စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်း သေပြီ လက်နက်ချတဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး

နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်ပယ် မှော်ဆရာနှစ်ဦး ကျဆုံးပြီးနောက် သူတို့အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာရာ စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်အတွင်း ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

သာမန်လူများအတွက် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် မခုခံနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော သတ္တဝါများသည် မသေနိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်နှင့် သူတို့သည် စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ စစ်သားများကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများကို စားသုံးကာ ကျန်သူများအားလုံးကို နာမည်မသိသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းက ဖေကျင်း၏ မျက်နှာကို မည်းမှောင်သွားစေပြီး သူ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ကုချင်းဖန်၏ ခွန်အားသည် သူမျှော်လင့်ထားတာထက် သာလွန်နေသည်။

ထန်းယန်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသုံးပါး ကျဆုံးမှုနှင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်နှစ်ပါး ပြန်လည်ရှင်သန်လာမှုနှင့်အတူ ဖေကျင်းသည် သူ၏ အကြောင်းပြချက် ဆုံးရှုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ကုချင်းဖန် သူ့ဆီသို့ ချီတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖေကျင်းသည် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုချင်းဖန်၏ လမ်းကြောင်းကို တားဆီးရန် လူများကို ခိုင်းစေပြီး သူ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။

"စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ရောက်လာပြီးမှတော့ ဘာလို့ အလျင်စလို ထွက်ခွာချင်တာလဲ"

ကုချင်းဖန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရှည်လျားစွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နေရောင်အောက်ရှိ မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားရာ ကျန်ရှိသော စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ် စစ်သားများသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရန် ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

"ဘုန်း "

ကုချင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပစ်တက်သွားကာ ထို့နောက် ထိုက်ရှန်းတောင်၏ အင်အားဖြင့် ပြန်လည် ဆင်းသက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မြေပြင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

မြေကြီး ကွဲအက်သွားသည်။

ဆယ်ဇန်အတွင်းရှိ စစ်သားအားလုံး ယိုင်နဲ့သွားပြီး ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဒီလို ဖြစ်နေပေမယ့် ကုချင်းဖန်က သတိမမူသလို ဖြစ်နေသည်။

သူသည် တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဆယ်ပေအကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး အသက်ရှူခြင်း အနည်းငယ်အတွင်း ဖေကျင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ဖေကျင်းသည် မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မြင်းသည် ကြောက်လန့်ကာ နောက်သို့ ထောင်သွားသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်များကို အားအင်ဖြင့် ညှစ်လိုက်သောအခါ ကြောက်လန့်နေသော တိရစ္ဆာန်သည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

"ကုချင်းဖန်"

ဖေကျင်းသည် သူ့ရှေ့မှ လူကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ထူးခြားစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဆရာ ကု ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်နိုင်ပါတယ်"

ဒီအချိန်မှာ ဖေကျင်းသည် မြောင်းထဲတွင် မှောက်လဲခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဒီတိုက်ပွဲမှာ စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ် စစ်သားတစ်သောင်း ကျဆုံးရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

ဒီအခြေအနေမှာ ဖေကျင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသမျှ အရာအားလုံးကို နောက်ဆုံးအထိ ကြိုးစားရမည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာဖို့ ဖေကျင်းသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သူ၏ အာဏာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကြီးထွားလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးရန် သဘာဝအတိုင်း ဆန္ဒမရှိပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖေကျင်းသည် ဒီတစ်ကြိမ် လုံလောက်အောင် သတိမထားမိခဲ့သည့်အပြင် ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ကိုယ်တိုင် မဦးဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေသည်။ အခြေအနေက ဒီလောက်အထိ ဆိုးရွားလာမှာ မဟုတ်ပေ။

စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ် စစ်သားတစ်သောင်း ဆုံးရှုံးတာက အရေးမကြီးပေ။

သူ၏ အောက်တွင် စစ်သား သန်းပေါင်းများစွာရှိပြီး တစ်သောင်း ဆုံးရှုံးတာက အခြေခံကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် စစ်သား သန်းပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားပါက ပေ ကျင်းသည် သိုင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုပေ။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန် သူ့ရှေ့မှာ တည့်တည့်ရှိနေပြီး ပင်ကို သိုင်းအရှင်သခင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဖေကျင်းတွင်ပင် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမရှိတော့ပေ။

ကွာခြားချက်က အလွန်ကြီးမားသည်။

အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လူများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည်။

ဖေကျင်း၏ စကားများကို ကြားတော့ ကုချင်းဖန်သည် ခေါင်းခါပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျောက်ဖြူတာအိုကိုတောင် အနိုင်မယူနိုင်ဘဲ လောကကြီးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ ဘာကြောင့် ထင်တာလဲ အနိုင်ရသူနဲ့ ရှုံးသူအကြောင်း ပြောစရာ ဘာမှ မရှိဘူး ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ဆုံးစကားဆိုရင် ကျွန်တော် မှတ်ထားလိုက်ပြီ!"

သူ စကားဆုံးသောအခါ ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

နတ်ဆိုးသတ်ဓားမှ သွေးရောင် ဓားချီသည် အရာအားလုံးကို လင်းထိန်စေသည်။

ဖေကျင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သေဆုံးခြင်း၏ အကျပ်အတည်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ အမျက်ဒေါသဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော ချီနှင့် သွေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို ကုချင်းဖန်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း "

စွမ်းအားနှစ်ခု ပေါင်းဆုံသွားရာ အားမစိုက်ရဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။

ကာကွယ်ရေးဂန်းချီကို ဖောက်ထွက်သွားသော ဓားချီသည် ဖေကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တိုက်သွားပြီး သူ၏ နောက်လိုက် ဆယ်ဂဏန်းကို နေရာတွင်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓားချီသည် ချောက်နက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖေကျင်းသည် သူ၏ မြင်းပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ခဏအကြာ သူ၏ နဖူးမှ သွေးစတစ်ကြောင်း စီးကျလာပြီး တစ်ဆက်တည်းမှာပင် စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်ဘုရင်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲကာ ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက ကျန်ရှိသော စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်များကို သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။

ဖေကျင်း သေပြီ!!

ဒါက ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စပဲဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖြူတာအိုကို မလာမီက လူတိုင်းက အောင်ပွဲက သေချာတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဘက်မှာ စစ်သားတစ်သိန်း ရှိရုံသာမက ထန်းယန်ဓားဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်ရေးသမားသုံးပါးလည်း ရှိနေတာကြောင့်ပဲဖြစ်သည်။

ဒီလို အင်အားက ကျောက်ဖြူတာအိုမှာ ပြောစရာမလိုဘဲ ကွမ်းယန်နယ်တစ်ခုလုံးမှာတောင် သူတို့နဲ့ ညီမျှတဲ့သူကို လက်ချိုးရေတွက်လို့ရသည်။

မူလက ကွမ်းယန်နယ်ရှိ နန်းတော်စစ်တပ်သည် သုံးသိန်းသာရှိပြီး စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်ထက် သိုင်းအရှင်သခင်နှင့် နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ နည်းပါးသည်။

ကျောက်ဖြူတာအို၏ ခွန်အားသည် ဒီလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟုဘယ်သူမှမမျှော်လင့်ထားပေ။

ပိုတိကျအောင်ပြောရရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓား၏ ခွန်အားသည် ဒီလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟုမမျှော်လင့်ထားပေ။

သိုင်းအရှင်သခင်တစ်ပါး!

ဒါက တကယ့် သိုင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးပဲဖြစ်သည်!

တိုက်ခိုက်မှုသုံးကြိမ်ဖြင့် ထန်းယန်ဓားဂိုဏ်းမှ နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်ပယ် အကြီးအကဲသုံးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်ဖြင့် သိုင်းအရှင်သခင် နယ်ပယ် စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သော ခွန်အားသည် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြောက်ဘက်ဂိတ်ပေါ်တွင် ဒါကို မြင်ပြီး ကုယန်သည် မြို့တံခါးများကို ဖွင့်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး တပ်များကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ချီတက်ခဲ့သည်။

ခဏအတွင်း ကုချင်းဖန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖေကျင်း၏ အလောင်းကို မြှောက်ကာ အမျက်ဒေါသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်း သေပြီ လက်နက်ချတဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး"

"စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်း သေပြီ လက်နက်ချတဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး"

"စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်း သေပြီ လက်နက်ချတဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး"

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံသုံးခုသည် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဖေကျင်း၏ ရုပ်အလောင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသော စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ပြသကြပြီး လက်နက်များကို အလိုအလျောက် ချကာ ခုခံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်က ခုခံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်နှစ်ပါးသည် ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေဆဲဖြစ်ရာ များစွာသော ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန်သည် ချက်ချင်း နတ်ဆိုးဝိညာဉ်နှစ်ပါးကို လုံးဝ နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

ကုယန်သည် လူများကို ရွှေရောင်ခေါင်းတလားများကို ယူဆောင်လာရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး နှိမ်နင်းထားသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကို သေချာစွာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒီလိုနဲ့ တိုက်ပွဲက အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

မြောက်ဘက်ဂိတ်အတွင်း ယာယီ အစိုးရရုံးခန်းတွင် ကုယန်၏ ဝတ်ရုံတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး အဝတ်လဲရန် အချိန်မရခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော ဝမ်းမြောက်မှုများ ရှိနေသည်။

သူသည် ကုချင်းဖန်ကို မြင်သောအခါ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အဖေ ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"ငါတို့ကြားမှာ ဒီလို တရားဝင် ကိစ္စတွေ မလိုအပ်ပါဘူး မင်းပြောချင်တာကို ပြောပါ"

ကုချင်းဖန်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကုယန်သည် ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နေသည်။

"စစ်နတ်ဘုရားဘုရင် ဖေကျင်း ကျဆုံးပြီး စစ်သားတစ်သိန်း စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်တပ်၏ တစ်ဝက်နီးပါး လက်နက်ချသွားတော့ ကျွန်တော်တို့ ကုမျိုးနွယ်တပ်မတော်က တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့ပါတယ်"

“အဖေ နောက်ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲလို့ ထင်ပါသလဲ"

"သားရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား"

ကုချင်းဖန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားတော့ ကုယန်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကွမ်းယန်နယ်မှာ နန်းတော်စစ်တပ်က ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့က အရေးပါတဲ့ အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့တော့ ကွမ်းယန်နယ်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်ကောင်းယူသင့်တယ်လို့ သား ထင်ပါတယ်"

"အဖေရဲ့ သိုင်းအရှင်သခင်အဆင့် ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ကွမ်းယန်နယ်မှာ အဖေကို ဆန့်ကျင်နိုင်သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"

“သိုင်းလောက ဂိုဏ်းတွေအတွက်ကတော့ သူတို့က နံရံပေါ်က မြက်ပင်တွေပဲ အဖေ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ ကြီးကြီးမားမား ရန်ဖြစ်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်"

ကြီးမားသော အောင်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ကို စီးနင်းလိုက်ပါလျက် ကွမ်းယန်နယ်ကို သိမ်းယူခြင်းသည် ကု ယန်၏ နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။