ပန်းချီကားမှ ထွက်ခွာခြင်း (၂)

လူတိုင်း အခန်းထဲကနေ ထွက်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

ပန်းချီကားထဲတွင် ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ အတွင်းမှတစ္ဆေသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်မထွက်လာပေ။ ဒါက သတင်းကောင်းဖြစ်သည်၊ သူသည် အခန်းကို ယာယီသော့ခတ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိုနေရာတွင် ထားခဲ့နိုင်သည်။

အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူသည် ဒီထွက်ပေါက်ကို လောလောဆယ်ထားရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားမိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူထိန်းချုပ်နိုင်သော တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာသို့ တစ်ခုတည်းသောဝင်ပေါက် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကိုအသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်ပေသည်။

"ငါပြန်ပြီး တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းက အရောင်းအဝယ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်ဟု ရေတွက်သင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော် သေချာစေရန် သူသည် လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခန်းထဲမှ အေးစက်စက်၊ ထူးဆန်းသောလေထုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းရောင်သည် ချက်ချင်းပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် နံရံပေါ်မှပြတင်းပေါက်သည် ဆီဆေးပန်းချီကားဘောင်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အမှောင်ဝင်ပေါက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဆီဆေးပန်းချီကား၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ပန်းချီကားအတွင်းမှမြင်ကွင်းသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နောက်ခံသည် မှိန်ဖျော့၍ ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အဝေးတွင် အမှောင်ကမ္ဘာတစ်ခုတွင်နစ်မြုပ်နေသော မြို့တစ်မြို့ရှိသည်။ သို့သော် လမ်းကြား၏ဝင်ပေါက်တွင် မျက်နှာသွင်ပြင်များဝေဝါးနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ပုံရိပ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်သာနေသည်။ ဒီတစ္ဆေသည် ထိုနေရာသို့ ဘယ်တုန်းက ရောက်ရှိလာသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ၊ သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့်အခြားသူများ အနည်းငယ်မိနစ်မျှနောက်ကျခဲ့ပါက ဝင်ပေါက်သည် တစ္ဆေကပိတ်ဆို့ခြင်းခံရမည်ဟု ထင်ရသည်။

"နောက်ခံထဲက ကမ္ဘာက ကျယ်ပြန့်လာတယ်။ အဲ့ဒါက လူနေအိမ်ရာဝင်းတစ်ခုတင် မဟုတ်တော့ဘူး။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ္ဆေပန်းချီကားက တစ်နေရာတည်းမှာ အကြာကြီးမနေနိုင်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ဆက်ပြီးရွေ့လျားနေဖို့လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်သည်။

သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ထူးဆန်းမှုကို ယာယီဖိနှိပ်ပြီး ၎င်း၏ရှင်သန်မှုကို တားဆီးထားသော်လည်း ၎င်းသည် ယာယီသာဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှတစ်စုံတစ်ဦးက တစ္ဆေပန်းချီကား၏သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းနှင့် ကိုက်ညီသည်နှင့် အတွင်းမှတစ္ဆေသည် ပန်းချီကားမှတဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာပြီး လက်တွေ့ထဲသို့စိမ့်ဝင်လာလိမ့်မည်။

တစ္ဆေပန်းချီကား၏ကမ္ဘာနှင့် တကယ့်ကမ္ဘာထပ်တူကျသောအခါ အဲ့ဒါက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု၏ အစဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဒီကိစ္စက ငါ့တာဝန်မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ့အသက်က အခုသေခါနီးနေပြီ။ တခြားသူတွေကိုင်တွယ်ပါစေ"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှပိတ်စကို ချက်ချင်းကောက်ယူကာ ပန်းချီကားကိုဖုံးအုပ်ပြီးနောက် အခန်းကိုသော့ခတ်လိုက်သည်။

သူသည် တာချန်းမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေပန်းချီကား၏ဖိနှိပ်မှုမရှိဘဲ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် ယခင်ကထက် အများကြီးပိုငြိမ်သက်နေသည်။

၎င်း၏ပြန်လည်နိုးထလာမှု၏ မငြိမ်မသက်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

"တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ပြန်လည်နိုးထလာမှုက နောက်ပြန်ဆုတ်သွားတာလား"

ယန်ကျန့်သည် အံ့အားသင့်စပြုလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီတစ်ခေါက်သူ၏ခရီးစဉ်သည် လုံးဝ အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒီရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် အထူးသဖြင့် အရေးကြီးသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် နောက်ပိုင်းတွင်ပြန်လည်နိုးထလာခါနီးဖြစ်ပါက သူသည် တစ္ဆေ ပန်းချီကားထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည် သို့မဟုတ် တစ္ဆေပန်းချီကား ရှိသောအခန်းထဲတွင်နေနိုင်ပြီး ဒါက သူ၏အခြေအနေကို ဖိနှိပ်ပေးလိမ့်မည်။

ဒီအချက်ကိုစိတ်ထဲတွင်ထားလျက် ယန်ကျန့်သည် ပန်းချီကားသည် သူ့အတွက် ပို၍ပင် အရေးကြီးလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် ၎င်းကိုသီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းတွင်ချိတ်ဆွဲထားခြင်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ္ဆေမျက်လုံးကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့်ဖိနှိပ်ပေးလိမ့်မည်—လုံခြုံပြီး အဆင်ပြေသည်။

ကြိုတင်လိုအပ်ချက်မှာ သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းများကို အပြည့်အဝနားလည်ရမည်ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူသည် နေရာမှထွက်ခွာပြီး ဗီလာအပြင်သို့လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် အစောပိုင်းကလျှောက်ထွက်သွားသောအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့သည် လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မထွက်ခွာသေး သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ရှိနေသေးသည်။

"မစ္စတာယန်၊ အခြေအနေဘယ်လိုလဲ"

လီယန်သည်လည်း မထွက်ခွာသေး၊ သူသည် အလျင်အမြန်လျှောက်လာပြီးမေးသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ချက်ချင်းအန္တရာယ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့မင်းတို့ဘာလို့မထွက်ခွာသေးတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီမှာရှိနေသေးတာလဲ။ ငါ့အဆောက်အအုံအနီးကဒီဧရိယာက လုံးဝမလုံခြုံဘူး။ ဒါက ဂျေမြို့ကြီး၊ မင်းတို့လွတ်လပ်စွာသွားလာနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့မင်းတို့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်တယ်။ ဒါက တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ကမ္ဘာမဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လီယန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်အိမ်ပြန်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို တခြားသူတွေကို ရှင်းပြဖို့ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး…"

သူပြောသည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့သွားသည်။

တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာထဲတွင် အချိန်အကြာကြီးနေထိုင်စဉ် ဘယ်သူကပ ိုက်ဆံသယ်ဆောင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်သည် အခြားသူများကိုလှမ်းကြည့်သည်။

"သူတို့ကလည်းအတူတူပဲလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့အတွက်တော့မတူဘူး။ ခင်ဗျားလည်းသတိပြုမိမှာပါ၊ နေခဲ့တဲ့သူတွေက မတော်တဆ ဒီထဲပါသွားတဲ့ အပြစ်မဲ့ကလေးတွေနဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တွေပါ။ အခုသူတို့က ရုတ်တရက် နိုင်ငံရပ်ခြားမှာပေါ်လာပြီး တွေဝေနေကြတယ်။ ဒါ့အပြင် တခြားလူတွေကသူတို့နဲ့မသက်ဆိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ကိုကူညီဖို့တာဝန်မရှိဘူး"

လီယန်က ရှင်းပြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် တံခါးဝတွင် လှည့်လည်နေသူများသည် များသောအားဖြင့် လူငယ်များနှင့် ကလေးများဖြစ်ပြီး ခုနစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်အရွယ်နိုင်ငံခြားကလေးများ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ကိုးအရွယ် ဆယ်ကျော်သက်များနှင့် နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးများ ပါဝင်သည်။ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် ရှိနေပြီး သူတို့၏လမ်းကိုမသိသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကို အားကိုး၍ အိမ်ပြန်ရန်မတတ်နိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် လမ်းပျောက်ပြီး အကူအညီမဲ့နေကြသည်။

"ခဏလေးစောင့်"

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းဗီလာသို့ပြန်သွားပြီး သူပြန်လာသောအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ရွှေတုံး အနည်းငယ်ပါလာသည်။ ဒါတွေက ဟဲထျန်းရှုံးကချန်ထားခဲ့သော လျော်ကြေးဖြစ်သော်လည်း ငွေသားမရှိပေ၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေဆရာများအတွက် ငွေသားသည် စက္ကူစုတ်ကဲ့သို့အသုံးမဝင်ပေ။

"ယူပြီးသုံးလိုက်။ ဒီပိုက်ဆံက မင်းတို့ကို အချိန်အကြာကြီး အသုံးခံသင့်တယ်။ ငါဒီလူတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့အချိန်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းသူတို့ကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ရှုရလိမ့်မယ်။ အခြေအနေ အရမ်းခက်ခဲလာရင် ဒီနံပါတ်ကိုခေါ်"

သူသည် လီယန်အတွက်ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာရေးပေးလိုက်သည်၊ ၎င်းသည် လျိုရှောင်ယွီ၏နံပါတ်ဖြစ်သည်။

"မင်းငါ့ကိုသိတယ်လို့ပြောလိုက်၊ မင်းကလည်းတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့အရင်က အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှင်းပြလိုက်။ တစ်ယောက်ယောက်ကဒါကိုကိုင်တွယ်ဖို့လာလိမ့်မယ်"

ဌာနချုပ်သည် ဒီအရေးကြီးသောအခြေအနေတွင် တစ္ဆေပန်းချီကားများနှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကိုမဆို လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်သောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏တည်ရှိမှုကို အထူးအာရုံစိုက်ပေးလိမ့်မည်၊ သူတို့၏အလုပ်ကို အာမခံခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လီယန်က ကျေးဇူးတင်စွာပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ့အကူအညီမပါဘဲနဲ့တောင် မင်းတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီးနောက် ကောင်းကောင်း နေထိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ကို အရမ်းအရေးကြီးတဲ့အရည်အချင်းလို့ယူဆတယ်၊ ပြီးတော့နိုင်ငံတိုင်းက ငါတို့ကိုလိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်က တော်တော်လေးထူးခြားတယ်။ ငါအနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့အကူအညီလိုနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မငြင်းနဲ့"

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားအနာဂတ်မှာအကူအညီလိုရင် ကျွန်တော်သေချာပေါက်မငြင်းပါဘူး"

လီယန်က ပြောသည်။

"ကြားရတာကောင်းတယ်"

ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာကိုဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖွဲ့စည်းရန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒီလီယန်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အဖွဲဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် ခုမှ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ထင်ရှားပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စဉ်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်ခြေများသည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ထွက်ခွာရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုကျေးဇူးဆပ်ရမလဲ"

ထိုအချိန်တွင် နိုင်ငံခြားကလေးတစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကျယ်ကျယ်ဖွင့်လျက် သူ့ကိုကြည့်ပြီးမေးသည်။

ယန်ကျန့်၏နိုင်ငံခြားဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်မှုသည် ညံ့ဖျင်းသော်လည်း သူသည် ကျေးဇူးတင်စကားများကို နားလည်နိုင်သည်။

"မင်းဘယ်သူ့ကိုမှကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး၊ ဘယ်သူကမှ မင်းကိုကယ်တင်ဖို့ အထူးတလည်လ ုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူရှိရင် ဂျင်မီနဲ့လီယန်ကိုကျေးဇူးတင်။ သူတို့က မင်းအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ ခေတ္တခဏရပ်တန့်ပြီး ကလေးကိုကြည့်လိုက်သည်။

ကလေးအပေါ်သူ၏သဘောထားသည် ထိုမျှမကြမ်းတမ်းပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကလေးများသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများပိုင်ဆိုင်သော ကြံစည်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုကင်းမဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့သည် သူ့ကိုခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေပေ။

လီယန်သည် ယန်ကျန့်၏စကားများကို ကလေးအတွက်ဘာသာပြန်ပေးလိုက်ရာ ကလေးကထို့နောက်မေးသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားနာမည်ကိုသိခွင့်ရှိမလား"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါက အရေးမပါတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့ကို မစ္စတာယန်လို့ခေါ်နိုင်တယ်"

သူသည် သူ၏နာမည်ကိုကလေးအားမဖော်ပြရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်၊ သူတို့သည် ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ မပါဝင်သင့်ပေ။

လီယန်သည် ၎င်းကိုဘာသာပြန်ပေးလိုက်ရာ ကလေးကအင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာယန်"

ယန်ကျန့်သည် အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့်ခေါင်းညိတ်သော်လည်း လျင်မြန်စွာ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူအဝေးကြီးမသွားရသေး—လမ်းဆုံမှထောင့်တစ်နေရာတွင်—သူပျောက်ကွယ်သွားပြီးဖြစ်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်သောလီယန်သည် တွေဝေသွားသော်လည်း ဘာမျှမပြောပေ။ သူသည် အခြားသူများအားရိုးရှင်းစွာပြောလိုက်သည်၊

"မစ္စတာယန်အကြောင်း စပ်စုမနေကြနဲ့၊ ဒါမှမဟုတ်သူ့အကြောင်းဘာမှရှာဖွေဖို့မကြိုးစားကြနဲ့။ ငါတို့သိဖို့လိုတာက သူငါတို့ကိုကယ်တင်ခဲ့တယ်ဆိုတာပဲ။ ဒါပဲ။ သူ့ကိစ္စတွေကို လျှို့ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းတယ်"

သူသည် သူတို့ကိုဒီလိုပြောနေစဉ်တွင် သူတကယ်တမ်းတွေးနေသည်မှာ သာမန်လူများသည် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ကောလာဟလများဖြန့်လျှင် ဒုက္ခသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်အရာအားလုံးကိုသိချင်ပြီး တစ်နေ့နေ့မှာစာအုပ်တစ်အုပ်ရေးချင်တယ်၊ ဒီထူးဆန်းတဲ့ပုံပြင်ကို မှတ်တမ်းတင်ချင်တယ်"

နိုင်ငံခြားကလေးသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး၏လေသံဖြင့်ပြောသည်၊ အတော်လေးရင့်ကျက်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် ပို၍စပ်စုနေပုံရသည်။

ဒါက ကလေးတစ်ဦး၏စိတ်ပညာနှင့်ကိုက်ညီသည်။

"မင်းဘယ်တော့မှမထုတ်ဝေဖို့ပဲ သေချာလုပ်"

လီယန်သည် အနည်းငယ်ပြုံးကာ ကလေးကိုအကြံပေးလိုက်သည်။

သူ၏တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်မှုက သူ့ကိုနှောင့်နှေးစေခဲ့သော်လည်း နေ့သည် မကုန်ဆုံးသေးပေ။

ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့ရှိကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာဝင်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ နေ့လည်ခင်းပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် သူသည် တစ္ဆေဗီရိုထားရှိသောခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင်ရပ်နေသည်။ အိမ်ရာဝင်းထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော လူအချို့ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ သူ၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို သတိမပြုမိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အခြားသူများ၏အကြည့်များကို တမင်တကာရှောင်ရှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါရှာတွေ့ပြီ။ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးပါ"

ယန်ကျန့်သည် ဒီသတင်းစကားကိုရေးပြီးနောက် တစ္ဆေဗီရို၏ထိပ်ရှိအခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

မည်းနက်နေသော တစ္ဆေဗီရိုထဲမှ တစ်ခုခုသည် သူ၏စာတိုကိုဖမ်းဆုပ်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းဆွဲသွင်းလိုက်ပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုနေရာတွင်ရပ်ရင်း အရောင်းအဝယ်ပြီးမြောက်ရန်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။