အနက်ရောင်ခေါင်းတလား (၂)

လင်းယွဲ့သည် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်ရှိခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် ရွေ့လျားမှုနည်းစနစ်အရှိန်တွင် သိသာသောအားသာချက်ရှိခြင်းမှလွဲ၍ သာမန် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီး အထွတ်အထိပ်ထက် သာလွန်မှုသိပ်မရှိပေ။ တစ်လအတွင်းမှာလည်း များစွာတိုးတက်လာမည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ထက်ပိုပြီး အားကောင်းသူများစွာ ရှိနေသေးပြီး ကျန်ရှိနေသော အပြင်ခန်းမတပည့်သုံးဆယ့်ငါးဦးအကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ကျင့်ကြံချိန်က အလွန်တိုတောင်းသည်။

စုစုပေါင်း သူသည် တစ်နှစ်သာ ကျင့်ကြံခဲ့ရသည်။

မင်းသားများသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက အလွန်နက်ရှိုင်းသော အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်သည်ဖြစ်စေ တစ်နှစ်အတွင်း လေးသင်္ကေတကောင်းကင်

အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းခြင်းက အတွင်းခန်းမသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် သူသည် ယုံကြည်မှုရှိလာနိုင်သည်။

"အခုတော့ အားလုံးက အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ..." လင်းယွဲ့သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

လူသားဘိုးဘေးကို အရိုအသေပြုပြီးနောက် အပြင်ခန်းမတပည့်အချို့သည် စွမ်းရည်အမွေအနှစ်ခန်းမကဲ့သို့သော နေရာများသို့ ချက်ချင်းသွားကြသည်။

လင်းယွဲ့သည် သဘာဝအတိုင်း စိတ်မဝင်စားဘဲ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို ဖွင့်ရန် မြို့စားဟန်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"သခင်လေးမုယွဲ့"

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏အသံက ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရောက်လာသူမှာ ဇိမ်ကျကျဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ပတ်ထားသည့် လူငယ်သခင်လေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်လက်နက်ဝတ်ဆင်ထားသော တားမြစ်ထားသည့် တပ်သားအဖွဲ့လိုက်ဖြင့် လိုက်ပါလာသောကြောင့် သူသည် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိနိုင်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လင်းယွဲ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

လူငယ်သခင်လေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်းယှဉ်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ "သခင်လေးမုယွဲ့ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ဖခင်က မင်းသားချန်ဖိန်ပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူက မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်ဖြစ်သည်။

"မင်းသားချန်ဖိန်"

လင်းယွဲ့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်အတွင်း ကျွင်းချန်းကဲသည် သူ့ကို အများကြီးသင်ပေးခဲ့ပြီး သူသည် တော်ဝင်မိသားစုအတွင်းရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသောပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းကို အနည်းငယ်နားလည်ခဲ့သည်။

မင်းသားချန်ဖိန်သည် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ တတိယသားဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကိုယ်ခံပညာတွင် အားအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏သားများသည်လည်း ကိုယ်ခံပညာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အခြားသားများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် မင်းသားချန်ဖိန်က အနည်းငယ်နိမ့်ကျနေပုံရသည်။

သို့သော် မင်းသားချန်ဖိန်သည် ကိုယ်ခံပညာဆရာကြီးများထဲတွင် အားကောင်းသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်နေဆဲပင်။

ရာထူးအဆင့်အရ သူသည် ဦးလေးဟု ခေါ်သင့်သည်။

"သခင်လေးမုယွဲ့လည်း လာမယ့်လရဲ့ အတွင်းခန်းမစာမေးပွဲမှာ ပါဝင်မှာလား"

မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြီး "ကြိုးစားကြည့်ပါမယ်" ဟု ပြောသည်။

သူသည် မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "တစ်ခုခုဆိုရင် တိုက်ရိုက်ပြောနိုင်ပါတယ်" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်က လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်းယှဉ်ပြီး "ကျွန်တော့်ရဲ့အစ်ကိုကြီးက သခင်လေးမုယွဲ့နဲ့ တွေ့ချင်ပါတယ်။ လာဖို့ဆန္ဒရှိပါသလား" ဟု ပြောသည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသားလား"

လင်းယွဲ့ မေးလိုက်မိသည်။

မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်သည် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆဋ္ဌမဦးလေး မင်းသားအန်ချင့်ပါ" ဟု ပြောသည်။

မင်းသားအန်ချင့်လား။

လင်းယွဲ့သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူသည် မင်းသားအန်ချင့်သည်လည်း အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ တရားဝင်သားဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

သူ မှန်မှန်ကန်ကန် မှတ်မိသည်ဆိုပါက ဤသူသည် ဝူနျူ၏ ဆရာက အစဉ်သဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ကိုယ်ခံပညာပါရမီရှင်ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။

"ဘာကိစ္စလဲ"

လင်းယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး"

မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်က "ဆဋ္ဌမဦးလေးက လူတစ်ဦးကို စကားလက်ဆောင်ပါးခိုင်းတာပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် နောက်နေ့ပေါ့"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းပြီး "ကျွန်တော် လုပ်စရာတွေရှိတယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာမှ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဆုံနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

၎င်းသည် လူသားဘိုးဘေးခန်းမ၏ အခြားတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့လျှင် မင်းသားအန်ချင့်ကဲ့သို့သော ကြီးမြတ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို သဘာဝအတိုင်း ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ရာထူးအဆင့်အရ မင်းသားအန်ချင့်၏ ဦးလေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသောကြောင့် သားသမီးတစ်ဦး၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ပြဿနာသိပ်မရှိပေ။

ထို့အပြင် အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲများတွင် မပါဝင်သော်လည်း၊ သူ၏နေရာကို ဆက်ခံမည့်သူတစ်ဦးကို မျှော်လင့်သည်။ သို့သော် သူသည် မင်းသားတစ်ဦး၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို အသိအမှတ်မပြုရသေးသောကြောင့် ထိုသို့မင်းသားတစ်ဦးနှင့် သွားတွေ့ခြင်းက တစ်နည်းအားဖြင့် မသင့်လျော်ပေ။

"ဒါဆို... ကောင်းပါပြီ"

ရှင်းနေသည်မှာ မင်းသားချန်ဖိန်၏ ပဉ္စမသားတော်က ဤအကြောင်းပြချက်ကို နားလည်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ကိုယှဉ်ပြီး "ဒါဆို သခင်လေးမုယွဲ့ကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။

လင်းယွဲ့သည် နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ဘဲ ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

မင်းသားချန်၏ အိမ်တော်သည် ဟွာရန်လမ်းမပေါ်တွင် ကျားတစ်ကောင်၏ အနေအထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မြို့တစ်မြို့နီးပါး ကျယ်ဝန်းကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည်။

အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်သော စာကြည့်ခန်းတစ်ခုထဲတွင်...

ဆယ့်နှစ်မင်းသားသည် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး ကျမ်းဂန်စာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ သေသေချာချာဖတ်ရှုနေရင်း သူ့၏ယုံကြည်ရသူ၏ အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်နေသည်။

ထိုယုံကြည်ရသူမှာ အသားအရေ ခြောက်သွေ့တွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မင်းသားချန်အိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်းဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသား စကားပြောပြီးနောက် ဆယ့်နှစ်မင်းသားက အနည်းငယ်ပြုံးကာ ခေါင်းခါရင်း “ဒီဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက် ညီတော်က တစ်နှစ်ပဲ တိုက်ခိုက်ရေးပညာ လေ့ကျင့်သေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပညာအဆင့်က တော်တော်ကောင်းတယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးပညာမှာ သူ့မှာ ပါရမီတချို့တော့ ရှိပုံရတယ်”

သူသည် ကိုင်ထားသော ကျမ်းစာကို ညင်သာစွာချရင်း “ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက် ညီတော်ရဲ့ အတိတ်ဘဝက တိုက်ခိုက်ရေးပညာလမ်းကြောင်းပေါ်က အရေးပါတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆရတယ်။ အဲဒီဘက်ကို စုံစမ်းသင့်တယ်။ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်ဆယ်လောက်ကတည်းက သေဆုံးခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးပညာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူကို ရှာဖွေရတာ သိပ်မခက်ခဲလောက်ဘူး”

“ဟုတ်ကဲ့”

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသား ချက်ချင်းအဖြေပေးပြီး “ဒါပေမဲ့ ဆယ့်ခုနစ်မင်းသားအတွက်ကတော့ တစ်နှစ်လောက် လေ့ကျင့်ပြီး ဒီလို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတာကတော့ တကယ်ကို ရှားပါတယ်”

“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီး အရေးစိုက်စရာမလိုပါဘူး”

ဆယ့်နှစ်မင်းသားက ခပ်ဖြူဖျော့ဖျော့ပြုံးပြီး “သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအဆင့်က မြန်နေတာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာလောက်က ထိပ်တန်းသတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့လို့ပဲ။ သူဟာ သီးသန့်တည်ဆောက်မှုအရှိန်အဝါမရှိဘဲ ထိပ်တန်းသတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရဲတာကြောင့် သူ့ရဲ့ မွေးရာပါနတ်စွမ်းအင်ဟာ အသက်ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ တစ်နည်းနည်း ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ယူဆရတယ်။ ဒါကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာလေ့ကျင့်မှုအတွက် အထောက်အကူများစွာ ဖြစ်စေတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက ပုံမှန်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။ အန်းချင်းမင်းသားနဲ့ယှဉ်ရင် သူက အများကြီးနောက်ကျနေသေးတယ်”

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသား ခေါင်းညိတ်ပြီး “အရှင်မင်းကြီးမိန့်သလိုပါပဲ။ လင်ယွဲ့ဟာ စတုရန်းနတ်မင်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝအမှတ်ရခြင်းတွေ နိုးကြားလာခြင်းမရှိသေးရင် ဒီလိုအားနည်းတဲ့စွမ်းအားနဲ့ ဘိုးဘေးခန်းမရဲ့ အတွင်းခန်းမထဲကိုတောင် ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါတောင် မင်းက တိုက်ခိုက်ရေးပညာ ထူးချွန်သူတွေကို ဆက်ရှာရမယ်”

ဆယ့်နှစ်မင်းသားက အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသားဘက်ကို ကြည့်ပြီး “အိမ်ရှေ့စံနဲ့ ဘိုးဘေးခန်းမက အလွန်ရင်းနှီးတယ်။ အိမ်ရှေ့စံက အမွေအနှစ်တွေ ထားခဲ့တယ်။ အတွင်းခန်းမထဲက တပည့်တွေပဲ အဲဒီအမွေအနှစ်တွေကို လက်လှမ်းမီနိုင်တယ်။ မင်းက တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးပညာ ထူးချွန်သူတွေကို ရှာရမယ်။ အဲဒါမှပဲ သူတို့ကို အတွင်းခန်းမထဲဝင်နိုင်တဲ့အထိ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာ”

“နားလည်ပါပြီ”

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသား ချက်ချင်းအဖြေပေးသည်။

သူသည် ခဏတာတွေဝေသွားပြီး “ဒါပေမဲ့ ဆယ့်ခုနစ်မင်းသားဘေးက အစောင့်အမျိုးသမီး ဘိုင်လီဖန်ကျီကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ ဆယ့်ခုနစ်မင်းသားက ဒီလိုပါရမီရှင်

တစ်ယောက်ကို ရထားတာ တော်တော်ကံကောင်းပါတယ်”

“သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိရမယ်”

ဆယ့်နှစ်မင်းသားက ဖြည်းညင်းစွာပြောသည် “ဒီနေ့ရဲ့ အပြင်ခန်းမအကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုမှာ ထူးချွန်ပြီး နာမည်မသိရသေးတဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက် မရှိခဲ့ဘူးလား”

“ကျွန်တော်မျိုးက ဖိတ်ကြားဖို့ ကြိုးစားပြီးပါပြီ”

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသားက ခေါင်းခါရင်း “ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက အရမ်းထူးဆန်းပြီး ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ပုံစံရှိတယ်။ နောက်တစ်ခါမကြိုးစားခင် ထပ်ပြီးစုံစမ်းဖို့ လိုပါမယ်”

ဆယ့်နှစ်မင်းသားက သက်ပြင်းချရင်း “စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ငါ့ရဲ့မျိုးဆက်တွေထဲမှာ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ဖူးတယ်။ အိမ်ရှေ့စံကတောင် သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထားက အရမ်းရိုင်းစိုင်းတယ်။ အမြဲတမ်း အဆုံးမရှိသောညတာရှည်ကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာကြောင့် အဲဒီလိုပဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်”

အသားအရေတွန့်လိမ်နေသော သက်ကြီးအမျိုးသားလည်း အနည်းငယ်ဝမ်းနည်းစိတ် ဖြစ်မိသည်။

နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ပျောက်ဆုံးနေတာတောင် သူ့ရဲ့ပါရမီကို မှတ်မိနေခြင်းက သူ့အရည်အချင်း ဘယ်လောက်အထိရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသနေသည်။

...

ဟန်မြို့စားအိမ်တော်။

ချင်းဟူတည်းခိုခန်း။

လင်ယွဲ့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးပညာလေ့ကျင့်လေ့ရှိသည့် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ အထီးကျန်နေထိုင်မည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲရှိ အစီအရင်ကို ဖွင့်ပြီးနောက် သူသည် သွေးကြာပန်းဆီမီးခွက်ကိုထုတ်ကာ အကာအကွယ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်ယွဲ့သည် သိုလှောင်ခန်းထဲမှ အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပင် တစ်ကျပ်သားခန့်ရှိသော ခေါင်းတလားတစ်ခု သူ့ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ခေါင်းတလားကို တစ်လက်မခန့် အထူရှိသည့် အမည်းရောင်အလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အလင်းရောင်အားလုံးကို ထိုတစ်လက်မအကွာအဝေး၌ စုပ်ယူနေပုံရသည်။ လင်းထိန်နေသော ပုလဲပင်လျှင် ၎င်းကို ထွန်းညှိမပေးနိုင်သောကြောင့် ၎င်းက တော်တော်ထူးခြားသည်။ မည်မျှနီးနီးကပ်ကပ် ကြည့်နေပါစေ ခေါင်းတလား၏ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို သူမြင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

“ဒါကို ဘယ်လိုဖွင့်ရမလဲ”

လင်ယွဲ့သည် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို စူးစမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ခေါင်းတလားအဖုံး၏ အစွန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတင်းအကျပ်ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မအောင်မြင်ပေ။ ခေါင်းတလားအဖုံးက မရွေ့ပေ။

“ဒီလိုဖွင့်တာမဟုတ်ဘူးလား”

လင်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခေါင်းတလားအဖုံး၏အစွန်းတစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မည်သည့်ယန္တရားမျှ ရှာမတွေ့ပေ။ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ဖြင့် အာရုံခံကြည့်ရန်

လည်း ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ပေ။

“နတ်မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးနဲ့ ဖွင့်လို့ရတယ်လို့ မပြောထားဘူးလား”

လင်ယွဲ့သည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ရေနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏လတ်ဆတ်သောသွေးများကို ခေါင်းတလားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ချလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်... သူ၏သွေးများ ထိုခေါင်းတလားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အမည်းရောင်အလွှာက ရုတ်တရက်လှိုင်းထန်လာပြီး သွေးစက်၏ အလယ်ဗဟိုမှ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပြားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ရပြီလား”

လင်ယွဲ့၏မျက်လုံးများက လင်းလက်လာပြီး သွေးများဆက်လက်ချနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိုးဘဝအခြေအနေတွင်ရှိသော သူ့အတွက်တော့ သွေးဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။ သူသည် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပေါ်သို့ သွေးအမြောက်အမြားကို မကြာမီမှာပင် လိမ်းကျံလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားက လတ်ဆတ်သောသွေးများကို လုံးဝစုပ်ယူပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အမည်းရောင်များ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ...

“ကလပ်”

အသံပျော့ပျော့လေးတစ်ခုဖြင့် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားက နောက်ဆုံး၌ အက်ကွဲကြောင်းသေးသေးလေးတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။ စစ်မှန်သော အနက်ရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ခေါင်းတလားအဖုံးမှ စိမ့်ထွက်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာနှင့် မပီမသ လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အထက်ပိုင်းကတော့ တဖြည်းဖြည်း လက်တွေ့ဆန်လာသည်။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးနေပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိများကို သနားကြင်နာသည့်ပုံစံဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြင်နာသည့်အမူအရာရှိသည်။ မျက်လုံးများက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် နှစ်ထပ်မျက်ဝန်း ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက... ဒါက...”

လင်ယွဲ့သည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြောင်ငေးကြည့်ရင်း မယုံနိုင်အောင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ “လူသား... ဘိုးဘွားလား”