ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း (၁)

ဒီ ခြင်္သေ့ နိုးထခြင်းလမ်း သိပ်ပြီး မစည်ကားပေမဲ့ လူလည်း မပြတ်တာကြောင့် ဒီနေရာမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းငယ်တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်တာက ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

လုပ်ငန်းက နာမည်နည်းနည်းရသွားရင် ပုံမှန်ဝယ်သူတွေလည်း မပြတ်ဘဲ ငွေနည်းနည်းလေးတောင် ရနိုင်မည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဂူပိုင်နဲ့ ပိုနီးလာတာနဲ့အမျှ ဂူပိုင်က သူ့ရဲ့ပခုံးကို လာဖက်သည်၊ အလွန်ကို စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး 'စိတ်ကူးယဉ်ဓာတ်ပုံစတူဒီယို' နာမည်ပေးထားတဲ့ ဆိုင်ရှေ့မျက်နှာစာက သိပ်မကြီးတာကို တွေ့လိုက်သည်၊ ဆိုင်ရဲ့အပြင်ဘက်က စတုရန်းမီတာ နှစ်ဆယ်လောက်သာရှိပေမယ့် အပြင်အဆင်က သေသပ်လှပပြီး သေးငယ်ပေမယ့် လိုအပ်တဲ့အရာတွေ အားလုံးရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

ဆိုင်ရှေ့မျက်နှာစာရဲ့ အတွင်းထဲမှာ ပိတ်ထားတဲ့တံခါးတွေအပြင် ဝင်ပေါက်မှာ အနက်ရောင်အထူထည်တစ်ခုလည်း ဆွဲထားသေးသည်။ ဂူပိုင်ရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုအရ ဒီအခန်းက အမှောင်ခန်းဖြစ်သည်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖလင်တွေကို ဆေးကြောဖို့အတွက် အသုံးပြုသည်၊ ဒါကြောင့် မှောင်နေအောင် ထားရသည်။

ဆိုင်ဘေးမှာ နောက်ထပ်အခန်းတစ်ခန်းရှိသည်၊ အဲဒါက ဂူပိုင်နဲ့ သူ့ရဲ့ဇနီး လင်မင်တို့အတွက် နေထိုင်ရာ အခန်းဖြစ်သည်၊ ဒီနေထိုင်ရာနေရာရဲ့ အတွင်းထဲမှာ သူတို့က အခန်းငယ်လေး နှစ်ခန်းကို ပိုင်းထားခဲ့ကြသည်။

အခန်းတစ်ခန်းက မီးခိုးနံ့တွေ အိပ်ခန်းထဲကို ရောက်ပြီး အိပ်ယာတွေကို ညစ်ပတ်သွားတာမျိုး မဖြစ်အောင် ချက်ပြုတ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

နောက်ထပ်အခန်းတစ်ခန်းက ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ အခန်းဖြစ်ပြီး အခန်းထဲက နေရာလွတ်ကို အများဆုံး အသုံးပြုထားခြင်းပင်။

ဂူပိုင်ရဲ့ဇနီးကို သူ မြင်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျိုးတာ့လီဆိုတဲ့ကောင်က ဒီမှာ ညဘက်မှာ အိပ်မယ်လို့ ကြားလိုက်တဲ့အခါ ထူးဆန်းမှုတွေကိုတောင် မကြောက်ဘဲ အိပ်ဖို့ လာအိပ်မယ်လို့ ဘာကြောင့် ချက်ချင်းပဲ ဆန္ဒပြုခဲ့တာလဲဆိုတာကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

ဒီကောင်လေးက အဲဒီအကြောင်းကို ကြိုတင်ကြားထားရမှာ သေချာသည်။

ဒီအမျိုးသမီးမှာ အဝါရောင်လှိုင်းတွန့်ဆံပင်ရှိသည်၊ အရပ်က ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ပိန်သွယ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အသားအရေက ဖြူဖွေးသည်၊ သင့်တော်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ အချိုးအစားကျနေသည်၊ သူမက စကားပြောတဲ့အခါမှာတောင် သူမရဲ့အသံက အရမ်းကိုချိုသာနေလေသည်။

“ဂူပိုင်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ကို ကံကောင်းတဲ့လူပဲ!”

ဒါက သူ့ရဲ့ဇနီးကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ပထမဆုံး ခံစားချက်ပဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ နွမ်းနယ်နေပုံရသည်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မိတ်ကပ်လိမ်းထားသည်၊ သူ သေသေချာချာ မကြည့်ခဲ့ရင် အဲဒါကို သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ပေ။

“ဒီလူက ငါ့ဇနီး လင်မင်ပါ” လို့ ဂူပိုင်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်၊ “ပုံမှန်အားဖြင့် သူမက အရမ်းကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါက အမှောင်ခန်းကနေ အသံအများစုကို ကြားရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါက တစ်ယောက်ယောက်က သူမရဲ့ခြေကျင်းဝတ်ကို အိပ်နေတုန်း ဆွဲခဲ့တာ မဟုတ်ရင် သူမက နိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီဖြစ်ရပ်ပြီးကတည်းက ငါက ညဘက်မှာ အိပ်ဖို့ အရမ်းကြောက်နေတယ်” လို့ လင်မင်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမက စကားပြောနေရင်း သူမရဲ့လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး အမှောင်ခန်းဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး “အခုတော့ ငါက အမှောင်ခန်းနားကို တစ်ယောက်တည်း သွားဖို့ မရဲတော့ဘူး”

“ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ နေ့ဘက်မှာတော့ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပဲ” လို့ ဂူပိုင်က ပြောလိုက်သည်၊ “ညဘက်မှသာ ဖြစ်ရပ်တွေက ထူးဆန်းလာတာပါ”

“ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေက ညတိုင်း ဖြစ်နေတာ သေချာလား” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်” လို့ ဂူပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ညတိုင်းလိုလိုပဲ၊ တစ်ခါတစ်လေတော့ ထွက်လာတဲ့အသံတွေက အရမ်းကို တိုးပေမယ့် ငါက အလွန်ကို အာရုံခံစားလွယ်တာကြောင့် အဲဒါတွေကို ကြားနေတုန်းပဲ”

စိတ်အာရုံနည်းပါးနေတာ သိသာတဲ့လူက သူ့ရဲ့နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ရှေ့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ “ရေက မပူတော့ဘူး၊ အခု သောက်လို့ရပြီ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

“အင်း” ယန်ကျွင်းဇဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ဂူပိုင်က အဲဒါထဲကို အခုမှ ဆူအောင်ကျိုထားတဲ့ ရေအချို့ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

“ဒီည ခင်ဗျားတို့က အိပ်ရာပေါ်မှာ အိပ်သင့်တယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်၊ “အိပ်ခန်းနဲ့ အမှောင်ခန်းကြားမှာ ဒီဆိုင်ရှေ့မျက်နှာစာ ရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော်က ဒီက ဆိုဖာပေါ်မှာပဲ အိပ်လိုက်ပါ့မယ်၊ အဲဒါက ခင်ဗျားတို့နဲ့ အမှောင်ခန်းကို ခွဲခြားထားဖို့ နည်းလမ်းကောင်းပဲ”

စုံတွဲက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ဂူပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျားရဲ့အကူအညီအတွက် ငါတို့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“င မင်းအတွက် သန့်ရှင်းတဲ့ အိပ်ယာအချို့ကို ယူခဲ့ပေးမယ်” လို့ လင်မင်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး အိပ်ခန်းထဲကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက ဖျတ်လတ်သည်၊ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူမက ဆိုဖာပေါ်မှာ ကောင်းကင်ပြာရောင် စောင်တစ်ထည်နဲ့ စောင်ကို ခင်းထားခဲ့သည်။

အိပ်ယာက တကယ်ကို သန့်ရှင်းသည်၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လျှော်ထားတဲ့ ဆပ်ပြာနံ့တွေ ရှိနေတုန်းဖြစ်သည်၊ ပြီးတော့ အိပ်ရတာ အရမ်းကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ ရောက်လာချိန်ကတည်းက ယန်ကျွင်းဇဲက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံကို လေ့လာနေခဲ့ပေမယ့် မြေပုံ က တာဝန်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို မပို့ခဲ့ပေ။

ညဘက်မှာ ပေါ်လာတဲ့ ထူးဆန်းမှုက အခုထိ မပေါ်လာသေးတာ ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

“ခင်ဗျားတို့ မပြောရသေးတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက် တစ်ခုခု ရှိ နေသေးလား” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုင်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

စုံတွဲက ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

လင်မင်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့လာခဲ့ပြီး စကားမပြောခင် ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်၊ “ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုလားတော့ ကျွန်မ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်မ အိပ်ပျော်နေတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို ကိုင်တွယ်နေသလိုမျိုး အမြဲ ခံစားရတယ်”

“ဟင်?”

ဂူပိုင်နဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပြူးကျယ်လိုက်ကြသည်။

“အဲဒါ ငါ မဟုတ်ဘူးလား” လို့ ဂူပိုင်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဂူပိုင်ရဲ့ခေါင်းကနေ အပင်ငယ်လေးတွေ ပေါက်လာတာကို မြင်နေရသလိုမျိုးပင်၊ စိမ်းစိုနေတဲ့ အမျိုးအစားပင်။

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး” လို့ လင်မင်က ယန်ကျွင်းဇဲကို ကြည့်လိုက်သည်၊ နည်းနည်း ရှက်ရွံ့နေပုံရသည်၊ “ရှင်က အထင်လွဲသွားတာ၊ အဲဒီလိုမျိုး ကိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ အိပ်မက်မက်နေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ခြေထောက်ကို ကိုင်နေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒါက ကိုင်တာ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ လက်မှာ ဆီတွေလိမ်းထားပြီး အဆီပြန်နေသလိုမျိုးနဲ့ ချွဲကျိကျိ ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ”

ယန်ကျွင်းဇဲက လင်မင် ဆက်ပြီး ဖော်ပြနေတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး မှောင်လာနေတယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဂူပိုင်အတွက်တော့ ပိုပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေလာနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ” လို့ ဂူပိုင်ရဲ့လေသံက အနည်းငယ် မကောင်းတော့ပေ။

“အစတုန်းက ကျွန်မက ရှင်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်မက်နေသလိုမျိုး ခံစားရပြီး မနက်ရောက်လို့ နိုးလာတဲ့အခါမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူး” လို့ လင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

စုံတွဲကြားက လေထုက တစ်မျိုးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်က အခြေအနေကို နားလည်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ဒီကိစ္စအတွက်တော့ ခင်ဗျားတို့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့အခန်းကို ပြန်ပြီး စကားပြောသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အဲဒါကို ကျွန်တော့်ဘာသာ ဖြေရှင်းပါ့မယ်။ ဒီည ခင်ဗျားတို့က ဘာအသံမှ ကြားရင် အပြင်ကို မထွက်လာနဲ့၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အကြောင်းမကြားမချင်း အိပ်ခန်းထဲမှာပဲ စောင့်နေပါ”

စုံတွဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုက ၈ နာရီနောက်ပိုင်းမှာ ပိတ်ခဲ့သည်၊ အခုတော့ ၉ ခွဲပင်ရှိနေပြီ။ ယန်ကျွင်းဇဲက အိပ်ခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ရေချိုးခန်းကို ကြိုသွားခဲ့ပြီးနောက် အပြင်က ဆိုင်ရှေ့မျက်နှာစာမှာရှိတဲ့ ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

ပြီးတော့ ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့က အိပ်ခန်းထဲကို ပြန်သွားကြပြီး သူတို့ရဲ့နောက်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။

တာဝန်နဲ့ဆိုင်တဲ့ အချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက အိပ်ယာပေါ်မှာ တစ်ဝက်လောက် လှဲလျောင်းနေပြီး သူ့ရဲ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ကာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူက ရှောင်မိုဆီကနေ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

“မနက်ဖြန် ငါ တျန်မန်ခရိုင်ကို ပြန်လာမှာ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်းကျန်းမှာ တစ်ညတာ နေမှာ၊ ဒီနေ့က အပတ်စဉ်ပိတ်ရက်ပဲ၊ မင်း ညလယ်စာ သွားစားမလား”

ယန်ကျွင်းဇဲ - “အစ်မ၊ ဒီလိုညအချိန်မျိုးမှာ ဘယ်မှာမှ ညလယ်စာ ရှာလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အစ်မတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေ ဖွင့်ထားတာ မဟုတ်ရင်ပေါ့”

ရှောင်မို - “ဒီက ဟိုတယ်မှာ အချို့တော့ ရှိတယ်၊ မင်းအားရင် လာခဲ့ပါ၊ အဲဒီနေ့က အခြေအနေအကြောင်းကို မင်းကို အသေးစိတ် မေးလိုက်မယ်၊ အဲဒီနောက် မင်းကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲ - “ကျွန်တော် မအားဘူး၊ ကျွန်တော်က စာတွေ ပြန်ဖတ်ရဦးမယ်၊ နောက်တစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါမှ ပြောကြတာပေါ့”

ခဏလောက် စကားပြောပြီး ဖုန်းကို ချထားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အပြင်သွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို သူ ငြင်းပယ်ခဲ့တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်လားလို့ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါက နည်းနည်းရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်၊ အကယ်၍ ဒါက တကယ့်ချိန်းတွေ့မှုဆိုရင် ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ အမျိုးသားက အမျိုးသမီးကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးရမှာဖြစ်သည်၊ တခြားနည်းနဲ့ မဟုတ်ဘူး။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ခေတ်ကြီးက!

အိမ်ထဲမှာ အသံတစ်သံမှ မရှိပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး အဲဒါက ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့ရဲ့ စိတ်ကူးသက်သက်ပဲလားလို့ တွေးလိုက်မိသည်၊ ဒီမှာ တကယ်ပဲ ဘာထူးဆန်းမှုမှ မရှိဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် တာဝန်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အသိပေးချက်က ဘာလို့ မပေါ်လာတာလဲ။

သူက အိပ်ပျော်သွားခဲ့တာ ဘယ်အချိန်လဲဆိုတာ မသိဘဲ ငိုက်မျဉ်းသွားခဲ့သည်။

သူ နိုးလာတဲ့အခါ ညနက်နေပြီ၊ အခန်းထဲက မီးတွေ ပိတ်နေပြီ၊ အပြင်ဘက်က လမ်းမီးတိုင်တွေရဲ့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တစ်ခုသာ ဝင်လာနေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ က ရုတ်တရက် တာဝန်အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[လုပ်ငန်းအမည်: ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း၊

လုပ်ငန်းအဆင့်: ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း (အလယ်အလတ်)၊

လုပ်ငန်းနောက်ခံ: ဘဝမှာ သူက လမ်းတွေ၊ လမ်းကြားတွေမှာ လှပတဲ့အမျိုးသမီးတွေကို လိုက်လံခြောင်းမြောင်းပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့ ဝါရင့်ဓာတ်ပုံဆရာဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ ဥပဒေရဲ့အစွန်းမှာ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။ ဒေသခံ လူဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးရဲ့ ရည်းစားကို ရန်စလိုက်ပြီးနောက် သူက ဒေါသထွက်နေတဲ့ လူဆိုးတွေက ဖမ်းမိခဲ့သည်၊ ကိုယ်တုံးလုံး ပုံ ၁၈ ပုံအတွက် အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ဟန်တွေကို အတင်းအကြပ် လုပ်ခိုင်းခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ အဲဒါတွေအားလုံးကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူက သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေခဲ့သည်၊ ဒါပေမဲ့ နောင်တရမှု အနည်းငယ်မျှတောင် မရှိခဲ့ဘူး…၊

လုပ်ငန်းဖော်ပြချက်: သူက လုံးဝကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့တဲ့၊ မျက်နှာပြောင်တိုက်တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်၊ သေဆုံးပြီးနောက်မှာလည်း သူက အတူတူပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်တာက သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော သင့်တော်တဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ၊

လုပ်ငန်းဆုလာဘ်: မတူညီသော ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်မှတ် ၇၀၀၊

လုပ်ငန်းပြစ်ဒဏ်: သူက မင်းကို အမှောင်ခန်းထဲက ဓာတ်ပုံအားလုံးကို စားစေလိမ့်မယ်၊

လုပ်ငန်းအကြံပြုချက်များ:

၁။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပေမယ့် ဒီလိုမျိုး လူယုတ်မာကို မင်းက ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ချင်လား၊

၂။ ဓာတ်ပုံပညာကို သူ မုန်းတီးတာက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ပုံစံကို အရမ်းကို ထူးဆန်းစေခဲ့တယ်၊

၃။ မင်းက ကိရိယာတစ်ခုရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နိုင်တယ်၊

သတိပြုရန်: သူ့ကို မင်းနားကို မချဉ်းကပ်ပါစေနဲ့။]