အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲမှုများ
Vol. 43 Ch. 639
သူ၏ ကြိုးစားမှုပြီးနောက် တစ္ဆေဗီရို၏ အကူအညီဖြင့် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် ယန်ကျန့်၏ အစီအစဉ်သည် ပျက်ပြယ်သွားသည်။
သူ၏ အခြားရွေးချယ်စရာ အစီအစဉ်သုံးခုထဲတွင် ယခုအခါ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်- ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာရန် ဝမ်ရှောင်းမင်ကို ယုံကြည်ရန်ဖြစ်သည်။ ဒါက ဌာနချုပ်က သဘောတူပြီးဖြစ်သော အရာဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှောင်းမင်နှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝစိတ်အေးလက်အေး မဖြစ်ခဲ့ပေ။
"ငါ ဝမ်ရှောင်းမင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကြိုးစားရမယ်ဆိုရင် တစ္ဆေဗီရိုကို အစီအစဉ်ထဲက ထောင်ချောက်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားခိုင်းရမယ်"
ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်မြင်ရန် တစ္ဆေဗီရို၏ အကူအညီဖြင့် ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ရှောင်ရှားခြင်းသည် လက်ရှိတွင် အဖြစ်နိုင်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
သူသည် အတော်အတန်ကြာအောင် အပြင်းအထန် စဉ်းစားခဲ့သည်။
ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် ဒီရိုးရှင်းပုံရသော ပြဿနာသည် အမှန်တကယ် အလွန်ခက်ခဲသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး စာရွက်များစွာ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်: ဝမ်ရှောင်းမင်၏ အစီအစဉ်ထဲမှ ထောင်ချောက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါ။
အကယ်၍ သူသည် ဒီဝါကျကို ရေးချလိုက်ပါက တစ္ဆေဗီရိုသည် အမှန်တကယ် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း အစီအစဉ်ကျရှုံးလျှင်ကော။ အကယ်၍ သူသည် ထောင်ချောက်များထဲတွင် မသေဘဲ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကြောင့် သေဆုံးသွားလျှင်ကော။
သူသည် ထို့နောက်ရေးသည်: မနက်ဖြန်၏ အစီအစဉ်မှ အောင်မြင်စွာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် ကူညီပါ။
အကယ်၍ သူသည် ထိုဝါကျကို ရေးချလိုက်ပါက ယန်ကျန့်သည် အမှန်တကယ် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ္ဆေဗီရို၏ ကျိန်စာက ထိန်းသိမ်းထားသော အသိစိတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိပြီး သူ့ကို အထူးပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။
"တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ဆက်ဆံရတာက ငါစိတ်ကူးယဉ်ထားသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ တစ္ဆေဗီရိုက မင်းကို ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိမယ်ဆိုတာ မင်းဘယ်တော့မှမသိဘူး၊ ဒါကြောင့် ပြီးပြည့်စုံမှုဆိုတာ မရနိုင်ဘူး။ ငါဘယ်လိုတောင်းဆိုချက်ပဲလုပ်လုပ် ငါထမ်းဆောင်ရမယ့် အန္တရာယ်တွေက ငါ့ဘာသာငါပဲ ထမ်းဆောင်ရဦးမှာပဲ"
ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ သူ၏လက်ထဲမှ စာရွက်ကို စိတ်တိုစွာဖြင့် လုံးချေပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
အလျင်အမြန်ပင် သူ၏အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် အောက်ပါဝါကျကို စာရွက်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ရေးလိုက်သည်:
"ငါတစ်လအကြာမှာ အသက်ရှင်နေချင်ပြီး မင်းနဲ့နောက်တစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ်လုပ်ချင်တယ်"
ဒီတောင်းဆိုချက်သည် အတော်လေး ပါးနပ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ်သည် တစ်လအကြာတွင် ဖြစ်ပွားရန် အဆိုပြုသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယနေ့မှတစ်လအကြာတွင် နေရာတွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး ဒါက သူသည် ထိုတစ်လအတွင်း မသေနိုင်ဟုဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ သူသေဆုံးသွားပါက တစ္ဆေဗီရိုသည် သူ၏လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ပျက်ကွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းသည် တစ္ဆေဗီရိုက တစ်ဖက်သတ် ချိုးဖောက်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အကယ်၍ တစ္ဆေဗီရိုသည် အရောင်းအဝယ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုပါက ယန်ကျန့်သည် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကြောင့် မသေနိုင်သလို အခြား သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကြောင့်လည်း မသေနိုင်ပေ။
အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်တောင်းဆိုချက်ကိုမှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ပုံမှန်အခြေအနေများအောက်တွင် ဒါသည် အလွန်ခက်ခဲမည် မဟုတ်သင့်ပေ၊ နောက်ဆုံးတွင် သာမန်လူတစ်ဦးအတွက် တစ်လအသက်ရှင်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူသည်။
တစ္ဆေဗီရိုအတွင်းသို့ ထိုးထည့်ထားသော စာရွက်သည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။
ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားဗီရိုသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်၊ ယန်ကျန့်၏တောင်းဆိုချက်၏ အခက်အခဲကို အကဲဖြတ်နေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ၎င်းကိုသဘောတူရန် စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ပင်။
ယန်ကျန့်သည် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
စောင့်ဆိုင်းမှုသည် ဒီတစ်ခါ အလွန်မကြာမြင့်ဘဲ မကြာမီ အောက်မှတံခါးတွင် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုရှိလာသည်၊ ၎င်းအနည်းငယ်ပွင့်လာသည်။
ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းဖွင့်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်ရာ အတွင်း၌ သူခုနကထိုးထည့်ခဲ့သော စာတိုရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်၊ ကောက်ကွေးနေသော စကားလုံးနှစ်လုံးရေးထားသည်: ခုနစ်ရက်။
ခုနစ်ရက်?
ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ စူးရှသွားသည်။ အချိန်ဇယားသည် တိုတောင်းသွားသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုရှိသည်။ သေချာပါသည်၊ တစ္ဆေဗီရိုတွင် အသုံးချနိုင်သော ဟာကွက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို မဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ်လုပ်ဆောင်ရန် သူ၏အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို နောက်ထပ်ခုနစ်ရက်အတွက် အာမခံနိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ပို၍ခက်ခဲပုံရသည်။ သို့သော် တစ္ဆေဗီရိုက ယခင်တစ်ခုကို ပို၍ခက်ခဲသည်ဟု ယူဆသည်။
"ကောင်းတယ်"
နောက်တစ်ကြိမ်မစဉ်းစားဘဲ ယန်ကျန့်သည် တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် စာလုံးတစ်လုံးတည်း ရေးချလိုက်သည်။
စာရွက်ကို ပြန်ထိုးထည့်ပြီးနောက် တစ္ဆေဗီရိုသည် ခုနစ်ရက်ရောက်ရှိလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော အရောင်းအဝယ်စည်းမျဉ်းသည် ယာယီတိုးချဲ့ခြင်းခံရသည်။
"ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ။ ဒါက တစ္ဆေဗီရိုဆီက အာမခံဝယ်တာနဲ့တူတူပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခုနစ်ရက်အကြာမှာ ငါအသက်ရှင်လျက် သူ့ရှေ့မှာရပ်နေမယ်ဆိုတာကို အာမခံတယ်"
ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
မည်သို့သောထောင်ချောက် သို့မဟုတ် အစီအစဉ်၏ကျရှုံးမှုဖြစ်စေ၊ မည်သည့်ဘက်တွင်မဆို လောင်းခြင်းသည် မတည်ငြိမ်ပေ၊ ဒါတစ်ခုတည်းသာ အလုံခြုံဆုံးဖြစ်သည်။
"ငါလောလောဆယ်လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲ။ ဒါက ငါအခုအချိန်မှာလုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်သင့်တယ်။ ဝမ်ရှောင်းမင်ရဲ့မနက်ဖြန်အစီအစဉ်က အရေးမကြီးတော့ဘူး။ အရေးကြီးတာက ငါနောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သေချာပေါက်အသက်ရှင်လွတ်မြောက်မှာပဲ"
အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာသည် သုံးရက်ကြာသော်လည်း သူသည် ခုနစ်ရက်အကြာတွင် တစ္ဆေဗီရိုနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ရမည်၊ ရက်စွဲများသည် မကိုက်ညီပေ။
ဒါက အကယ်၍ ဝမ်ရှောင်းမင်၏အစီအစဉ်ကျရှုံးပါက အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာနှင့် တစ္ဆေဗီရို၏အရောင်းအဝယ်စည်းမျဉ်းကြားတွင် ပဋိပက္ခတစ်ခုဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေများကြားမှ မမြင်နိုင်သောပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် ဒီအချက်ကိုအသုံးပြု၍ သူ၏အသက်ရှင်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်သည်။
အကယ်၍ ဝမ်ရှောင်းမင်၏အစီအစဉ်အောင်မြင်ပါက တစ္ဆေဗီရို၏အကူအညီသည် မလိုအပ်တော့ဘဲ ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေတစ်ခုကို အလဟဿဖြုန်းတီးလိုက်ခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။
ပြဿနာများမရှိကြောင်း သေချာအောင်လုပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းလောင်းစင်မှ ဆင်းလာသည်။
သူသည် ဂျေးမြို့ကြီးသို့ မပြန်ခဲ့ပေ၊ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စဉ်သည် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း။ လောလောဆယ် ၎င်းသည် သူ့နှင့်ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကပ္ပတိန်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဌာနချုပ်ကို လုံးဝမစွန့်ခွာခဲ့သော်လည်း သူသည် အကန့်အသတ်မရှိခွင့်ယူထားသည်၊ ၎င်းတွင် အားသာချက် အားနည်းချက်များရှိသည်။
အားသာချက်သည် ယခုအခါထင်ရှားနေသည်။
သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စဉ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး ဌာနချုပ်မှမည်သူမျှ သူ့ကိုမည်သည့်တာဝန်ကိုမှ ပေးအပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်သော လူနေအိမ်ရာဝင်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာဝင်းသည် အနည်းငယ်သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း နေထိုင်သူနှုန်းနိမ့်နေဆဲဖြစ်သည်။ တိတ်ဆိတ်သော်လည်း ၎င်းသည် အတော်အတန်လုံခြုံသည်၊ လူများလေ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားစေနိုင်ခြေ မြင့်မားလေဖြစ်သည်။ မည်သည့်ကံမကောင်းသောလူက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို မတော်တဆဆွဲဆောင်မိမည်ကို သင်ဘယ်တော့မှမသိပေ။
တောင်တန်းဒေသတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် ပို၍လုံခြုံနိုင်ပေသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် တောင်တန်းများသို့ ဆုတ်ခွာခြင်းသည် ကောင်းသောရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူ၏အတွေးများတွင် နစ်မြုပ်နေရင်း သူသည် သူ၏ရှေ့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ယန်ကျန့်၏လက်ရှိအိမ်သည် တစ်ချိန်က ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာဝင်း၏ အရောင်းရုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး ဧည့်ခန်းမ၊ ထမင်းစားခန်း၊ အားကစားခန်းမ၊ ရေကူးကန်၊ ရုံးခန်း စသည်တို့ကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံများပါဝင်သော ငါးထပ်နေအိမ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ မူလက ကျန်းဝေ၏ဖခင် ကျန်းရှန်းကူထံမှဝယ်ယူခဲ့ပြီး ထိုအချိန်ကယန်ကျန့်အတွက် အတော်လေးဇိမ်ကျသည်။
ယန်ကျန့်၏အစီအစဉ်များအရ နေရာသည် သူ၏အမေကို အသက်ကြီးလာသောအခါ ဂရုစိုက်မည့်နေရာဖြစ်သည်။ ခြံဝင်းသည် လုံလောက်စွာကျယ်ဝန်းပြီး အဆောက်အအုံသည် လုံလောက်စွာကျယ်ဝန်းသောကြောင့် ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုတည်းက သူတို့စားဝတ်နေရေးအတွက် ဘယ်တော့မှမပူပန်ရစေရန် အာမခံနိုင်သည်။
သို့သော် ဒီပိုင်ဆိုင်မှုသည် ယခုအခါထင်ကြီးစရာမကောင်းတော့သော်လည်း သူသည် ထိုနေရာတွင်နေထိုင်ရန် ကျင့်သားရနေသောကြောင့် ပြောင်းရွှေ့ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
ယန်ကျန့်သည် တံခါးသို့ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ခြံဝင်းဘေးရှိ စိမ်းလန်းသောနေရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသည်၊ ၎င်းသည် ယခုအခါဟင်းသီးဟင်းရွက် အတော်များများ စိုက်ပျိုးထားပြီး ရာသီဥတုအခြေအနေ မကောင်းမွန်သောကြောင့် ကောင်းစွာ မကြီးထွားပေ။ ဒါတွေက သူ၏အမေပျင်းရိနေစဉ် စိုက်ပျိုးထားဖွယ်ရှိသည်။
သူသည် တံခါးဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
မည်သူမျှ တံခါးမဖွင့်ပေ။
"အိမ်မှာမရှိဘူးလား"
ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာပြီး နေရာကိုစစ်ဆေးလိုက်သည်၊ အိမ်သည်လစ်လပ်နေသည်။
"ကျန်းယန်နဲ့ ကျန်းလီချင်တို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့မြို့လယ်က ရှန်ထုံမျှော်စင်မှာ အလုပ်သွားလုပ်နေကြတာလား"
သို့သော် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အခန်းများကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် နေထိုင်မှု လက္ခဏာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ပြောင်းရွှေ့သွားပုံမရဘဲ သူတို့သည် နေရာတွင် နေထိုင်နေဆဲဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာအချို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လုံခြုံမှုအာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့နေသည်၊ မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် ဒီနေရာတွင် ဒီလောက်ကြာကြာ ဆန္ဒအလျောက်နေမည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့်သည်လည်း သူတို့ကိုမောင်းထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
ဒီလောက်ကြီးမားသောနေရာနှင့်အတူ လူပိုများများရှိနေခြင်းက နေရာကိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားစေပြီး သူ၏အမေအားလပ်ချိန်များတွင် အဖော်ပြုပေးရန် သူ့အတွက်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရသည်။
ယန်ကျန့်သည် အိမ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး ပဉ္စမထပ်သို့သွားရာလမ်းကို လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
ပဉ္စမထပ်တွင် အန္တရာယ်ရှိသောပစ္စည်းအချို့ ထားရှိသည်။
ရွှေသေတ္တာများထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားသောတစ္ဆေနှစ်ကောင်၊ ချည်နှောင်ထားသောတစ္ဆေအရိုးစုတစ်စု၊ အနက်ရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောတစ္ဆေမှန်တစ်ချပ်နှင့် သေနတ်အချို့။
သူသည် အကျဉ်းချထားသောတစ္ဆေများကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သည်၊ မည်သူမျှမထိသရွေ့ တစ္ဆေများ လွတ်မြောက်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူအကြောက်ဆုံးအရာမှာ တစ်စုံတစ်ဦးက တစ္ဆေမှန်ကို ကလိခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့်တံခါးကို သော့ခတ်ထားသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သောသော့များသည် သာမန်လူများ အတွက်သာ တားဆီးနိုင်သည်၊ အကယ်၍တစ်စုံတစ်ဦးက တကယ်တမ်းဖွင့်ရန်ရည်ရွယ်ပါက သူတို့ကိုမတားဆီးနိုင်ပေ။
အရာအားလုံးကိုစစ်ဆေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမှန်ထားရှိရာအခန်းသို့ ရွှေ့သွားသည်။
အခန်းသည် မည်းမှောင်နေပြီး မည်သည့်ရောင်ပြန်မျက်နှာပြင်မှမရှိပေ။
သူသည် အနက်ရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောမှန်ကိုကြည့်ပြီး တွေးတောနေသည်။
"အရာတွေက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ သူတို့ကိုဒီမှာထားရင် မလွှဲမရှောင်သာ ချော်ထွက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ။ သူတို့ကိုလုံခြုံတဲ့အိမ်ထဲမှာထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ကျန်းရှန်းကူက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က လုံခြုံတဲ့အိမ်ကိုချဲ့ထွင်ခဲ့တယ်၊ ဒီပစ္စည်းတွေကိုသိုလှောင်ဖို့ အခန်းငယ်လေးတစ်ခု ထွင်းထုတ်တာက ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး"
ယန်ကျန့်သည် ဒီအန္တရာယ်ရှိသောအရာဝတ္ထုများကို နေရာတွင်ထားခြင်းသည် မလုံခြုံဟုခံစားမိသည်၊ အကယ်၍ပြဿနာတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာပါက သူ၏အိမ်သည် လုံးဝထိခိုက်သွားမည်မဟုတ်လား။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဒီအန္တရာယ်ရှိသောအရာဝတ္ထုများကို စတင်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။
လက်ရှိအခြေအနေများအရ ယန်ကျန့်သည် ပစ္စည်းအားလုံးကိုလုံခြုံသောအိမ်သို့ လွှဲပြောင်းရန် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုတိုက်ရိုက်အသုံးပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့ကိုရွှေဖြင့်တည်ဆောက်ထားသော အခန်းငယ်လေးထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။
ဒီလုံခြုံသောအိမ်သည် ရှားရှားပါးပါးအသုံးပြုသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ အကယ်၍အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည့်အချိန်တစ်ခုရောက်လာပါက အခြေအနေသည် အတော်လေးဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ပြီး ဒီပစ္စည်းများ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များသည် သိပ်စိုးရိမ်စရာမဟုတ်တော့ပေ။
"ကျန်တာက တစ္ဆေဗီရိုပဲ"
ယန်ကျန့်သည် လုံခြုံသောအိမ်မှထွက်ခွာရင်းပြောသည်၊ ခေါင်းလောင်းစင်ကိုမော့ကြည့်ရင်း စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လောလောဆယ်တစ္ဆေဗီရိုကိုမရွှေ့ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အရာဝတ္ထုသည် ထူးဆန်းသော်လည်း ၎င်းသည် အတော်အတန်တည်ငြိမ်သည်။ သူသည် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာနှင့်လက်ရှိအကျပ်အတည်းကိုကျော်လွှားပြီးနောက် ၎င်းကိုလုံခြုံအောင်ထားရန် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာဖွေလိမ့်မည်။
အိမ်မှဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် သူသည် အိမ်ရာဝင်းမှ ထွက်ခွာရန် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ လူနေအိမ်ရာ၏အနောက်ဘက်အကျဆုံးရှိ မပြီးစီးသေးသော အဆောက်အအုံနေရာသို့ သွားသည်။
ခေတ်မီဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်း၏ အသွင်အပြင်နှင့်အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်လုံးသည် လစ်လပ်နေသောနေရာအလယ်တွင်ရပ်နေသည်။
ဘုရားကျောင်းပုံစံဒီဇိုင်းသည် ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်၊ အတွင်း၌ တကယ်တမ်း တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ရှေးဟောင်းအိမ်တစ်လုံးရှိသည်။ ပြန်လည်မွမ်းမံရခြင်းအကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် ထိုသမ္မတခေတ်မှ ရှေးဟောင်းအိမ်ကို ဖျက်ဆီးရန်မရဲသလို အခြားသူများ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကိုလည်း မလိုလားသောကြောင့်ဖြစ်သည်—အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ အိမ်ကို အခြားအဆောက်အအုံတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် လျှောက်သွားသည်။
ရှေးဟောင်းအိမ်ပတ်လည်တွင် မြင့်မားသောနံရံတစ်ခုကိုအသစ်တည်ဆောက်ထားပြီး ရှေးဟောင်းပုံစံ အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော တံခါးတစ်ပေါက်သာရှိသည်။ သို့သော် တံခါးသည် လက်ရှိတွင် တင်းကျပ်စွာ သော့ခတ်ထားသည်၊ အတွင်း၌မည်သူမျှမရှိသကဲ့သို့ပင်။
ယန်ကျန့်သည် တံခါးရှေ့တွင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတွင်းပိုင်းသို့တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
ပြန်လည်မွမ်းမံထားသော ရှေးဟောင်းအိမ်သည် တစ်စုံတစ်ဦး စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သကဲ့သို့ တစ္ဆေခြောက်ပြီး ဆိုးယုတ်ခြင်းမရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ၎င်းသည် ခေတ်မီအငွေ့အသက်များ ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်—သန့်ရှင်းပြီး အလင်းရောင်ကောင်းမွန်ကာ အလွန်အမင်းလှပပြီးငြိမ်သက်သော ခေတ်ဟောင်း ပုံစံတစ်ခုပါဝင်သည်၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကိုနှစ်သက်သူများအတွက် အလွန်သင့်တော်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းလာပြီလား။ မင်းရဲ့စီးပွားရေးခရီးစဉ်က ဒီတစ်ခါအတော်လေး ကြာတယ်ထင်တယ်"
တိတ်ဆိတ်သာယာသောအသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာသည်၊ တစ်ဆယ့်ရှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ် လူငယ်မိန်းကလေး တစ်ဦးသည် ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် စင်္ကြံတွင်ရပ်နေပြီး အောက်ဧည့်ခန်းရှိယန်ကျန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။
ထိုအခန်းသည် ယခင်ကတစ္ဆေဗီရိုထားရှိရာနေရာဖြစ်သည်။
သို့သော် ပြန်လည်မွမ်းမံပြီးနောက် ၎င်းသည် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ကိုယ်ပိုင်အခန်းဖြစ်လာသည်။
"ကြည့်ဖို့လာတာ၊ ပြီးတော့သေးငယ်တဲ့ ပြဿနာတချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့"
ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်းရှန်းကိုကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်၊ သူမတွင် ယခင်ကနှင့်သိပ်မပြောင်းလဲပေ—အထီးကျန်ဆန်၊ ဖြူဖျော့၊ ပိန်လှီသော်လည်း သူမ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် ကျော့ရှင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သောအအေးစက်စက်အလှတရားအငွေ့အသက်တစ်ခုပိုင်ဆိုင်သည်။
"ငါတို့သေတော့မှာလား"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် လှေကားမှဆင်းလာရင်းပြောသည်။
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
"မင်းဘာလို့ရုတ်တရက်အဲ့လိုပြောရတာလဲ။ ငါမင်းကိုလာတွေ့ရုံသက်သက်မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ခေါင်းကိုညွှန်ပြသည်။
"လတ်တလော တေးဂီတတစ်ပုဒ် ငါ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာနေတယ်၊ ပြီးတော့ဒါက မင်းနဲ့ဆိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ တေးဂီတကနည်းနည်းထူးဆန်းတယ်၊ ဒါကကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်လောက်ဘူး"
ယန်ကျန့်သည် လန့်သွားပြီးနောက် သူ၏နှလုံးသားအေးစက်သွားသည်၊ "မင်းလည်းလား"
အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာသည် ဝမ်ရှန်းရှန်းထံသို့ အမှန်တကယ်တိုးချဲ့သွားသည်၊ ၎င်းကိုသူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"မင်းအရင်ကပြောဖူးတယ်၊ မင်းသေရင် ငါလည်းသေမယ်လို့။ မင်းရဲ့ခရီးစဉ်က မချောမွေ့ခဲ့ဘူးထင်တယ်။ ကိုကာကိုလာ သောက်မလား"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် အောက်ထပ်သို့ဆင်းသွားပြီး ရေခဲသေတ္တာမှ ကိုကာကိုလာ တစ်ပုလင်းထုတ်ယူကာ ယန်ကျန့်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
သူမ၏ဒီနေရာမှဘဝသည် လုံလောက်သောထောက်ပံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။
"ကျေးဇူးပဲ"
ယန်ကျန့်သည် ကိုကာကိုလာကိုဖွင့်ပြီး တစ်ကျိုက်မော့သောက်လိုက်သည်၊
"ငါပြဿနာတချို့ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ငါဖြေရှင်းလိုက်မယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ မင်းဘယ်လို အန္တရာယ်မှရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ငါ့ကိုယ်ငါ အတွက်မစိုးရိမ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သေသွားရင်ကော၊ အဲ့ဒါကကော"
ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ အကြည့်များသည် ဧည့်ခန်း၏တစ်ထောင့်ဆီသို့ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြနေသည်။
တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိုထောင့်တွင် ငါး သို့မဟုတ် ခြောက်နှစ်အရွယ်ဟု ထင်ရသော ကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
ဒီကလေးသည် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏အရေပြားသည် ထိတွေ့ထားရာတွင် အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့သေမင်းတမန်ဆန်စွာ ဖြူဖျော့ပြီး ပြာနှမ်းမည်းညစ်နေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်းအေးစက်ပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် နီရဲနေပြီး မျက်ဆံများကင်းမဲ့နေသည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေမျက်လုံးများနှင့် ထူးဆန်းစွာ မကောင်းသောနိမိတ်အဖြစ် တူညီနေသည်။ အခုလောလောဆယ် ၎င်းသည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ခေါင်းကိုအနည်းငယ်စောင်းထားလျက် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်နေသည်။
တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည့်ခံစားချက်သည် သူ၏နှလုံးသား အောက်ခြေမှ မခံမရပ်နိုင်အောင်တိုးတက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဆံပင်ကိုထောင်သွားစေသည်။
တစ္ဆေကလေး!
ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် ချက်ချင်းခက်ထန်သွားသည်။
၎င်းသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော တစ္ဆေဖြစ်စဉ်ပြီးဆုံးပြီးနောက်ကျန်ခဲ့သော သွေဖည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဒီအရာကို မည်သို့ခေါ်ရမည်မသိပေ။ ဒီတစ္ဆေကလေးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော တစ္ဆေ၏ဆင်းသက်လာသော တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ တစ္ဆေကျွန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကပ်ပါးနေထိုင်ကာ သူမနှင့်ရှင်းလင်းမသိရသော ဆက်သွယ်မှုအချို့ ရှိသည်။
"အဲ့လောက်မကြာသေးဘူး၊ ဒီတစ္ဆေကလေးက တကယ်ပဲဒီလောက်ကြီးလာပြီ"
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
"မင်းသူ့ကိုဘယ်လိုကျွေးမွေးနေတာလဲ"
"အသား"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် ရေခဲသေတ္တာကိုလှမ်းကြည့်သည်။
"လတ်ဆတ်တဲ့အသားနဲ့သွေး။ ငါအမဲသား၊ ဝက်သား၊ ကြက်သားစမ်းခဲ့ပြီးပြီ… ဒါပေမဲ့သူကသိုးသားကိုအကြိုက်ဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သိုးသားကလိုအပ်လို့အစားထိုးတာတစ်ခုပဲ။ သူတကယ် ဘာစားချင်လဲဆိုတာ မင်းရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသင့်တယ်။ အခု သူကြီးထွားမှု ရပ်သွားပြီ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါလွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က လေ့လာခဲ့သလောက်ပေါ့"
"ဒါက ဒုတိယအဆင့်တစ္ဆေကလေးပဲ"
ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်၊
"အကယ်၍ သူက မသတ်ဘဲဆက်လက်ကြီးထွားဖို့ လိုအပ်ရင် သူ့ကို တစ္ဆေတွေနဲ့ ကျွေးမွေးရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ဒါက အလွယ်တကူထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားနိုင်တယ်။ ငါသူ့ကို လောဘကြောင့်ချန်ထားခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်လားမှားလားဆိုတာ ငါအခုထိမသိသေးဘူး။ မင်းသူနဲ့ ဆက်လက်နေထိုင်ဖို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"
"ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမှားရင် မင်းသေနိုင်တယ်"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြောသည်။
"လောလောဆယ်တော့ ငါအခုထိဘေးကင်းနေသေးတယ်၊ သူက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုပြီးနာခံတယ်"
"ဘယ်လောက်ပဲနာခံပါစေ သူကတစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ"
ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အေးစက်နေသည်။
"မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါအန္တရာယ် တချို့ကြုံတွေ့နိုင်တယ်။ ငါဒီတစ်ခေါက်လာလည်တာက သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို စဉ်းစားဖို့ပဲ။ အကယ်၍ငါ တကယ် မတော်တဆသေသွားရင် မင်းလည်းငါနဲ့ အတူ သေသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့သူကကော။ အကယ်၍သူဒီကမ္ဘာမှာ ဆက်ရှိနေသေးရင် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး။ ငါဆာလောင်မွတ်သိပ်သော တစ္ဆေဖြစ်စဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆို မင်းဘာ အကြံရှိလဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် မှင်သက်သွားပြီးနောက်မေးသည်။
"ငါစဉ်းစားနေတာ… တစ်ခုက ငါသူ့ကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူအပြင်မှာ သိပ်ဒုက္ခ မပေးနိုင်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းသူ့ကို အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးထဲမှာ ရက်အနည်းငယ် သော့ခတ်ထားလိုက်။ ငါဘေးကင်းတယ်လို့ အတည်ပြုနိုင်တာနဲ့ ငါမင်းကိုဖုန်းခေါ်မယ်"
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
သူသည် မနက်ဖြန်ဝမ်ရှောင်းမင်နှင့်တွေ့ဆုံမည်။
ထို့ကြောင့် ယနေ့ကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး သူသည် အချို့သောမပြီးပြတ်သေးသောအရာများကို ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သည်—အဓိကအားဖြင့် သူ၏သေဆုံးမှု ဖြစ်ခဲ့လျှင်အတွက် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေကလေး၏ တည်ရှိမှုသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အိမ်တွင် တစ္ဆေမှန်တစ်ချပ် ထားခဲ့ခြင်းထက်ပင် ပိုအန္တရာယ်များသည်။ သူသည် ၎င်းကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရမည်။
"မင်းငါ့အတွက် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရွေးချယ်နိုင်တယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့လည်းဆိုင်တယ်"
ယန်ကျန့်သည် ရွေးချယ်မှုကိုဝမ်ရှန်းရှန်းထံသို့ချန်ထားခဲ့သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်ထံသို့လျှောက်သွားပြီး သူ့ကိုမော့ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"သူ့ကိုမင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွား။ သူကမင်းကို ကူညီနိုင်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့သူ့ကို မသေစေနဲ့။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အရာအားလုံးအဆင်ပြေရင် သူ့ကိုပြန်ခေါ်ခဲ့။ သူကဒီမှာ ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ရပ်ကွက်ကို လုံခြုံမှု အဆင့်တစ်ခု ပေးတယ်"
"ကောင်းပြီ၊ မင်းအဲ့လိုပြောမှတော့ ငါဒီနေ့ တာချန်းမြို့ကနေထွက်ခွာတဲ့အခါ သူ့ကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်"
ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကလေးကိုကြည့်သည်၊ သူ၏အကြည့်များပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ဒီအရာသည် လောလောဆယ်အန္တရာယ် တစ်ခုမဟုတ်သည်ကို သိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်သောတစ္ဆေက ချန်ထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော တစ္ဆေဖြစ်စဉ်၏ အမှတ်တရများသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အရိပ်ထိုးနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သတိထားခြင်းကိုမကူညီနိုင်ပေ။
"စကားမစပ် မင်းခုနကသူကပြဿနာတော်တော်များများကိုဖြေရှင်းခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ရပ်ကွက်ထဲမှာလတ်တလောဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ"
ရုတ်တရက် သူသည် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏အစောပိုင်းစကားများထဲမှသတင်းအချက်အလက်ကိုကောက်ယူပြီး ချက်ချင်းမေးသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြန်ဖြေသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ငါးရက်အကြာက ဖြစ်သင့်တယ်၊ သူအပြင်ထွက်သွားပြီး သူပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ လူ့လက်ချောင်း အနည်းငယ်ပါလာတယ်"
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအရောင် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ဒီတိုတောင်းသောဝါကျသည် တစ္ဆေကလေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရက်စက်မှုကို ဖော်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဘာက သူ့ကို အပြင်ထွက်ပြေးစေတာလဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကခေါင်းခါသည်။
"ငါမသိဘူး။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ငါသူ့ကို အမိန့်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်: ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ရပ်ကွက်ထဲဝင်လာတဲ့ ဘယ်တစ္ဆေအသုံးပြုသူကိုမဆို မောင်းထုတ်ဖို့"
"ဒါဆိုမင်းပြောချင်တာက ထူးဆန်းတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က အဲ့ဒီညက လူနေအိမ်ရာဝင်းထဲကို ဝင်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်ပေါ့။ ပြီးတော့တစ္ဆေကလေးက သူ့ကိုရှာတွေ့သွားပြီး သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အပြင်ထွက်ပြေးသွားတယ်၊ ပြီးတော့သူ့ရဲ့လက်ချောင်းအနည်းငယ်ကိုတောင် ကိုက်ဖြတ်ခဲ့တယ်ပေါ့"
ယန်ကျန့်သည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သောမှန်းဆချက်တစ်ခုပြုလုပ်လိုက်သည်။
"အဲ့လို ဖြစ်သင့်တယ်"
"ကျန်းဟန် သိလား"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြောသည်။
"သူပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သတင်း မရှိဘူး"
ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကလေးပုန်းအောင်းနေသောထောင့်ကိုလှမ်းကြည့်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ ကျသွားသည်။
တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသည် အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်သောသူဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေကလေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ၏လက်ချောင်းအနည်းငယ်ကိုက်ဖြတ်ခံရပြီး မောင်းထုတ်ခြင်းခံရသည်။ ဒါကဘာကိုညွှန်ပြသနည်း။
၎င်းသည် အသာမန်ဆုံး တစ္ဆေဆရာများသည် ဒီတစ္ဆေကလေးနှင့်မယှဉ်နိုင်သည်ကိုညွှန်ပြသည်။
ပြီးတော့ဒါက တစ္ဆေကလေးကိုအခြားတစ္ဆေများကိုစားသုံးခွင့်မပြုရသေးပေ၊ မဟုတ်လျှင် အန္တရာယ်အဆင့်သည် မတွေးဝံ့စရာဖြစ်လိမ့်မည်။
"ကျန်းဟန်အခုဘယ်မှာလဲ"
ယန်ကျန့်ကမေးသည်။
တစ္ဆေကလေး၏ကိစ္စကို လောလောဆယ်ဘေးဖယ်ထားပြီး သူသည် ၎င်းကိုနောက်ပိုင်းတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သောကြောင့် တာချန်းမြို့တွင် ထူးဆန်းသောတစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာဝင်းသို့ဝင်ရန်ကြိုးစားခြင်းသည် သတိထားရန်လိုအပ်သည်။
အကယ်၍ သူသည် လူသိများသောအမည်နှင့် အာဏာရှိသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပါက သူသည် သင့်တော်သော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့်ချဉ်းကပ်မည်မှာသေချာသည်။ ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပြုမူခြင်းသည် အလွန်ရန်လိုသည်။
လက်စားချေခြင်းလား။
သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုသောမသမာသောစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်သည် သူသည် ကိစ္စကိုစုံစမ်းကြည့်ရမည်ဟုခံစားမိသည်၊ မဟုတ်လျှင် သူသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။
"သူ ရှန်ထုံမျှော်စင်မှာ ရှိတယ်။ အခုအလုပ်ချိန်ဖြစ်ပြီး မင်းထွက်သွားပြီးကတည်းက သူအဲ့ဒီမှာ မင်းရဲ့တာဝန်တွေကို လွှဲယူထားတယ်"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြောသည်။
ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊
"ဒါက ငါသူ့ကို လုပ်ခိုင်းခဲ့တာပဲ။ ဒါဆိုငါရှန်ထုံမျှော်စင်ကို ခရီးတစ်ခုသွားဖို့ လိုတယ်။ တကယ်တော့ မင်းဒီမှာအမြဲတမ်း နေစရာမလိုဘူး။ အပြင်ထွက်ပြီးမင်းရဲ့မိသားစုနဲ့အချိန်ပိုကုန်တာကမဆိုးဘူး"
"ငါသူ့ကိုစောင့်ကြည့်ဖို့လိုတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတစ်ယောက်တည်းနေရတာကို ကျင့်သားရနေပြီ။ ငါဒီမှာ အင်တာနက်သုံးနိုင်တယ်၊ ဂိမ်းကစားနိုင်တယ်၊ စာအုပ်တွေဖတ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့လူတွေက ငါ့ကိုအရသာရှိတဲ့ အစားအစာအမျိုးမျိုး ယူလာပေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ပျင်းစရာ မကောင်းဘူး။ တစ်ခါတစ်ရံကျန်းဝေရဲ့ livestream ကြည့်ရတာတော်တော်လေးစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြောသည်။
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
"ငါတောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါကမင်းကိုဒီလိုဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့သူပဲ"
"မင်းအပြစ်ရှိတယ်လို့ခံစားစရာမလိုဘူး။ မင်းငါ့ကိုကယ်တင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ငါလွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက သေနေလောက်ပြီ။ ငါတို့ဒီအကြောင်းကိုအကြိမ်များစွာ ပြောခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့မင်းအဲ့လို နောက်တစ်ကြိမ် ပြောခွင့်မရှိဘူး"
သူမတုံ့ပြန်သည်၊ သူမ၏လျစ်လျူရှုသောမျက်လုံးများသည် အလေးအနက်ထားမှုဖြင့် သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျောင်းတွင်ထိုင်၊ စာသင်ပြီး စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်သော ကျောင်းသားများ မဟုတ်တော့ပေ။ ခြောက်လခန့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်နှင့်ဝမ်ရှန်းရှန်းနှစ်ဦးစလုံးသည် အများကြီးကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည်။
"ငါ့မှာအချိန် အများကြီး မကျန်တော့ဘူး။ ငါကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် ကိစ္စတချို့ရှိသေးတယ်။ ငါသွားသင့်ပြီ"
ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက်နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် ခေါင်းညိတ်သော်လည်း ထို့နောက်တစ်ခုခုကိုသတိရပုံရသည်။
"စကားမစပ် ငါလတ်တလော မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်။ မင်းခရီးမှာ သူမနဲ့တွေ့ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ သူမ ဘယ်လိုလဲ။ သူမ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"သိပ် မကောင်းဘူး။ သေမလိုဖြစ်ခဲ့တယ်"
ယန်ကျန့်သည် ဆက်ပြောသည်။
"သူ့ရဲ့ကျောင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ ငါ အချိန်မီမရောက်ခဲ့ရင် အခြေအနေက အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကတစ်ခုထက် နာရီဝက်အတွင်းပိုအန္တရာယ်များလာမှာပဲ"
"သူမ အဆင်ပြေတာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ငါသိချင်တာက မင်းနဲ့သူမကြားမှာဘယ်လိုလဲ။ မင်းအမေက မင်းကိုရည်းစားရှာဖို့ဖိအားပေးနေတယ်။ ငါသူ့ကို မင်းနဲ့မြောင်ရှောင်ရှန်းက တော်တော်လေးရင်းနှီးတယ်လို့ ပြောထားတယ်၊ ဒါကြောင့်ငါသူ့ကိုယ်စားမေးနေတာ"
ဝမ်ရှန်းရှန်းကပြောသည်။
" မင်းဒုက္ခရောက်တယ်လို့ထင်ရင် ငါမင်းအတွက်ခဏလောက်ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ငါမင်းအမေကို ငါတို့တွဲနေတယ်လို့ ပြောလိုက်မယ်။ အဲ့လိုဆိုရင် ငါ့မိဘတွေလည်း ပိုပြီး စိတ်အေးသွားမှာပဲ၊ အထူးသဖြင့်ငါ့ရဲ့လက်ရှိ အခြေအနေကို စဉ်းစားရင်—သူတို့တကယ်ပဲ စိုးရိမ်နေကြတယ်"
သူမ ထပ်ပြောသည်။
"မင်းအဲ့လို ပြောလိုက်လေ။ လူကြီးတွေကို စိတ်ပူပန်မှုနည်းစေတာပေါ့။ မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့ငါ့အတွက် အနာဂတ်မရှိဘူး။ သူမက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သာမန်ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်သင့်တယ်။ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲကို ပါဝင်လာရင် သူမကိုပဲထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ အထက်တန်း ကျောင်းအတန်းဖော် အားလုံး သေဆုံးသွားတာကို မင်းမလိုချင်ဘူးမလား"
ယန်ကျန့်သည် မငြင်းဆန်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တဖြည်းဖြည်းဆုံးရှုံးနေသည်၊ ကျန်ရှိနေသည်မှာ အချို့သောတွယ်တာမှုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အမှန်တကယ် နားလည်သူများဖြစ်သည်။
"မင်းသဘောတူမှတော့ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲသဘောတူလိုက်ကြရအောင်"
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် တည်ငြိမ်စွာပြောသည်
"မင်းရဲ့ရည်းစားအဖြစ်ဟန်ဆောင်တာဖြစ်စေ၊ အတုအယောင်လက်ထပ်တာဖြစ်စေ၊ ငါမင်းကို ကူညီနိုင်တယ်။ အခုငါ့စွမ်းရည်ထက်ကျော်လွန်နေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ကလေးတွေ မွေးတာပဲ။ ငါ့ရဲ့လက်ရှိကိုယ်ခန္ဓာ အခြေအနေကမခွင့်ပြုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ငါမင်းနဲ့ ကြိုးစားကြည့်ဖို့ စိတ်ထဲမထားဘူး"
"…"
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
"ငါမင်းဘာစဉ်းစားနေလဲသိတယ်။ မင်းက ငါတို့ကို နောင်တမရစေဖို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့သေခြင်းနဲ့ သေချင်ရုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့မင်းဒီလို လုပ်စရာမလိုဘူး… ထားလိုက်တော့၊ ဒီအကြောင်းကို ဆက်မပြောကြတော့ဘူး။ ငါအပြင်ထွက်တော့မယ်။ ငါကျိန်စာကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ ငါမင်းကို ပြန်လာတွေ့မယ်။ အဲ့လောက်အဆိုးမြင်မနေပါနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား"
"ငါတို့လိုလူတွေမှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးတယ်လို့မင်းထင်လား"
ယန်ကျန့်ထွက်ခွာနေစဉ်တွင် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏မေးခွန်းသည် သူမကိုယ်သူမ စကားပြောနေသကဲ့သို့ သူ၏နောက်မှ ထွက်လာသည်။
သူမသည် အဖြေတစ်ခုကိုရှာဖွေနေသည် သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လက်ရှိအခြေအနေကြောင့် နာကျင်နေပြီး အမှန်တရားအချို့ကို ရှာဖွေနေသည်။
"ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ငါရှာဖွေနေတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့လက်မလျှော့နိုင်ဘူးမလား"
ယန်ကျန့်သည် ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့လှည့်ပြီးပြောသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် ဘာမျှမပြောဘဲ သူ့ကိုတည်ငြိမ်စွာကြည့်နေသည်။
နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ယန်ကျန့်သည် ရှေးဟောင်းအိမ်မှ လျင်မြန်စွာထွက်ခွာသွားသည်။