ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း (၅)

ဓာတ်ပုံထဲက လူရဲ့ပုံသဏ္ဌာန် ထရပ်နေတာကို မြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဓာတ်ပုံထဲက အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့လူက ပုံမှန်လူနဲ့ မလိုက်ဖက်ပုံရတဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဈာပနာအခမ်းအနားအတွက် ဝတ်ဆင်တဲ့အဝတ်အစားနဲ့ တူနေသည်။ အဲဒီလူက ၁.၇၅ မီတာလောက် အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ပါးတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပုံရသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ခေါင်းက အမြဲတမ်း ငုံ့ထားတာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေါင်းထည့်နေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ မဆိုင်းမတွဘဲ ကောင်တာကို ဦးတည်ပြီး ရှပ်တာခလုတ်ကို ထပ်နှိပ်လိုက်သည်။

သူက စစ်ဆေးဖို့အတွက် ကင်မရာကို အမြန်ချိန်လိုက်တော့ ဓာတ်ပုံထဲမှာ အဲဒီလူက လှုပ်ရှားနေပြီး လှုပ်ရှားတဲ့ ဦးတည်ရာက သူ့ဘက်ကို ဖြစ်နေသည်။

သတိမထားမိဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်မိလိုက်ပြီး သူ့ကျောက အမှောင်ခန်းတံခါးနဲ့ အနက်ရောင်လိုက်ကာကို အတင်းကပ်ထားလိုက်သည်။

"ဒီကောင်က ပုန်းကွယ်နိုင်ပုံရတယ်" လို့ သူက တွေးမိလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ ငါက ဓာတ်ပုံရိုက်မှပဲ သူ့ကို မြင်နိုင်မယ်"

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့စိတ်ထဲမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထသွားခဲ့မိသည်။

သူက အဲဒီအရာကို ဘယ်လိုသတ်ရမလဲ။ ကင်မရာနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်နေရမှာလား။

ဟုတ်ပေသည်၊ အခုတော့ အဲဒါကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်သိပ်မရှိတော့ပေ။

သူက ကင်မရာကို ထပ်ချိန်ပြီး ရှပ်တာကို နှိပ်လိုက်ကာ ဓာတ်ပုံကို ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒီဓာတ်ပုံရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ လူရဲ့ပုံသဏ္ဌာန်က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အပြည့်အဝ ပေါ်နေပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ဝက်လောက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

အဲဒါက ဓာတ်ပုံတစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ပိုနီးလာလို့ပဲဖြစ်ပြီး ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ၂ မီတာအောက်ပဲ ရှိတော့သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ အဲဒါက ဓာတ်ပုံရိုက်တုန်းက အကွာအဝေးဖြစ်ပေမဲ့ သူက အခုဆို ပိုပြီးတောင် နီးကပ်နေလောက်ပြီ။

"သေစမ်း!" ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့အရေပြားထဲက ခုန်ထွက်မတတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့အနားကို ချဉ်းကပ်လာနေသည်လို့ သူက သတိမထားမိဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ချက်ချင်း ဘယ်ဘက်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး နံရံတစ်လျှောက်မှာရှိတဲ့ ဆိုဖာနားက နံရံထောင့်ကို နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အကြံတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာပြီး အခုဆို သူ့လက်ထဲမှာ ဝိညာဥ်နက်တူရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူက သူရှောင်ခဲ့တဲ့ ဦးတည်ရာကို ကင်မရာနဲ့ ချိန်ရွယ်ပြီး ဓာတ်ပုံနောက်တစ်ပုံ ရိုက်လိုက်သည်။

အလျင်စလိုနဲ့ သူက ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းငုံ့ထားတာကပဲ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အရင်ကထက် ပိုနီးကပ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့တူကို လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ပြတ်သားတဲ့ ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သာမန်တူဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီရိုက်ချက်က လေထဲကိုပဲ ရိုက်မိမှာဖြစ်ပြီး ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ဝိဉာဉ်ကို ရိုက်မိဖို့ဆိုတာ မဆိုထားနဲ့။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်နက်တူ နဲ့ဆိုရင်တော့ မတူပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက ပစ်မှတ်ကို မမြင်ရပေမဲ့ ခန့်မှန်းခြေ ဦးတည်ရာကိုတော့ ခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။

ဒါကြောင့် တူတစ်ချက်လွှဲရုံနဲ့ အဲဒါက ခေါင်းကိုထိသည်ဖြစ်စေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကိုထိသည်ဖြစ်စေ ထိမိသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့ရှေ့ကို ဓာတ်ပုံချက်ချင်းရိုက်လိုက်ပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဘာမှမတွေ့ရပေ။

အဲဒီအချိန်မှာ အိပ်ခန်းဘက်ဆီကနေ စေ့ နေအောင် ပိတ်ထားတဲ့ အိပ်ခန်းတံခါးက အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားကာ ပြန်ပိတ်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အပြေးအလွှားသွားပြီး တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အတင်းတွန်းကြည့်လိုက်တော့ တံခါးက လှုပ်ပင်မလှုပ်ပေ။

အဲဒီအချိန်မှာ အိပ်ခန်းတံခါးကို အတွင်းကနေ သော့ခတ်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အိပ်ခန်းတံခါးကို ကန်လိုက်ပေမဲ့ တံခါးက အလွန်တောင့်တင်းတာကြောင့် သူ့ညာဘက်ခြေထောက်က ထိခိုက်မှုကြောင့် ထုံကျဉ်သွားခဲ့ရသည်။

အိပ်ခန်းအတွင်းမှာ။

ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့ စုံတွဲဟာ မူလက ကုတင်ပေါ်မှာ နီးကပ်စွာ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့က အပြင်က ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြားရပြီး အဲဒီနောက် သူ့ရဲ့အလျင်အမြန်၊ ပေါ့ပါးတဲ့ အပြေးအလွှားရှောင်တိမ်းမှု ပြီးတော့ တူထုသံလိုမျိုး တစ်စုံတစ်ခုကို ရိုက်မိတဲ့ အသံလိုမျိုး အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရကြသည်။

အဲဒီတူထုသံက တုတ်ချောင်းနဲ့ ရိုက်တဲ့အသံနဲ့တူနေပေမဲ့ အဲဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိတာလား ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျွင်းဇဲ အရိုက်ခံလိုက်ရတာလားဆိုတာ မရှင်းပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာ အိပ်ခန်းတံခါးက ပွင့်သွားပြီး သူတို့က ဘာကိုမှ မမြင်ရပဲ ပြန်ပိတ်သွားလေသည်။

ပထမတော့ ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့က အခန်းထဲဝင်လာတာ ယန်ကျွင်းဇဲလို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်တော့ တစ်စုံတစ်ခု မှားနေပြီဆိုတာကို ချက်ချင်းခံစားမိကြသည်။

"ယန်ကျွင်းဇဲ၊ တစ်စုံတစ်ခု ဝင်လာပြီ!" လို့ ဂူပိုင်က အလျင်စလိုနဲ့ အော်လိုက်သည်။

လင်မင်ဟာ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမက ယန်ကျွင်းဇဲ ပြောခဲ့တာကို သတိရလိုက်သည်၊ ကင်မရာက ထူးဆန်းတာတွေကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့အတွက်ဖြစ်ပြီး အခုအသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး အဲဒီထူးဆန်းမှုက ဖုံးကွယ်နေတာက ရှင်းနေသည်။ မဟုတ်ရင် အိပ်ခန်းတံခါးက သူ့ဘာသာသူ ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

သူမက ဂူပိုင်ရဲ့လက်မောင်းကို အမြန်ပုတ်ပြီး "မြန်မြန်၊ ကင်မရာကို ယူ၊ ဟိုဘက်က မင်းရဲ့ဗီရိုထဲမှာ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဂူပိုင်နားက ဗီရိုထဲမှာ အသစ်စက်စက် ဒစ်ဂျစ်တယ် DSLR ကင်မရာတစ်လုံး ရှိနေပြီး အဲဒါကို အသုံးမပြုတာ ကြာပြီ။

ဟုတ်ပေသည်၊ ကင်မရာမှာ ဘက်ထရီနဲ့ မမ်မိုရီကတ် ရှိနေပေမဲ့ သီးသန့်သိုလှောင်ထားတာဖြစ်ပြီး အဲဒါတွေကို သေချာတပ်ဆင်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကင်မရာအသစ်နဲ့ ပါလာတဲ့ဘက်ထရီမှာ အားအနည်းငယ် ကျန်နေသေးပြီး အခုအခြေအနေအောက်မှာ ဓာတ်ပုံအနည်းငယ် ရိုက်ဖို့ထက်ကို ပိုလုံလောက်သည်။

ဂူပိုင်က ဗီရိုကိုဖွင့်ပြီး တစ်ကြိမ်ထုတ်သုံးဖူးတဲ့ ကင်မရာအသစ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

လင်မင်က အဲဒါကိုယူပြီး ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်ကာ ကျွမ်းကျင်စွာနဲ့ ကင်မရာ ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး ဘက်ထရီနဲ့ မမ်မိုရီကတ်ကို တပ်ဆင်ဖို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ အချိန်ယူပြီး ကင်မရာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမက ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ဖန်သားပြင်မှာ ပြသနိုင်တဲ့ ဆက်တင်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူမကို ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြိုးစားမှုတွေထက် ပိုပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျနေစေသည်။

အစောပိုင်းက အိပ်ခန်းတံခါးဆီကနေ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိုက်တဲ့အသံ ထွက်လာပြီး အဲဒါက ဝင်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲ ဖြစ်နေတာ ရှင်းနေပေသည်။

ဂူပိုင်က တံခါးဖွင့်ဖို့ အပြေးသွားချင်ပေမဲ့ ကုတင်ကနေ အိပ်ခန်းတံခါးအထိ အကွာအဝေးက အနီးအနားက ဗီရိုအထိထက် အများကြီး ပိုဝေးသည်။ အဲဒီအရာက အိပ်ခန်းထဲကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အဲဒါ ပေါ်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကုတင်ကြီးကနေ တံခါးဆီသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ဖြစ်ဖို့ အများဆုံးဖြစ်ပေသည်။

ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ဂူပိုင်က ရှေ့ကို မရွေ့တော့ပေ။

အခုဆို လင်မင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ကင်မရာကို အိပ်ခန်းတံခါးနဲ့ အခန်းကန့်ထားတဲ့ မီးဖိုချောင်လေးဘက်ကို ချက်ချင်း ချိန်ရွယ်ပြီး ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံ အလျင်အမြန်ရိုက်လိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က ဓာတ်ပုံတွေကို ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မီးဖိုချောင်နေရာက ဓာတ်ပုံတွေထဲမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေတာကြောင့် သူတို့က ပထမဓာတ်ပုံကို အမြန်လှန်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဓာတ်ပုံကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှာ အိပ်ခန်းတံခါးနောက်က ထောင့်မှာ အနက်ရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ အရပ်ရှည်တဲ့၊ ပိန်ပါးတဲ့လူတစ်ယောက်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ရပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရဘဲ အဲဒီမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့က တံခါးနောက်ဘက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာကိုမှ မမြင်ရဘဲ လုံးဝဗလာဖြစ်နေသည်။

သူတို့က တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်နိုင်ရင် ပိုကောင်း ပေလိမ့်မည်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတာက မင်းရဲ့မျက်လုံးတွေက ဘာကိုမှ လုံးဝမမြင်နိုင်တဲ့အချိန်ပဲဖြစ်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် လင်မင်ဟာ တုန်ယင်သွားပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်နေခဲ့သည်။ သူမက လက်ထဲက DSLR ကင်မရာကို ချိန်ပြီး အဲဒါကို တံခါးပေါက်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ကင်မရာဖန်သားပြင်မှာတော့ သူမ ခုနက ရိုက်ထားတဲ့ပုံကို ပြသနေတုန်းပဲဖြစ်နေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှာ အနက်ရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ ပိန်ပါးတဲ့လူက တံခါးနောက်က ထောင့်မှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ကုပ်ကုပ်လေး ရပ်နေပေမဲ့ မြင်ကွင်းထဲမှာတော့ တံခါးနောက်က ထောင့်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိပေ။

"နောက်… နောက်… နောက်တစ်ပုံ ထပ်ရိုက်လိုက်!" လို့ ဂူပိုင်က ထစ်အစွာနဲ့ သေချာစကားမပြောနိုင်ဘဲ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လင်မင်ရဲ့လက်တွေက တုန်ယင်နေပြီး သူမက ရှပ်တာခလုတ်ကို ထပ်နှိပ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသစ်ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပုံထဲမှာ အနက်ရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့လူရဲ့ ကျောက အရက် အရမ်းသောက်ထားတဲ့လူတစ်ယောက်လို ရှေ့ကို ကုန်းနေပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေက လမ်းလျှောက်နေသလို ဆွဲထားပြီး ခေါင်းကတော့ ငုံ့နေတုန်းပဲဖြစ်လေသည်။

သူက တံခါးနောက်က ထောင့်ကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကုတင်ကြီးဘက်ကို လျှောက်လာနေလေသည်။

လင်မင်ဟာ ချက်ချင်း ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်ပြီး ဂူပိုင်က ကုတင်ပေါ်ကနေ ခုန်ထွက်ကာ လင်မင်ကို ဆွဲယူပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဗီရိုရှေ့ကို နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ဂူပိုင်က သူ့လက်ထဲမှာ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး ရှေ့ကို ဓာတ်ပုံအမြန်အများအပြား ရိုက်လိုက်ပေမဲ့ သူ့ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှမရှိပေ။

သူက ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို နားမလည်ပေမဲ့ အဲဒါကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

လင်မင်ရဲ့ သေးသွယ်တဲ့လက်ချောင်းတွေက အရမ်းပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်နေတာကြောင့် သူမက ကင်မရာကို ကိုင်ထားဖို့ ခက်ခဲနေသလို ခံစားရစေသည်။

သူမက ကင်မရာကို အိပ်ခန်းတံခါးဘက်ကို အလျင်အမြန် ထပ်ချိန်ပြီး ရှပ်တာကို နှိပ်လိုက်သည်။

အဲဒီနောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ပိန်ပါးတဲ့လူက ရှေ့ကိုကုန်းပြီး ကုတင်အဆုံးမှာ ရပ်နေပြီး ကုတင်ဘေးကို လုံးဝနီးကပ်နေတာကို ပြသနေတဲ့ ဓာတ်ပုံကို စုံတွဲက မျက်နှာပြင်လေးပေါ်မှာ အမြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဂူပိုင်နဲ့ လင်မင်တို့က ကုတင်ရဲ့ ဒီဘက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ ဗီရိုရှေ့မှာ ရပ်နေကြသည်။

"ရိုက်၊ ရိုက်၊ ဓာတ်ပုံတွေ ဆက်ရိုက်၊ ငါတို့ ရွှေ့မယ်… တံခါးဘက်ကို" လို့ ဂူပိုင်က ခြေထောက်တွေကို မလှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ လင်မင်ကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်၊ သူတို့က ကုတင်ကြီးကို တစ်ဝက်ပတ်ပြီး တံခါးဖွင့်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့အတွက် အိပ်ခန်းတံခါးကို ပိုနီးကပ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်သည်။