ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါခြင်း ၁

စုချန်းသည် သူ့ရှေ့မှ ခြေကုန်သုတ်နေသော ကျန်းချန်းအန်ကိုကြည့်ရင်း ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါနေ၏။

စုချန်းအဖို့ လူတယောက်ကို မုန်းသည်မှာ ခပ်ရှားရှား။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျန်းချန်းအန်ကိုတော့ အတော်ပင် မုန်းတီးမိလေသည်။ ဤသတ္တဝါသည် စည်းကျော်လွန်း၏။ ဤနေ့တော့ အဆုံးအရှုံး မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ ကျန်းချန်းအန်ကိုတော့ မရရအောင် ရှင်းပစ်တော့မည်ဟု သူတွေးထားလေသည်။

ကျန်းချန်းအန်သည် သူတို့ လာခဲ့သောနေရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ အားကုန်ပြေးလွှားနေ၏။ အတန်ကြာသော် သူက နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စုချန်းတယောက်သာ သူ့နောက်မှ လိုက်လာကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူက အေးစက်သောလေသံနှင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

"နှစ်ကုန်အကဲဖြတ်ပြိုင်ပွဲဝင်ဖို့တောင် ကြောက်နေတဲ့ကောင်က ငါ့နောက်ကို လိုက်လာရဲတယ်ဟုတ်လား မင်းကိုကြည့်ရတာ စိတ်လွတ်နေပြီထင်တယ်"

ပြောပြောဆိုဆို သူက ကျောပေါ်မှ သစ်ပင်လေးကို ဖြုတ်ကာ စုချန်းကို မြားနှင့်လှမ်းပစ်လိုက်သည်။ စွမ်းရည်မြင့်မားသော လေးသမားများသည် မိမိတို့နောက်မှာ တပါးသူများ လိုက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့တတ်သူများ မဟုတ်။ သူတို့သည် ရွေ့လျားပစ်မှတ်များအား မည်သို့မည်ပုံ ချိန်ရွယ်ပစ်ခတ်ရမည်ကို ကောင်းကောင်းသိနေသည့်အပြင် စုချန်း ရှေ့တိုးလာလေလေ သူတို့နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးက ပိုနီးလာလေလေ မဟုတ်ပါလား။

မြားသည် စုချန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် ပျံသန်းလာ၏။ စုချန်းက ခေါင်းကိုငဲ့ရင်း ရှောင်တိမ်းရန်ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် မြားမှာ တချောင်းတည်းဟုတ်ပုံမရ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုချန်း၏ နားထဲတွင် အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ ပျံသန်းလာသည့် အသံများကို ကြားနေရသောကြောင့်ပင်။

စုချန်းကား ပြေးပေါက်မှားလေပြီ။ သို့သော် စုချန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ ရိုးရှင်းသည်နှင့်အမျှ ထိရောက်လှသည်။ သူက ကောင်းကင်ဝံပုလွေဓားကို ထုတ်ပြီး ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝံပုလွေဝိညာဉ်သည် ရှေ့တူရူသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ရှေ့တည့်တည့်မှ ဝင်လာသည့် မြားတံများကို ချိူ းဖဲ့ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရှေ့တည့်တည့်တွင် လမ်းမရှိလျင်ပင် ဝံပုလွေဝိညာဉ်က သူ့အတွက် လမ်းရှင်းပေးသွားပေလိမ့်မည်။

စုချန်းအတွက် လမ်းရှင်းသွားလေပြီ။ ထိုအခါ သူ့အပြေးနှုန်းသည် မြန်သထက် မြန်လာ၏။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးသည် တဖြည်းဖြည်း နီးသထက်နီးလာသည်။ ၎င်းကို ကျန်းချန်းအန် မြင်သောအခါ ခပ်သဲ့သဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်မပြေးသေးပဲ နီးစပ်ရာ သစ်ပင်တချိူ့ကို လက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်၏။

စုချန်း၏ အပြေးနှုန်းမှာ ယခင်ကထက် မြန်ဆန်လာ၏။ ထိုအချိန်မှာပင် များပြားလှသော သစ်ပင်အမြစ်များက သူ့ကို ဖမ်းချူ ပ်ရန် ကြိုးစားလာကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီအကွက်ကြီးက ဟောင်းနေပြီကွ"

ပြောပြောဆိုဆို သူက လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ အမှန်တော့ ကျန်းချန်းအန်၏ ဤတကွက်ကို သူ့အနေနှင့် ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသစ်မြစ်များမှာ အကိုင်းအခက် အညွန့်အတက်များသည် သူ့ကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားလာမှန်း စုချန်း မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

စုချန်း လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်၏။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ်မြားတချောင်းက စုချန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ဤတကြိမ်တွင်တော့ မြားတချောင်းလုံးသည် အနက်ရောင်သန်းနေပြီး နာကျင်မှုနှင့် သေခြင်းတရားတို့ကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ဤသည်မှာပင် ကျန်းချန်းအန် အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် တိုက်ပွဲဝင်နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်သူကို သစ်မြစ်သစ်ကိုင်းတို့ဖြင့် နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးတွင် ရင်ဆိုင်ထိမ်းချူ ပ်ထားပြီး အဝေးမှနေ၍ မြားဖြင့် ပစ်ခတ်အဆုံးသတ်တတ်သူမျိူ း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်းအန်၏ မြားများကို စုချန်း ရင်ဆိုင်သည့်နည်းလမ်းမှာ ပို၍ ရိုးရှင်းနေ၏။ ထိုနည်းလမ်းမှာကား သူက ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးလွှားလိုက်ခြင်းပင်တည်း။

မြန်ဆန်လှသော အပြေးနှုန်းကြောင့် သူ့တကိုယ်လုံး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ပြန်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် သူသည် မူလနေရာနှင့် ခြေလှမ်း ၁၀လှမ်းခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။ ကျန်းချန်းအန်၏ ဝိညာဉ်နှုတ်မြားသည် သူ့နောက်တွင် ကျန်ခဲ့လေပြီ။ စုချန်း၏ ဤတကွက်သည် ဝိညာဉ်နှုတ်မြားကို ရှောင်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက ကျန်းချန်းအန်နှင့် သူ့အကြား အကွာအဝေးကိုလည်း ချူံ့ပစ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ခွေးမသား"

ကျန်းချန်းအန် ဒေါသတကြီးနှင့် ဆဲဆိုလိုက်ပြီး လေးကို ကျောပေါ်ပြန်တင်ကာ ဆက်လက်ပြေးလွှားတော့သည်။ သို့သော် သူ ဘယ်လောက်မြန်မြန် စုချန်း၏ မြွေခြေလှမ်းက ပိုမြန်နေ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ အကွာအဝေးကလည်း နီးသထက်နီးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းအန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အချက်ပေးသံများ ဆူညံလာ၏။

သူ့မျိူ းနွယ်စု၏ လေလှိုင်းထဲမှ မွေးဖွားခြင်းနည်းစနစ်သည် အမြန်နှုန်း အားပြု မူလစွမ်းရည်မျိူ း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အင်အားကြီးမားသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် တွေ့ဆုံတိုင်း ကျန်းချန်းအန် ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်ရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လေညှင်းဖိနပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်ပေါ့ပါးလာပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုမှာလည်းအလွန် မြန်ဆန်လာ၏။ ထို့ကြောင့် လျင်မြန်မှုအရာတွင် ကျန်းချန်းအန်ကို ယှဉ်နိုင်သူ ရှားလှသည်။

သို့သော် မယုံန်ုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် သွေးဗီဇမရှိသည့် စုချန်းက သူ့ထက်ပို၍ မြန်နေခဲ့၏။ ယခုဆိုလျင် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးမှ အတော်ပင် နီးကပ်နေခဲ့လေပြီ။ ကျန်းချန်းအန် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်လာ၏။

"ခွေးမသား မင်းလိုကောင်စားမျိူ းက ငါ့နောက် လိုက်ရဲသလားကွ"

ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုပြီး ကျန်းချန်းအန်သည် နောက်လှည့်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လေပေါ်မှာပင် လေးကို ဆွဲယူပြီး စုချန်းဆီသို့ မြားတစင်း ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ မြားထွက်ပေါ်လာချိန်ဝယ် တောအုပ်တခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်ဟု ထင်ရသည်။ ကောင်းကင်တခွင်လုံး မည်းမည်းမှောင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့ သေခြင်းရနံ့များသာ လွှမ်းမိုးနေ၏။

ဝိညာဉ်နှုတ်မြားပေတကား။

ကျန်းချန်းအန် ကိုင်စွဲသည့် လက်စွဲတော် လေးကြီး၏ နာမည်အမှန်မှာ ကျိန်စာသစ်ပင် နတ်ဆိုးလေးဟု ခေါ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်သည် မြားအဖြစ် ပြောင်းလဲခံလိုက်ရသည့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ မချိတင်ကဲ နာကျင်မှုမှ လာသည်။ ထို့ကြောင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတိုင်းလိုလိုတွင် သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဒေါသ၊ အမုန်းတရားနှင့် နာကျင်မှုများကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ တနည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အနှီ အမုန်းတရားများသည် မြားတစင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ပစ်မှတ်ဖြစ်သူ၏ နှလုံးသားနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စားသုံးရန် လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် သဘောပင်။ ထို့ကြောင့် ကျိန်စာသစ်ပင်နတ်ဆိုးလေးသည် ကျန်းချန်းအန်ပိုင်ဆိုင်သည့် ပစ္စည်းများအနက် တန်ဖိုးအကြီးမားဆုံး မူလကိရိယာပင် ဖြစ်လေသည်။

သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ နာကျင်မှု ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် တောအုပ်တအုပ်လုံးရှိ သစ်ပင်များ ညှိုးနွမ်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ စုချန်း၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဤမြားကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအခိုက် သူဦးနှောက်အတွင်းဝယ် အတွေးတခု ပေါ်လာ၏။

ဒါကို မင်းမရှောင်နိုင်ဘူး...ဘယ်လိုမှ ရှောင်လို့မရဘူး...

ထူးထူးခြားခြားပင် သူ့စိတ်အာရုံမှာလည်း အထူးပင် ညှိုးငယ်လျက်ရှိသည်။

ဤသည်မှာပင် ဝိညာဉ်နှုတ်မြားနှင့် နတ်ဆိုးလေး၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်တမျိူ းပေတည်း။

သို့သော် စုချန်းကား စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်နှုတ်မြား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်၏။ ထိုအချိန်တွင် မြားသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာလျက်ရှိသည်။ မြားဦးမှာကား သူ့နဖူးဆီသို့ ဦးတည်လျက်ရှိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စုချန်းက လက်တဖက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ တဆက်တည်းမှာပင် သူက လေပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သို့တိုင်အောင် စုချန်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် မဆိုစလောက်လေး နောက်ကျသွားပုံရသည်။ မြားသည် မိုးကြိုးဓားကို ဖောက်ထွက်လာပြီး စုချန်း၏ ရင်ဝကို တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် ထိမှန်သွား၏။ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုချန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း နောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ထိုအခါ စုချန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် သူ၏ နှလုံးသားအကာအကွယ်သည် ကျိူ းပဲ့သွားခဲ့လေပြီ။ ကြောက်စရာ မြားပေတကား။

သူ့မြားက စုချန်းကို မသတ်နိုင်ကြောင်း မြင်သောအခါ ကျန်းချန်းအန် နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်သွား၏။ ထိုအခါ သူက လေးကို ကျောပေါ်တွင် ပြန်ထားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးလွှားသွားပြန်သည်။

စုချန်း ယခင်ထိန်းချူ ပ်ထားနိုင်ခဲ့သည့် အကွာအဝေးသည် ချက်ချင်းပင် ကွာဟသွားပြန်၏။ ထိုအခါ စုချန်းက မြေကြီးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်ထွက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီလို ထွက်ပြေးလို့ ဘယ်ရပါ့မလဲကွာ"

၎င်းကို ကျန်းချန်းအန် မြင်သောအခါ ပြင်းစွာ ဒေါသထွက်လာ၏။

"ခွေးမသား မင်းက သေချာနေတယ် ဟုတ်လား လာခဲ့ မင်းဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ပေးမယ်"

ပါးစပ်ကသာ အားကျမခံ ပြောနေသော်လည်း ကျန်းချန်းအန်ကတော့ ရှေ့သို့သာ ဆက်လက်ပြေးလွှားနေ၏။ အကွာအဝေးဟူသည် သူ့အတွက် လုံခြုံမှုနှင့် ကာကွယ်မှုကို ညွှန်းဆိုနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချန်းအန်သည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးလွှားနေရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။ ထိုအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် ငြိတွယ်ပေါက်ရောက်နေကြသော သစ်ရွက်များသည် ရုတ်ချည်း အသက်ဝင်လာကြပြီး ချွန်မြနေသော လက်နက်များသဖွယ် ဖြစ်လာကြကုန်၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် လေထဲသို့ ပျံသန်းလာကြလေသည်။ တိုးဝင်မိသူ သေရပေလိမ့်မည်။

စုချန်းသည် အကာအကွယ်ကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး သစ်ရွက်အစုအပုံ၏ ညာဖက်မှ ကပ်လျက်ဖြတ်ပြေးလိုက်သည်။ သေခြင်းတရား၏ အသံများကား သူ့ကို လွှမ်းခြုံလျက်ရှိသည်။ သစ်ရွက်များသည် မျက်လုံးပါသည့် သတ္တဝါများပမာ သူ့အကာအကွယ်ကို တဝုန်းဝုန်းနှင့် ဝင်တိုက်နေကြလေရာ ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံး အလင်းရောင်များ ပြိုးပျက်ဝင်းလက်နေလေသည်။

၎င်းကိုကြည့်ရင်း ကျန်းချန်းအန် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"စုချန်း မင်းကတော့ သေချင်နေပြီ ငါနဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ ချမလား သစ်ပင်လေးဆိုတဲ့ ငါ့နာမည် ဘယ်ကလာတယ်လို့ မင်းထင်သလဲကွ"

စုချန်းကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ကျန်းချန်းအန်ကို ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သည်။ မီးလျံငှက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးတောက်မီးလျံများ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုချန်းအတွက် ကျန်းချန်းအန် ပြင်ဆင်ထားသည့် ထောင်ချောက်များ အားလုံးလိုလို မီးလောင်ကျွမ်းသွားလေ၏။

"မင်းဟာက ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူးကွ"

ကျန်းချန်းအန်က အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ မီးလျံငှက်က အင်အားကြီးတာမှန်တယ် ဒါပေမဲ့ အကွာအဝေးမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ် ခြေလှမ်းပေါင်း သုံးရာအထိ ငါ့အနား မကပ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ မီးလျံငှက်က အလကားပဲ"

ကျန်းချန်းအန်ကား လူတော်တဦးပင်။ မီးလျံငှက်၏ အဓိက အားနည်းချက်မှာ အကွာအဝေးမှန်း သူ ကောင်းကောင်းသိထား၏။ ထို့ကြောင့်ပင် စုချန်းနှင့် သူ့အကြား အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် ကြို းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ် ဒီတော့ ငါ့ကို ရှေ့နည်းနည်း တိုးခွင့်ပြုကွာ"

ပြောပြောဆိုဆို စုချန်းက ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုသည် ယခင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်နေ၏။

ကျန်းချန်းအန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အနေနှင့် စုချန်း၏ လမ်းတလျှောက် အတားအဆီးများ ပြုလုပ်နိုင်သရွေ့၊ စုချန်းကို အဝေးမှ မြားနှင့် ပစ်ခွင်းနိုင်နေသရွေ့ စိတ်ပူစရာမရှိ။ သကောင့်သားသာ ဤအတိုင်း ဆက်လိုက်လာပါက ဒင်းကို အိပ်မက်ဆိုးအတွင်း ကျရောက်သွားအောင် သူ ပြုလုပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အထက်ပါအတိုင်း တွေးတောပြီး နောက်ကို ခုန်ဆုတ်ရင်းမှာပင် ကျန်းချန်းအန်သည် စုချန်းနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံသွား၏။ စုချန်း၏ စူးရှလှသောအကြည့်က ကျန်းချန်းအန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်တခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ထို့နောက် ကျန်းချန်းအန်သည် မလှုပ်မရှားနှင့် နေရာတွင် ခြေစုံရပ်နေမိတော့သည်။

ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ စုချန်း၏ အကြည့်က စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ကျန်းချန်းအန် သတိပြန်ဝင်လာ၏။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပေပြီ။

အခြေအနေမှာ သိပ်မကောင်းတော့မှန်း ကျန်းချန်းအန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည် စုချန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရမှန်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူက မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်ပြေးလွှားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းချန်းအန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် စုချန်း၏ နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ဝိညာဉ်အမြစ်တွယ်ခြင်း နည်းစနစ်ပေတည်း။

ကျန်းချန်းအန် နောက်တကြိမ် ငူငူကြီး ဖြစ်သွားပြန်၏။

နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စုချန်း၏ ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသောကြောင့် ကျန်းချန်းအန် အတော်လေး နစ်နာသွားသည်။ အကြောင်းမှာ စုချန်ူက ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရ ယူကာ မြားတစင်းပမာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသောကြောင့်ပင်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် မီးလျံငှကိ လက်လှမ်းမီသည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုချန်းသည် ရှေ့သို့ ပြေးလွှားလာရင်းနှင့်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ မီးလျံငှက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်၏။ ပေါက်ကွဲနေသော မီးလျံငှက်သည် အတောင် တဖြတ်ဖြတ်ခတ်ကာ ကျန်းချန်းအန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။