လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း (၆)

ယန်ကျွင်းဇဲသည် တာဝန်အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကို အဆိုပါတာဝန်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းမှုအဆင့်က လွှမ်းမိုးကြောင်း သိသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ထူးဆန်းမှုအဆင့် မြင့်ပါက ယေဘုယျအားဖြင့် တာဝန်အဆင့်ကလည်း မြင့်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ခြွင်းချက်များရှိနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ထူးဆန်းမှုကို ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲပါက သို့မဟုတ် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့်နည်းလမ်းက အလွန်ထူးဆန်းနေပါက တာဝန်အဆင့်က မြင့်ပြီး ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

"လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း" တာဝန်သည် "ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာကောင်းခြင်း (အနိမ့်စား)" အဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖန်နင်၏ခွန်အားကို အလိုက်သင့် တိုးမြှင့်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ တာဝန်ပုံစံက ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်ကလို ရိုးရှင်းလွယ်ကူခြင်းမရှိတော့ဘဲ ဖြစ်နိုင်ခြေအလွန်များသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမနှင့် ခေးအာတို့၏ နှောင်ဖွဲ့ခြင်းပြောင်းလဲမှုမတိုင်မီ နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးကဲ့သို့ ဖန်နင်က သူ့နှင့်လုံးဝနီးကပ်သွားသောအခါ တစ်ချက်တည်းနှင့် ယန်ကျွင်းဇဲကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာက "ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာကောင်းခြင်း" အဆင့်တာဝန်ဖြစ်သည်ဆိုလျှင် တစ်ခုခု လိုနေသလိုခံစားနေရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲက သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် တိတိကျကျပြောရလျှင် တာဝန်၏အပြစ်ဒဏ်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုက ဖန်နင်ကို ကျေနပ်စေသရွေ့ သူမက သူ့ကို နှစ်သက်စွဲလမ်းသွားနိုင်ခြေအချို့ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏စွဲလမ်းမှုက ကျန်းဟောင်ကိုဖြစ်စေ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ဦးကိုဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤစွဲလမ်းမှုက ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဤအခိုက်အတန့်မှနေ၍ ၎င်းသည် ပစ်မှတ်အသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။

ယခုအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဖန်နင်၏စွဲလမ်းမှုသည် ပစ်မှတ်အသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု သံသယဝင်နေမိသည်။

သူမ ယခင်ကပေးခဲ့သောကတိကဲ့သို့ပင်၊ သူမသည် "နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်း သူ့ဘေးတွင်နေရန်" ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲသည် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် မရေရာသောခံစားချက်များကို အပြင်းအထန်ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ "ခေါင်းလျှော်ခြင်း" တာဝန်က ခေးအာက သူ့ဘေးတွင်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သတ်မှတ်မထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ခေးအာက သူ့ဆန္ဒအရ နေရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် "လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း" တာဝန်က နောက်ဆုံးတွင် ဤကဲ့သို့ဖြစ်လာသည်ကို သူလက်ခံနိုင်သော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ... သူသည် အလွန်ဆန့်ကျင်နေသည်။

ယခုအခါ ပြန်ကြည့်လျှင် ဤတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာပြီးမြောက်ရန် ဖန်နင်သည် သူ့ကိုနှစ်သက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် တာဝန်အကြံပြုချက်က ဖန်နင်ပြောသည့်အရာကို "မဖြစ်" ဟုပြောရန် သတိပေးခဲ့သည်ကိုလည်း မှတ်မိနေသည်။

ဒီလိုမျိုး ဘယ်လောက်တောင် အနိုင်ကျင့်တဲ့မိန်းမလဲ။

သူသည် ယခု "မဖြစ်" ဟုပြောလိုက်ပါက သူ့ကိုစောင့်ကြိုနေသည်မှာ ချက်ချင်းသေဆုံးရမည့်အရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်နေသည်။

"ဟူး..." ယန်ကျွင်းဇဲ တောက်ပသောလကို မော့ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ခဏတာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူသည် ဖန်နင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

တာဝန်အသိ‌ပေးချက်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်လာသည်။

["လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း"၊ ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာကောင်း

ခြင်း (အနိမ့်စား)၊ ပြီးမြောက်၊ ဒိုင်ပမးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။]

[ သတိပေးချက် - သင်သည် ဖန်နင်၏စွဲလမ်းမှုကို အောင်မြင်စွာရရှိခဲ့သည်၊ သူမ၏ချစ်ခြင်းက ရူးသွပ်နေသည်။]

[ဖန်နင် (ရုပ်ထုဝိဉာဉ် တစ်ပိုင်း)၊ လက်ရှိနှစ်သက်မှု - ရင်းနှီး (ပုံမှန်မဟုတ်သော)]

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဖန်နင်သည် သူမ၏ဦးခေါင်းတောင့် ‌တောင့်ကို ကောင်းကင်ရှိ တောက်ပ‌ နေသောလဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ရုတ်တရက် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ လရောင်ကို သဘောကျတယ်။"

ထို့နောက် သူမသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ သူမ၏စုတ်ပြဲနေသောလည်ချောင်းမှ စကားတစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့... မင်းကို... သဘောကျ..."

ဤစကားများပြောလိုက်သည်နှင့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏မျက်လုံးအောက်တွင် ဖန်နင်၏မီးလောင်ထားသောခန္ဓာကိုယ်က သိသိသာသာပျော်ဝင်သွားပြီး မင်ကဲ့သို့နက်မှောင်သောအရာများ မြေပြင်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ကြောက်စရာကောင်းသော အရိပ်မည်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤအရိပ်သည် အရာဝတ္ထုမဟုတ်ဘဲ လူတစ်ဦး၏အရိပ်၊ လူတစ်ဦး၏... ထင်ဟပ်မှုကဲ့သို့ပင် မြင်နိုင်သော်လည်း ထိတွေ့၍မရပေ။

ဤအရိပ်မည်းဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် ရေကဲ့သို့ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ဦးတည်ရာသို့ စီးဆင်းလာပြီး သူ့တွင် မည်သည့်ကာကွယ်မှုမှမရှိဘဲ ထိုအရိပ်သည် လရောင်အောက်တွင်ရှိသော ယန်ကျွင်းဇဲ၏အရိပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးသည် နှစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် သုံးစက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခုခုကို ခံစားမိပြီး လန့်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းကင်မရာကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ခုံပေါ်တွင်ထားရှိသော ကင်မရာအိတ်ဆီသို့ အပြေးသွားကာ အရာအားလုံးကို သူ့ဘေးတွင်ရှိသော ကျောပိုးအိတ်အမည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူလာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြေးထွက်သွားသည်။

လမ်းမသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် လျှပ်စစ်ရေပန်းရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးက ကြောက်စရာကောင်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ရေပန်းပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဖန်နင်ဆိုသူ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

"ဒါက မဟုတ်သေးဘူး၊ ဖန်နင်က ခုနက လရောင်အောက်က ထင်ဟပ်ခြင်းဖြစ်သွားပြီး အဲဒီထင်ဟပ်မှုက ငါ့အရိပ်ထဲကို ဝင်သွားတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက လျင်မြန်စွာတွေးလိုက်သည်။

ပြောင်းလဲမှုက အလွန်မြန်ဆန်ပြီး သူ့သတိမထားမိခင်ဖြစ်သွားသော်လည်း သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရသည်။ ဖန်နင်ပြောင်းလဲသွားသောအရိပ်သည် သူ၏အရိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပုံရသည်။

" ကိုယ့်အရိပ်နဲ့ အတူတူပေါင်းစပ်သွားခဲ့တာလား" ဤအတွေးပေါ်လာသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် မသိစိတ်ကနေ တုန်ယင်သွားမိသည်။

သူသည် ကြိုတင်ထုတ်ယူထားသော ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လမ်း၏နှစ်ဖက်ရှိ သစ်ပင်များသည် ထူထပ်ပြီး အပေါ်မှသစ်ရွက်များသည် လရောင်ကို ပိတ်ဆို့ရန်လုံလောက်သည်။

ဓာတ်မီး၏အလင်းရောင်အောက်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် လမ်းတစ်လျှောက် အပြေးအလွှားသွားနေပြီး ဆိုင်းဘုတ်ပါသော ရပ်ကွက်လမ်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် မရပ်မနားဘဲ ပန်းဥယျာဉ်မြို့တော် လူနေရပ်ကွက်၏အဓိကဝင်ပေါက်သို့ အမြန် ပြေးသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် အပေါ်မှသစ်ပင်များ၏ပိတ်ဆို့မှုမရှိတော့ဘဲ လရောင်က တစ်ဖန်ပြန်ကျလာပြီး လျင်မြန်စွာလမ်းလျှောက်နေသော ယန်ကျွင်းဇဲအပေါ်သို့ ထွန်းလင်းကာ သူ့ခြေထောက်များရှေ့ ညာဘက်တွင် သေးငယ်သောအရိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၁၀ လှမ်းခန့်အကြာတွင် ထိုအရိပ်သည် ကြောက်စရာကောင်းစွာ ကြီးထွားလာပြီးနောက် မည်းနက်သောအရိပ်တစ်ခုမှ အရိပ်လက်မည်းမည်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ခြေထောက်အောက်ပိုင်းသို့ တွယ်တက်လာပြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ပြေးနေသော ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခြေချော်ပြီး ရှေ့သို့ခေါင်းစိုက်ကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာပစ်လဲသွားသည်။

သူ့ခြေရင်းရှိအရိပ်သည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများအတိုင်း တွားသွားစပြုလာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းပြီး ထူးဆန်းသောရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏မျက်လုံးအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ဖန်နင်၏အသံဖြစ် ပေသည်။

သူ့ခြေထောက်များပေါ်တွင် ရေခဲကဲ့သို့အေးစက်သောခံစားမှုတစ်ခု ပြန့်နှံ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ရှိလကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသောအေးစက်မှုက သူ့ကိုမလွှမ်းမိုးမီ သူသည် ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်းလိမ့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လမ်းဘေးရှိ ရှုခင်းပင်တစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသစ်ပင်၏အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များသည် အလွန်ထူထပ်ခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် လရောင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လုံလောက်သည်။

သူသည် သစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ့ခြေရင်းရှိအရိပ်သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ခြေထောက်ပေါ်ရှိ အေးစက်သောခံစားမှုကလည်း ပျောက်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုင်ရန်ပင် အချိန်မရသေးသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားက စည်တီးသံကဲ့သို့ တဒုန်းဒုန်းခုန်နေသည်။ သူသည် သူ့ခြေထောက်များကို အနည်းငယ်ကွေးကြည့်ရာ မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမှ မရှိပေ။

ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမရှိသည်က ကောင်းသည်။ ဤသစ်ပင်အောက်တွင် ပုန်းနေပြီးနောက် သူ့ခြေရင်းရှိထင်ဟပ်မှု ပျောက်သွားသောကြောင့် ဖန်နင်ကလည်း ပျောက်သွားသည်။

"ဒါပြီးသွားပြီ။"

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မချိပြုံးပြုံးရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်မတ်ထိုင်ကာ အပြင်ဘက်မြေပြင်ပေါ်ရှိ လရောင်ကိုကြည့်ရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ကောက်ချက်တစ်ခုချလိုက်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ အနည်းဆုံး ဖန်နင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည့်နည်းလမ်းကို သူရှာမတွေ့မချင်း သူသည် လရောင်အောက်သို့ မထွက်တော့ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူကြောက်မိပေသည်။

တစ်စုံတစ်ဦး၏အရိပ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားခြင်းထက် ပို၍အခက်တွေ့စေနိုင်သော နည်းလမ်းရှိပါသေးသလား။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေရင်း မချိပြုံးပြုံးကာ ခေါင်းခါနေမိသည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ "ခေါင်းမွေးထောင်မတတ်ကြောက်စရာကောင်းခြင်း" အဆင့်အထက်ရှိ တာဝန်များကို လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ဟု သတိထားရတော့မည်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါက ရှောင်ရှားသင့်ပေသည်။

သူသည် နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က အမေနှင့်သမီး၏ မှတ်မိခြင်းနှင့် ခေးအာက သူ့အပေါ် အလွန်နီးကပ်သောဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ သူမက သူ့ကိုယနေ့ထိ လုံးလုံးလျားလျားရှိနေစေခဲ့ကြောင်း ယခုယုံကြည်နေသည်။

ဤအချက်သည် နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးက ခေးအာနှင့်အတူထွက်ခွာသွားစဉ် ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် စိုးရိမ်မှုမပြခဲ့သည်မှ ရှင်းလင်းစွာသိသာသည်။

သစ်ပင်အောက်တွင် ခဏထိုင်နေပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ လရောင်အောက်သို့ မသွားသရွေ့နှင့် လရောင်အောက်တွင် အရိပ်မဖြစ်ပေါ်သရွေ့ ဖန်နင်၏ "သေသည်အထိ ချစ်မယ့်" အပြုအမူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

သူသည် အနာဂတ်တွင် သတိထားရန်နှင့် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့စဉ်းစားပြီး ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ဖုန်းတွင် အချိန်ကိုကြည့်လိုက်သည်၊ ၉ နာရီခွဲသာရှိသေးပြီး သိပ်မနောက်ကျသေးပေ။

သူသည် သူ့ဖခင် ယန်တာကော့ထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်၊ "အဖေ၊ အင်း၊ ကျွန်တော် အခုဘေးနားက” ပန်းဥယျာဉ်မြို့‌ တော်”ရပ်ကွက်မှာရှိတယ်။ လာကြိုပေးပါဦး၊ ထီးတစ်လက်ယူလာဖို့ မမေ့နဲ့နော်၊ အကြီးဆုံးထီး၊ ဟွမ်ဖေးဟုန် တိုက်ခိုက်နေတဲ့လက်ကိုင်ပါတဲ့ထီး။ မဟုတ်ဘူး၊ မိုးမရွာဘူး၊ ထီးအရင်ယူလာပေးပါဦး။”