ရှားလော့ခ်အကြောင်း ပြောပြပါ
Vol. 15 Ch. 213
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ ကြော်ငြာဗီဒီယိုသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ရှားပါးသောပါရမီရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဗီဒီယိုထုတ်လုပ်ရေးနှင့်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။
တာဝန်ပေးအပ်ပြီး သုံးရက်အကြာတွင် ရှားလော့ခ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ ပြီးမြောက်ပြီးသော ဗီဒီယိုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် အလွန်အလုပ်တွင်ကျယ်၏။
ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှားလော့ခ် အတွေးနက်နက်ထဲ နစ်မြောသွားသည်။
အစပိုင်းပုံရိပ်မှာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စိတ်ခံစားမှုမပါဘဲ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ပြီး “ကျွန်တော်က ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ ဝိညာဉ်ကောလိပ် အဆင့် A ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော် ထာဝရတိုင်းပြည်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေပါတယ်။ စားစရာ၊ နေစရာနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သုတေသနအတွက် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူဌေးက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလုပ်ချိန်အရ အချိန်ပိုဆင်းစရာ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိချင်သလား။ ခင်ဗျားတို့လည်း ကျွန်တော့်လို ဝိညာဉ်ကောလိပ် အဆင့် A ဘွဲ့ရတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။” ဟု ဆိုသည်။
ထို့နောက် ဗီဒီယို ပြီးဆုံးသွားသည်။
“သုံးရက်ကြာပြီးနောက်မှာတောင် မင်း စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းစာလောက်ပဲ ဗီဒီယို ရိုက်ထားတာလား။” ရှားလော့ခ်က လုံးဝိုင်းသော အဒါမန်တိုင်းကျောက်တုံးကို ချထားကာ မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ဗီဒီယိုတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဒါက နောက်ဆုံးတည်းဖြတ်ထားတဲ့ ဗားရှင်းပါ။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က လုံးဝိုင်းသော အဒါမန်တိုင်းကျောက်တုံးတစ်တုံး ထုတ်ယူပေးလေရာ ရှားလော့ခ်က ယူကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ပုံရိပ်များတွင် ဂိုဘလင်တစ်ဦး၏ မျက်နှာက မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေပြီး သူက ပြောသည်။ “အိုး ကျွန်တော့်ဘုရားသခင်၊ ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ဗီဒီယိုကင်မရာလား။ ဒါက ငါတို့ ဗီဒီယိုတွေ ထုတ်လုပ်လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။”
မျက်နှာပြင်အပြင်ဘက်မှ အသံအသစ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ငါ ဗီဒီယိုကို PivX ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ တင်နေတယ်။”
“ဒါက အမိုက်စားပဲ။ ငါ ဗီဒီယိုတစ်ခု ထုတ်လုပ်တော့မယ်။”
ထို့နောက် ဗီဒီယိုသည် မြင်ကွင်းအသစ်တစ်ခုဖြင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။
မှတ်တမ်းတင်စက်ပစ္စည်းကို သင်္ချိုင်းခန်းမတွင် တပ်ဆင်ထားပြီး ဖိုးဉာဏ်ကျယ်နှင့် ဂိမ်းမာများဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည်။
ဂိမ်းမာအနည်းငယ် မှတ်တမ်းတင်စက်ပစ္စည်းကို ကြည့်ရှုနေစဉ် မျက်နှာပြင်အပြင်ဘက်မှ ဂိမ်းမာအချို့ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“ပရိသတ်တွေ စိတ်လှုပ်ရှားအောင် အလန်းစားတစ်ခုခု ပြောလိုက်စမ်းပါ။ ရိုက်ကူးနေတုန်းပဲ။”
“ဝိုး၊ ဝိုး၊ ဝိုး။”
ရှေ့ဆုံးတွင် တန်းစီနေသော ဂိမ်းမာများက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ပေါင်ရိုးကျိုးနေသော ဂိမ်းမာတစ်ဦး၏ ခြေထောက်ကို ဒေါက်ဖြင့် ထောက်ထားသည်။ သူက ပျော်ရွှင်စွာ ထိုင်ချကာ ကုသမှုခံယူရင်း ပြောလိုက်သည်။ “အိုက်ယား၊ ကျွန်တော့်မှာ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတဲ့ ညီမတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာမေးပွဲရလဒ်တွေက အရင်က ဆိုးခဲ့ပေမဲ့ မကြာသေးမီက ကျွန်တော်တို့ သစ်ပင်တွေ ခုတ်လှဲနေခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ သင်္ချာရလဒ်တွေက အရမ်းကောင်းလာခဲ့တယ်။ သူ့စာမေးပွဲမတိုင်ခင် တစ်လအလိုမှာ သူက ကျွန်တော့်ဆီကို နေ့တိုင်း သင်္ချာကျူရှင်လာတက်ခဲ့ပြီး စံပြစာမေးပွဲမှာ ပထမနေရာ ရရှိခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို COSPLAY မှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။ သူက မော်ဒယ်ဖြစ်ပြီး သူ့ဆံပင်ကို အဝါရောင်ဆိုးထားတယ်။ ကျွန်တော့်ညီမက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။”
အရပ်ရှည်ပြီး စဉ်းစားတွေးတောတတ်သော ပျဉ်ပြား ဟုခေါ်သော ဂိမ်းမာ စကားဆုံးပြီးနောက် အခြားစိတ်အားထက်သန်သော ဂိမ်းမာများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မှတ်တမ်းတင်စက်ပစ္စည်းက လည်ပတ်နေတုန်းပဲ၊ ဆက်ပြောနေကြပါ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် စကားမပြောချင်တော့ဘူး။”
ဗီဒီယို ပြတ်တောက်သွားပြီး မြင်ကွင်းအသစ်တစ်ခု စတင်လာသည်။
ဗီဒီယိုတွင် ဂနိုမ်းအနည်းငယ် ကုသမှုခံယူရန် တန်းစီနေကြသည်။ မျက်နှာပြင်အပြင်ဘက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် နားကြားမှားသွားတယ်။ ငါတို့ကို အလန်းစားလုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို အလန်းစားလုပ်ခိုင်းတာတဲ့။ ကောင်းပြီ၊ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ စလိုက်ကြရအောင်။”
ထို့နောက် တန်းစီနေသော ဂိမ်းမာများ စတင်စကားပြောဆိုကြသည်။
“အိုက်ယား၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က အမိုက်စားပဲ။ သူ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ တစ်နေ့ ၂၄ နာရီ မညည်းမညူ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်။”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က အကောင်းဆုံးလစ်ခ်ျပဲ။”
“ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က အဲ့ဒီဆိုးယုတ်တဲ့သတ္တဝါအုပ်စု။ သူတို့က အရမ်းဆိုးယုတ်တယ်။”
“ထာဝရတိုင်းပြည်က မြေအောက်လောကမှာ အမိုက်စားဆုံးဒန်ဂျင်ပဲ။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က အမိုက်စားဆုံးလစ်ခ်ျပဲ။”
“ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က အရမ်းအားကောင်းတယ်။ ငါတို့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပေမဲ့ သူက ငါတို့ကို ကုသပေးနိုင်တယ်။ ဒါက အမိုက်စားပဲ။”
နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်များသည် ဂိမ်းမာများ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုမှုများ၊ အရောင်းအဝယ်များ၊ အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းမှုများနှင့် အစည်းအရုံးစစ်ပွဲပဋိပက္ခများအကြောင်း ဖြစ်သည်။
ရှားလော့ခ် လုံးဝိုင်းသော အဒါမန်တိုင်းကျောက်တုံးကို ချထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတည်းဖြတ်ထားသော ဗားရှင်းတွင် အဘယ်ကြောင့် စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ ပါဝင်နေသည်ကို သူနားလည်သွားသည်။
“ဒါက အဆင်မပြေဘူး။” ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။”
ရှားလော့ခ် ခဏတာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ထွက်ခွာသွားရန် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘရုက ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အတွက် ဒီလိုပြည်သူလူထုကို အသိပေးတဲ့တာဝန်မျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။”
“ငါ အကြောင်းအရာတချို့ ထပ်ထည့်ရင်း တည်းဖြတ်မှုတချို့ လုပ်လိုက်မယ်။” ရှားလော့ခ်က လုံးဝိုင်းသော အဒါမန်တိုင်းကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မြောက်ပိုင်း စစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းမှ ဖိတ်စာတစ်စောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်ကောလိပ်ကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်။ စစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းကို သွားလည်ကြတာပေါ့။”
ရှားလော့ခ် ထရပ်ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ဘရု၊ ဒန်ဂျင်ကို ဂရုစိုက်ထားပါ။”
...
“ပ တ၊ ပ တ၊ ပ တ။”
“ပွမ်။”
ဘီးတယ်လ်မွန်တစ်ကောင် ဘီးတယ်လ်မွန်မှတ်တိုင်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး ခြေတိုတိုဖြင့် ဝတုတ်သော ဟမ်းစတားသုံးကောင် ဘီးတယ်လ်မွန်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။
သူတို့ နောက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“သားရေထိုင်ခုံတွေက အရသာ ရှိတယ်။”
ဘီးတယ်လ်မွန် ပြေးထွက်သွားပြီး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် အဝေးမှ ဘီးတယ်လ်မွန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အချင်းချင်း ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။
သူတို့ လျှောက်လေလေ၊ ပိုပြီးထူးဆန်းလေလေ ခံစားနေရသည်။ လမ်းများက အလွန်မှောင်မိုက်နေပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာသူများက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံပေါ်သည်၊ သူတို့ စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုပင်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိရှိကြဘဲ သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ဆက်လက်သွားရောက်နေစဉ် မေးမြန်းရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
မှော်မီးအိမ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အော့ခ်တစ်ဦး သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် အော့ခ်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ရောက်နေကြတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့သခင်မ ဘယ်မှာလဲ။”
“ငါတို့ အစာစားဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ ။”
သတိကြီးသော အော့ခ် သူတို့ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူ သူတို့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ခဏလေး၊ မင်းတို့က...”
အော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “တစ်ယောက်ယောက် ဒီကိုလာကြပါဦး။ ကျွန်တော် သူတို့ကိုတွေ့ပြီ။”
အနီးရှိ တပ်စောင့်များ အော်ဟစ်သံများကို ကြားသိလိုက်ပြီး သူတို့ထံသို့ ပြေးလာကြရာ ဟမ်းစတားသုံးကောင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် အော့ခ်က သူတို့၏ လက်များကို နွေးထွေးစွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “အိုက်ယား၊ မင်းတို့ပါလား။ တပ်မှူးနဲ့အတူ ထွက်ပြေးတုန်းက မြောက်ပိုင်းတံခါးစခန်းမှာ မင်းတို့ကို ငါတို့တွေ့ခဲ့တယ်။ မင်းတို့ ထာဝရတိုင်းပြည်နဲ့အတူ ငါတို့ကိုကယ်တင်ဖို့ လာခဲ့ကြတာ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် အော့ခ်ပြောသည်ကို နားမလည်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မြောက်ပိုင်းတံခါးစခန်းက ဘာလဲ။ ထာဝရတိုင်းပြည်က ဘာလဲ။
“ဘာကြီးလဲ။ ထာဝရတိုင်းပြည်ဆိုတာက။” ဟမ်းစတားသုံးကောင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ဘော့စ်အကြီးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ထာဝရတိုင်းပြည်က အရှင်ရှားလော့ခ် ဦးဆောင်တဲ့ ဒန်ဂျင်တစ်ခုပါ။” အော့ခ်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“နေပါဦး၊ ခင်ဗျား အရှင်ရှားလော့ခ်လို့ ပြောလိုက်တာလား။” ဒုတိယဘော့စ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “အဲ့ဒီ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုး အရှင်ရှားလော့ခ်လား။”
“ဟုတ်တယ်၊ မှန်ပါတယ်။”
အခြားအော့ခ်များ သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြသည်။ သူတို့ သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ပြီး ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို ကျေးဇူးတင်ချင်ကြသည်။
သို့သော် ဟမ်းစတားများက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စတင်စကားပြောဆိုကြသည်။
“နေဦး၊ ငါတို့ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါ အခုသတိရပြီ။ ငါတို့ရဲ့သခင်မက ငါတို့ကို အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာခိုင်းခဲ့တာ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ဒန်ဂျင်တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တာလား။”
“ဟေး၊ ငါတို့ အစာစားလို့ ရမလား။”
အော့ခ်များ ရယ်မောကြပြီး သူတို့၏ အစားအစာများကို ဟမ်းစတားများထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ကြစဉ် အော့ခ်တစ်ဦးက ထာဝရတိုင်းပြည်အကြောင်း သူတို့ကို ရှင်းပြနေခဲ့သည်။
ဟမ်းစတားများ၏ နောက်တွင် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ခြေဗလာတစ်စုံ ညစ်ပတ်နေသော ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့ လုံးဝမညစ်ပတ်သွားပေ။
တိုက်စားခံထားရပုံရသော အနက်ရောင်အမွှေးအတောင်များ ညာဘက်ခြေဖမိုးပေါ်သို့ လွင့်ကျလာသည်။
ရုတ်တရက် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဩဇာအရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ အော့ခ်များ အသက်ရှူမဝ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဟမ်းစတားသုံးကောင် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
အနုပညာလက်ရာကောင်းများကဲ့သို့ ဖြူစင်ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်များ ဟမ်းစတားများထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သန့်စင်သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက ပြောလိုက်သည်။ “ထာဝရတိုင်းပြည်နဲ့ အဲ့ဒီရှားလော့ခ်အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြပါ။”