မည်သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်နည်း (၂)

ယန်ကျန့်သည် အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အိပ်တစ်ဝက်နိုးတစ်ဝက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော တီးလုံးသံတစ်စွန်းတစ်စကို အဆက်မပြတ် ကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။ ထိုတေးသွားသည် တိုတောင်းသော သံစဉ်အချို့ဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး မရပ်မနား တည်ရှိနေခြင်းက မည်သူမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တီးလုံးသံများသည် သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်သည့် အဆောင်တစ်ခုဖြစ်သလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ့်အသက်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် သော့ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

တေးဂီတသံ စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာကို ပထမဆုံးဖွင့်သည့်လူသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်နိုင်သော မသေနိုင်သည့် ကျိန်စာသင့်မည် ဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် တေးဂီတသံ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ကျိန်စာသင့်နေသူသည် မလွဲမသွေ သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိဟု သိထားကြသည်။

၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းသောကြောင့် အချိန်အများစုတွင် ဌာနချုပ်မှ တံဆိပ်ခတ် သိမ်းဆည်းထားပြီး အသုံးပြုလေ့မရှိပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင် ယန်ကျန့်အတွက် ကျိန်စာသက်ရောက်ရန် နာရီလေးဆယ်ပင် မကျန်တော့ပေ။

သူအိပ်စက်နေစဉ် မူးမူးဝါးဝါးဖြင့် အိပ်မက်တစ်ခု မက်မြင်နေပုံရသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှ တေးသွားသံ၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားရင်း သူသည် ဖုန်အလိမ်းလိမ်းတက်နေသော ကျဉ်းမြောင်းပြီး လုံခြုံစွာပိတ်ထားသည့် အခန်းတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခန်းသည် အလင်းရောင်မရှိ မှောင်မည်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာဆိုဘာမှ မမြင်ရပေ။

ထို့ထက်ไป၍ ပတ်ပတ်လည်တွင် နံရံမရှိ၊ မှတ်ကျောက်တင်စရာ ဘာမှမရှိချေ။

ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အခန်းအလယ်ဗဟိုမှ စန္ဒရားအဟောင်းတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် ထိုစန္ဒရား၏ အနီးတွင် ရပ်နေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူသည် နေရာမှ ရွှေ့၍မရသလို စန္ဒရားအနားသို့လည်း ချဉ်းကပ်၍မရပေ။

သို့သော် စန္ဒရားအဟောင်းပေါ်တွင် တင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်တစ်စုံကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလက်များသည် ခြောက်ကပ်မည်းညစ်ပြီး ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေကာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့၊ စန္ဒရားတီးနေသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်များသည် မပြည့်မစုံဖြစ်ပြီး လက်ချောင်းအချို့ ပြတ်တောက်နေသည်။

စန္ဒရားအဟောင်းတွင်လည်း စန္ဒရားခလုတ်အချို့ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်များ လှုပ်ရှားနေသည့်တိုင် ခလုတ်များကို မည်သည့်အခါမျှ မနှိပ်နိုင်သလို အသံတစ်စုံတစ်ရာလည်း မထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့ပေ။

ပျောက်ဆုံးနေသော လက်ချောင်းများနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသော စန္ဒရားခလုတ်တို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှောင်ထဲမှ အရိပ်သည် စန္ဒရားကို အသုံးမပြုနိုင်စေရန် တမင်တကာ ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ကွက်တိ တိုက်ဆိုင်နေလေသည်။

သို့သော် ဤကာကွယ်တားဆီးမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း အရာမထင်တော့ပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် မူလက ခလုတ်များ ပျောက်ဆုံးနေသည့်နေရာတွင် တောက်ပပြီး အသစ်စက်စက်ဖြစ်နေသော ခလုတ်အသစ်အချို့ကို တပ်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့ရပြီး ကျန်ခလုတ်များနှင့် လားလားမှ မအပ်စပ်ပေ။

ဤသို့ အသစ်တပ်ဆင်ထားသော ခလုတ်များသည် အရေအတွက် မနည်းတော့ဘဲ စုစုပေါင်း ငါးခုအထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားလိုက်သည့်အခါ စန္ဒရားရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အမှောင်ထုထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထိုအရိပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်စေကာ သင့်ဘေးတွင် ကပ်တွယ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ တီးလုံးသံက ယန်ကျန့်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ထိုတီးလုံးသံက တစ္ဆေကို အနားကပ်မလာအောင် တားဆီးထားပြီး ယန်ကျန့်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစေခဲ့သည်။

အိပ်မက်သည် ယုတ္တိမတန်သော်လည်း အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။

အချိန်အကြာကြီး ကုန်လွန်သွားသလို ခံစားရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယန်ကျန့်သည် ထိုတံဆိပ်ခတ်ထားသော အခန်းနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်။ သူက ရွေ့လျားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခန်းက သူ့ထံမှ ရွေ့လျားထွက်ခွာသွားပုံရသည်။

ထို့နောက် သူ့စိတ်အစဉ်တို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာကာ စိတ်များ ကြည်လင်နေပြီး အိပ်ချင်စိတ် တစ်စိုးတစ်စဉ်းမျှ မရှိတော့ပေ။

"ငါ တကယ် အိပ်မက်မက်သွားတာလား" သူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောမိသည်။

သူ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ အိပ်မက်မက်ခဲသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေက သူ့ကို တိုက်စားချိန် သို့မဟုတ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေ ဆိုးရွားစွာ ယိုယွင်းလာချိန်ကဲ့သို့ အထူးအချိန်အခါများတွင်သာ အိပ်မက်မက်တတ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်များက အိပ်မက်များသည် အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ လူနှင့်တစ္ဆေတို့ကြား အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမှုတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလေ့က သူနှင့်မဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များ ရရှိခဲ့ကြောင်း ပြောဖူးသည်ကို ယန်ကျန့် သတိရမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော်လည်း ထိုသင်္ချိုင်းတည်ရှိကြောင်းကို သူသိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကနေ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်လား။ စန္ဒရားတီးတဲ့ ကြောက်စရာတစ္ဆေတစ်ကောင်တဲ့လား။ ဒါက ကျိန်စာရဲ့ ရင်းမြစ်ဖြစ်ဖို့များတယ်… အခု ငါက ကျိန်စာကြောင့် သေတော့မှာမို့လို့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ကြားခံတစ်ခုလို ဖြစ်လာပြီး ငါ့ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေရဲ့ တုံ့ပြန်မှု ဒါမှမဟုတ် သက်ရောက်မှုကနေတစ်ဆင့် အဲ့ဒီမူလရင်းမြစ်ကို ရောက်သွားတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

သူသည် နက်နက်နဲနဲ တွေးတောရင်း သေချာပြန်စဉ်းစားသော်လည်း သူ၏အိပ်မက်ထဲမှ အခန်းသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုမူ မသိရှိခဲ့ပေ။

ထိုနေရာသည် ဆီဇာဟိုတယ်မှ အခန်းနံပါတ် ၇၁ မဟုတ်သည်ကိုတော့ သူသေချာပေါက် သိသည်။

"ယန်ကျန့်၊ နိုးပြီလား။ မြန်မြန်ထတော့၊ ကျွန်မ အကြောင်းကြားချက် ရထားပြီ။ ပါမောက္ခဝမ်က ရှင့်ကိုလာဖို့ မှာလိုက်တယ်" လျိုရှောင်ယွီ၏ အသံက ဧည့်ခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ယန်ကျန့် မည်သည့်အခန်းတွင် တည်းခိုနေသည်ကို မသိသောကြောင့် တွေ့ရာအခန်းကို မှန်းပြီး အော်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ မနက် ကိုးနာရီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် တစ်ညလုံး အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာသွားသလို ခံစားနေရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး သူ့စိတ်အစဉ်က ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှုပ်ရှားပြီးနောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ ဝမ်ရှောင်မင်ကို နှစ်ရက်အချိန်ပေးထားတာ၊ ကြည့်ရတာ သူက အချိန်ကိုက်ပဲ၊ ငါ့ကို ပိုပြီး မစောင့်ခိုင်းဘူး။"

သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်ရှောင်မင်၏ ယနေ့ခေါ်ယူခြင်းမှာ မည်သည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူသဘာဝအတိုင်း သိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သူစောင့်မျှော်နေခဲ့သော အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှောင်မင်ကို ငါအပြည့်အဝ မယုံနိုင်ဘူး၊ တစ္ဆေဗီရို အရောင်းအဝယ် စည်းမျဉ်းတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ ငါ့ဘက်က ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတချို့ လုပ်ထားဖို့လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏အကြည့်က သူ့ဘေးရှိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

လူတိုင်းဆီကနေ လျှို့ဝှက်ထားသည့် တစ္ဆေကလေး၏ တည်ရှိမှုသည် အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် သို့မဟုတ် အရန်အစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ကောင်းစွာ အသုံးဝင်သည်။ ၎င်းသည် အခြားတစ္ဆေများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ရောက်ရှိပြီး ပြိတ္တာတစ်ကောင် ဖြစ်မလာသေးသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် မည်မျှထိရောက်မည်ကို မသေချာပေ။

သူသည် တစ္ဆေကလေးကို ယာယီ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကိုဖြတ်ပြီး မြေအောက်မှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရယူလိုက်သည်။

လူသေများကို မြှုပ်နှံရာတွင် ဝတ်ဆင်ပေးသည့်အရာနှင့်တူသော ညစ်ပတ်နေသည့် အနက်ရောင် ခြုံလွှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကလေးကို တစ္ဆေခြုံလွှာ ဝတ်ဆင်ပေးခြင်းသည် သူကောင်းကောင်းစဉ်းစားပြီးမှ ချခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ အဆိုပါခြုံလွှာသည် သာမန်မဟုတ်သည့်အပြင် ၎င်းကို အသုံးချရမည့် အရေးကြီးသောအချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"အဝတ်ကိုဝတ်ပြီး အပြင်ထွက်ခဲ့" ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေခြုံလွှာပါသော သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ ပစ်ထည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် တစ္ဆေကလေး ရှိနေသည်။

တစ္ဆေများ အချင်းချင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံပါက ဘာဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။

သိပ်မကြာလိုက်ပါ။

တံခါးပွင့်လာသည်။

အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိသော ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် တစ္ဆေခြုံလွှာကို ဝတ်ဆင်လျက် ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ခြုံလွှာ၏ မူလအရွယ်အစားမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ဤတစ္ဆေကလေးအပေါ်တွင်မူ အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကွက်တိဖြစ်နေသည်။

"တကယ်ပဲ၊ တစ္ဆေခြုံလွှာက တစ္ဆေကလေးနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့ယူဆချက်တွေ မှန်တယ်ဆိုရင် တစ္ဆေကလေးက ဒီဝတ်ရုံကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ တောက်ပသွားသည်။

တစ္ဆေခြုံလွှာကို သက်ရှိများက ဝတ်ဆင်ပါက အခြားတစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း အကျိုးဆက်အနေဖြင့် သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားကာ အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခါဝတ်ဆင်ပြီးပါက သက်ရှိက ပြန်ချွတ်၍မရတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤဝတ်ရုံအတွက် အမှန်တကယ် သင့်လျော်သော ဝတ်ဆင်သူမှာ လူမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေသာ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများသည် ခြုံလွှာ၏ တိုက်စားခြင်းကို မကြောက်သောကြောင့် ၎င်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် တစ္ဆေခြုံလွှာသည် တစ္ဆေတိုင်းအတွက် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သော ပစ္စည်းတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ္ဆေကလေးကလည်း ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

"ဒီ လူသေခေါင်းကို ယူသွားပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ ငါ့အမိန့်မရဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတိုက်ခိုက်ရဘူး" ယန်ကျန့်သည် အလောင်းထည့်သည့်အိတ်တစ်လုံးကို ပစ်ပေးရင်း အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တကယ်၍ တစ္ဆေကလေးက တစ္ဆေခြုံလွှာကို အသုံးချနိုင်လျှင် ထိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လူသေခေါင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်သည်။

ယနေ့တွင် ယန်ကျန့်သည် ဘာကိုမှ ချန်ထားချင်စိတ်မရှိဘဲ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားချင်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်နှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ လွယ်ကူသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အခန်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ အစားထိုးအရုပ်တစ်ခုကိုပင် သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ဒီလောက်နောက်ကျမှ ထတာလဲ"

လျိုရှောင်ယွီသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသောပုံစံ ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ကာ လှပသပ်ရပ်နေသည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲနေပြီး တစ္ဆေကလေး၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။ ထိုအရာက သူမ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေဟန်တူသည်။

"လိပ်စာက ဘယ်မှာလဲ၊ ငါတစ်ယောက်တည်း သွားမယ်။ မင်း ဒီညနေ ဌာနချုပ်ကို ပြန်လို့ရပြီ၊ ဒီမှာ ဆက်နေစရာမလိုတော့ဘူး၊ ဒီနေရာက မလုံခြုံဘူး" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူ၏အခြားအခန်းတစ်ခန်းတွင် တစ္ဆေပန်းချီကားများ ရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် သူမရှိသည့်အခါ သာမန်လူများ ကြာရှည်နေထိုင်ရန် မသင့်တော်သော နေရာဖြစ်သည်။

လျိုရှောင်ယွီက "ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။ ကျွန်မက ရှင်ကို အဲ့ဒီကို လိုက်ပို့ပေးရမှာ၊ ဒါက ကျွန်မအလုပ်ပဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"စကားမများနဲ့တော့၊ လိပ်စာပေး" ယန်ကျန့်က လေသံတင်းတင်းဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ကျွန်မ လိပ်စာပို့ပေးလိုက်မယ်၊ ရှင် ဘာသာ သွားလိုက်ပါ" လျိုရှောင်ယွီသည် ယန်ကျန့်၏ ခိုင်မာသောသဘောထားကို မြင်သောအခါ သူ့ထံသို့ လိပ်စာတစ်ခု ပေးပို့လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

လိပ်စာရရှိပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ်ချက်ကြည့်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ တစ္ဆေကလေးသည် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြင့် သူ့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားပြီး သက်ရှိများရှေ့တွင် မပေါ်လာသောကြောင့် လျိုရှောင်ယွီ၏ အမြင်မှ လွတ်ကင်းခဲ့သည်။

ယနေ့ သူသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် သွားခြင်းဖြစ်သည်။

သူအောင်မြင်နိုင်မည်လား သို့မဟုတ် လမ်းခရီးတွင် မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ယန်ကျန့် ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ သူလုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားရုံသာ ရှိသည်။