ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း (၂)

ဒီတာဝန်အချက်အလက်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲက နည်းနည်းတော့ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

“ဒီကောင်က ကင်မရာတွေကို အရမ်းမုန်းတီးလာခဲ့တာကြောင့် သူ့ရဲ့ထူးဆန်းမှုက ထူးခြားတဲ့ပုံစံကို ယူထားတာ။” အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူ့ရဲ့ထူးဆန်းမှုက တခြားထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ ကွဲပြားနိုင်သလား။

တာဝန်အကြံပြုချက် - ငါ ကိရိယာတစ်ခုကို လိုအပ်နိုင်ပုံရသည်။

ဘာကိရိယာလဲ။ ယန်ကျွင်းဇဲက လုံးဝကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူက မလှမ်းမကမ်းကနေ တရှပ်ရှပ်အသံတွေကို ကြားလိုက်ရသည်၊ အဲဒါက… အမှောင်ခန်းထဲကနေ ဖြစ်ပုံရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက မထဘဲ ဆိုဖာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတုန်းဖြစ်ပြီး နားရွက်တွေကို ထောင်ပြီး အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ အိပ်ချင်စိတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ၊ သူ့ရဲ့အာရုံစူးစိုက်မှုက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေသည်၊ ခဏလောက် နားထောင်ပြီးနောက် အဲဒီဆူညံသံတွေက အမှောင်ခန်းကနေ လာတာကို သူက အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။

အသံတွေက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိဘဲ ကြွက်တစ်ကောင်က ပစ္စည်းတွေကို မွှေနှောက်နေသလိုမျိုး အသံတွေက မကြာခဏ ထွက်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ဂူပိုင်ကို အားမကျဘဲ မနေနိုင်ပေ၊ ဒီလူက သူ့ရဲ့အိပ်ခန်းထဲမှာ အိပ်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီအသံတွေကို ကြားနိုင်ခဲ့သည်၊ သူက အလွန်ကို နားပါးနိုင်မှရပေမည်။

တာဝန်အသိပေးချက် ပေါ်လာခဲ့တာနဲ့ သူ့ရဲ့အိပ်ပျော်နေချိန်မှာတောင် အမြဲတမ်းသတိရှိနေတာကြောင့် မဟုတ်ရင် ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာဆိုရင် ဒီထူးခြားမှုကို သူက သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ယုံကြည်ခဲ့သည်။

အချိန်ကို ပြန်ရစ်ခြင်းကို စတင်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ဆိုဖာကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်သည်။

ဆိုဖာက အတော်လေး ဟောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး သူ ထလိုက်တဲ့အခါ အသံတွေ ထွက်လာခဲ့သည်၊ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အမှောင်ခန်းထဲက ဆူညံသံတွေက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်၊ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ထပ် လှုပ်ရှားဖို့ မရဲတော့ပေ၊ အလင်းရောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ဖုန်းက ဓာတ်မီးကို ဖွင့်တာမျိုး မရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေခဲ့သည်၊ အမှောင်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

နှစ်မိနစ် သို့မဟုတ် သုံးမိနစ်လောက်ကြာပြီးနောက် အသံက တစ်ဖန် စတင်ခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက အဲဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်၊ အသံက တစ်ခုခုကို ကိုက်နေသလိုမျိုး ဖြစ်သည်၊ ကြွက်တစ်ကောင် အစားအစာ ခိုးစားနေသလိုမျိုးပင်။

“ဒါက တကယ်ကို ကြွက်ပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုနဲ့ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါပေမဲ့ တာဝန်အကြံပြုချက်က ပေါ်လာခဲ့ပြီးပြီ၊ အဲဒါက ဒီလောက်ရိုးရှင်းလို့ မရပေ။

သူက သူ့ရဲ့ခြေထောက်တွေကို မြေပြင်ဆီကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဖိနပ်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝတ်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဆိုဖာကို နောက်မှာထားခဲ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူက အသံကျယ်ကျယ်တွေ ထွက်လာမှာကို ကြောက်တာကြောင့် သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်းကို နှေးကွေးသည်၊ သူ့ရဲ့အသက်ရှူနှုန်းကိုတောင် တမင်လျှော့ချထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ ဆိုဖာကနေ ထွက်ခွာလိုက်တဲ့အခါ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဆိုဖာက တစ်ဖန် အသံထပ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် အမှောင်ခန်းထဲက လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ရပ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ အဲဒီမှာပဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အမှောင်ခန်းကနေ အသံတွေ ပြန်မလာခင် အနည်းဆုံး ငါးမိနစ်လောက် ကြာခဲ့သည်။

ဒီအချက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက စတင်ပြီး လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး အမှောင်ခန်းဆီကို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ သူက ညဘက်မှာ လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုတာကို သိတာကြောင့် သူ မလာခင်မှာ အောက်ခံပျော့ ဖိနပ်တစ်စုံကို ပြောင်းဝတ်ခဲ့သည်၊ ဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက သတိနဲ့ရှိနေသည်၊ အသံတစ်သံမှ မထွက်ပေ။

အမှောင်ခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက်မှာ ရပ်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက အမှောင်ခန်းရဲ့တံခါးက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်မထားတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထူထဲတဲ့ အနက်ရောင်လိုက်ကာကို မြှောက်ပြီးနောက် သူက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး သူက အားနည်းနည်း စိုက်ထုတ်ပြီး တတ်နိုင်သလောက် နှေးကွေးတဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ အမှောင်ခန်းရဲ့တံခါးကို တွန်းဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါက ညအချိန်ဖြစ်ပြီး ဆိုင်ရဲ့အပြင်ဘက်နေရာကလည်း အရမ်းကို မှောင်နေတာကြောင့် အမှောင်ခန်းကို တံခါးဖွင့်တာက အတွင်းထဲက ဓာတ်ပုံတွေကို ပျက်စီးစေမယ့် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်ကြောင့် ထိခိုက်တာမျိုး မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ၊ အမှောင်ခန်းက လုံးဝ မမှောင်ဘဲ မှုန်မှိုင်းနေတဲ့ အနီရောင်ရင့်ရင့်အလင်းရောင်နဲ့ ရစ်ဝိုင်းနေပြီး အလင်းရောင်က ဝင်လာတဲ့လူတိုင်းကို မြင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အထဲကို အလျင်စလို မဝင်ခဲ့ပေ၊ အဲဒီအစား အနက်ရောင်လိုက်ကာကို မြှောက်လိုက်ပြီး လိုက်ကာအောက်မှာ ရပ်နေခဲ့သည်၊ အမှောင်ခန်းရဲ့တံခါးကို လူတစ်ယောက် ဘေးတိုက်ဝင်သွားနိုင်လောက်အောင် ဖွင့်လိုက်ပြီးတော့ စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် တံခါးဝမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အနီရောင်ရင့်ရင့်အလင်းရောင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအနေအထားက တကယ်တမ်းတော့ ပိုပြီး မှောင်နေပြီး အတွင်းဘက်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ပိုလွယ်စေသည်။

ပိုပြီး အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အမှောင်ခန်းထဲက စားပွဲတန်းမှာ ဖလင်လိပ်တွေနဲ့ ဆေးပြီးသား ဓာတ်ပုံပုံတွေ အများအပြားကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီတန်းထားတာကို တွေ့ရသည်။ သူ့နား ပိုနီးတဲ့ စားပွဲတန်းမှာ ဖလင်ဆေးဖို့အတွက် စတုဂံပုံ စုပ်ခွက်တစ်ခုရှိသည်၊ အဲဒါမှာ စိမ်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံဆေးရည်တွေ ပါဝင်နေတုန်းပင်။

စုပ်ခွက်အပေါ်မှာ ဓာတ်ပုံတွေကို ညှပ်ထားပြီး အခြောက်ခံဖို့အတွက် ကြိုးတွေ အများအပြားကို ဆွဲထားသည်။

သို့သော်လည်း အခြောက်ခံနေတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ အများအပြားက အပြည့်အစုံ မရှိတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ထောင့်တစ်နေရာက ပျောက်ဆုံးနေတာ ဒါမှမဟုတ် ဓာတ်ပုံရဲ့တစ်ဝက်က ပျောက်နေတာမျိုး ဖြစ်သည်။

အမှောင်ခန်းရဲ့ တံခါးက ထူပြီး တွန်းဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အသံမထွက်ခဲ့ပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက တံခါးကို နည်းနည်း ပိုပြီး တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

သူက သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပြူးကျယ်လိုက်ပြီး သေချာကြည့်လိုက် ပြီးနောက်မြေကြီးနားကို ပိုပြီး နီးနီးကပ်ကပ် စစ်ဆေးဖို့အတွက် ကုန်းလိုက်သည်။

သူ ဘာမှ မမြင်ခဲ့ရပေ။ သူ့ရဲ့အကြည့်တွေ ကျရောက်တဲ့နေရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ ဘာမှမရှိပေ။

သို့သော်လည်း တရှပ်ရှပ်အသံက ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။

သူက အမှောင်ခန်းရဲ့ မျက်နှာကျက်ကို တစ်ဖန် မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုက အဲဒီမှာ လဲလျောင်းနေပြီး သူ့ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေတာကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဘာမှမရှိပေ။

“ဘာလို့ ဘာမှမရှိရတာလဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက နည်းနည်းတော့ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

အတွေးတစ်ခုနဲ့ သူက လျှာရှည်ကျန်းကျန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ တာဝန်ပေါ် မူတည်ပြီး အကူအညီအတွက် တခြားထူးဆန်းမှုတွေကို ထုတ်လွှတ်တာက မသင့်တော်ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတာဝန်ရဲ့ အခြေအနေက မတူပေ။

မစ်ရှင်အကျဉ်းချုပ်က ရိုးရှင်းသည်၊

ဒီလူယုတ်မာကို သုတ်သင်ပစ်ရမယ်။ အဲဒါက ပန်းတိုင်ပဲ။ နည်းလမ်းက ဘာပဲဖြစ်ပါစေ ထူးဆန်းမှုကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သရွေ့ အဲဒါက လုံလောက်ပေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက အခု သူက အဲဒါကို လုံးဝ ရှာမတွေ့တာပဲလား။ အဲဒါက ဒီသတ္တဝါက သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားရာမှာ အရမ်းကို ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြနေသည်။

ဒါကြောင့် အဲဒါကို ရှာဖွေပြီး သတ်ပစ်ဖို့အတွက် လျှာရှည်ကျန်းကျန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်တာက မှန်ကန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

လျှာရှည်ကျန်းကျန်းက အဆင့်မြင့်တဲ့ လေလွင့်ဝိညာဉ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ဒီဓာတ်ပုံစတူဒီယိုထဲက ထူးဆန်းမှုက နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အထက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မယုံကြည်ခဲ့ပေ၊ မဟုတ်ရင် မစ်ရှင်အဆင့်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

လျှာရှည်ကျန်းကျန်းက အဲဒါကို ကိုင်တွယ်လို့ မရနိုင်ရင်တောင် သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ တူရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။ အခြားနည်းလမ်းတွေအားလုံး ပျက်စီးသွားရင် သူက အဲဒါကို ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ။

လျှာရှည်ကျန်းကျန်း ထွက်လာပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက အမှောင်ခန်းရဲ့တံခါးကို တိုက်ရိုက်တွန်းဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ” လို့ လျှာရှည်ကျန်းကျန်းက နောက်ကနေ လိုက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုရှိတယ်၊ ငါ့ကို ရှာပေးပါ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါက ခုခံမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်”

လျှာရှည်ကျန်းကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပဲ ပတ်ပတ်လည်ကို စတင်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အမှောင်ခန်းထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်နားမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး မလှုပ်ရှားတော့ပေ။

ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့လက်ထဲကို တူကို ထုတ်ယူလိုက်သည်၊ တူကို ကိုင်ထားရင်း သူ့ရဲ့အကြည့်တွေက အမှောင်ခန်းထဲက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ နေရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

“ဘာမှမရှိဘူး၊ ငါ ဘာကိုမှ မမြင်ဘူး” လို့ လျှာရှည်ကျန်းကျန်းက နောက်လှည့်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှမရှိဘူးလား၊ မင်းတောင်မှ မမြင်နိုင်ဘူးလား” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပိုပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့မိသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တရှပ်ရှပ်အသံက အခန်းထဲကနေ တစ်ဖန် ပြန်စလာခဲ့သည်၊ မကြာခင်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီအစကို တစ်ခုခုက ဆွဲနေသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ အဲဒီမှာ ဘာမှမရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူ့ရဲ့ခြေထောက်ကို စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုတစ်ခုက ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်၊ သူ့ရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်၊ သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီက စုတ်ပြဲသွားခဲ့ပြီး အသားလွှာ အကြီးကြီးတစ်ခုက ပျောက်ဆုံးနေသည်၊ သွေးတွေက ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း!

လျှာရှည်ကျန်းကျန်းရဲ့လျှာက ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ခြေထောက်ဘေးက အမှောင်ခန်းတံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး တံခါးကို အားစိုက်ထုတ်မှုနဲ့အတူ ချိုင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ လျှာက ဘာကိုမှ မရိုက်ခတ်ခဲ့ပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ခြေထောက်ရှေ့မှာ ဘာမှမရှိပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပေါင်က အသားတွေ ပျောက်နေခဲ့ပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေတဲ့ အမှန်တရားပဲ ဖြစ်သည်။

“အဲဒါက ပုံရိပ်ယောင်ပဲ” လို့ လျှာရှည်ကျန်းကျန်းရဲ့အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပြန်ရစ်!

ဒဏ်ရာရသွားခဲ့တာကြောင့် သူက တာဝန်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ၊ အဆင့်မြင့်လေလွင့် ဝိညာဉ်ဖြစ်တဲ့ လျှာရှည်ကျန်းကျန်းကတောင်မှ ရန်သူကို မမြင်နိုင်ပေ။ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ။

ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက ပြန်ရစ်ဖို့ကို ရွေးချယ်လိုက် လေသည်။