ရှီရွှေယွမ် ထွက်သွားပြီ

“ကျုပ်... ကျုပ်... အသက်ရှင်နေသေးတယ်လား…”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် မှင်တက်မိလျက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင်က သူသည် သေလုမျောပါးဖြစ်နေပြီး သတိလည်း လုံးဝသေဆုံးသွားသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့သည်။ အပြည့်အဝ အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ သူအမှန်တကယ် အသက်ရှင်လာသည်ကို သိရှိလိုက်ရပြီး ထို့အပြင် အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်မျှ ပိုမိုငယ်ရွယ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအရာသည် သူ၏ထင်မှတ်မထားသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ထူးခြားသည်ဟု ခံစားမိသည်။ လူတစ်ယောက်သည် အသက်ပြန်ရှင်လာရုံသာမက ဆယ်နှစ်ကျော်မျှ ပိုမိုငယ်ရွယ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် သူ၏ထင်မှတ်မထားသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်… မင်းအသက်ရှင်လာပြီ”

ယီထျန်းယွမ်က နှလုံးသားထဲမှ ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဝိညာဉ်ဘုရင်...”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် မျက်ရည်များကို သုတ်လျက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ဘိုးဘေးသည် အမှန်တကယ် အသက်ပြန်ရှင်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အခြားဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများလည်း ဤဖြစ်ရပ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထို့နောက် အားလုံးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာအော်ဟစ်ကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မယုံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးခြားသောဆေးလုံးတစ်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့မည်ဖြစ်သည်ကို အားလုံးသိရှိကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဘိုးဘေးအား မည်သို့မျှ ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဘိုးဘေးသည် သေလုမျောပါးဖြစ်နေသည်ကို အားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ကယ်တင်ရန်အတွက် မဖြစ်မနေ ကြီးမားသောအကျိုးဆက်များကို ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ထိပ်ဆုံးသို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်။ ယခင်ကထက် ပိုမိုသြဇာညောင်းလာသည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်… ကျွန်တော့ကို ဘယ်လိုဆေးလုံးမျိုးကျွေးလိုက်တယ်ဆိုတာ မသိပေမယ့်… ဒါက တကယ်ကို ဖြုန်းတီးလွန်းတယ်ဗျာ…”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။ အသက်ပြန်ရှင်လာခြင်းသည် ကောင်းမွန်သောအရာဖြစ်သော်လည်း ဤဆေးလုံးသည် သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်မှန်း သူတွေးမိသည်။ ထိုသို့သော ဆေးလုံးကို သူ့အတွက် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြုန်းတီးရာရောက်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

အကယ်၍ ဤဆေးလုံးကို ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းထားခဲ့မည်ဆိုပါက အသက်တစ်ချောင်းပိုရှိသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏တွေးခေါ်မှုသည် မမှားပေ။ ဤဆေးလုံးသည် အလွန်ရှားပါးသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်တွင် အသက်နှစ်ချောင်းစာမျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အနာဂတ်တွင်လည်း ဤဆေးလုံးများကို ထပ်မံရရှိနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ တာဝန်များကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရင်း ဤဆေးလုံးများနှင့် သက်ဆိုင်သော တာဝန်များကို အမြဲတမ်းရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဖြုန်းတီးတယ်လို့ မပြောနိုင်ပါဘူး… မင်းက ဂိုဏ်းအတွက် ဒီလောက်ထိ ပေးဆပ်ခဲ့တာ… ဒီလောက်လေးတောင် လုပ်မပေးရင် လူတွေရဲ့စိတ်နှလုံးတွေကို အေးစက်သွားစေမှာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ဆေးလုံးဆိုတာ ကိုယ်ပြင်ပ ပစ္စည်းတွေပဲလေ… လူတွေအသက်ရှင်နေတာကပဲ အရေးကြီးတာ… ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကိုလည်း မင်းက ဆက်လက်အုပ်ချုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏စကားများက သူ့နှလုံးသားကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိမိလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအရိုးကြီးတွေကို မလိုလားဘူးလို့ မထင်ရင်… ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်ဘုရင်အတွက် မီးထဲရော၊ ရေထဲရော ဝင်ပြီး အသက်ပေးတိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ပါပဲ...”

“- ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကို နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ခန့်အပ်ပြီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်းငါးဆယ်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သိန်း၊ ဦးဆောင်မှုအမှတ် တစ်ရာရရှိပါသည်...”

သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကို နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ခန့်အပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာကို ရရှိခဲ့သည်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤဆုလာဘ်သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်သူတစ်ဦးကို နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရရှိသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များနှင့် ဆုလာဘ်များသည် ပိုမိုများပြားလာသည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် ကယ်တင်ခံရပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်၏ အမိန့်များကို အပြည့်အဝ လိုက်နာရန် စိတ်နှလုံးထဲမှ ဆန္ဒပိုမိုပြင်းထန်လာသဖြင့် နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။ အခြားသူများကလည်း သူ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုမြင့်မားသော်လည်း ဤကယ်တင်မှုကဲ့သို့ ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

“ဘာကို မလိုလားရမှာလဲ… မင်းရဲ့ပေးဆပ်မှုတွေကို ငါတို့အားလုံး မြင်နေရတာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်များသည် သိမ်မွေ့စွာ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

“ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အင်အားစုတွေပဲ… ယုံမင်ကမ္ဘာကနေ တက်လာတဲ့သူတွေ… ငါလမ်းမှာ သူတို့ရဲ့ ရတနာသင်္ဘောနှစ်စီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီ… ဒါပေမယ့် အခြေအနေအရ သူတို့က နောက်ထပ်လူတွေကို ထပ်ပို့လာဦးမယ်ထင်တယ်… ဒါကြောင့် ငါတို့ ပိုပြီးသတိထားရမယ်...”

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ ယခင်က တိုက်ပွဲသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ် အချိန်မီပြန်မလာခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အင်ပါယာရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှ ယုံကြည်မှုရှိသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုယုံကြည်မှုသည် သာမန်အဆင့်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ယခုလာရောက်သူများသည် အင်အားကြီးမားသူများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်သော်လည်း သူတို့အားလုံးကို လုံးဝအလဲထိုးနိုင်ခဲ့ပြီး ခုခံရန်မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများသာလျှင် သူတို့ထက် များစွာပိုမိုရှိပြီး လုံးဝအလဲထိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အားလုံးသည် အလုပ်များစတင်လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြုပြင်ကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ဆုံးရှုံးမှုများသည် သိပ်မကြီးမားခဲ့ပေ။ အများစုမှာ နတ်ဘုရားအင်းများကဲ့သို့ ပျက်စီးမှုများသာဖြစ်သည်။ ဤအရာများသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ လူများအသက်ရှင်နေသရွေ့ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ထျန်းချန်တို့ကို အကူအညီပေးရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထျန်းယွမ်စံအိမ်တော်၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကူညီလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အဓိကလုပ်ငန်းများ ပြီးစီးသွားသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် နန်းဆောင်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အလွန်ကျေနပ်စရာဖြစ်သည်။ အဆောက်အဦးများသည် အကြမ်းဖျင်း တည်ဆောက်ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ပြီး တည်ဆောက်မှုအမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သည်။ ကျင့်စဉ်သမားများက တည်ဆောက်ရာတွင် ထိရောက်မှုသည် အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်များက တည်ဆောက်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သစ်တောတွင် တည်ဆောက်ထားသော အိမ်များသည် အလွန်လှပသပ်ရပ်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဤနေရာတွင် တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း အထူးဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ဤနေရာသည် ၎င်းတို့၏ အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အထူးဂရုတစိုက် မလုပ်ဆောင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“အသက်ပုလဲရဲ့ အကြောင်းကို ဘာသတင်းများရရှိထားလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က ထိုကိစ္စကို သတိရသွားသည်။

ဤအသက်ပုလဲသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်များ၏ မျိုးဆက်ပွားမှုနှင့် သက်ဆိုင်သောကိစ္စဖြစ်သဖြင့် အထူးဂရုစိုက်ရန်လိုအပ်သည်။

“အခုလောလောဆယ်တော့ ဘာသတင်းမှ မရသေးပါဘူး…”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက သက်ပြင်းချလျက်ပြန်ဖြေသည်။ ဤအရာသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် စွဲမြဲနေသော်လည်း ယခုအခါ ဘဝသည် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် အလျင်စလိုလုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်သေးပေ။ ယခင်က အသက်ပုလဲသည် မပျက်စီးသေးဘဲ ခဏတာမျှ ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါကို နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ပိုပြီးဂရုစိုက်ကြည့်ပါ့မယ်… တကယ်တော့ ဒါတွေက ရှားလွန်းတယ်ဆိုတော့ ရှာဖွေဖို့ မလွယ်ကူဘူးလေ…”

“ဒါကိုတော့ ရှာကြည့်ရမှာပဲ… မရှာတွေ့ရင်တော့ ကောင်းကင်ကြီးကတောင် ငါတို့ကို လွှတ်ပေးချင်ပုံမရဘူး…” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးတို့က သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အထူးတလည် အတင်းအကြပ်တောင်းဆိုမှုမျိုး မပြုလုပ်ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့… ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပါ”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတစ်ချက်တွန့်သွား၏။ သူသည် အောက်ဘုံလောကတွင်ရှိစဉ်ကတည်းက ဤကိစ္စအကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ဘာသတင်းမှ မရရှိခဲ့ပေ။

လူ့ဘုံလောကတွင်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မပြောသင့်တော့ပေ။ အကယ်၍ ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ယခုအင်အားဖြင့် ထိုအရာကို ရရှိပြီးသားဖြစ်မည်။

“ဒါဆိုရင်… ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိမလား…”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဟူသော နေရာသစ်တစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ ၎င်းတို့သည် တစ်ခါမျှ မရှာဖွေခဲ့ဖူးပေ။ တက်လမ်းကိုပင် မသိရှိထားသဖြင့် မည်သို့မျှ ရှာဖွေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်… ပြောပြရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်…”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်က တုံ့ဆိုင်းနေပုံဖြင့် ပြောသင့်မပြောသင့် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။

“ဘာကိစ္စလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်လျက် နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။ ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။

“ဒါက… နန်းတော်သခင်ရှီရွှေယွမ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ခေါ်ဆောင်သွားတယ်…”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ...”

ယီထျန်းယွမ်၏အသံသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး သူ၏အငွေ့အသက်သည် တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါ နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးသည် အေးစက်လျက် အပူချိန်မှာ ဆယ်ဒီဂရီခန့် ရုတ်ချည်းကျဆင်းသွားသည်။

သူသည် ဤကိစ္စများကို ပြီးစီးပြီးသည်နှင့် ရှီရွှေယွမ်ထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း သူမကို တစ်ယောက်ယောက်က ခေါ်ဆောင်သွားသည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဘယ်သူက ခေါ်သွားတာလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်အမြန် စိတ်တည်ငြိမ်လိုက်ပြီး အငွေ့အသက်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်စွာ ခံစားမိကြသည်။

သူ၏အငွေ့အသက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖိနှိပ်လျက် အသက်ရှူကြပ်လုနီးပါးဖြစ်စေသည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူထက်ပင် များစွာပိုမိုသန်မာနေသည်။

“သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ကြားတယ်… ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းရှိသူလဲတော့ မသိရဘူး… ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံကလူတွေလို့လည်း ပြောတယ်…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ဆက်လက်ပြောသည်။ “ရှီရွှေယွမ်က ထွက်သွားခါနီးမှာ စကားတစ်ခွန်းထားခဲ့တယ်… သူက မင်းရဲ့မိဘတွေဆီ အရင်သွားမယ်တဲ့… မကြာခင် ပြန်လာမယ်လို့လည်း ပြောသွားတယ်…”

“ငါ့မိဘတွေဆီ သွားမယ်ဟုတ်လား…” ယီထျန်းယွမ်က မှင်တက်မိလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့မိဘတွေက လူလွှတ်ပြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာလား…”

ဤသတင်းသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ထိတ်လန့်စေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော မိဘများက ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ရန် လူလွှတ်လိုက်သည်ဟူသော သတင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း တစ်ခုခုမမှန်ကန်ပေ။ အကယ်၍ ခေါ်ဆောင်ရန်ဖြစ်ပါက သူ့ကိုယ်တိုင်ကို ခေါ်ဆောင်သင့်သည်မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် ရှီရွှေယွမ်ကို ဦးစွာခေါ်ဆောင်ရမည်နည်း။

အခန်း (၅၆၃) ပြီးပါပြီ။