လက်ချောင်းတစ်ချက်နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း

“ယီအကြီးအကဲ…” ဟူသော စကားတစ်ခွန်းသည် လူအားလုံး၏ မျက်လုံးများကို တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပစေပြီး အကြည့်များသည် အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လူငယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ခံ့ညားစွာ ရပ်တည်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပိုက်ထားကာ တုံလင်တို့အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါက လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အနေအထားပင်တည်း။

“မင်းက ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာရဲ့ ယီအကြီးအကဲလား…”

တုံလင်က ယီထျန်းယွမ်အား အပေါ်အောက် စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤလူငယ်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

အသက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဟန်ရှိသူသည် အကြီးအကဲဖြစ်နေပြီလား။ သူ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။ ကောင်းကင်နဂါးရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး နဂါးဝန်ကြီးချုပ်တို့ကို အောင်မြင်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ကောလဟလများက ဆိုကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ တုံလင်တို့ကြားသိရသည့် သတင်းမျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ထိုစကားများကို လုံးဝယုံကြည်ခြင်း မရှိချေ။ သေရေးရှင်ရေး အသက်လု တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

“မမှားဘူး… အဲ့ဒါ ငါပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် တုံလင်သည် သေသူတစ်ဦးနှင့် ဘာမျှမကွာခြားတော့ပေ။

“ဟား... ဟား... ဟား…” တုံလင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်… အခုတော့ မင်းက လိပ်ဦးခေါင်းမဟုတ်တော့ဘူး… ဒါပေမဲ့ မိုက်ရူးရဲတစ်ကောင်ပဲ… မြို့တော်ထဲမှာ ပုန်းနေမယ့်အစား အကူအညီပေးဖို့ ထွက်လာတယ်တဲ့လား… ဒါက မိုက်ရူးရဲမဟုတ်ရင် ဘာလဲဆိုတာ ပြောစမ်းပါဦး…”

မို့စ်တို့၏ မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မြို့တော်ရှိ ကောင်းကင်နဂါးရတနာ၏ အကူအညီမရှိဘဲ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သို့လုပ်ကာ အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်များကို ပြသနိုင်မည်နည်း။

“အင်း… မင်း ပြောချင်တာတွေ ပြောပြီးပြီလား…” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါတွေက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစကားတွေပဲလား…”

“နောက်ဆုံးစကား… အေး အဲ့ဒါလည်း မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစကားတွေပဲ…” တုံလင်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “သူ့ကို ဖမ်းလိုက်ကြ… ဒါက ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာရဲ့ အကြီးအကဲပဲ… သူ့ကို သေချာလေး ဧည့်ခံပေးလိုက်ကြစမ်း…”

“ကောင်းပါပြီ…”

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများစွာက အေးစက်စွာ ပြုံးကြပြီး လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းပတ်လာကြသည်။ ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် သန်မာနိုင်မည်နည်း။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်သို့ မကြာသေးမီကမျှ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်မည်ဟု ၎င်းတို့ထင်မှတ်ထားကြသည်။

ထိုသူသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်နိုင်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ဘာမျှမကွာခြားပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများက ဝိုင်းပတ်လာသောအခါ ယီထျန်းယွမ်က လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်ညွှန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သောင်းနှင့်ချီသောဝိညာဉ်ဓားများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဓားဆရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဓားသောင်း ပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ကာ ရန်သူအားလုံးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ဤမျှလောက် အမှိုက်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ ဓားဆရာဝတ်စုံဖြင့်သာ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျင့်စဉ်သမားများစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျင့်စဉ်အဆင့် မမြင့်မားသူများကို ဓားဆရာဝတ်စုံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကြက်သတ်၊ ငှက်သက်သလောက် လွယ်ကူလှသည်။

“ဒါတွေ ဘာတွေလဲ…”

ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့သောအခါ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူအချို့၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ဓားများပင် ဆွဲငင်ခံရပြီး ဤဓားအစီအရင်ကြီးထဲသို့ ရောနှောပါဝင်သွားသည်။

“သွား…”

ယီထျန်းယွမ်က လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်မှ ဓားမိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ရွာသွန်းလာသည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး…”

လေခွင်းသံများနှင့်အတူ ငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် ပြေးဝင်လာသော ကျင့်ကြံသူများကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ဤဓားသောင်းပေါင်းများစွာ၏ အောက်တွင် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဆန်ခါတစ်ခုနှင့် မခြားနားတော့ပေ။

အချို့သော စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရဘဲ ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း အရာရာသည် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ထွက်ပြေးနှုန်းသည် ဝိညာဉ်ဓားများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်နှုန်းထက် များစွာ နှေးကွေးလှသည်။

“အား…”

၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဓားများဖြင့် နောက်ကျောမှ ထိုးဖောက်ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ ယိမ်းယိုင်သွားကာ ရှေ့သို့ လဲကျသွားသည်။ သွေးများသည် လဲကျရာနေရာကို လွှမ်းသွားပြီး ဆိုးဆိုးရွားရွား စွန်းထင်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျူးကျော်သူအများစုသည် ဖယ်ရှားခံရပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အားလုံးကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။

“ဒါ… ဘယ်လိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်လဲ…” တုံလင်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ သူ့အား သုတ်သင်ရေးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မှတ်ထင်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူသည် အံကို ကျိတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် အောက်အဆင့်သန့်စင်လက်နက်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ရှေ့သို့ တစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ထူထပ်သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အရှေ့သို့ ဖြတ်တောက်ထွက်သွားပြီး ဝင်ရောက်လာသော ဝိညာဉ်ဓားများကို အမှုန့်များအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သန့်စင်လက်နက်အောက်တွင် ဤဝိညာဉ်ဓားများသည် အမှိုက်မျှသာဖြစ်သည်။

“ဒါတွေ အကုန်လုံး သံချေးတက်နေတဲ့ အမှိုက်တွေပဲ… ကွဲသွားကြစမ်း…”

တုံလင်သည် အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ မရောက်ရှိမီ ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ဆီသို့ တစ်ချက်ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် တုံလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

ဤအလင်းတန်း၏ အရှိန်သည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် တုံလင်သည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သူ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားပြီးမှ ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါက… အကြီးအကဲရဲ့ စွမ်းအားလား…”

တုံလင်၏ မျက်လုံးများ မှောင်မိုက်သွားပြီး လေထဲမှ လဲကျသွားကာ မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူသည် လုံးဝသေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ လက်ချောင်းတစ်ချက်ဖြင့်သာ တုံလင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိခဲ့ပေ။

တုံလင်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူပင်ဖြစ်စေ အမှိုက်တစ်ခုနှင့် မခြားနားပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်မရှိသူ မည်သူမဆို သူ့ရှေ့တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် မို့စ်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။ မို့စ်သည် ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်သန်မာသည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ထိုသန်မာမှုသည် ကောင်းကင်နဂါးရတနာ၏ အကူအညီဖြင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ ရန်သူအင်အားအားလုံးကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မည်မျှကာလသာ ကုန်လွန်သွားသေးသနည်း။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှလောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားကို မည်သို့ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

“ဖယ်ရှားပြီးပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာကို ပြန်လည်သိမ်းယူလိုက်ပြီး မို့စ်ကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး… နောက်ဆုံးအချိန်ထိ မင်းတို့က ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို သစ္စာဖောက်ဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့ကြဘူးပဲ…”

ဤသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရန်သူက ထိုမျှလောက် စည်းရုံးပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မို့စ်တို့သည် အသက်စွန့်ပြီး ခုခံတိုက်ခိုက်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြလျက်ရှိသည်။

“ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက ကျွန်တော်တို့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား မဆက်ဆံခဲ့ပါဘူး… သစ္စာဖောက်ဖို့ အကြောင်းမရှိပါဘူး… နောက်ဆုံးထိ အကူအညီမရောက်လာရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခံယူချက်က ပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ပါဘူး…”

မို့စ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ယခုအခါ အင်ပါယာလေးခုက ဝိုင်းပတ်ထိုးစစ်ဆင်လာသဖြင့် မည်သည့်နေရာကိုမျှ အချိန်မီ ကယ်ဆယ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“တကယ်တော့ အကူအညီတပ်ဖွဲ့တွေ အမြဲရှိနေခဲ့တာပဲ… ဒါပေမဲ့ ရန်သူရဲ့ အင်အားက အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ ဒီကို ကယ်ဆယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့တာ…”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤနေရာသို့ မရောက်မီ သူသည် အခြားအင်အားစုများမှ ကျင့်စဉ်သမားများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှ ကျင့်စဉ်သမားများလည်း အကူအညီပေးရန် လာရောက်နေကြသည်။ သို့သော် အင်အားမမျှသဖြင့် ရေတစ်ခွက်ဖြင့် မီးလောင်မှုကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေရသည်နှင့် မခြားနားပေ။ မူလကတည်းက သိပ်မသန်မာလှသည့် အင်ပါယာတစ်ခုသည် အတွင်းရေးပဋိပက္ခများကြောင့် အားနည်းသွားပြီးနောက် အင်ပါယာလေးခု၏ ကျူးကျော်မှုကို မည်သည့်နည်းဖြင့် ခုခံနိုင်မည်နည်း။ စိတ်ရှိလျှင်ပင် အင်အားမမျှခြင်းသည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြစ်သည်။

“ယီအကြီးအကဲကိုယ်တိုင် အကူအညီပေးဖို့ ရောက်လာတာက အကောင်းဆုံး သက်သေပဲ…”

၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် အရာအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ဤအန္တရာယ်ကြီးမားသော အခိုက်အတန့်တွင် ကယ်ဆယ်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ နောက်မြို့တစ်မြို့ကို အကူအညီပေးဖို့ သွားလိုက်ဦးမယ်… အင်ပါယာလေးခုရဲ့ အင်အားတွေကို အကုန်လုံး မောင်းထုတ်ပစ်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က စစ်လက်နက်ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းယူပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြည့်စွမ်းလိုက်ကြ…”

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး နောက်ထပ်မြို့တစ်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ကိစ္စရပ်များသည် အကုန်အစင် ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဤသည်မှာ မြို့တစ်မြို့သာဖြစ်ပြီး ပိုမိုကြီးမားသော တိုက်ပွဲများသည် နောက်တွင် စောင့်ကြိုနေသေးသည်။

မို့စ်တို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ထွက်ခွာသွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်း မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

“ယီအကြီးအကဲရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ရန်သူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါစေ…”

ယီထျန်းယွမ် ကောင်းကင်ယံတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသောအခါမှသာ ၎င်းတို့သည် မြို့အတွင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာကာ အပြင်ဘက်ရှိ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူလိုက်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ ဆုံးရှုံးမှုသည် သိပ်မကြီးမားလှပေ။ ယီထျန်းယွမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် အားလုံး သုတ်သင်ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခဲ့ရသည်။

မြို့အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခန်း (၅၇၀) ပြီးပါပြီ။