ပန်းချီကားမှ ထွက်ခွာခြင်း

ယန်ကျန့်သည် လီယန်နှင့် ဂျင်မီကို သူနှင့်အတူ အတင်းအဓမ္မထားရှိခဲ့သည်မှာ နောက်မှလိုက်လာသော တစ္ဆေသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုလိုက်နေသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။

အခုက သူရဲကောင်းလုပ်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က တန်ရာတန်ကြေး ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ တစ္ဆေပန်းချီကားမှ မထိခိုက်ဘဲ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် သိသာစွာပင်မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပစ်မှတ်မသေမချင်း တစ္ဆေသည် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်မည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ၏ပစ်မှတ်ကို ဆန္ဒအလျောက်စွန့်လွှတ်သည်ကို ဘယ်တော့မှမမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ် ခံစားရမည်သာဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ထိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်သည် အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်သည်၊ သာမန်လူများသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသေဆုံးလိမ့်မည်၊ သို့သော် တစ္ဆေဆရာများမှာမူ မဖြစ်မနေမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ခံနိုင်ရည်ရှိပါက အသက်ရှင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"သူလာနေပြီ"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

လမ်းအလယ်တွင်ရပ်နေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်များ ဝေဝါးနေသောတစ္ဆေသည် သူတို့သုံးဦးထံသို့ လမ်းလျှောက်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းရွေ့လျားပုံမှာ ထူးဆန်းသည်၊ လမ်းလျှောက်ပုံသည် မမြန်ဆန်သော်လည်း တစ္ဆေနှင့်လူများကြားမှအကွာအဝေးသည် သူတို့၏ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ကင်မရာမှန်ဘီလူးတစ်ခုက ဇူးမ်ဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာနီးကပ်လာနေသည်။

လူတိုင်းသည် တစ္ဆေ၏ရောက်ရှိလာခြင်းကို ခံစစ် အနေအထားဖြင့်သာ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။

"မစ္စတာယန်၊ ခင်ဗျားခြေသံတွေကြားလား"

သို့သော် လမ်းဘေးတွင်ရပ်နေသော လီယန်သည် ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ယန်ကျန့်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် သံသယဖြင့်မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏မသက်မသာဖြစ်မှုသည် အလွန်အမင်း ထင်ရှားနေသည်။

လပေါင်းများစွာ ဒီနေရာတွင်နေထိုင်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တစ္ဆေများနှင့် နီးကပ်စွာကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ပေါ်ပေါက်လာမှုတိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ခါမှာတော့မတူပေ—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော ခြေသံများသည် တစ္ဆေ၏ခြေထောက်အောက်တွင် အမှန်တကယ်ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ၎င်းသည် သူ့အတွက် မစိမ်းသော ဆူညံသံတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအဆောက်အအုံအတွင်းမှ သစ်သားလှေကားပေါ်တွင် ယခင်ကကြားခဲ့ဖူးသည်၊ ၎င်းသည် အခြားအမျိုးအစားမသိရှိရသေးသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုနှင့်သက်ဆိုင်သည်။

လီယန်၏ သတိပေးမှုမပါဘဲ ယန်ကျန့်သည်လည်း ၎င်းကိုကြားလိုက်ရသည်။

တောက် တောက်!

တစ္ဆေ၏ခြေထောက်များသည် လျင်မြန်သော ခြေသံတွဲဆက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်သည်၊ ထိုအသံသည် တစ္ဆေ၏နှေးကွေးသောလမ်းလျှောက်လှုပ်ရှားမှုများနှင့်မကိုက်ညီဘဲ မညီညွတ်ဘဲ အလွန် ထူးခြားနေသည်။

ဒီပုံမှန် မဟုတ်သောအသံသည် ဒီအချိန်တွင်အရေးမကြီးပေ။

အရေးကြီးသည်မှာ တစ္ဆေနီးကပ်လာသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်ခံစားရမည် ဖြစ်သည်—တစ်ခုမှာ ထူးဆန်းသောခြေသံများနှင့် အခြားတစ်ခုမှာ တစ္ဆေပန်းချီကားကိုယ်တိုင်မှ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုစလုံးသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ်တွင် တစ်ချိန်တည်းကျရောက်ပါက ယန်ကျန့်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၎င်းကိုခံနိုင်ရည်ရှိမည့် တစ္ဆေဆရာမရှိနိုင်ဟု ခံစားမိသည်၊ သေမင်းအစားထိုး အရုပ်တစ်ရုပ်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် သေဆုံးနိုင်သေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သေမင်းအစားထိုးအရုပ်တစ်ရုပ်တည်းအသုံးပြုရုံဖြင့် မလုံလောက်နိုင်၊ နှစ်ရုပ် လိုအပ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့အန္တရာယ်က အခုမှတကယ်စပြလာတာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက အရင်က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အန္တရာယ်အဆင့်က မလုံလောက်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေနယ်ပယ်ရဲ့ အန္တရာယ်ကပဲ အနည်းငယ်ပိုကြီးမားခဲ့တယ်။ အခုတော့… ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့တစ္ဆေနယ်ပယ်က တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်းနဲ့ဆိုတော့ အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်ပင်လျှင် ခေါင်းကိုက်လာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

အကယ်၍သူသည် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဆိုလျှင် သူသည် မည်သို့စတင်ရမည်ကို မသေချာဘဲ ဒီနေရာသို့လာရောက်မည့်မည်သည့်အဖွဲ့မဆို ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

"ခြေသံတွေက နီးကပ်လာရင်သေခြင်းတရားကိုဆိုလိုတယ်၊ ဒါကြောင့်ငါ့ရဲ့ရွေးချယ်မှုက မှန်ကန်တယ်။ ငါ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို လုံးဝဖြိုခွဲရမယ်၊ သူ့ရဲ့ပဟေဠိကိုဖြန့်ကျဲပြီးနောက် အသက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်"

ယန်ကျန့်၏လက်သည် သံချေးတက်နေသော ထင်းခုတ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ရွေးချယ်ခံရရန်တစ်ပုံသုံးပုံအခွင့်အရေးအတွက် အမှန်တရား၏အခိုက်အတန့်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

တစ္ဆေသည် သူတို့ထံမှ မီတာနှစ်ဆယ်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်—ခါထုတ်ရန်မဖြစ်နိုင်သောမြန်နှုန်းတစ်ခု။

ယန်ကျန့်သည် တင်းမာနေပြီး လီယန်သည်လည်း ချွေးများရွှဲနစ်နေသည်၊ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများသည် ချဉ်းကပ်လာသောတစ္ဆေကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လမ်းတစ်ဖက်တွင် ဂျင်မီသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဆုတောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ထိရောက်မှုကို ယုံကြည်နေပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆုတောင်းခြင်းက အသုံးဝင်မှုအချို့ရှိပြီး သူ့ကိုအကြိမ်တိုင်းသေခြင်းမှ ရှောင်ရှားစေနိုင်သည်။

တစ္ဆေတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း ခြေသံနှစ်သံ သို့မဟုတ် သုံးသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ခြေလှမ်းများစွာမလှမ်းမီပင် တစ္ဆေသည် သူတို့ထံမှ ဆယ်မီတာအတွင်းသို့ နီးကပ်လာသည်။

အကွာအဝေးသည် ယခုအခါ အလွန်နည်းပါးနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမည်မျှပင်နီးကပ်လာစေကာမူ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များကို မခွဲခြားနိုင်ပေ၊ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်၏ လက္ခဏာများသည် ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းသောအသွင်အပြင်များမှာ ၎င်း၏အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဖြူဖွေးသောလက်တစ်စုံနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရှင်းလင်းလာသော ခြေထောက်များ ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ဒီခြေထောက်များသည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့ခြင်းမရှိဘဲ အလောင်းကွက်များဖြင့် ပြောက်ကျားပုံစံ ဖြစ်နေသည်၊ ၎င်းတို့သည် အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှ ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"သူငါ့ဆီကို လာနေတာလား"

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေသည် ဆယ်မီတာအတွင်းသို့ ဦးတည်ရာ မပြောင်းဘဲ သူ့ထံသို့ တည့်တည့် လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် တွေးတောမိသည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ့အတွက်လာနေမှတော့ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့ပဟေဠိကို ဒီမှာပဲဖြိုခွဲကြရအောင်"

အနည်းငယ်အသက်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းမပါသောတစ္ဆေအရိပ်သည် သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသောအရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တစ္ဆေနီးကပ်လာသည်နှင့် တစ္ဆေအရိပ်သည် ၎င်းကိုဖုံးအုပ်ပြီး တစ္ဆေ၏ခြေရာများကိုရှာဖွေကာ ထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာကိုဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနှင့်တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် မမျှော်လင့်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တစ္ဆေသည် သူ၏ရှေ့မှမီတာငါးမီတာခန့်အကွာတွင်ရပ်တန့်သွားသည်၊ ခြေသံများသည်ပင်လျှင် ခေတ္တခဏရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်ကို နင်းသည့်ထူးဆန်းသောဆူညံသံသည် တစ်စက္ကန့်မျှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် တစ္ဆေသည် ဦးတည်ရာပြောင်းလဲပြီး လမ်း၏အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဂျင်မီထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"ဟမ်?"

ယန်ကျန့်၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဓားကိုချရန်အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း တစ္ဆေသည် သူ၏ပစ်မှတ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေသည် သူ၏လက်ထဲမှဓားကိုကြောက်ရွံ့သောကြောင့်မဟုတ်သလို သူပစ်မှတ် ထားမခံရသောကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံနှင့် မကိုက်ညီတော့ဘဲ ဂျင်မီသည် ပစ်မှတ်အသစ် ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းကို မသဲမကွဲနားလည်သွားပုံရသည်…

သူသည် လုံးဝမသေချာသော်လည်း သူအလွန်နီးကပ်နေပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်း၏အများစုကို မှန်းဆမိပြီးဖြစ်သည်။

"လီယန်၊ ဒီအတိုင်း ရပ်မနေနဲ့၊ သွားကြမယ်"

ယန်ကျန့်သည် မိုက်မဲစွာရပ်၍မစဉ်းစားဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ပြီးပြေးသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် သေရမယ်၊ ပြီးတော့ ဂျင်မီသေတာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ"

ယန်ကျန့်ကတွေးလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏သေဆုံးခြင်းသည် အလုံးစုံအခြေအနေကို မသက်ရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒီနေရာတွင် သာမန်လူများစွာသည် တစ္ဆေများ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။

လီယန်သည် အော်ဟစ်သံကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီသွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ယန်ကျန့်နှင့်အတူပြေးစပြုလိုက်သည်။

ဂျင်မီသည် သူပစ်မှတ်ထားခံရသည်ကို မှန်းဆမိပုံရသည်၊ မျက်လုံးမှိတ်လျက် သူ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ငိုယိုရင်း ဆုတောင်းနေစဉ် ချွေးစေးများဖြင့်စိုရွှဲနေသည်။

သူလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သည်ကိုသိ၍ ဖြစ်စေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကိုမလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်၍ဖြစ်စေ သူမပြေးခဲ့ပေ၊

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်နှင့်လီယန်တို့ အဝေးသို့ရောက်သောအခါ သူ့ထံမှလှုပ်ရှားမှုမရှိသေးပေ။

အဆုံးတွင် သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုနည်းပါးသွားပုံရပြီး လီယန်အား အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် တစ်ခုခုအော်ဟစ်လိုက်သည်၊ ယန်ကျန့်သည် နားမလည်နိုင်ပေ။

"သူဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ယန်ကျန့်သည် နောက်သို့မလှည့်ကြည့်ဘဲ ဂျင်မီသည် သေဆုံးပြီးဖြစ်မည်ဟု သူမှန်းဆသည်။

မောဟိုက်ရင်း လီယန်ကပြန်ဖြေသည်၊ "သူက သူ့အမေကို သူချစ်တယ်လို့ပြောခိုင်းလိုက်တာ"

"အဲ့လိုလား"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်မည်းမှောင်သွားသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူဂျင်မီကိုမမုန်းပေ။ ထိုလူသည် သတ္တိရှိပြီး ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကာ ယန်ကျန့်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ရဲတင်းသည်။ သို့သော် လက်တွေ့သည် ထိုမျှ ရက်စက်သည်၊ တစ္ဆေသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ပစ်မှတ်ထားသည်နှင့် သူတို့ကိုချန်ထားခဲ့ရမည်။

သူတို့တစ်နေရာတည်းတွင်မနေလျှင်ပင် အသက်ရှင်လျက်မထွက်ခွာနိုင်ပေ။

"ငါအသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ရင် သူ့အမေကို သတင်းစကားပို့ပေးမယ်။ ငါဂျင်မီကိုသိတာ အခုဆို အချိန်အတော်ကြာပြီ…"

လီယန်ကပြောသည်။

"ဒါဆို မင်းမြန်မြန်လုပ်တာပိုကောင်းမယ်၊ အဲ့ဒီအခြေအနေနဲ့ဆို မင်းအကြာကြီး အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့တစ္ဆေက အရင်က ထိန်းချုပ်ခံခဲ့ရဖူးပြီး သူ့ရဲ့ပြန်လည်နိုးထလာမှုက တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်နေပြီ။ မင်းနောက်ထပ် ခြောက်လအသက်ရှင်ရင်ကံကောင်းပဲ"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

လီယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နှစ်ဦးသားသည် အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့်မီသွားပြီး ရံဖန်ရံခါ ယန်ကျန့်သည် နောက်သို့လှမ်းကြည့်သည်။

တစ္ဆေသည် မလိုက်လာပေ၊ မည်သူမျှပစ်မှတ်ဖြစ်ပုံမရတော့ပေ။

"ဒီဘက်"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်သည် မှိန်ဖျော့သောလမ်းကြားတစ်ခု၏ဝင်ပေါက်တွင်ရပ်တန့်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

သူမူလကလျှောက်လှမ်းခဲ့သောလမ်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့၏တည်ဆောက်မှု၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားကာ မူလခြေရာသည် မည်သည့်နေရာတွင်မှ မမြင်ရတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် လျှောက်လှမ်းစဉ်က အမှတ်အသားတစ်ခုချန်ထားရန် ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရွှေကျည်ဆန်တစ်တောင့်ဖြစ်သည်။

ကျည်ဆန်သည် လမ်းကြား၏ဝင်ပေါက်တွင် ရှိနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူလျှောက်လှမ်းခဲ့သောလမ်းသည် ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဒီကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြား ဖြစ်လာသည်၊ ယန်ကျန့်သည် ဒီဖြစ်စဉ်ထဲသို့ ဦးဆောင်ဝင်ရောက်သွားပြီး အခြားသူများသည် ထိတ်လန့်သောအခြေအနေဖြင့် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လိုက်ပါလာကြသည်၊ ရှေ့တွင်အန္တရာယ်ရှိမလား သို့မဟုတ် ဒီလမ်းသည် အမှန်တကယ် ထွက်ပေါက်သို့ ဦးတည်သည်လား ဆိုသည်ကို မစဉ်းစားဘဲ။

သူတို့သည် သူစိမ်းဖြစ်သောယန်ကျန့်နှင့်အတူ သူတို့၏ကံကြမ္မာကိုပုံအပ်လိုက်ကြသည်။

လမ်းကြား၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများ မြင့်တက်နေပြီး သူတို့၏ ခပ်မှိန်မှိန် အလင်းရောင်သည် ကွယ်နေကာ အလွန်မှိုင်းညို့နေသည်။

လမ်းသည် မရှည်လျားဘဲ ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာလမ်းဆုံးသို့ရောက်ရှိသွားပြီး နံရံတစ်ခုက ရှေ့လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားသည်။

သို့သော် နံရံပေါ်တွင် ပြတင်းပေါက်နိမ့်နိမ့်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

ပြတင်းပေါက်သည် မှန်မရှိဘဲ အတွင်းပိုင်းသည် မည်းမှောင်ပြီးလစ်လပ်နေကာ ထူးဆန်း၍ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသည်။ ပြီးတော့ ထိုနေရာတွင် ယန်ကျန့်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အခြားရွှေကျည်ဆန် တစ်တောင့်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

အမှတ်အသားသည် တိကျစွာမှန်ကန်သည်။

"ဒီပြတင်းပေါက်ကိုကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီနေရာကနေထွက်"

ယန်ကျန့်က လီယန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောသည်၊

လီယန်သည် ချက်ချင်းဘာသာပြန်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထံသတင်းစကားပြန်ပို့လိုက်သည်။

"ဒီမှာသူတို့ကိုမစောင့်နဲ့၊ ငါတို့အရင်သွားဖို့လိုတယ်။ တစ္ဆေနယ်ပယ်က ဘယ်အချိန်မဆို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါက လက်တွေ့ကိုတောင် ကျူးကျော်နိုင်တယ်၊ တခြားတစ်ဖက်က မလုံခြုံဘူးလို့မဆိုနိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့်ကပြောပြီး ချက်ချင်းကုန်းလိုက်ကာ အမှောင်ပြတင်းပေါက်ကိုဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။

သူကျော်ဖြတ်သွားသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် အခန်းငယ်လေးတစ်ခန်းသို့ဝင်ရောက်သွားသည်။ တံခါးသည် တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး မျက်နှာကြက်မှ အလင်းရောင်သည် မှိန်ဖျော့၍အသက်မဲ့နေသည်၊ မည်သည့်စက္ကန့်မဆို ငြိမ်းသွားနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

"အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေကိုအတည်ပြုလိုက်သည်၊ သူသည် ဗီလာအမှတ် ၈ သို့ ပြန်ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်နှင့်အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။ အခန်းငယ်လေးသည် ချက်ချင်းလူပြည့်ကျပ်သွားသည်။

"သူတို့ကိုဒီမှာစုမနေစေနဲ့၊ ဗီလာကနေ ပိုဝေးဝေးကို ခေါ်ထုတ်သွား၊ ။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့တစ္ဆေနယ်ပယ်က ဒီအခန်းကို ကျူးကျော်ထားတယ်၊ ပြီးတော့တစ္ဆေက ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်ပေါ်လာနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ညွှန်ကြားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့"

လီယန်က ပြန်ဖြေသည်၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး ညွှန်ကြားချက်ကို ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏နယ်ပယ်မှ တဖြည်းဖြည်းထွက်ခွာသွားကြပြီး အခန်းမှ ထွက်ခွာ သွားကြရာ ယန်ကျန့်သည် ကျေးဇူးတင်စကားအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသောနိုင်ငံခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူ့ကိုနမ်းချင်သော်လည်း သူသည် သူမကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

သူ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံခြားအမျိုးသမီးများကို စိတ်မဝင်စားပေ၊

"သူတို့အသက်ရှင်ပြီး 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကနေထွက်သွားတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူတို့ကသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာပါဝင်ခဲ့ပြီးပြီ၊ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ဖြစ်တဲ့ဖြစ်စဉ်မှာပါဝင်ခဲ့တယ်။ သူတို့အပြင်ဘက်မှာ ပေါ်လာတာနဲ့ သူတို့ဖြစ်နိုင်တာက ချက်ချင်း ထိန်းသိမ်းခံရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ သူတို့ကိုဂရုမစိုက်ပေ၊၊