← Chapters

အသင့်ရှိပြီးသား အဖွဲ့လိုက်သရုပ်ဆောင်

Vol. 15 Ch. 212

အသင့်ရှိပြီးသား အဖွဲ့လိုက်သရုပ်ဆောင်

Vol. 15 Ch. 212

[အီလုဗ်ခါဆိုင်း: ဆောက်လုပ်ရေးဆိုင်ရာမစ်ရှင်တွေ မလုပ်ဘဲ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တဲ့။]

[သူခိုးလေး: ဒီအသုံးမကျတဲ့ ဂိမ်းကို အုတ်ခဲသယ်ကမ္ဘာလို့ ပြောင်းခေါ်သင့်တယ်။ ငါ အခု အမှိုက်တွေကို အလိုအလျောက် အိမ်ပြန်သယ်မိနေပြီ။ ငါ့ရည်းစားကတောင် ငါရူးသွားပြီထင်လို့ ငါ့ကိုထားသွားတယ်။ ခွေး*သားရေ၊ တစ်ညလုံး နေ့စဉ်မစ်ရှင်တွေအတွက် အုတ်ခဲတွေ သယ်တော့မယ်။]

[မိုဟစ်စ်ယူနီဗာ့စ်: အဖွဲ့ဝင် ၁၅ ယောက်ပါ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို မစိန်ခေါ်ခင် အဖွဲ့ဝင် ၅ ယောက်ပါ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်ရမယ်တဲ့။ ငါ လက်လျှော့လိုက်ပြီ။]

[ကျွန်တော့်အလှပဆုံးအိပ်မက်များ: ဘော့စ်တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်ကို အုတ်ခဲတွေ သယ်ပေးရမှာလား။ ခင်ဗျားလို ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူမျိုး ကျွန်တော်အရင်က မတွေ့ဖူးဘူး။]

[ဘောင်းဘီမဝတ်သူ: အမလေး၊ ဒါဆိုရင် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေအသစ်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ လစဉ်မစ်ရှင်တစ်ခုနဲ့ နေ့စဉ်မစ်ရှင် ၃၀ လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။]

[သားရေဝက်ဝံ: ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေအသစ်ကို မပြီးသေးလို့လား။ ပြီးတော့ အချိန်ဆွဲဖို့အတွက် ကြိုတင်လိုအပ်ချက် မစ်ရှင်ကို အသုံးပြုနေတာများလား။]

[နူးညံ့သကြားလုံးမလေး: ကျွန်မ လက်မြှောက်အရှုံးပေးပါတယ်။]

...

“အဲ့ဒီစာလုံးတွေက ဘာတွေလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ မမှတ်မိနိုင်ရတာလဲ။”

ရှားလော့ခ် ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် ကြက်ဥခေါင်းက ကြည့်ရှုနေပြီး နားမလည်သည့်အတွက် မေးခွန်းများ မေးနေခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ် ကွန်ပျူတာဂိမ်းများ ကစားသည့်အခါ သူက ဂိမ်းဇာတ်ကောင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသည်ကိုသာ ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သော်လည်း ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်သည် စာလုံးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ နားမလည်ဘဲ ကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

“မင်းက နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ စာလုံးဘယ်လောက်များများ နားလည်နိုင်မှာမို့လဲ။” ရှားလော့ခ်က ဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“စာလုံးတွေက ငါတို့အစေခံတွေရဲ့ ခေါင်းပေါ်က စာလုံးတွေနဲ့ တူတယ်။ အရမ်းထူးဆန်းတယ်ရော။ သူတို့လည်း ကွန်ပျူတာဂိမ်းတွေ ကစားနေကြတာလား။” ကြက်ဥခေါင်းက မေးလိုက်သည်။ ရှားလော့ခ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

“ဝါး၊ ဒီနာမည်က ခွေးခေါင်းလူသားရဲ့ခေါင်းပေါ်က စာလုံးနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီလို ရေးရတာလား။”

ကြက်ဥခေါင်းက သူ၏ ရှေ့လက်သည်းများကို ရှားလော့ခ်၏ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် “ဂနိုင်သား” ဟူသော စာလုံးကို ရေးလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်က သူ၏ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ထရပ်ကာ ကြက်ဥခေါင်း၏ အတောင်ပံများကို ဆွဲကိုင်ပြီး တံခါးဖွင့်ကာ ကြက်ဥခေါင်းကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

“ရှစ်။ နဂါးနက်ကို ပေါင်းဖို့ မစ်ရှင်တစ်ခု ရတယ်။ နဂါးနက်ကို ဘယ်လိုပေါင်းရမှာလဲ။”

“ငါတို့မှာ ပေါင်းအိုး မရှိဘူး။”

“ဝါရင့် လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင် ဘယ်မှာလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လူသစ်ဂိမ်းမာတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးပါဦး။”

တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်သွားသည့်အခါ ရှားလော့ခ်က ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်ရှိ ပိုစ့်များကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကောလိပ်သည် ရှားလော့ခ်၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံကာ အဆင့် A ဘွဲ့ရစာမေးပွဲကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ လစ်ခ်ျကျောင်းသားတစ်ဦးသည် အရိုးစုစစ်သားအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူသာ ဘော့စ်ခြောက်ယောက်လုံး မသေဆုံးကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက စာမေးပွဲအောင်မြင်မည် ဖြစ်သည်။

ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ မြေပုံ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းကို စိတ်ကြိုက်ပုံစံ ထုတ်လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ လစ်ခ်ျကျောင်းသားတစ်ဦးက သူ၏ အရိုးစုစစ်သားများနှင့် ဘော့စ်များအားလုံးကို ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်တွင် စုစည်းကာ ဂိမ်းမာများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါက ဂိမ်းမာ ၁၀၀ ရှိလျှင်ပင် သူတို့အားလုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ကောလိပ်က အဆိုပြုချက်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ အဓိကအချက်မှာ ကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကောလိပ်သည် ဂိမ်းမာငါးယောက် သေဆုံးခဲ့ပါက သူတို့အတွက် သေဆုံးမှုလျော်ကြေးသာ ပေးဆောင်ရန်လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ အဆိုပြုချက်အသစ်တွင် အလိုအလျောက် အစားထိုးမှုဖြင့် ဂိမ်းမာ ၁၅ ယောက် တစ်ဖွဲ့ ပါဝင်သည်။ ကောလိပ်က ဂိမ်းမာ ၁၀၀ ထက် ပိုသောသူများအတွက် သေဆုံးမှုလျော်ကြေး ပေးဆောင်ရမည်လော။ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ချမ်းသာကြွယ်ဝသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကုန်ကျစရိတ်များကို သူတို့ လက်မခံနိုင်ပေ။

သို့သော် ရှားလော့ခ်က အဆင့် A ဘွဲ့ရစာမေးပွဲတစ်ခုစီအတွက် မှော်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ဖြင့် ပုံသေကုန်ကျစရိတ်တစ်ခု အကြံပြုခဲ့သည်။

၎င်းသည် လစ်ခ်ျများကြားတွင် ပွက်လောရိုက်သွားစေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အလွန်တတ်နိုင်သောဈေးနှုန်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ သေဆုံးမှုလျော်ကြေး ပေးဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့မည်လော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် စာချုပ်ကို ပြင်ဆင်ရပေမည်။

ရှားလော့ခ်က ထိုအလျှော့ပေးမှုသည် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နှင့် သူ၏ ရင်းနှီးသော လုပ်ငန်းခွင်ဆက်ဆံရေးကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကိစ္စရပ်ကို လျင်မြန်စွာ သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ ရှားလော့ခ်က ဝိညာဉ်ကောလိပ်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအသစ်များ ဆောက်လုပ်ရန် ငွေကြေးသုံးစွဲမည် မဟုတ်ပေ။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအသစ်များသည် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုအသေးစိတ်ကာ အသံအထူးပြုလုပ်ချက်များ ပိုမိုကောင်းမွန်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ငွေအမြောက်အမြား ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

ဘွဲ့ရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော လစ်ခ်ျသောင်းပေါင်းများစွာနှင့် မိဘများ၏ မကြာခဏ ဆန္ဒပြမှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်ပါက ဤငွေပမာဏသည် မပြောပလောက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ကောလိပ်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအသစ်များအတွက် တစ်လတာပြင်ဆင်မှု လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂိမ်းမာများသည် ထိုတစ်လအတွင်း ကြိုတင်လိုအပ်ချက် မစ်ရှင်များကို လုပ်ဆောင်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေအသစ်ကို မြင်တွေ့ရရန် စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်မီ သူက ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား မစ်ရှင်တစ်ခု တာဝန်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကြော်ငြာဗီဒီယိုတစ်ခု ဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်သည် အဂ္ဂိရိတ်ဖိုအသစ်နှင့် မှော်ပစ္စည်းဖန်တီးရေး နေရာအသစ်တို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ တာဝန်ယူမှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ ပြန်လည်ရှင်သန်ရေးစနစ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း မပြုရသေးသည့်အတွက် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ အလုပ်ဝန် ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ ရှားပါးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး အနေဖြင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် မှော်ပစ္စည်းဖန်တီးခြင်းတို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ခုလုံးသည် ငွေအမြောက်အမြား ကုန်ကျသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ငွေကြေးသုံးစွဲခြင်းမှ လွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမှ မကြောက်ပေ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။ သူက မြေအောက်ပင့်ကူများ၊ ဒိုင်းယားဝံပုလွေများ၊ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးများနှင့် ရေ‌နေဖားမွန်းစတားများမှ အခြောက်လှန်းထားသော ငါးများကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသော ပစ္စည်းများကိုသာ အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းပြီး အသုံးမဝင်သော အဂ္ဂိရိတ်ပစ္စည်းများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ဆပ်ပြာကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများ။

ရှားလော့ခ် အဂ္ဂိရိတ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဂိမ်းမာအုပ်စုတစ်စု ဆပ်ပြာခြင်းတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ထွက်သွားကြသည်ကိုတွေ့လိုက်၏။ ဂိမ်းမာများသည် ရှားလော့ခ် ဒန်ဂျင်ပတ်ပတ်လည် လျှောက်သွားနေသည်ကို အသားကျနေသည့်အတွက် ရှားလော့ခ်၏ လာရောက်လည်ပတ်မှုကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။

“အရှင်ရှားလော့ခ်။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရှားလော့ခ်အား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“အာ၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ မင်း နေသိပ်မကောင်းဘူးထင်တယ်။ ကောင်းကောင်းအနားယူရဲ့လား။” ရှားလော့ခ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို ပြသလိုက်သည်။

“အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အနားယူမှု မလုံလောက်လို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က စိတ်ခံစားမှုမပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“သြော် ဒီလိုလား။ အလုပ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ပိုပြီးတော့ အနားယူပါလေ။” ရှားလော့ခ်က ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းအတွက် တာဝန်အသစ်တစ်ခု ရှိတယ်။”

“တာဝန်...အသစ် ဟုတ်လား။”

“ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ကောလိပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။” ရှားလော့ခ်က ထိုင်ချကာ မေးလိုက်သည်။ “ဝိညာဉ်ကောလိပ်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ဆက်ဆံရေးအကြောင်း မင်းသိသလား။”

“ဒါက ထာဝရတိုင်းပြည်က ကောလိပ်ဘွဲ့ရစာမေးပွဲမှာ ပါဝင်တဲ့အကြောင်းလား။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အရင်က မင်းက စာမေးပွဲကွင်းတွေရဲ့ စာစစ်တာဝန်ကို ယူခဲ့ရတော့ ကောလိပ်ရဲ့အခြေအနေကို မင်းသိရမှာပေါ့။ မကြာသေးမီက ဘွဲ့ရနှုန်းက အရမ်းနိမ့်ကျနေတယ်။” ရှားလော့ခ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ဘွဲ့ရနှုန်းက ကျဆင်းနေတာလား။ အင်း၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်ပုံ မပေါ်ပေ။

“မိဘတချို့က ဆန္ဒပြကြတော့ ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှာ အစည်းအဝေးတစ်ခု တက်ရောက်ပြီး အကြံပြုချက်တချို့ ပေးခဲ့တယ်။” ရှားလော့ခ်က ဆက်ပြောသည်။ “အခု စာမေးပွဲ အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိတယ်။ အလွယ်တကူ ဘွဲ့ရချင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေက အဆင့် B ကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ထူးချွန်မှုအတွက်ဆိုရင် ကျောင်းသားတွေက ပိုခက်ခဲတဲ့အဆင့် A ကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ငါက အဆင့် A စာမေးပွဲကွင်းကို ပိုအားကောင်းတဲ့နိုင်ငံသားတွေ စေလွှတ်ပြီး အဆင့် B စာမေးပွဲကွင်းကို အားနည်းတဲ့နိုင်ငံသားတွေ စေလွှတ်မယ်။ အဆင့်ခွဲခြားခြင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ဘွဲ့ရနှုန်းကို သေချာစေပြီး ကျောင်းသားတွေကို စာကြိုးစားအောင် အားပေးဖို့ပါပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဆင့်အမျိုးမျိုးက အလုပ်အကိုင်နဲ့ လစာအမျိုးမျိုးကို ဆိုလိုလို့ပဲ။”

“သြော် ဒီလိုလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ မင်းကို ကြော်ငြာဗီဒီယိုအတွက် အဓိကဇာတ်ကောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လို့ပဲ။” ရှားလော့ခ်က ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက မကြာသေးမီက ဘွဲ့ရခဲ့ပြီး ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းက အဆင့် A ဘွဲ့ရတစ်ယောက် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖော်ပြဖို့ ကြော်ငြာဗီဒီယိုမှာ မင်းကို သရုပ်ဆောင်ခိုင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းရဲ့သင်္ချိုင်းခန်းမ၊ နေ့စဉ်အလုပ်အကြောင်းအရာနဲ့ လစာကိုလည်း ထည့်သွင်းနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်းနားလည်သလား။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် အလုပ်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး၊ ကောင်းမွန်တဲ့လစာ၊ အကျိုးခံစားခွင့်နဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေရှိတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်ကို မင်းတင်ပြရမယ်။”

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ရိုက်ကူးရေး၊ ဒါရိုက်တာ၊ မိတ်ကပ်၊ သရုပ်ဆောင်၊ တည်းဖြတ်နဲ့ နောက်ဆက်တွဲထုတ်လုပ်ရေးတွေကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူရမှာလား။”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ မင်းကို အကူအညီပေးမယ်။” ရှားလော့ခ်က သူ၏ နောက်ရှိ ဂိမ်းမာများကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကြည့်လိုက်ပါ။ ဂိမ်းမာတွေက အသင့်ရှိပြီးသား အဖွဲ့လိုက်သရုပ်ဆောင်တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”

All Chapters