ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် အဆုံးစွန်ထိ မြင့်တက်သွားသည်။ သူသည် ဝေးကွာရာမှ ဤနေရာ၏ အခြေအနေအားလုံးကို မြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အမြန်နှုန်းမှာ နှေးကွေးလွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းနေရာပြောင်းစွမ်းရည်ကိုပင် အသုံးပြုရာတွင် နောက်ကျနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် သေဆုံးသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မျိုးနွယ်သားများကို ကာကွယ်ရန် နောက်ဆုံးလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ခုခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် သွေးအနှစ်သာရကို မီးလောင်စေကာ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို မခုခံခဲ့ပါမူ များစွာသော လူများသေဆုံးဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ စွမ်းအင်နိမ့်ကျသူများသည် အများစုဖြစ်နေဆဲပင်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် အားနည်းသွားသော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

"ဘယ်သူလဲ...”

ရှုကောင်းလင်သည် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ကျောမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားရပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူသားလေးဦးသားသည် ရေခဲဖီးနစ်ငှက်ပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ဤဘက်သို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ရင်ထဲတွင် မသင်္ကာစရာ ခံစားချက်တစ်ခုပေါ်ပေါက်လာပြီး အထူးသဖြင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်အငွေ့အသက်က သူ့ကို အားအင်မရှိသလို ခံစားရစေသည်။

"မင်းကို သတ်မယ့်သူပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရေခဲဖီးနစ်ငှက်ပေါ်မှ ခြေတစ်လှမ်းနင်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရှုကောင်းလင်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ။

ထို့နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ့ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲမှ ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြတ်လှဲလိုက်သည်။ ရှုကောင်းလင်သည် တုံ့ပြန်နိုင်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

သူလှုပ်ရှားရန်ကြိုးစားသောအခါ သူ့ခေါင်းသည် မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အကြည့်များသာဖြစ်သည်။ သေဆုံးသည်အထိ သူသည် ရန်သူဘယ်လိုရောက်လာသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ရန်သူက အလှမ်းကွာဝေးသေးသည့်အကွာအဝေးမှ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"- ရှုကောင်းလင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၄၁၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၅၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁၅၀၀ ရရှိသည်။ သိုင်းပညာများဖြစ်သော သတ္တုလက်ဝါးနှင့် သတ္တုဖန်အမိန့်ကို ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သော သတ္တုချပ်ဝတ် (အလယ်တန်းသူတော်စဉ်လက်နက်)၊ သတ္တုဖိနပ် (အလယ်တန်းသူတော်စဉ်လက်နက်)၊ သတ္တုနတ်ဘုရားကျောက် (ရှားပါးပစ္စည်း) ရရှိသည်။"

"- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အတွေ့အကြုံ ၅၀ ဆ တိုးမြှင့်ကတ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ၆၆ ဆအထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်သမားများစွာရှိနေသည့်အတွက် အတွေ့အကြုံများကို အကြီးအကျယ် စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။ အတွေ့အကြုံကတ်ကို ထပ်ဆင့်အသုံးပြုခြင်းသည် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာစေရန်အတွက် မည်မျှ ဒေါသထွက်နေစေကာမူ ဤအချက်ကို မေ့လျော့၍မရပေ။ ရန်သူအား ကလဲ့စားချေလိုလျှင် ပိုမိုသန်မာသော စွမ်းအားလိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက အရာအားလုံးသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှုကောင်းလင်သည် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေသည်။ ယခုကပင် လူတိုင်းသည် ရှုကောင်းလင်၏ စွမ်းအားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်တဲ့လား။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ... ငါတို့က ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသားတွေပါ... မင်း ငါတို့ကို ရန်ပြုရင်... ငါတို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက မင်းကို လွှတ်မထားဘူး... အဲ့ဒီချိန်ကျရင် မင်း ဘယ်လောက်သန်မာပါစေ အသက်ရှင်နိုင်မယ်မထင်နဲ့..."

သူတို့သည် တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ပင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့က မည်သို့ ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

"အသက်မရှင်နိုင်မှာက မင်းတို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသားတွေပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းချလိုက်သည်။ ဓားတစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ရန်သူများသည် ခုတ်ဖြတ်ခံရပြီး တုန့်ပြန်ချိန်ပင်မရပေ။ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤမျှသန်မာသော စွမ်းအားမလိုအပ်သော်လည်း သူ၏ ဆန်းကြယ်ထိခိုက်မှုမုဒ်ကို ဆက်လက်ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသည်ကို မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသည့်အတွက် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် သေဆုံးသွားရသည်။ သို့သော် သိပ်မနောက်ကျခဲ့သည့်အတွက် ပိုမိုများပြားသော လူများမသေဆုံးခဲ့၍သာ တော်သေးသည်။

သူ၏ အဆုံးမဲ့ဒေါသဖြင့် ရန်သူများ၏ အသက်များကို လွယ်ကူစွာ ရိတ်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြေးထွက်ကြသည်။ သို့သော် ထျန်းလျန်ချန်တို့သည် ပျံသန်းလာကာ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ရာတွင် ပါဝင်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ရေခဲဖီးနစ်ငှက်သည် ယုံမင်မီးလျှံကို ဆက်တိုက်ထုတ်လွှတ်ကာ ရန်သူများကို အေးခဲစေသည်။

ရေခဲဖီးနစ်ငှက်၏ စွမ်းအားသည် ပို၍ပင် ရက်စက်သည်။ အနည်းဆုံး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသည့်အတွက် ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ထွက်ပြေးချင်နေကြတာလား... အားလုံး သေရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူပိုင်ဆိုင်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူယခင်ဖမ်းဆီးထားခဲ့သော နတ်ဆိုးသားရဲများဖြစ်သည်။

အောက်ဘုံနယ်မြေတွင်ရှိစဉ် သူသည် ၎င်းတို့ကို မထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်မှာ အခြားသူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ထုတ်သုံးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အမှိုက်များအားလုံးကို အမြန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲထောင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဟောက်သံများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများကို ကိုက်ဖြဲသွားသည်။

ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးသားရဲထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည့်အတွက် ထျန်းလျန်ချန်တို့ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ကျင့်စဉ်သမားများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ ရုတ်တရက် ဤမျှလောက်များပြားသော နတ်ဆိုးသားရဲများ အဘယ်ကရောက်လာကြသနည်း။

ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ရှိ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ဘုရင်မှာ ထိုက်တန်စွာပင် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ဘုရင်... ဝိညာဉ်ဘုရင်... ဝိညာဉ်ဘုရင်...”

"ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဘိုးဘေးအတွက် ကလဲ့စားချေပေးတယ်... ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဘိုးဘေးအတွက် ကလဲ့စားချေပေးတယ်...”

"ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်... ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်...”

သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြပြီး ၎င်းသည် ဖိနှိပ်ခံထားရသော စိတ်ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူတို့သည် ဖိစီးမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ဘိုးဘေးပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည့်အတွက် ရင်ထဲမှ ဒေါသမီးလျှံများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

အချို့ကျင့်စဉ်သမားများသည် ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ထုချခံရပြီး အသက်ရှူနိုင်သေးသည့်အခါ သူတို့သည် ဒေါသတကြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ နောက်ဆုံးဓားတစ်ချက်ဖြင့် အပြီးသတ်လိုက်ကြသည်။ ကျူးကျော်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။

သို့သော် အရာအားလုံးသည် မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဆိုးသားရဲထောင်ပေါင်းများစွာကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် ရန်သူများကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ခဏအတွင်း မြေပြင်တစ်ခွင်လုံး ရုပ်အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သွေးများသည် မြေကြီးကို နီရဲစေကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ စစ်ပွဲဖြစ်သည်။ သူမသေလျှင် ကိုယ်သေရမည်ပင်။

အရာအားလုံးပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲများအားလုံးကို ချက်ချင်းပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို အပြင်တွင် အကြာကြီးထားထားလျှင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သွားနိုင်သည်။ အခြေအနေတည်ငြိမ်လာသောအခါ ၎င်းတို့ကို နတ်ဆိုးသားရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် လေ့ကျင့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

"ချင်းရွှမ်... ကျွန်တော် နောက်ကျသွားတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့ချင်းရွှမ်ဘေးသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး ပြုံးနေသော မျက်နှာဖြင့် ကွယ်လွန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် မျက်လုံးမမှိတ်ဘဲ သေဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ပြန်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးမည်ကို သူသိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"နောက်မကျပါဘူး... ဒါပေမယ့် ဘိုးဘေးက..."

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် မျက်ရည်များကို ထိန်းထားရန်ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်ဘဲ စီးကျလာသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ အဓိကခိုင်ခံ့သူသည် ဤသို့ပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းကျန်ရှိသေးသည်။ ပုံမှန်အခါများတွင် သူတို့အပေါ် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ရှေ့ထွက်ကာ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီအမှတ်တရဟာ နာကျင်စရာဖြစ်ပေမယ့် မကြာခင် ပြန်လည်သက်သာလာလိမ့်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကို လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုမရှိခဲ့ပေ။

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အားပေးနှစ်သိမ့်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ နာကျင်မှုများရှိသော်လည်း အသက်ရှင်နေသူများသည် ဆက်လက်ကြိုးစားရှင်သန်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ၎င်းကို ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိကပ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏ ဒဏ်ရာများသည် ချက်ချင်းပျောက်ကင်းသွားပြီး သူ့ပုံစံမှာ ဆယ်နှစ်ခန့် ငယ်ရွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာ၏။

"ဟင်... ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ဝိညာဉ်လောကလား... ဘာလို့ ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဒီမှာရှိနေတာလဲ... သူတော်စဉ်မိန်းကလေးလည်း ဒီမှာပဲလား..."

"ဒါ... ဒါ..."

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး ပိုမိုငယ်ရွယ်သွားသည်မှာ ဖြစ်မျှမထင်မှတ်ထားသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေး... သင်မသေပါဘူး... ကျွန်တော် ပြန်ကယ်တင်လိုက်ပြီ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်အဖိုးတန်သော အသက်ဆေးလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အသက်တစ်ခုလုံးနှင့် ညီမျှပြီး ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်ဘီလီယံဖိုးရှိသည်။ သူ့ထံတွင် ထိုအရာသုံးခုရှိပြီး ယခု ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးအား တစ်ခုပေးလှူလိုက်ခြင်းပင်။

ဤအရာသည် အလွန်အဖိုးတန်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေး၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထည့်သွင်းအားထုတ်မှုများကို သူမြင်နေရပြီး သူ့အား ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘုရင်အဖြစ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လက်ခံကာ အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ခံခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမြို့တော်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့အသက်ကို ပေးဆပ်ခဲ့သည်။ ဤအသက်တစ်ခုသည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ထိုက်တန်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ထံတွင် အသက်နှစ်ခုကျန်ရှိသေးသည့်အတွက် သူ့အတွက် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အခန်း (၅၆၂) ပြီးပါပြီ။