လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း (၂)

ယန်ကျွင်းဇဲက သေချာကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်မကြည့်ဘဲ "အင်း၊ ကိုယ်ဒီမှာရှိတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးဘယ်ညာအမြင်မှနေ၍ ရေထဲတွင်ရပ်နေသော လူတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူမြင်နိုင်ပြီး အလွန်ပိန်သွယ်ကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပုံရသည်။

သူ့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြီးနောက် ထိုပုံသဏ္ဌာန်က စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး ရေထဲမှဖြတ်ကာ သူ့ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရေပန်းမှ ရေစီးဆင်းသံသာ ရှိနေသည်။ အနံနံစော်နေသော အရိပ်က ယန်ကျွင်းဇဲထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုနေရာတွင်ပင် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေပြီး ဖန်နင်ရောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ ချဉ်းကပ်လာသော ဖန်နင်က နံစော်နေပြီး အချိန်အကြာကြီး ဓာတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ရုပ်အလောင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲပင်လျှင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လှည့်ကြည့်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။

သို့သော်လည်း တာဝန်က ပေးထားသော နောက်ခံရှင်းပြချက်အရ ဖန်နင်က လက်ရှိအချိန်တွင် ဘယ်လိုပုံသဏ္ဌာန်ရှိနေမလဲဆိုတာကို သူက စိတ်ကူးနဲ့ မြင်ယောင်နိုင်သည်။

လူတစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်အကြာကြီး ဓာတ်လိုက်ပြီးနောက် သတ္တုသဏ္ဌာန်ဖြစ်သွားခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ပြသလာလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အသုံးအဆောင်များ၊ နာရီများနှင့် အခြားပစ္စည်းများက အရည်ပျော်သွားပြီး အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများနှင့် ခိုင်မြဲစွာ ပေါင်းစပ်သွားကာ ဖယ်ရှား၍မရတော့ပေ။

ဖန်နင်က တစ်ညလုံး ရေယိုနေသော ရေပန်းကြောင့် ဓာတ်လိုက်ခဲ့ရသဖြင့် ကြာရှည်စွာ ဓာတ်လိုက်မှုနှင့် ရေထဲမှ အစိုဓာတ်တို့ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် သူမ၏အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများက ပုပ်ပွဆွေးမြည့်ကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အသုံးအဆောင်များနှင့် ရောနှောသွားခဲ့သည်။

ဖန်နင်၏ရုပ်ရည်က အသက်ရှင်စဉ်ကတည်းက သူမ၏အလှအပကို ဆုံးရှုံးသွားသည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်၊ ၎င်း၏နေရာတွင် ရေထဲတွင် မီးလောင်ပြီး အရည်ပျော်သွားသော မျက်နှာတစ်ခုက ရှိနေပြီး မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းမှ ပုံစံမပျက်ကျန်မနေတော့ပေ။

ရဲများက အစပိုင်းတွင် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်သောအခါ သူမ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပစ္စည်းများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိပါက သူမကို မည်သို့မျှ ခွဲခြားသိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဖျန်း!

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ညာဘက်ရှိ ရေပန်းမှ ရေလှိုင်းများက ပျံ့နှံ့လာပြီး ထိုပုံသဏ္ဌာန်က ပိုမိုနီးကပ်လာသောကြောင့် ခြေတစ်ဖက်က ရေထဲမှပေါ်လာပြီး ရေကန်၏အစွန်းကို ကျော်ကာ ကျောက်တုံးလိုအေးစက်နေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

ထို့နောက် နောက်ခြေတစ်ဖက်ကလည်း ရေထဲမှ ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့မူလနေရာတွင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံစော်သောအနံ့အသက်က ပို၍ပို၍ ထူထဲလာသည်။

ပတ်ပတ်၊ ခြေသံများ ပေါ်လာပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လာကာ ရွှံ့စိုင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ ယန်ကျွင်းဇဲထံ ပို၍နီးကပ်လာသည်။

မကြာမီတွင် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ ညာဘက်လက်ကိုအေးစက်သောအရာတစ်ခုက ထိမိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုအချိန်မှပင် သူ့လက်ကို နောက်လက်တစ်ဖက်က ကိုင်ထားသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။

ဤလက်က အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး ၎င်း၏အသားအရည်ကို ခွဲခြား၍မရတော့ပေ၊ အရေပြားမျက်နှာပြင်က ဒဏ်ရာပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနာဖေးများနှယ် ဖြစ်နေသည်။

နောက်မှ အသံမထွက်သော်လည်း ဤလက်က ခဏတာစမ်းသပ်ပြီးနောက် သူ့ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက မခုခံဘဲ သူ့လက်ချောင်းများကို သာမှန်အတိုင်း ဖွင့်လိုက်ကာ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း ၎င်းကို သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ့ဘယ်ဘက်လက်ကလည်း အခြားလက်တစ်ဖက်က ကိုင်ထားသဖြင့် အေးစက်သွားသည်ဟု ခံစားမိရသည်။ ဤလက်ကလည်း အနာဖေးကဲ့သို့ အရေပြားများရှိနေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက သစ်ပင်အိုကြီး၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့ကျောက အေးစက်လာပြီး ကြီးမားသောရေခဲတုံးကြီးတစ်တုံးက ချဉ်းကပ်လာကာ သူ့ကျောကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဟူး..."

ထိုထူးဆန်းပြီး ကြမ်းတမ်းသောအသံက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ကျောနှင့် ဖိကပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွယ်ကပ်စရာတွေ့သွားသကဲ့သို့၊ အချိန်အကြာကြီးပျောက်ဆုံးနေသော ခံစားချက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ထိုအတိတ်က အမှတ်တရများနှင့် အခိုက်အတန့်များသည် နှစ်ယောက်သား ကျောချင်းကပ်ရင်း နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

လူသားနှင့် ထူးဆန်းသောအရာများ လုံးဝပေါင်းကပ်လိုက်သောအခါ ရေခဲကဲ့သို့ခံစားမှုက ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။ တစ်မိနစ်ပင်မပြည့်မီ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကျောရိုးတစ်ခုလုံး အေးစိမ့်မှုကြောင့် ထုံကျဉ်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဖန်နင်က စကားမပြောဘဲ သူကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လက်ချင်းတွဲပြီး ကျောချင်းကပ်လျက် ရှင်းပြ၍မရသော လေထုတစ်ခုက ပျံ့နှံ့လာသည်။

ဒါက ရိုမန့်တစ်ဆန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲ၏အမြင်တွင် ဒါက ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြောက်စရာကောင်းနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာ

ကောင်းခြင်း (အနိမ့်စား)" အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော ထူးဆန်းသည့်တာဝန်က သူ့ကျောနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွယ်ကပ်ရင်း လက်ချင်းတွဲကာ စကားတစ်လုံးမှ မဆိုပေ။

ဒါက ဒီလိုပဲ ထာဝရဖြစ်နေမှာလား။

ထူးဆန်းသောလေထုက ဖြည်းဖြည်းချင်း သိသာလာပြီး တစ်ပုံစံတည်း ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာအောင် နေပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ခြေထောက်များ အနည်းငယ်တုန်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်နင်၏အသံက ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်၊ "ဒီညလကိုကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်လောက်တောင် လုံးဝန်းလှပလိုက်သလဲ!"

သူမက အပေါ်ကလကို ကြည့်ရှုရင်း အချိန်တိုင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေခဲ့သည်ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက စိတ်ကူးနိုင်သည်။

ဒါကလည်း ရှင်းလင်းပြီး လပြည့်ညတွင် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ညွှန်ကြားချက်က အကြံပြုထားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။

ဖန်နင်က အသက်ရှင်စဉ်က ဒီလိုမျိုး ရိုမန့်တစ်ဆန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့ပုံရသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရိုမန့်တစ်ဆန်မှုကို မခံစားရဘဲ ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုတို့က အစားထိုးလိုက်သည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက ထိုအမျိုးသမီးကို ပြန်ဖြေသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်၊ မဟုတ်ရင် မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တာကြောင့် သူက "ဟုတ်တယ်၊ ဒီလောက်လုံးဝန်းလှပတဲ့လက ကောင်းကင်ပေါ်က တခြားကြယ်တွေကိုတောင် အရောင်မှိန်စေတယ်။

ညကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ သူ့ရဲ့ထူးခြားတဲ့ ခမ်းနားမှုပဲ ကျန်နေခဲ့သလိုပဲ" ဟု စကားစရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား...."

ဖန်နင်က ရယ်မောလိုက်သည်၊ သူမအသက်ရှင်စဉ်ကဆိုလျှင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ငွေဆည်းလည်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဓာတ်လိုက်မှုကြောင့် သူမ၏လည်ချောင်းက ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ယခုထွက်လာသော ရယ်သံက ယန်ကျွင်းဇဲကို တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထစေပြီး သံပန်းကန်ဆေးပွတ်တိုက်တံဖြင့် ဒယ်အိုးအောက်ခြေကို ပွတ်တိုက်သံထက်ပင် ပို၍ နားဝင်ပီယံမဖြစ်ပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရယ်သံများရပ်သွားပြီး ဖန်နင်က အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားကာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ကျောကို မှီရင်း မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။

"ပြန်ပြီး စကားမပြောတော့ဘူးလား" ယန်ကျွင်းဇဲက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ခဏကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီး ဖန်နင်က သေဆုံးနေသကဲ့သို့ တကယ်ပင် ငြိမ်သက်နေပြီး လှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာများ မရှိတော့သည်ကို တွေ့ရသောအခါ

"ငါ တစ်ခုခုပြောရမှာလား" ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် စကားစရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း သူစကားပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ဖန်နင်က ရုတ်တရက် ထပ်ပြောလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို တုန်လှုပ်သွားစေသော စကားများကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီညလကိုကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်လောက်တောင် လုံးဝန်းလှပလိုက်သလဲ!"

ဒီရင်းနှီးတဲ့စကားတွေကို နားထောင်လိုက်တဲ့အခါ အရင်ဝါကျအတိုင်း တိတိကျကျဖြစ်နေပုံရသည်။

တစ်ခဏတာမျှ ယန်ကျွင်းဇဲက သူက အချိန်ကို "နောက်ပြန်ရစ်" လိုက်တာလား၊ အစောပိုင်းအချိန်တစ်ခုသို့ ပြန်ရောက်သွားတာလား၊ ဒါကြောင့် ဖန်နင်က မေးခွန်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေတာလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ တစ်ခုခုမှားနေသလို ခံစားရသည်။ သူက ခဏတာတွေဝေသွားပြီး "မင်း... ခုလေးတင်ပြောခဲ့သေးတယ်မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖန်နင်က အဖြေမပေးဘဲ ထိုနေရာတွင် ဆက်ရပ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူမ၏အေးစက်နေသော ရေခဲလက်ကို ကိုင်ထားရင်း သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြက်သီးများက မကျေမနပ်ဖြစ်နေပြီး သူ့လက်များလည်း အေးခဲတောင့်တင်းသွားတော့မလို ခံစားနေရသည်။

အချိန်အကြာကြီးစောင့်ပြီးနောက်တွင်လည်း သူမထံမှ မည်သည့်အဖြေမှ မလာသေးပေ။

မကြာမီတွင် ဖန်နင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီညလကိုကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်လောက်တောင် လုံးဝန်းလှပလိုက်သလဲ!"

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒါက ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေတဲ့ စက်ဝန်းတစ်ခုလား" ယန်ကျွင်းဇဲက ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်လာမိသည်။

"ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာ

ကောင်းခြင်း" အဆင့်တာဝန်အနေဖြင့် ၎င်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်သန်းနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူနားလည်လိုက်မိသည်။

ဒီအဆင့်၏ ယခင်တာဝန်တွင် သူက နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးကြောင့် ချက်ချင်းသေဆုံးခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင်ဆံပင်များ ပေါက်လာရန် ကျိန်စာတိုက်ခံခဲ့ရကာ အသက်ရှင်သန်နေစဉ်နှင့် သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပါ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။

ဒါမျိုးက တခြားတာဝန်တွေမှာ တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။

အခုတော့ ဒီစကားတွေက ဖန်နင်က ကျန်းဟောင်ကို တွေ့တဲ့အခါ ပြောချင်ခဲ့တဲ့စကားတွေ ဖြစ်ပုံရပြီး ဝမ်းနည်းစရာကောင်းစွာနဲ့ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီက ပြောခွင့်မရခဲ့သောကြောင့် ပြင်းထန်သော "စွဲလမ်းမှု" တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပုံရသည်။

သူက ၎င်းကို ချိုးဖျက်ရမည်၊ မဟုတ်ရင် သူက နောက်တစ်ဆင့်ကို မတက်နိုင်ပေ။

ဒီစကားများပြီးနောက် ဖန်နင်က ထပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ ဂရုတစိုက်စဉ်းစားလိုက်သည်၊ ဖန်နင်၏ဆန္ဒက ကျန်းဟောင်နှင့် ချိန်းတွေ့ရန်၊ နှုတ်ဆက်ရန်နှင့် လပြည့်ဝန်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

"အင်း၊ မင်းနဲ့အတူရှိနေတုန်းက စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကြည်နူးနေခဲ့တယ်လို့ ကိုယ်မှတ်မိတယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက စွန့်စားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

သူစကားမဆုံးမီတွင် သူ့လက်များကို ဖန်နင်၏ အနာဖေးကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးများက သေလုနီးပါး ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့အရိုးများက အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကျောပေါ်ရှိ အေးစက်သောခံစားမှုက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေါင်းစည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားမှုက အစားထိုးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲက ဖန်နင်နှင့် ကျောချင်းကပ်နေသကဲ့သို့ မခံစားရတော့ဘဲ သူတို့၏ကျောများက တွဲနေသော သတ္တဝါများကဲ့သို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူက တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ့ကျောတွင် ဆွဲဆုတ်လိုက်သလိုနှင့် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်တွင် ဖန်နင်က ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်နေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကျောပေါ်တွင် လူသေ၊ ဓာတ်လိုက်သေဆုံးသွားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သယ်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားမိပြီး သူ့လက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါလိုက်သော်လည်း သူတို့လက်များက အခြားသူ၏လက်ဖဝါးများနှင့် ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရကာ ထူထဲသော အရည်များ အများအပြားကြောင့် သူက ဖန်နင်၏လက်များမှ သူ့လက်များကို ခွဲထုတ်ရန် မအခန်း (၁၃၁) တာဝန်အဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း

ညရှစ်နာရီတိတိမှာ မျက်လုံးပြူးမလေး ကျန်းရွီရှင်း၏မိဘတွေက ကားနဲ့လာကြိုပြီး ကျိုးကျားကျဲကလည်း သူ့၏ကားကို မောင်းလာခဲ့ကာ ပေါင်ကျယ်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးဖို့ တာဝန်ယူခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ကျိုးတာ့လီနှစ်ယောက်တည်းသာ တက္ကစီအတူငှားစီးခဲ့ကြသည်။

တက္ကစီပေါ်ရောက်ပြီးနောက်မှာတော့ အနည်းငယ်မူးနေတဲ့ ကျိုးတာ့လီက တက္ကစီသမားကို နောက်ပြောင်တဲ့လေသံနဲ့ "ဒရိုင်ဘာဦး‌လေး၊ ညဘက်ကားမောင်းရင်း ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့တွေ့မှာမကြောက်ဘူးလား" လို့ မေးလိုက်သည်။

"ကြောက်လား၊ ကြောက်တာပေါ့ကွာ" လို့ အသက်လတ်ပိုင်းတက္ကစီမောင်းသမားက ကျိုးတာ့လီ၏မေးခွန်းကြောင့် ချက်ချင်းပဲ စကားစလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ စဖြစ်ကတည်းက ညဆိုင်းမောင်းတဲ့အချိန်မှာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုပဲ ကြုံဖူးသေးတယ်" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း၊ အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါလား" ယန်ကျွင်းဇဲက စိတ်ဝင်စားသွားပြီး နောက်ခုံကနေ ရှေ့ကိုနည်းနည်းတိုးထိုင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ထူးဆန်းမှုတွေက များသောအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာတွေမှာပဲ ဖြစ်လေ့ရှိပြီး အဲဒီနေရာတွေကနေ သူတို့ထွက်သွားလေ့မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့လို ညဆိုင်းမောင်းတဲ့ ဒရိုင်ဘာတွေအတွက် နေရာအနှံ့လျှောက်မမောင်းသရွေ့တော့ မင်းတို့ထင်သလောက် အန္တရာယ်မများပါဘူး။"

တက္ကစီသမားက နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး "ငါကြုံခဲ့ရတဲ့ ထူးဆန်းမှုက တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုရှိပုံပဲ။

ငါ့တက္ကစီကိုသုံးပြီး ခရီးတစ်ခုသွားချင်တဲ့ပုံပဲ။ ငါမှတ်မိသလောက် မနက်တစ်နာရီကျော်လောက်မှာ ငါက ကားအလွတ်မောင်းနေတာ။ ရုတ်တရက် နောက်ခန်းမှာ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေတာကို သတိထားမိပြီး ကြောက်လွန်းလို့ သေးထွက်ကျမလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ငါက အတွေ့အကြုံများတော့ အသံတိတ်နေပြီး နောက်ကြည့်မှန်ကနေ သူတို့ကို စိုက်မကြည့်နေဘဲ မျက်လုံးထောင့်ကနေပဲ နှစ်ခါလောက် ခိုးကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ငါသွားရမယ့်နေရာကိုပဲ ဆက်မောင်းနေလိုက်တယ်။"

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ" လို့ ကျိုးတာ့လီက မေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ လမ်းတစ်နေရာမှာ လမ်းမီးတွေပျက်နေတော့ ငါက လမ်းအခြေအနေကို ခဏပိုအာရုံစိုက်လိုက်မိတယ်။ သတိပြန်ဝင်လာတော့ နောက်ခန်းကလူ ပျောက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်" လို့ တက္ကစီသမားက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူတို့ ကားခထားခဲ့သေးလား" လို့ ကျိုးတာ့လီက ပြုံးစိစိနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဟဲ့...ဟဲ့...ဟဲ့၊ ဘယ်သူက လူသေပိုက်ဆံကို လိုချင်မှာလဲ။ ရှာလို့ရရင်တောင် သုံးဖို့အသက်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" လို့ တက္ကစီသမားက လက်ကိုခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

တက္ကစီက အရင်ဆုံး ကျိုးတာ့လီ၏ရပ်ကွက်ကို ရောက်သွားပြီး သူ့အိမ်ရှေ့တိုက်အောက်မှာ ကားရပ်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက "မင်းကို အပေါ်ထိလိုက်ပို့ပေးရဦးမလား" လို့ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးတာ့လီက တက္ကစီသမားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ရှက်သွားပုံနဲ့ "ငါ့၏သန်မာတဲ့ခွန်အားတွေနဲ့ဆို တစ္ဆေသရဲတွေတောင် ကြောက်ရတယ်။

မင်းလိုက်ပို့ပေးဖို့ လိုဦးမလား" လို့ ပြောလိုက်သည်။

အဲဒီလိုပြောပြီး သူက လှေကားပေါ်ကို ဒုန်းစိုင်းပြေးတက်သွားရင်း လှေကားထစ်မှာ ခလုတ်တိုက်လဲကျသွားလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ တက္ကစီသမားတို့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

တက္ကစီက ဆက်ထွက်ခွာသွားပြီး လမ်းမကြီးပေါ်ကို အမြန်ရောက်ကာ ဆယ်မိနစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ FH ရပ်ကွက်ကို ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့က ထူးဆန်းတဲ့အတွေ့အကြုံတွေအကြောင်း ပြောဆိုနေခဲ့ကြတာကြောင့် တက္ကစီသမားက အဲဒီအကြောင်းအရာထဲမှာပဲ နစ်မျောနေဆဲဖြစ်သည်။

ကားရပ်ပြီး ကားခယူပြီးနောက် သူက FH ရပ်ကွက်ကို မော့ကြည့်ရင်း ယန်ကျွင်းဇဲကို "ဒါက ရပ်ကွက်အဟောင်းကြီးပဲ၊ မြန်မြန်အိမ်ထဲပြန်ဝင်တော့၊ မသန့်ရှင်းတဲ့အရာတွေနဲ့ မတွေ့စေနဲ့" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးပြီး ရပ်ကွက်ထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။

အခုဆိုရင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲလည်း ပြီးသွားပြီ၊ တာဝန်အားလုံးလည်း ပြီးမြောက်သွားပြီ၊ အထူးသဖြင့် အငြိုးကြီးအဘွားအိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီး နောက်ကွယ်ကအန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက ပိုပြီးစိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရသည်။

ဒါပေမဲ့ အငြိုးကြီးအဘွားအို၏ခေါင်းက လွီရှင်း၏ရင်ဘတ်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့မြင်ကွင်းကတော့ ယန်ကျွင်းဇဲကို အခုထိ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတုန်းပဲဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ ယန်တာ့ဖေး၏အပြောအရ လွီရှင်းက ဝိဉာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲကို ကျန်းရှောင်မို့ တစ်ခါကပြောခဲ့တဲ့စကားကို ပြန်စဉ်းစားမိစေသည်။ လူတချို့မှာ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး နတ်ဆိုးတွေနဲ့ သူတို့၏ရင်းနှီးမှုက သာမန်လူတွေ၏ စိတ်ကူးထက် အများကြီးသာလွန်သည်။ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မကြာခဏထိတွေ့ပြီးနောက်မှာ အသက်တိုသွားမယ့်အစား သူတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းလာကြသည်။

အခုတော့ လွီရှင်းက အဲဒီလိုလူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်ပုံရပေမဲ့ သူပြသခဲ့တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကတော့ သိပ်အားမကောင်းပုံမပေါ်ပေ။ သူ့အတွက် ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ သူက နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာအမျိုးသမီးနဲ့ သူ့သမီး၏ နှောင်ကြိုးဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့အတွေ့အကြုံတွေ၏အသေးစိတ်ကို စဉ်းစားရင်း သူက လှေကားထစ်တွေကိုတက်ကာ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ့မိဘတွေက အိမ်မှာရှိနေသည်။ အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့က သူတို့၏သား ညဘက်တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားတာကို ကျင့်သားရနေကြပြီဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းမှုတွေက သူတို့အိမ်မှာ ဒီလောက်အထိ ဖျက်ဆီးသွားခဲ့ပေမဲ့ သူတို့သားက ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကတော့ အဲဒီလင်မယားနှစ်ယောက် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

အံ့ဩစရာဖြစ်ရပ်တွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပျက်လာတဲ့အခါမှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒါတွေက သာမန်အရာတွေ ဖြစ်လာတော့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့အိပ်ခန်းထဲမှာထိုင်ပြီး တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမတိုင်ခင်က စာအုပ်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်ကာ သာယာတဲ့လပြည့်ညတစ်ညကိုစောင့်ပြီး အရာအားလုံးကို အပြင်ထုတ်မီးရှို့ကာ သူ့၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနောက်ပိုင်း ဘဝ၏ပထမဆုံး အဓိကအတားအဆီးကို အောင်ပွဲခံဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

သာယာတဲ့လပြည့်ညမှာ သူက တစ်ခါမှမပြီးမြောက်သေးတဲ့ တာဝန်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ "လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း" ကို သတိရသွားသည်။

အဲဒီလိုတွေးမိတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံထဲကနေ အဲဒီတာဝန်၏အချက်အလက်တွေကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

[တာဝန်အမည်: လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း;

တာဝန်အဆင့်: ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ် (အလတ်စား);

တာဝန်နောက်ခံ: ဒါက လပြည့်ညတစ်ညမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ကတိတစ်ခုဖြစ်တယ်။ ဖန်နင်က လူတစ်ယောက်ကို နှစ်နှစ်ကြာစောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ကတိပေးတဲ့ညကနေ နောက်နေ့မနက်အထိ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေပန်းတစ်ခုထဲမှာ ဓာတ်လိုက်သေဆုံးပြီးမှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမစောင့်နေတဲ့လူက ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ဖန်နင်က လှပပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး ဓာတ်လိုက်ခံရတာကြောင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က သတ္တုပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ် — သူမ၏အဝတ်အစား၊ နာရီ၊ ဖိနပ်နဲ့ ကြွက်သားတစ်သျှူးတွေက အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက အဲဒီကတိကို စောင့်မျှော်နေဆဲပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမနဲ့ ကျောချင်းကပ်ရပ်ပြီး လက်ချင်းချိတ်ကာ လရောင်အောက်မှာ ထာဝရတည်မြဲဖို့ သစ္စာဆိုပေးဖို့ဆန္ဒရှိသရွေ့ပေါ့။

တာဝန်ဖော်ပြချက်: ဖန်နင်နဲ့ မူလကတိကို ပြုလုပ်ပါ;

တာဝန်ဆုကြေး: ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၈၀၀ မှတ်;

တာဝန်ပြစ်ဒဏ်: သူမ၏ ထာဝရချစ်သူဖြစ်သွားမည်;

တာဝန်အကြံပြုချက်: ၁. နတ်ဆိုးကို ချုပ်နှောင်နိုင်သည်; ၂. တာဝန်လုပ်ဆောင်ရန် သာယာသောလပြည့်ညကို ရွေးချယ်ရမည်;

မှတ်ချက်: သူမ ဘာပဲပြောပြော "မဟုတ်ဘူး" လို့ပဲ ပြန်ဖြေကြည့်ပါ။]

ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲထူးဆန်းမှုများကို သိမြင်နိုင်စွမ်း ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသက်သွင်းတုန်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ တာဝန်ဖြစ်ပြီး အခုအချိန်အထိ သူ မပြီးမြောက်သေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်အဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။

သူက တိတိကျကျမတွက်ချက်ထားပေမဲ့ အချိန်ကာလက ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နှစ်လလောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တာဝန်အချက်အလက်တွေကို ကြည့်လိုက်တော့ တာဝန်အဆင့်က "ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း" တာဝန်နဲ့ အတူတူပဲ၊ နှစ်ခုစလုံးက "ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ် (အလတ်စား)" လို့ သတ်မှတ်ထားသည်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းတာဝန်၏ အဓိကအခက်အခဲက ထူးဆန်းမှုက မမြင်နိုင်တာဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်အခက်အခဲတစ်ခုကို ထပ်ပေါင်းထည့်ပေးသည်။

အခုကြည့်ရပုံအရတော့ "လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း" တာဝန်ထဲက ဖန်နင်၏ထူးဆန်းမှုကို ကိုင်တွယ်ရတာက ချောင်းကြည့်တဲ့ကောင်ထက် ပိုပြီးဒုက္ခများနိုင်ပုံရသည်။

သူ စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲက တာဝန်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အကြံပြုချက်တွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်လာပြီး စာလုံးတွေက ဝါးသွားသည်။ ခန့်မှန်းခြေ သုံးစက္ကန့်လောက်အကြာမှာ တာဝန်အချက်အလက်တွေက ပြန်လည်ရှင်းလင်းလာသည်။

အကြံပြုချက်အသစ်တစ်ကြောင်း အရင်ပေါ်လာသည်။

[တာဝန်အချက်အလက်များတွင် အပြောင်းအလဲများတွေ့ရှိရသည်၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တာဝန်အဆင့်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တိုးမြင့်မှုကို ပြသခဲ့ပြီး၊ အောက်ပါတို့သည် တာဝန်အချက်အလက်အသစ်များ ဖြစ်သည်။]

ဒီအကြံပြုချက်ကိုမြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ခဏကြောင်သွားပြီး အသစ်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တာဝန်အချက်အလက်တွေကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

[တာဝန်အမည်: လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း;

တာဝန်အဆင့်: ကျောချမ်းဖွယ် (အနိမ့်);

တာဝန်နောက်ခံ: ဒါက လပြည့်ညတစ်ညမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ကတိတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဖန်နင်က လူတစ်ယောက်ကို နှစ်နှစ်ကြာစောင့်ဆိုင်းခဲ့တယ်… တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမနဲ့ ကျောချင်းကပ်ရပ်ပြီး လက်ချင်းချိတ်ကာ လရောင်အောက်မှာ ထာဝရတည်မြဲဖို့ သစ္စာဆိုပေးဖို့ဆန္ဒရှိသရွေ့ပေါ့။

တာဝန်ဖော်ပြချက်: ဖန်နင်နဲ့ မူလကတိကို ပြုလုပ်ပါ;

တာဝန်ဆုကြေး: ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၁၀၀၀ မှတ်;

တာဝန်ပြစ်ဒဏ်: သူမ၏ ထာဝရချစ်သူဖြစ်သွားမည်;

တာဝန်အကြံပြုချက်: ၁. နတ်ဆိုးကို မချုပ်နှောင်နိုင်ပါ; ၂. တာဝန်လုပ်ဆောင်ရန် သာယာသောလပြည့်ညကို ရွေးချယ်ရမည်;

မှတ်ချက်: သူမ ဘာပဲပြောပြော "မဟုတ်ဘူး" လို့ပဲ ပြန်ဖြေကြည့်ပါ။]

ပြောင်းသွားပြီ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက တာဝန်အချက်အလက်တွေကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အခုဆိုရင် တာဝန်အဆင့်က "ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ် (အလတ်စား)" ကနေ "ကျောချမ်းဖွယ် (အနိမ့်)" အထိ တိုးလာရုံသာမက အကြံပြုချက်ကလည်း နတ်ဆိုးကိုမချုပ်နှောင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ဖော်ပြနေပေသည်။