီရန် တစ်ယောက်တည်းသွားချင်သော်လည်း ရှောင်ပိုင်ကို ကျင့်ယန်မြို့တွင် တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ရန် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မမမော့သည် ရှောင်ပိုင်ကို အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ အတူခေါ်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ မမမော့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းဖြင့် မကြာခဏပြဿနာဖြစ်ပွားတတ်သော တောင်ပိုင်းဒေသများတွင်ပင် သူမသည် လွတ်လပ်စွာသွားလာနိုင်သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က သူတို့ အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ သွားရမည့် မဖြစ်မနေ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခရီးသွားနေစဉ် မမမော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပုံရသည်။ ရှောင်ပိုင်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကိုထားခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မှာကြားပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုနောက်တွင်တော့ မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မှ မရတော့ပေ။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် ညိုမှောင်သွားသည်။ ရှောင်ပိုင်သည် မမမော့အတွက် အလွန်အရေးကြီးပြီး သူမ၏လုံခြုံရေးကို အလျှော့ပေးလို့မဖြစ်ပေ။ မမမော့ကို ရှောင်ပိုင်အားထားခဲ့ရလောက်အောင် မည်သို့သောမတော်တဆမှုမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့နိုင်သနည်း။

"မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရှာတွေ့လာတာလဲ" ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်၏အဆိုအရ သူမနှင့်မမမော့ လမ်းခွဲခဲ့သောနေရာသည် မြို့တော်နှင့် အနည်းဆုံးမိုင်ခြောက်ရာခန့် ကွာဝေးသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အသိဉာဏ်သည် လူသားကလေးတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူမသည် တောင်တန်းများနှင့်မြစ်များကိုဖြတ်ကျော်ကာ မြို့တော်သို့ မည်သို့ရောက်ရှိလာနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် တောင်တန်းများနှင့်တောအုပ်များသည် အန္တရာယ်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး ရှောင်ပိုင်၏ သွေးမျိုးဆက် အရည်အချင်းကလည်း မနည်းလှပေ။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် တစ္ဆေအရှင်သခင်များအတွက် သူမသည် ကောင်းမွန်သောအာဟာရတစ်ခွက်ပင်။

ရှောင်ပိုင်က ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် "မမမော့က ကျွန်မကို နေရာမှာပဲနေပြီး သူပြန်လာတာကိုစောင့်နေဖို့ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တစ်နေ့နဲ့တစ်ညစောင့်ခဲ့တယ်၊ မမမော့ ပြန်မလာခဲ့ဘူး" ဟုပြောသည်။

"ကျွန်မ ဗိုက်ဆာလာလို့ စားစရာတစ်ခုခုရှာမလို့။"

"အဲဒီနောက် ကြွက်နဲ့တူတဲ့ ဦးလေးတစ်ယောက်နဲ့တွေ့တယ်။ သူက ကျွန်မကို အစ်ကို့ကိုရှာဖို့ ဒီကိုခေါ်သွားပေးမယ်လို့ ပြောတော့ ကျွန်မလည်း သူနဲ့လိုက်လာတာ။"

ရှောင်ပိုင်သည် အဖြေပေးရင်း သူမ၏လက်ညှိုးလေးနှစ်ချောင်းကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ဖက်တွင်တင်ကာ အမူအရာလုပ်ပြသည်။

ချင်ဖုန်းလည်း အနည်းငယ် နားလည်သွားသည်။ ကြွက်နှင့်တူသောဦးလေးဟုခေါ်သောသူမှာ နှုတ်ခမ်းမွေးသေးသေးနှစ်ခုရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုသူသည် ရှောင်ပိုင်က ထိုသို့သောဖော်ပြချက်ပေးရလောက်အောင် မည်မျှရုပ်ဆိုးရမည်နည်။

ရှောင်ပိုင်၏နှလုံးသားကလည်း အတော်လေးကို ဖြူစင်လွန်းသည်။ သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် လိုက်လာခဲ့သည်။ သူမသာ ဂျပန်ကာတွန်းထဲမှ ထူးဆန်းသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

"ကြွက်နဲ့တူတဲ့ဦးလေးကရော ဘယ်မှာလဲ။ သူ မင်းနဲ့အတူမလာဘူးလား" ချင်ဖုန်းကမေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းခါပြသည်။

 "သူက ကျွန်မကို ဒီကိုခေါ်လာပြီး တံခါးခေါက်ပြီးတော့ ပျောက်သွားရော။"

ချင်ဖုန်းက တံခါးစောင့်ဘက်သို့လှည့်ကြည့်ရာ သူက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

 "တကယ်ပါ၊ ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ ရှောင်ပိုင်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိခဲ့တာပါ။"

ထိုလူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ သူကမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အခြေအနေအရကြည့်ရရင် သူက ငါ့ကိုသိနိုင်ခြေများတယ်။ ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် အခြားအရေးကြီးသောအချက်တစ်ချက်ကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

 "မမမော့ မင်းအတွက်ထားခဲ့တဲ့ပစ္စည်းကရော ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ကိုပြစမ်း။"

ထိုအရာသည် မမမော့ ရုတ်တရက်ထွက်ခွာသွားခြင်းမှ ကျန်ခဲ့သော သဲလွန်စတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကိုထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အကြေးခွံတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယခင်က မမမော့က ချင်ဖုန်းကိုပေးခဲ့သော အသက်ကယ် ရတနာမဟုတ်ပေ။

ထိုအကြေးခွံသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မူလခန္ဓာကိုယ်မှကွာကျသွားသော်လည်း နက်နဲသောအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုအရာ၏အသုံးဝင်ပုံကိုမသိသောကြောင့် သူ၏မိန်းမ ဖေးလန်ကိုသတိရလိုက်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ထိုပစ္စည်းနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ ချက်ချင်းပင် ချင်းအာကိုလွှတ်ကာ ဖေးလန်ကိုရှာခိုင်းလိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်သည် ချင်းအာ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အပြင်သို့ထွက်လာပြီး နူးညံ့စွာ ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့သော ကောင်မလေးတစ်ဦးက သူမ၏ခင်ပွန်း၏ရင်ခွင်ထဲတွင်ထိုင်ကာ ငိုနေသည်ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အမြန်ဆုံး သဟဇာတဖြစ်စေရန်အတွက် ချန်းဖေးလန်သည် ထိုအချိန်အတွင်း မမကျန့်လီနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

သို့သော် မမကျန့်လီသည် လောကီရေးရာတွင် အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ လမ်းညွှန်မှုပေးနိုင်သောကြောင့် နင်းရွှမ် စုဆောင်းထားသော စာအုပ်များကိုသာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်းဖေးလန် ထိုစာအုပ်များ၏အကြောင်းအရာများကိုဖတ်ရှုသောအခါ သူမသည် မျက်နှာမရဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထိုထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သောဟန်ပန်များက သူမအတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။

ထိုစာအုပ်များ၏အကြောင်းအရာများသည် အမှန်ပင် သူမကို ခဏတာစွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားသည် အပြင်တွင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တိတ်တခိုးနှစ်သက်မိပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်ခံစားချက်များအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးအတူတကွ ကလေးတစ်ဦးရရှိခဲ့သည်ကို သူမရှင်းလင်းစွာမှတ်မိသည်။

ထို့နောက် ကလေးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် သူ၏ဖခင်ကိုလာရောက်အသိအမှတ်ပြုသည်။ သူ၏ဖခင်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ငိုမဆုံးဖြစ်နေသည်။

အခုအခြေအနေက အတိအကျတူညီနေသည်မဟုတ်လော။

ချန်းဖေးလန်သည် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများဖြင့် ရှောင်ပိုင်နှင့်ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုအဖြစ်မှန်ကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်မသိပေ။ သူမသည် မမကျန့်လီကိုခေါ်ကာ အတူတကွ ဆွေးနွေးရန်သာ စဉ်းစားနေမိသည်။

ချင်ဖုန်းက ဖေးလန် အပြင်ဘက်တွင် ကြောင်ငေးကာမလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်ကိုမြင်ပြီး စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

 "မိန်းမ၊ ဘာလို့မဝင်လာတာလဲ။ မင်းကိုကြည့်ခိုင်းစရာတစ်ခုရှိလို့။"

သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်းဖေးလန်၏စိတ်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် ခဏတာတွေဝေ သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်းချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဒါက မမမော့က ရှောင်ပိုင်အတွက်ထားခဲ့တဲ့အကြေးခွံပဲ။ မင်း ဒါကနေ ဘာများသိနိုင်မလဲ။"

"မမမော့လား။ သူက ရှင့်နဲ့အတူ ဒီကောင်မလေးကိုရခဲ့တဲ့တစ်ယောက်လား"

 ချန်းဖေးလန်က မထိန်းနိုင်ဘဲမေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အဲဒီလိုမျိုးတွေ လျှောက်လုပ်လို့မရဘူး၊ ငါလို တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေတယ်"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ရှောင်ပိုင်နှင့်မမမော့၏အထောက်အထားကို ကမန်းကတန်းရှင်းပြလိုက်သည်။

"သြော် ဒီလိုကိုး"

ချန်းဖေးလန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အခြေအနေနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရသောအခါ သူမ၏နှလုံးသားပေါ်မှ အလေးကြီးတစ်ခုကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမစိတ်ထဲကအခြေအနေမျိုးမဟုတ်သရွေ့ အဆင်ပြေပါသည်။

မမမော့က ရှောင်ပိုင်ကို ကျင့်ယန်မြို့ရှိ ချင်အိမ်တော်သို့ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်က သူမသည် ကျင့်ယန်မြို့တွင်မရှိခဲ့သောကြောင့် သူမ မသိခြင်းမှာ နားလည်နိုင်သည်။

သို့သော် မမမော့ဟုခေါ်သောသူမှာ အမှောင်မြူတောအုပ်ထဲမှ မြွေမိစ္ဆာဖြစ်ပြီး ရှောင်ပိုင်မှာ တောအုပ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထင်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ခင်ပွန်းလက်ထဲမှ အကြေးခွံများကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်ရင်း ချန်းဖေးလန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။

 "ဒါတွေက ပြောင်းပြန်အကြေးခွံတွေဖြစ်ရမယ်၊ သူ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲဖို့ မဝေးတော့ဘူးထင်တယ်။"

"ပြောင်းပြန်အကြေးခွံတွေလား" ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နဂါးမှာ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံရှိတယ်၊ ထိရင်သေမယ် ဆိုသောစကားကို ချင်ဖုန်းက ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။

ဖေးလန်၏ဖော်ပြချက်မှ ချင်ဖုန်းသည် ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားသည်။

ပြောင်းပြန်အကြေးခွံများသည် အားကောင်းသောဖိအားကိုထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ပိုင်ရှင်နှင့်လည်း ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။

မမမော့က ရှောင်ပိုင်အတွက် ထိုပစ္စည်းကိုထားခဲ့ခြင်းမှာ မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများကို ခြိမ်းခြောက်ရန်ဖြစ်နိုင်ပြီး ရှောင်ပိုင်၏တည်နေရာကိုလည်း အာရုံခံနိုင်ရန်ဖြစ်ကာ သူမသည် ရှောင်ပိုင်ကို အချိန်မရွေးအလွယ်တကူရှာတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အဲဒီအကြေးခွံကနေ ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ ခပ်ဖျော့ဖျော့အရှိန်အဝါက သူ့ပိုင်ရှင်နဲ့ဆက်သွယ်မှုပဲ။ နှစ်ခုကြားကအကွာအဝေး နီးလေ၊ အရှိန်အဝါက 

အားကောင်းလေပဲ" ချန်းဖေးလန်က ဖြည်းညင်းစွာပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း ထိုစကားကိုကြားလျှင် ရှောင်ပိုင်၏ခေါင်းကိုပွတ်သပ်ကာ "မမမော့က အရေးကြီးကိစ္စတွေရှိလို့ မင်းကိုခေါ်သွားဖို့အဆင်မပြေလို့နေမှာပါ။ မင်း ဒီမှာနေ၊ သူကိစ္စတွေပြီးရင် မင်းကိုလာခေါ်လိမ့်မယ်" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"စကားမစပ် မိန်းမ၊ အဲဒီအကြေးခွံပေါ်က ရွှေရောင်အလင်းသာမမှိန်သွားရင် မမမော့ ဘေးကင်းတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲမလား။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ထဲမှအကြေးခွံသည် အနည်းငယ်မှိန်ကျသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သွားသည်။