← Chapters

လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း (၄)

Vol. 10 Ch. 137

လရောင်အောက်မှ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း (၄)

Vol. 10 Ch. 137

[ပိုင်ရှင်သည် သေလုမြောပါးအခြေအနေတွင်ရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်၊ "သေလုမြောပါးအခြေအနေတွင် အလိုအလျောက်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း" ကို စတင်လိုက်ပြီ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀၀ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်]

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သတိပြန်ရလာသောအခါ သူ၏စိတ်ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကြည့်လိုက်ရသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် "သေလုမြောပါးအခြေအနေတွင် အလိုအလျောက်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း" ပြီးနောက် ချက်ချင်းဒုတိယအကြိမ်တွင် စွမ်းအင်အသုံးပြုမှုသည် နှစ်ဆတိုးသွားလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ပထမအကြိမ်တွင် အမှတ် ၅၀၀ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ်တွင် အမှတ် ၁၀၀၀ အသုံးပြုခဲ့သည်။

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်ဖြစ်ခဲ့လျှင်...

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဆက်လက်တွေးရန်ပင် မရဲတော့ပေ။ လက်ရှိတွင် သူ၏ မတူညီသောအတိုင်းအတာစွမ်းအင်သည် အမှတ် ၄၄၀၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်း ဆက်သုံးစွဲနေမည်ဆိုလျှင် နောက်ထပ်နှစ်ကြိမ်အပြီးတွင် သူလုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဟု သူထင်မိသည်။

သို့သော်လည်း ပြဿနာဘယ်မှာရှိသည်ကို သူသည် ယခုခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ချစ်စကားတစ်ခုလုံးတွင် ပြဿနာရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤချစ်စကား၏ နောက်ဆုံးဝါကျတွင်သာ ပြဿနာရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"စက္ကန့်တိုင်းမှာ မင်းကိုပဲ ကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိစေချင်တယ်" ဟုပြောလိုက်သည်နှင့် မီးခိုးကြွက်လျှောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ကျောကို ဖိကပ်ထားသော ဖန်နင်ထံမှ "သေစေနိုင်သောတိုက်ခိုက်မှု" သည် အလွန်ပြည့်စုံလွန်းသည်။

ပြင်ဆင်မှုရှိသော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ ဤထူးဆန်းမှုကြောင့် ချက်ချင်းသေဆုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဖန်နင်နှင့်ကျောချင်းလုံးဝကပ်နေသောကြောင့် သူမသည် သူ့ကိုချက်ချင်းသတ်ရန် လွယ်ကူသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးနှင့် မတော်တဆ အနီးကပ်လွန်းသွားခဲ့သည့်အချိန်နှင့်တူသည်။

"ငါမှားသွားပြီ။ နောက်ဆုံးကတိက မှားနေတယ်။ အဲဒီ့ ကျန်းဟောင်က အလကားလူပဲ!" ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ သိလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ထိုလူသည် ဖန်နင်ကြောင့် စိတ်မမှန်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး အမြဲတမ်းရှောင်ပြေးနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤချစ်စကားများကို မသိစိတ်ကနေ တမင်တကာ မေ့ထားချင်ခဲ့ပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ အမှားတစ်ခုတည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲလုပ်၍ မရတော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်နင်သည် "ကျွန်မတို့အတူတူပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို မင်းမှတ်မိသေးလား" ဟုမေးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူမကိုမဖြေဘဲ နောက်ပြန်ရစ်လိုက်သည်။

နောက်ပြန်ရစ်ခြင်းက ရေပန်းပါသော ပန်းခြံသို့ သူရောက်ရှိလာပြီး ရေပန်းသို့မချဉ်းကပ်ခင်အချိန်သို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

သူ၏ကျောပိုးအိတ်ကို ချထားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရေပန်းကန်၏ဦးတည်ရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာသို့ မသွားသေးသောကြောင့် ဖန်နင်၏နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်သည် ရေကန်ထဲရှိ ညစ်ပတ်သောရေထဲမှ ထွက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

အချိန်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ညနေဖြစ်နေပြီ၊ သို့သော်လည်း စောနေသေးသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ကျန်းဟောင်၏ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

ဖုန်းကို ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ကျန်းဟောင်၏အသံက အံ့သြစရာမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏နံပါတ်ကို မှတ်မိနေခြင်း သို့မဟုတ် သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဆရာကြီး" ဟု ကျန်းဟောင်က ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အပိုစကားများမပြောတော့ဘဲ မေးလိုက်သည်၊ "မင်းပြောဖူးတယ်လို့ ကိုယ်ပြောပြတဲ့ စကားစုတွေကို သေချာစဉ်းစားပြီး ပြန်ပြောစမ်းပါ။ ဘာများမှားယွင်းနေတာ ရှိမလား။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးတစ်ခုကို!"

ကျန်းဟောင်က ဖုန်း၏တစ်ဖက်မှနေ၍ ခါးသီးစွာ ရယ်လိုက်ပြီး သူ့အသံက တောင်းပန်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ခင်ဗျားဖုန်းချပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် သေချာစဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ တကယ်ကို သေချာမမှတ်မိတော့ဘူး။ နောက်ဆုံးဝါကျကတော့ ဒီလိုဖြစ်နိုင်မယ်ထင်တယ်ဗျ၊ တောင်တွေပြိုပျက်ပြီး ပင်လယ်တွေခြောက်ခန်းသွားသည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဘဝအကြောင်း၊ ထာဝရအကြောင်း၊ ဘာတစ်ခုမှကို ကိုယ်မလိုချင်ဘူး၊ ကိုယ်လိုချင်တာက စက္ကန့်တိုင်းမှာ မင်းဘေးနားမှာရှိနေတာကိုပဲလို့။"

"ဒါက မဟုတ်ဘူး" ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ဒါက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ရှိတာနဲ့ အတိအကျတူနေပြီး မင်းမှားပြောတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကတော့ ဒါမှားနေတယ်လို့ သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ။"

"ဟမ်? ခင်ဗျားဘယ်လိုသက်သေပြနိုင်တာလဲ" ကျန်းဟောင်၏အသံတွင် အံ့သြမှုပါနေသည်။

"မင်းကိုရှင်းပြဖို့ လိုသေးလို့လား" ယန်ကျွင်းဇဲက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝမလိုပါဘူး! နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဆရာကြီးခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားအထင်လွဲသွားတာပါ၊ ကျွန်တော်သိချင်ရုံသက်သက်ပါ" ဟု ကျန်းဟောင်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ငါ့ကိုပြော" ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ရှင်းပြမှုကို ပယ်ချလိုက်သည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဒီလူကို အနည်းငယ်စိတ်ဆိုးနေသည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၁၅၀၀ ကို အလကားဆုံးရှုံးရမည်မဟုတ်ပေ။

တာဝန်ကိုမပြီးမြောက်သေးသော်လည်း စတင်အသုံးပြုခဲ့သော ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်အပိုင်း

များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းမွန်လာသောနှုန်းသည် လိပ်တစ်ကောင်၏အရှိန်နှင့်တူကြောင်း သိရသည်။

ဤတာဝန်တွင် အမှားဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဤသို့နှေးကွေးသောနှုန်းဖြင့် အပြည့်အဝကောင်းမွန်လာရန် မည်မျှကြာမည်ကို မသေချာပေ။

"အင်း၊ ကျွန်တော်စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်" ဟု ကျန်းဟောင်က ပြောပြီး ဖုန်း၏တစ်ဖက်မှ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ်ညိတ်နေသည်။ အဓိကအားဖြင့် ယန်ကျွင်းဇဲက ဖန်နင်ကို မနှိမ်နင်းနိုင်လျှင် ဖန်နင်သည် သူ့ကိုကိုယ်တိုင် လာရောက်တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမည်ကို သူကြောက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးဝါကျကပဲ... ကျွန်တော် သိပ်သေချာမမှတ်မိတော့ဘူး" ဟု ခဏအကြာတွင် ကျန်းဟောင်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဆက်ပြောလိုက်" ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ကိုမတိုက်တွန်းပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလျင်စလိုလုပ်ခြင်းက မှတ်ဉာဏ်ပြန်လည်ဆယ်ယူမှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်သည်။

"အင်း" ကျန်းဟောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "စက္ကန့်တိုင်းမှာ မင်းကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိနေတာကိုပဲ ကိုယ်လိုချင်တယ်လို့လား။ မဟုတ်သေးဘူး၊ အင်း၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်းမှာ... မင်းကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိနေတာကိုပဲ ကိုယ်လိုချင်တယ်လို့လား။ မဟုတ်သေးဘူး။"

"ကြားထဲက စကားစုဖြစ်နိုင်တယ်" ယန်ကျွင်းဇဲသည်လည်း စဉ်းစားကာ သတိပေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟောင်သည် ခဏရပ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပြောသည်၊ "ပင်လယ်တွေခြောက်ခန်းပြီး ကျောက်တုံးတွေဆွေးမြည့်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဘဝအကြောင်း၊ ထာဝရအကြောင်း၊ ကိုယ်ဘာတစ်ခုမှကို မလိုချင်ဘူး၊ ကိုယ်လိုချင်တာက... နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်းမှာ... မင်းကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိနေတာကိုပဲ။

ခင်ဗျားပြောတဲ့ဝါကျက ဒါလား?"

"မင်းနောက်ထပ်ဘာမှ မစဉ်းစားနိုင်သေးဘူးဆိုရင် ဒါပဲဖြစ်ရမယ်" ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "စဉ်းစားကြည့်၊ မင်းသူမဘေးမှာ စက္ကန့်တိုင်းရှိနေချင်တယ်ဆိုရင် ထာဝရကိုမလိုချင်ဘူး၊ ပင်လယ်တွေခြောက်ခန်းတာကို မလိုချင်ဘူးလို့ ပြောတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မလဲ။ မင်းသူမဘေးမှာ စက္ကန့်တိုင်းရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒါက ထာဝရမဟုတ်ဘူးလား? ဒါကြောင့် ငါ့အတွက်တော့ ဒါက အပိုစကားလိုဖြစ်နေတယ်။"

"အင်း၊ ဟုတ်တာပေါ့" ကျန်းဟောင်က သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဝါကျတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ဆက်စပ်မှုအရ 'နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်း' က ပိုပြီးသင့်တော်တယ်" ယန်ကျွင်းဇဲက ဆက်ပြောသည်၊ "သူမက မင်းနဲ့အတူ ပင်လယ်တွေခြောက်ခန်းတာကို မလိုချင်ဘူး၊ နောက်ဘဝကို မလိုချင်ဘူး၊ ထာဝရကိုလည်း မလိုချင်ဘူး။ သူမက မင်းကို နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်းမှာ သူမဘေးမှာရှိနေတာကိုပဲ လိုချင်တာ။ ဒါက အရမ်းကို ထက်မြက်ပြီး လှည့်စားချင်တဲ့ ပြောဟန်တစ်ခုပဲ။ မင်းက သူမဘေးမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်း ရှိနေမယ်ဆိုရင် အဲဒီ့ထာဝရအကြောင်း စကားတွေအားလုံးကို ပြောစရာမလိုတော့ဘူးလေ။"

"ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်" ကျန်းဟောင်သည် ရုတ်တရက် အသိအမြင်ရသွားသကဲ့သို့ သူ့အသံက ပိုမိုသေချာလာသည်၊ "ကိုယ်လိုချင်တာက နောက်တစ်စက္ကန့်တိုင်းမှာ မင်းကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိနေတာကိုပဲ။

ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီဝါကျပဲ၊ ဒါမမှားနိုင်တော့ဘူး။"

"သေချာလား?"

"သေချာပါတယ်၊ မမှားနိုင်ဘူး" ဟု သူအလေးအနက်ပြောသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးလိုက်သည်၊ "မစ္စတာကျန်းဟောင်၊ ငါက နောက်ထပ်ဆုံးရှုံးမှုတွေကို မတတ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ ဒါက ထပ်ပြီးမှားသွားပြန်ရင် ဖန်နင်က မင်းကိုလာမရှာရင်တောင်မှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့... လေလွင့်ဝိဉာဉ်တစ်ကောင်က မင်းနောက်ကို နေရာတိုင်းလိုက်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ကျန်ရှိတဲ့ဘဝက ပုံမှန်ဖြစ်မှာမဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

ဖုန်းပြောနေသော ကျန်းဟောင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ "နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဆရာကြီး၊ ကျွန်တော်ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ဒီဝါကျဖြစ်ရမယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့အရင်စကားတွေက ကျွန်တော့်ကို သတိရစေခဲ့တာ။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ မင်းကိုထပ်ယုံမယ်၊ ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ" ယန်ကျွင်းဇဲဖုန်းချလိုက်သည်။

သူရေပန်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး အရင်ကအတိုင်း ကျောက်ခုံပေါ်တွင် ကင်မရာကိုတပ်ဆင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကင်မရာကိုတပ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ကင်မရာကို သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ သူ့ကျောနှင့်ပိုနီးသောနေရာတွင် ထားလိုက် လေသည်။

ဖန်နင်နှင့်ကျောချင်းကပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများ ကြည့်ရှုနိုင်သည့်ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် နောက်ဘက်သို့ဦးတည်ထားသော ကင်မရာသည် ဖန်နင် ရေပန်းထဲမှထွက်လာသည့်မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာဖမ်းယူနိုင်ပြီး ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ သည်းထိတ်ရင်ဖိုနှစ်သက်သူများကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ပေသည်။

All Chapters