လူသားဘိုးဘေး
Vol. 14 Ch. 196
အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး လင်ယွဲ့သည် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို ကြိုတွေးထားခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်ချက်သည် တကယ်တမ်း လူသားဘိုးဘေး ဖြစ်နေမည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတွေးရဲခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်များက များသောအားဖြင့် နတ်ဘုရားငါးပါး ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်သော ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် ထိုအဆင့်တူဘဏ္ဍာများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ တတိယအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကတော့ နတ်ဘုရားလေးပါး ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်သော ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် ထိုအဆင့်တူဘဏ္ဍာများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ဤအနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားသည် စတုတ္ထအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သီအိုရီအရ နတ်ဘုရားသုံးပါး ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီး အဆင့်ရှိသည့် မဟာကျင့်ကြံသူများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။
အဆင့်မြင့်သည်ဆိုသော်ငြားလည်း "လူသားဘိုးဘေး" ကဲ့သို့ ခမ်းနားသောပုဂ္ဂိုလ်အတွက် လုံလောက်သည့်အဆင့် မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသိထားသည်မှာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များသည် အဋ္ဌမအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ လူသားဘိုးဘေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များက အဋ္ဌမအဆင့် မဟုတ်လျှင်ပင် စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဒါက လူသားဘိုးဘေးရဲ့ ဝိညာဉ်အမျှင်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်...”
ဤယူဆချက်က လင်ယွဲ့၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပေါ်၌ ပေါ်နေသည့် လူသားဘိုးဘေး၏ အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏အကြည့်မှာ အနည်းငယ်မျက်တောင်များဝေနေပြီး ထူးဆန်းစွာနှင့် ချစ်ခင်သည့်အမူအရာ ရှိနေသည်။
“လူသားမျိုးနွယ်လား”
လူသားဘိုးဘေး၏ အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်က လင်ယွဲ့ကိုကြည့်ပြီး “ဒါဘယ်နေရာလဲ” ဟု ညင်သာစွာ မေးသည်။
“လူသားဘိုးဘေးလား”
လင်ယွဲ့က မေးသည်။
“လူသားဘိုးဘေး”
အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်က အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မျက်တောင်ဝေစွာနှင့် “ဘယ်သူကများ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးနာမည်ကို သုံးရဲတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
လင်ယွဲ့သည် ခဏတာ လန့်သွားပြီးမှ သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။ လူသားဘိုးဘေးဆိုသည်မှာ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များက လေးစားသမှုဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သည့် အခေါ်အဝေါ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူသားဘိုးဘေးသည် တကယ်တမ်း ထူးခြားသည့် အလှူဒါနများကို ပြုခဲ့ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ လူသားဘိုးဘေးဟု ခေါ်မည်မဟုတ်ပေ။
“မင်းက ဝူယန်လား”
လင်ယွဲ့ ထပ်မေးလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သိလား”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါဘယ်နေရာလဲ” ဟု မေးသည်။
“မဟာရွှန်း ဒီဟုန်မြို့” ဟု လင်ယွဲ့ ပြန်ဖြေသည်။
“ဘယ်မှာ”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး “အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်မှာ နေရာအများကြီး ခရီးသွားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး မျိုးနွယ်စု ဒါမှမဟုတ် မြို့ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး” ဟု ပြောသည်။
“အခု ဘယ်အချိန်လဲဆိုတာ မင်းသိလား”
လင်ယွဲ့က မေးသည်။
“ဒါက...”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ငါ့မှာ ဝိညာဉ်အမျှင်လေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ နတ်သဘာဝနိယာမကို နားလည်ပြီးကတည်းက အရာအားလုံးက... ဟင် ဒါဘယ်သူ့မှတ်ဉာဏ်လဲ”
လင်ယွဲ့ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ငြိမ်သက်နေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပေါ်၌ လွင့်မျောနေသည်။ ရှုပ်ထွေးနေသော မှတ်ဉာဏ်များကြားထဲတွင် သူပျောက်ဆုံးနေပုံရသည်။
ခဏအကြာတွင် သူသက်ပြင်းချရင်း “ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်က အရမ်းကို ကွဲနေတယ်။ တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါမသိတော့ဘူး” ဟု ပြောသည်။
ထိုပုံသဏ္ဌာန်က လင်ယွဲ့ကိုကြည့်ပြီး “မင်း ခုနက ငါ့ကို လူသားဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ခဲ့တယ်နော်။ ငါထင်တယ် အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီ” ဟု ပြောသည်။
“မှန်ပါတယ်”
လင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ ကျွန်တော်အတိအကျမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်သောင်းလောက်ရှိပြီ။ အခုကတော့ မဟာရွှန်းမင်းဆက်ခေတ်ပဲ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
“မဟာရွှန်းမင်းဆက်...”
ထိုပုံသဏ္ဌာန်က တိုးတိုးလေးရွတ်ဆိုပြီး “မျိုးနွယ်စုကြီးတွေအားလုံး လက်အောက်ခံပြီး စည်းလုံးခဲ့ရင်တောင် အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်လိုများရှင်သန်နေသလဲ” ဟု မေးသည်။
လင်ယွဲ့က “မဟာရွှန်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
“အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည် မရှိတော့ဘူးလား”
လူသားဘိုးဘေးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လင်ယွဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး သူတစ်ချိန်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး လူသားဘိုးဘေးကို ပေးလိုက်သည်။
“မင်း ဒါကိုကြည့်ရင် နားလည်သွားလိမ့်မယ်”
“ဒါ... ဒါ စာအုပ်လား”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က သူ၏ရှေ့မှ စာအုပ်ကို စူးစမ်းကြည့်ပြီး အားမလိုအားမရပုံစံဖြင့် “ငါ့မှာ ဝိညာဉ်အမျှင်လေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ အခု ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါကို ကြည့်ပေးပါဦး” ဟု ပြောသည်။
“မင်း စာကိုနားလည်လား”
လင်ယွဲ့ ပထမစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ပြီး မေးသည်။
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။
“စာလုံးတွေက တကယ်ကို မတူဘူး နည်းနည်းရှုပ်ထွေးနေတယ်” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်လား”
လင်ယွဲ့က “ဒါဆို ကျွန်တော်ကျယ်ကျယ်ဖတ်ပြမယ်” ဟု ပြောသည်။
ရှေးခေတ်က လူသားမျိုးနွယ်၏ စာလုံးများကို သူ မမြင်ဖူးဘူးဆိုသော်လည်း အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ကာလတွင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အသက်ရှင်ရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့ပြီး စာလုံးများကလည်း မစည်းလုံးခဲ့ပေ။ လူသားဧကရာဇ်က စည်းလုံးလိုက်သည့်အချိန်တွင် စာလုံးအများစုသည် ခေတ်အပြောင်းအလဲနှင့်အတူ လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
သို့သော်...
“နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အသံထွက်က အတူတူပဲလား”
ဤအတွေးသည် လင်ယွဲ့၏စိတ်ထဲ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ ပြောရလျှင် လျန်ကျိုး၏ ဒေသခံစကားလုံးအပြင် မဟာရွှန်း၏ တရားဝင်စကားလုံးသည် သူ၏အတိတ်ဘဝမှ သာမန်စကားလုံးနှင့် အတော်လေးဆင်တူသည်။
ကွာခြားမှုလေးများသာ ရှိသည်။
အစောပိုင်းက ပုံသဏ္ဌာန်က သုံးခဲ့သည့် အသံထွက်ကို သူ လုံးဝနားလည်ခဲ့သည်။ မဟာရွှန်း၏ တရားဝင်စကားလုံးနှင့် ကွာခြားမှု သိပ်မရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူက ဤအချက်ကို အလိုအလျောက် သတိမထားမိခဲ့ပေ။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလို့လား”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က အံ့ဩစွာမေးသည်။
လင်ယွဲ့ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှ သံသယများကို ဖယ်ထုတ်ပြီး “ဒါဆို ကျွန်တော်စဖတ်ပြမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
...
နှစ်နာရီတိတိကြာပြီးနောက်...
လင်ယွဲ့သည် အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ကာလ၏ အစောဆုံးမှတ်တမ်းများမှ စတင်ခဲ့ပြီး လူသားဘိုးဘေးက တိုက်ခိုက်ရေးပညာကို ဖန်တီးကာ လူသားမျိုးနွယ်ကို ရှင်သန်အောင် ဦးဆောင်ခဲ့ပုံ၊ ထို့နောက် လူသားဧကရာဇ် ဝူယန် မွေးဖွားလာပုံ၊ မျိုးနွယ်စုများကို စည်းလုံးပြီး ရွှယ်နိုင်ငံကို ထူထောင်ခဲ့ပုံ၊ ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူများ အများအပြား မွေးဖွားလာသည့်ခေတ်၊ ကျောင်းတော်ပေါင်း တစ်ရာလောက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပုံ၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်က ကျယ်ပြန့်သည့်မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ကို ဖယ်ရှားကာ ရှုပ်ထွေးသည့်ဒဏ္ဍာရီခေတ်ကို မြှုပ်နှံခဲ့ပုံ၊ ပြီးတော့ မဟာရွှန်းနတ်မင်းဆက်ကို ထူထောင်ခဲ့ပုံများအကြောင်း ဖတ်ပြပြီး အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်တောင် နှစ်တွေအများကြီး ကြာသွားပြီပဲ...”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်မျက်နှာမှာ အိုမင်းရင့်ရော်မှုနှင့် မျက်တောင်ဝေမှုများ ပေါ်နေသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
လင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်ကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီ၊ ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးခဲ့ပြီ...”
လူသားဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ကျေနပ်ပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားပုံရသည်။ တိုးတိုးလေး အာမေဋိတ်စကားဆိုလိုက်သည်။
“ငါ့ဘဝတစ်သက်တာရဲ့ ဆန္ဒကို နောင်မျိုးဆက်တွေက ပြည့်စေခဲ့ပြီ။ ငါ့ဘဝဟာ အလဟဿမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး”
လင်ယွဲ့ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လူသားဘိုးဘေး၊ လူသားဧကရာဇ်၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်...
ဤသုံးယောက်သည် ရှေးခေတ်မှ အခုအချိန်အထိ အကြီးမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးသောစစ်သည်တော်များတင်မကဘဲ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အနှိုင်းမဲ့အလှူရှင်များလည်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အကြောင်း ထပ်ပြောစရာမလိုပေ။
လူသားဧကရာဇ်က လူသားမျိုးနွယ်ကို စည်းလုံးသည့် ပထမဆုံးခေါင်းဆောင် အရှေးအကျဆုံးဘုရင် ဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်အတွက် စည်းလုံးရေးခရီးကို တကယ်တမ်း စတင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။
လူသားဘိုးဘေးကတော့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာလမ်းကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို အဆုံးမရှိတဲ့ညတာရှည်မှ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် အခြေခံနည်းလမ်းကို ပေးခဲ့သည်။
ကွဲပြားသည့်ခေတ်များ၊ ကွဲပြားသည့်အဓိပ္ပာယ်များ...
အလှူဒါနနှင့်ပတ်သက်ပြီး မည်သူက ပို၍ကြီးမြတ်ပြီး မည်သူက သေးငယ်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ပင်။