လမ်းကြောင်း

ထျင်းဖုန်းနှင့် ကျောက်ချွမ်တို့သည် နံရံထောင့်နားသို့ တွားသွားနေကြပြီး သူတို့သွားရာလမ်းတလျှောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးရာများ ထင်ကျန်ခဲ့၏။ လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေတစ်ဖက်ဆုံးရှုံးထားရသော်လည်း ကျန်ရှိသော ခြေတစ်ဖက်နှင့် ဒဏ်ရာရထားသည့် လက်တစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်အသုံးပြုပြီး ဆွဲရွှေ့နိုင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသည့် သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ ဆွဲထားမိပြီး ကြည့်ရသူ၏ နှလုံးကို ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သို့ရာတွင် စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ကြီးစိုးနေသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နာကျင်မှုများကို လုံးလုံးလျားလျား မခံစားမိတော့ပေ။ နာကျင်မှုကို လုံးဝမသိရှိဘဲ နောက်သို့ တစိုက်မတ်မတ် ဆုတ်ခွာရင်း ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ ကြိုးစားနေကြသည်။

“ပြေး...”

နံရံနားသို့ ရောက်ခါနီးတွင် ထျင်းဖုန်းတို့သည် ကြမ်းပြင်ကို အားပြင်းစွာ ရိုက်လိုက်သည်။ လက်မောင်းဒဏ်ရာရထားသော်လည်း အားအင်အကုန်သုံးပြီး ခုန်ထလိုက်ကာ နံရံအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝင်္ကပါအစီအရင်ကြီးက ဝန်းရံထားသော်လည်း ထွက်ပေါက်ကို သိထားသဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိသေးသည်ဟု ယူဆထားကြသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက သူတို့ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားတစ်လှည့်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက သူတို့မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေကြသည်။

သူတို့၏ လည်ပင်းတွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာပြီး သွေးများသည် တရစပ် စီးကျနေသည်။ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လည်ချောင်းကို ဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သေမည်မှာမလွဲပေ။

“မင်း... မင်း...”

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မျက်လုံးပြူးပြဲဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း “မင်း” ဆိုသည့် စကားလုံးတစ်လုံးသာ ထွက်လာပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောနိုင်တော့ပေ။ ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် လုံးဝအသက်ထွက်သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်ခုအဖြစ် လဲလျောင်းနေတော့သည်။

“- ထျင်းဖုန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သိန်းသုံးသောင်းရရှိသည်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင့်သုံးရာ၊ အပြစ်မှတ် သုံးရာ၊ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ငါးရာ။ အင်အားကြီးအင်းစာရွက် (ရှားပါး)၊ ဧရာမဓားကြီး (အဆင့်နိမ့်သန့်စင်လက်နက်)...”

“- ကျောက်ချွမ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သိန်းနှစ်သောင်း...”

သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကမူ အနည်းငယ် ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ကို မကြာခဏ သတ်ဖြတ်နေကျ ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ဤပစ္စည်းများသည် အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။ သို့သော် အဆင့်နိမ့်သန့်စင်လက်နက်များကမူ သူတို့ထံတွင် မရှိခဲ့သည့်တိုင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖြစ်ပေါ်လာသော ပစ္စည်းအချို့သည် သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့်အရာများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် အင်အားကြီးအင်းစာရွက်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် သူတို့ထံတွင် လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

“ပစ္စည်းတွေကတော့ မနည်းဘူး... အင်အားကြီးအင်းစာရွက်ကလည်း တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ...”

ဤအင်အားကြီးအင်းစာရွက်ကို နတ်ဘုရားအင်းရေးထိုးရာတွင် အသုံးပြုပါက အံ့အားသင့်ဖွယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က တစ်ကြိမ်အသုံးပြုဖူးပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဖြုန်းတီးလိုခြင်း မရှိချေ။ တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလျှင် တစ်ကြိမ်လျော့နည်းသွားသည့်အတွက် အခြေအနေမတည်ငြိမ်သေးသည့်အချိန်တွင် လက်နက်တစ်ခုကို မြင်တိုင်း အင်အားကြီးအင်းစာရွက်ကို ကပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးမှုဖြစ်သည်မှာ ဧကန်ပင်။

ဈေးဆိုင်တွင် အင်အားကြီးအင်းစာရွက်တစ်ရွက်၏ တန်ဖိုးမှာ ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးသိန်းနှင့် ညီမျှသည်။ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ဖြုန်းတီးရန် မတန်ပေ။

“သခင်ကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ... ခင်ဗျားမရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားပြန်လာတာကို အသက်ရှင်လျက် စောင့်နိုင်တော့မျာမဟုတ်ဘူး...” သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ ဤနေရာတွင် ဤမျှအကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေရသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်ပြန်လာရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

“အင်း... ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် အနည်းငယ်နောက်ကျသွားတာပါ... ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ ကြုံရတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် စိတ်ပူပန်မှု မရှိချေ။ အကယ်၍ သူတို့အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြစ်ပေါ်ပါက စနစ်က သတိပေးသံပေးပို့လာမည်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်အောက်ခံဗိုလ်ချုပ်များဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဗိုလ်ချုပ်များ သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်လာပါက စနစ်က သတိပေးအကြောင်းကြားမှုတစ်ခုကို ပေးပို့လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတွင် သူသည် နတ်ဗိုလ်ချုပ်ဆင့်ခေါ်အမိန့်ကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ကို မိမိအနားသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းဖြစ်သည်။

“ဟူး... ကျွန်တော်တို့အမှားပဲ... ဒီနေရာမှာ တစ်ချိန်လုံး နေနေမယ်ဆိုရင် သူတို့နဲ့ တွေ့ရမှာမဟုတ်ဘူး...” ယန်ကျီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သန့်စင်လက်နက်များသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော်လည်း မနာလိုသူများ၏ အာရုံကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

“ဒီနေရာမှာ တစ်ချိန်လုံး နေနေရတာ ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိလဲ... အကောင်းဆုံးနည်းကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုသန်မာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ... ဒီလိုလူတွေ ဘယ်လောက်ပဲလာလာ အကုန်သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်...”

သူတို့သုံးဦး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တစ်ခုခုက တုန်ခါသွားသည်။ အမှားလုပ်မိသည်ဟု တစ်ဖက်သတ် အပြစ်တင်နေမိရာမှ အမှန်တကယ် အရေးကြီးဆုံးအရာကို မေ့လျော့ထားမိသည်။ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ လုံလောက်ပါက မည်သည့်အရာကိုမဆို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုအပ်ပေ။

“ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး လူ့ဘုံလောကကို ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြစို့...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ လက်နက်များသည် လေထဲသို့ လွင့်တက်လာပြီး သူတို့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူတို့သည် ထိုလက်နက်များကို အလျင်အမြန် လှမ်းယူပြီး ဂရုတစိုက်ကိုင်စွဲထားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ဤလက်နက်များသည် အသေးအဖွဲများနှင့် မခြားနားသော်လည်း သူတို့အတွက်ကမူ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများပင် ဖြစ်သည်။

“အခုပဲ ပြန်မှာလား...”

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။

“အင်း... ပြီးတော့ အရေးတကြီးကိစ္စလည်းရှိတယ်... ငါတို့ မြန်မြန်ပြန်ရမယ်၊ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ပေါ်အောင်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ လူများက သူ၏ အင်အားစုများကို ထိခိုက်စေလျှင် သူသည် လုံးဝသည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ သူတို့သည် ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်ကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်လာပြီး သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

“ဖီးနစ်ငှက်...”

သူတို့သည် တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းသည် နတ်သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ စီးနင်းသတ္တဝါဖြစ်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“မထင်မှတ်ဘူး... သခင်ကြီးက တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ပြီ... ဒါက နတ်သတ္တဝါလေ...”

“ဟုတ်တယ်... သခင်ကြီးကတော့ တကယ်ထူးချွန်တာပဲ... အံ့ဩစရာ...”

“အေးပါ... ချီးကျူးနေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့... ငါ ဒီလို ချီးမွမ်းတာတွေ မကြိုက်ဘူး... မြန်မြန်တက်လာကြစမ်းပါ... မင်းတို့ရဲ့ ပျံသန်းနှုန်းက နှေးလွန်းတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို တက်လာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ သူတို့၏ ပျံသန်းနှုန်းဖြင့် လမ်းကြောင်းပေါက်သို့ မည်သည့်အခါမှ ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်၏ ပျံသန်းနှုန်းသည် ထူးချွန်လှပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည့်အတွက် ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းသည် သူတို့၏ အမြန်နှုန်းထက် ဆယ်ဂဏန်းမျှ မြန်ဆန်ပြီး ခရီးသွားချိန်ကို များစွာ တိုစေနိုင်သည်။

“ဟူး ဟူး...”

နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်သည် အခြားသူများ ၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လာသည်ကို မကျေနပ်ပေ။ မိမိ၏ သခင်မဟုတ်သူများ တက်လာသည့်အခါတိုင်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်တတ်သည်။

“အေးပါ... ခဏလေးပဲ စီးရမှာပါ... ပြီးရင် မင်းကို ဆေးလုံးတချို့ ဆုချမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ၎င်းကို ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်ရာ နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်၏ စိတ်ခံစားချက်သည် တည်ငြိမ်လာသော်လည်း မကျေနပ်သည့်အသံတစ်ခုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်သည် မကြာမီ ပျံတက်လာပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်သည် လူငါးဦးမှ ခြောက်ဦးထိ တင်ဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။ မကြာမီ ၎င်းသည် အပြာဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူ့ဘုံလောကသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းပေါက်သည် ဤနေရာမှ အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသည်။ နှင်းခဲဖီးနစ်ငှက်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့်ပင် ရောက်ရှိရန် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ ပျံသန်းနှုန်းဖြင့် သွားရမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး တစ်လထက် ပိုကြာမည်မှာ ဧကန်ပင်။

“ရောက်ပြီ...” ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့သို့ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီက လူ့ဘုံလောကဆီ ဦးတည်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါက်လား... ဆင်းလာတုန်းကထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာပဲ...”

အနီးအနားတွင် နတ်ဘုံဒေသတစ်ခုကဲ့သို့ ရှုခင်းသာယာလှပသော နေရာတစ်ခုရှိပြီး တောတောင်ရေမြေများ၊ ငှက်သံများ၊ ပန်းရနံ့များနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဖြူရောင်မြူခိုးများ ဝဲပျံနေသည်။ ထိုနေရာသည် တကယ့်ကို နတ်ဘုံဒေသတစ်ခုနှင့် မခြားနားပေ။

“မင်းတို့ အထင်မှားနေတာပဲ... ဟိုဘက်ကမှ ငါတို့သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းပေါက်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့ဆက်လျက် ကောင်းကင်ယံထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ထိုနေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် အုံ့မှိုင်းသော တိမ်ညိုများဖုံးလွှမ်းထားပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ လက်သည်ထန်စွာ လင်းလက်နေသည်။ ကြီးမားသော လျှပ်စီးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ တစ်လှည့်စီ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးလောင်ထားသည့် အမည်းရောင်အစက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုနေရာတွင် မြေပြင်အနှံ့ မီးလောင်ထားသည့် အမည်းရောင်အစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သည့်နေရာမှ အကောင်းပကတိမရှိတော့ပေ။ အနီးအနားရှိ ရှုခင်းသာယာလှပသော တောတောင်ရေမြေများနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝကွဲပြားလှသည်။

ထိုနေရာသည် ယခင်က ရှုခင်းသာယာလှပသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မိုးကြိုးများ၏ ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဟိုနေရာကမှ... ငါတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပေါက်ပဲ...”

သူတို့သည် တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာသည် ဆင်းလာသည့်အခါထက် ပိုမိုအန္တရာယ်များလှသည်ဟု ထင်ရသည်။ အမှန်ပင်... ဆင်းလာသည့်အခါထက် တက်သွားရန်က ပိုမိုလွယ်ကူသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတွက်မူ ဤလမ်းကြောင်းသည် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

အခန်း ၅၅၆ ပြီးပါပြီ။