ဖိနှိပ်စွမ်းအား

ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ကျင့်စဉ်သည် ယုံမင်ကမ္ဘာတွင် သာမန်အင်အားတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ဤလူ့ဘုံလောကတွင်မူ နတ်ဘုရားတစ်ဆူအလား မြင့်မားစွာ တည်ရှိပြီး လူသားအားလုံးထက် လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

ဤနေရာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆသည် အလွန်နည်းပါးပြီး ကောင်းကင်ရတနာများလည်း ရှားပါးသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ အချို့သောသူများသည် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သောအရင်းအမြစ်များ ရှိထားသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ အားနည်းမှုကြောင့် သေဆုံးသည်အထိ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ချေ။

ဤသို့သော အခြေအနေများကြောင့် သန်မာသူအများအပြားသည် ဤလူ့ဘုံကို စွန့်ခွာကာ ယုံမင်ကမ္ဘာသို့ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်နယ်မြေသို့ဖြစ်စေ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထိုနယ်မြေများသို့ ရောက်ရှိမှသာ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်သို့ရောက်မှသာ ဤအခြေအနေများကို နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက ရှေ့တန်းမှဦးဆောင်လာသဖြင့် လူအားလုံး၏မျက်နှာများ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ အချို့မှာ အားအင်ချိနဲ့ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး ခုခံရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ကြချေ။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင် မည်သို့တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်တစ်ဦးအပြင် အတုအယောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူများစွာလည်း ပါဝင်လာပြီး အနိုင်မရနိုင်သည့်အင်အားဖြင့် ဤဘက်သို့ ဖိအားပေးလာသည်။ ထို့ကြောင့် လူအားလုံး၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီ စိတ်ဓာတ်သည်ပင် ထက်ဝက်ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

“ဒဏ္ဍာရီထဲက ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ကျင့်စဉ်လား...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် လေကို အေးစက်စွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ထံမှ အရင်းအမြစ်များစွာ ရရှိထားသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အနည်းငယ်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် ယခုထိ အတုအယောင်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိချေ။

သူသည် ရန်သူ၏လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သေဆုံးနိုင်မည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူကိုသာမက ဘေးတွင်ရှိသော အတုအယောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူများပင် သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အင်အားရှိသည်။

“ဘိုးဘေး၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဤအင်အားကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း အလျှော့ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ဖွင့်လိုက်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

“ရောက်လာတဲ့သူတွေဟာ ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းဘူး။ ငါတို့လက်နက်ချလိုက်ရင်တောင်မှ သူတို့က ငါတို့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ဟာ ငါတို့ကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားလာတာ... ဝိညာဉ်ဘုရင်ထွက်သွားရတာကလည်း သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲ...”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ဤအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ ကြိုတင်ပြောပြထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မကြာမီ အဆိုးရွားဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် အကူအညီတောင်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံး ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ရန်သူများသည် သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ချက်ချင်းဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ထူထဲသောအလွှာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အကာအရံများသည် အင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ လုံးဝမဖောက်ထွင်းနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နတ်ဘုရားအင်းများကို အပြည့်အဝမပြီးစီးရသေးသော်လည်း အများစုမှာ ထွင်းထုပြီးဖြစ်သဖြင့် အင်အားများစွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထွင်းထုပြီးစီးသည်ဖြစ်စေ မပြီးစီးသည်ဖြစ်စေ ယခုအခါ အကာအရံကို အတင်းအကျပ်ဖွင့်လှစ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲစတင်လာခဲ့ပါလျှင် အဆိုးရွားဆုံးထိခိုက်မှုကို ခံစားရမည်မှာ သူတို့ပင်ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ရတနာသင်္ဘောပေါ်တွင် စီးနင်းလာသော သန်မာသူများ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“သခင်ကြီးရှု... ဒီလူတွေက ခုခံဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်... ကိုယ့်အင်အားကိုယ်မသိတဲ့ လူတွေပဲ...”

ဘေးတွင်ရှိသော အတုအယောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါသည် သူတို့အတွက် မထီမဲ့မြင်ပြုစရာဖြစ်ပြီး လူ့ဘုံလောကရှိ ဝင်္ကပါတစ်ခုသည် မည်မျှပင်သန်မာနိုင်မည်နည်း။

ရှုကောင်းလင်သည် အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သူတို့ခုခံချင်ရင်လည်း ခုခံပါစေ... အသုံးမကျတဲ့ ခုခံမှုက ထိခိုက်သေဆုံးသူတွေကိုပဲ တိုးလာစေလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ်...”

ထို့နောက် ရှုကောင်းလင်သည် ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ပျံထွက်သွားပြီး အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးရောက်ရှိလာသည်။ လူများ၏မျက်စိတွင် သူ၏ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အင်ပါယာမြို့တော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ကွဲထွက်သွားစမ်း...”

ရှုကောင်းလင်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ဝါးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒဏ္ဍာရီဆန်သည့်အငွေ့အသက်များသည် သူ၏လက်ဝါးမှ ထုတ်လွှတ်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ယံတွင် ထူထပ်သောတိမ်များ စုဝေးလာသည်။ ထို့နောက် ဧရာမလက်ဝါးတစ်ခုသည် တိမ်များကို ဖယ်ရှားကာ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ဆီသို့ အောက်သို့ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားကြောင့် လူအားလုံး၏မျက်နှာများ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်၏ အင်အားပင်လား။

“ဘုန်း...”

ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် အောက်သို့ အားပြင်းစွာ ဖိချလိုက်ရာ ပြင်းထန်သောပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားသည်။

မြေပြင်ပင် ထိုအင်အားကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး ဤအင်အားသည် လူ့ဘုံလောကတွင် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာဟု ထင်ရသော်လည်း ယခုဤနေရာတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်များပြိုကျပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အနီးအနားတွင် ရှိနေသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ဘက်သို့ ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုက ပြည့်နှက်လာသည်။

“ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်က ဘယ်လိုအင်အားကြီးကို ရန်စလိုက်တာလဲ... ဒီလောက်ထိ သန်မာလှတယ်လို့...” သူတို့သည် လေကို အေးစက်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသည်။

မူလက ထျန်းယွမ်အိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်လိုသူများသည် ယခုအခါ အနီးကပ်ပင် မသွားရဲကြတော့ချေ။

ပေါက်ကွဲမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်သည် ယခင်အတိုင်း ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မြေပြင်များ လှုပ်ခတ်ပြီး ပျက်စီးသွားသော်လည်း အင်ပါယာမြို့တော်သည် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိချေ။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူ၏ အားပြင်းသောလက်ဝါးတစ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း အင်ပါယာမြို့တော်သည် ခိုင်မာစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။

“အိုး... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... လူ့ဘုံလောကမှာ ဒီလိုအဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းဆရာတွေ ရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားဘူး...”

ရှုကောင်းလင်သည် မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ ပြူးကျယ်လာသည်။ သူသည် အစွမ်းကုန်အားမသုံးခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ကျော်အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် မျက်နှာပေါက်ကွဲသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ အခြားကျင့်စဉ်သမားများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤသို့သောတိုက်ခိုက်မှုကပင် အကာအရံကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ မြို့တော်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး...”

“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက အရမ်းသန်မာတယ်... ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ရဲ့ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်က ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်...”

မူလက စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော လူအုပ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်လျှံလာကြသည်။

သို့သော် အကာအရံကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင်ရပ်နေသော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လျက်ရှိသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် တောက်ပသောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဝင်္ကပါထိန်းသိမ်းရန် အဆက်မပြတ် လက်သင်္ကေတများ ဖန်တီးနေရသည်။ ဤလက်ဝါးတစ်ချက်ကို ခံရန်အတွက် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အများစုကို သုံးစွဲလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မျှသာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အင်အားဆိုတာ မဆိုးဘူးပဲ...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လဲကျလုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ယွဲ့ချင်းရွှမ်က သူ့ကို ချက်ချင်းထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးမေးသည်။

“ဘိုးဘေး... အဆင်ပြေရဲ့လား...”

“ဒီအင်အားက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို အပြည့်အဝထွင်းထုပြီးစီးခဲ့ရင် ဒီထက်နည်းနည်းပိုခံနိုင်ပေမယ့် အခုတော့ သုံးကြိမ်ထက်ပိုပြီး ခံနိုင်မယ်မထင်ဘူး...” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ပြောသည်။ “မင်းတို့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး အမြန်ထွက်ပြေးကြတော့... ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ကို တားထားမယ်...”

ဤသည်မှာ အင်ပါယာမြို့တော်၏ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန်မှလွဲ၍ နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

“ဒါပေမယ့်...” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က စကားဆက်လိုက်သည်။

“ဘာမှမပြောနဲ့... အမြန်သွားကြတော့... အသက်ရှင်နေဖို့က အရေးကြီးတယ်... ဝိညာဉ်ဘုရင်ပြန်လာတဲ့အထိ ငါတို့ ခုခံထားရမယ်...” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “စိတ်မကောင်းစရာက ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဒီထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ကို တစ်ခါမှတောင် မမြင်ရသေးဘဲ အခုတော့ သိမ်းပိုက်ခံရတော့မယ်... ဖျက်ဆီးခံရတော့မယ်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် စိတ်ဓာတ်မကျဆင်းခဲ့ပေ။ သူသိသည်မှာ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သရွေ့ ယီထျန်းယွမ်ပြန်လာသောအခါ အရာအားလုံး ပြန်လည်ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လူများသာ အသက်ရှင်နေသေးပါက ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်သည် ဘယ်သောအခါမှ မပျက်စီးနိုင်ချေ။

“ဘိုးဘေး...”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း ဘာလုပ်ရမည်ကို သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးရပ်နေသောနေရာသို့ ဒူးထောက်ချကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး... ဂရုစိုက်ပါ...”

ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ပြေးဆင်းသွားပြီး လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။ မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ ထွက်ပြေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိရသော်လည်း ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ကျင့်စဉ်သမားများသည် လေးမျက်နှာရှစ်မျက်နှာမှ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ အတုအယောင်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူ အနည်းငယ်သည် လွတ်မြောက်ရန်လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီဖြစ်သည်။

“ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့လေ... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး...” သူတို့သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သူ့ကိုမှ ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

* *

ဤဘက်တွင် အန္တရာယ်သည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယီထျန်းယွမ်သည် ပျံသန်းလာရင်း တစ်စုံတစ်ရာ မမှန်ကန်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်တစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားရသည်။

“တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား...”

သူသည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် ရေခဲဖီးနစ်ငှက်အား အရှိန်မြှင့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ကောင်းကင်နဂါးကုန်းမြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အင်ပါယာမြို့တော်နှင့် မဝေးတော့ချေ။

အခန်း (၅၆၀) ပြီးပါပြီ။