အခန်း (၃၂၈)

---

[ ရက်အနည်းငယ်ကြာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချိန်ညှိမှုအပြီးတွင် ]

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို လေပြင်းတိုက်ခတ်ခံရသောတိမ်များလို ဖယ်ခါလိုက်သည်။

ကျောက်မိုဂိတ် မှာ မအောင်မြင်တာ ဘာဖြစ်လဲ? ကျောက်မိုဂိတ် လို ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းသာ အဆင်မပြေရင် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီပေးနိုင်မယ့် တခြားဂိုဏ်းတွေ အမြဲရှိနေတာပဲ!

ဤဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ယဲ့ယွီ သည် ပူဟောက်ယန် ကို ချက်ချင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် သူသည် မြေပုံကို ညွှန်ပြသည်—ဒီတစ်ခါတော့ တခြားနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဖြစ်တဲ့ ယင်ယန်ချိုင် ကို ဖြစ်သည်။

ဒီဂိုဏ်းက ကျောက်မိုဂိတ် အောက် အဆင့်နိမ့်သော်လည်း ခွန်အားက ကြီးမားသည်။

ပူဟောက်ယန် ၏ မျက်လုံးများတွင် ချက်ချင်း မျက်ရည် များ ပြည့်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းပင်အနည်းငယ် ဆူပွဆူပွဖြစ်လာကာ ယဲ့ယွီကိုဖက်ကာ ငိုတော့မလိုဖြစ်နေသည်။

ဒါက ယဲ့ယွီ ကို လုံးဝ အံ့အားသင့် သွားစေသည်။

သူက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်:

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ? ကျွန်တော်တို့ ကျောက်မိုဂိတ် ကို တိုက်ခိုက်ပြီးပြီ၊ အခု ယင်ယန်ချိုင် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ငိုနေတာလား?”

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်? ပထမတစ်ခု ပြီးသွားတော့ ဒုတိယတစ်ခုကို ဆက်မလုပ်နိုင်ဘူးလား?”

ပူဟောက်ယန် က သူ၏လက်ကို ပယ်ချသည့်ပုံစံဖြင့် ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြန်ဖြေသည်:

“ သခင်ယဲ့ ၊ ဒါတွေက ဝမ်းသာမျက်ရည်တွေပါ။”

“ခင်ဗျား နားမလည်ပါဘူး။ ခင်ဗျား စိတ်ပူပန်နေတာကို ဒီရက်တွေအတွင်း မြင်နေရတော့ ကျွန်တော့်နှလုံးသား နာကျင်ခဲ့ရတယ်။”

“ကျွန်တော် ဘာများ မှားလုပ်မိလဲဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲပြန်သုံးသပ်ခဲ့တယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ တွေးတွေး၊ ဘာမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး။”

“အခုတော့ အားလုံး ရှင်းသွားပြီ။ တက်ကြွပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားရှိတဲ့ သခင်ယဲ့ ပြန်ရောက်လာပြီ၊ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တောင်ပျော်နေသလဲမပြောတတ်တော့ဘူး ၊ ယောက်ခမဆီက အမွေရရင်တောင်ဒီလောက်ပျော်မယ်မထင်ဘူး"

“ သခင်ယဲ့ !”

သူ ပြောနေရင်း ပူဟောက်ယန် က သူ့လက်မောင်းတွေကို ဖွင့်ပြီး ပွေ့ဖက်ရန် လှုပ်ရှားလာသည်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ က ပူဟောက်ယန် ရဲ့ မျက်ရည်၊ နှာရည်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်တော့ ရွံရှာမှု မှတစ်ပါး ဘာမှ မခံစားရဘူး။ နှာရည်တွေတွဲလောင်းကျနေပုံက ဘယ်နှနှစ်လောက်အောင်းနေလဲ မဆိုနိုင်ဘူး၊

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူသည် ပူဟောက်ယန် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ချ လိုက်သည်။

ပူဟောက်ယန် သည် မြေပြင်ပေါ် ထိုင်နေပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝမ်းနည်းနေပြီး ငိုကြွေးသံဖြင့် အော်လိုက်သည်:

“ သခင်ယဲ့ ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာလဲ?”

ယဲ့ယွီ သည် လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူပြီး ပူဟောက်ယန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်၊ ထို ပျို့အန်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်း ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းအောင် ပြုမူနိုင်တာလဲ?”

ကြည့်ရတာ အော့နှလုံးနာလာပြီ လှလဲမလှပဲလာငိုပြနေတာ။

သူ့ရဲ့ ကျောကို လှည့်ရင်း ယဲ့ယွီ က ပြန်ဖြေသည်:

“ရုတ်တရက် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုး တွေ ဝင်သွားတာ။ ခုနကပဲ ကယောင်ကတန်းတွေ ဖြစ်ပြီး ကျနော်ဒေါသစိတ်တွေကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူးဖြစ်နေတယ်။”

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ခင်ဗျားအဆင်ပြေရဲ့လား?ကျနော်စိတ်လွတ်သွားလို့ ကန်မိသွားတာ မနာဘူးမလား ”

ပူဟောက်ယန် က အလျင်အမြန် ထရပ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်:

“ဘာ! အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုး တွေ? အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လို့ရမလဲ?”

“ သခင်ယဲ့ ၊ ခင်ဗျား နေမကောင်းဖြစ်လို့ မရဘူး! ကောင်းကင်နဂါးချောက် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ? ကျွန်တော် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ?”

ဒါကို ကြားလိုက်သောအခါ ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီးနောက် လျှော့ချလိုက်ပြီး ထပ်မံဆုပ်လိုက်ပြန်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ထိုအချိန်တွင် သူသည် ပူဟောက်ယန် ကို ရိုက်သတ်ပစ်ချင်စိတ်က လွန်ကဲ နေသည်။

“ဘာလို့ ဒီလူက ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းနေတာလဲ? ဘာလို့လဲ?"

အမှန်တရားက ပူဟောက်ယန် ဟာ မွေးရာပါ ဒီလိုမျိုး သနားစရာကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။

သူ့ရဲ့ အပြုအမူတွေဟာ ယဲ့ယွီ ကို ဘယ်လောက်တောင် ကြွေဆင်းပြီး အထင်ကြီးမိသွားတာလဲဆိုတာကနေ ဒီလိုထိအောင်ဖြစ်လာတာ။

ပူဟောက်ယန် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ယဲ့ယွီ ဟာ ကောင်းကင်နဂါးချောက် ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် အဓိကသော့ချက်—ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်သင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။

ယဲ့ယွီ မရှိရင် ပူဟောက်ယန် အတွက် ဆုံးရှုံးမှုတွေဟာ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒီရလဒ်အနေနဲ့ နောက်တစ်နေ့တွင် ပူဟောက်ယန် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးတွေကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် တိတ်ဆိတ်တွေးခေါ်ချိုင့်ဝှမ်း မှ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခံ ခဲ့ရသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့တဲ့အတွက် ပူဟောက်ယန် က ယဲ့ယွီ ကို ရှားပါးရတနာအချို့ ပို့ပေးပြီး သူ၏ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးများကို အဆင်ပြေပြေ ကျော်လွှားနိုင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ပူဟောက်ယန် က ဒီမှာတင် မရပ်ခဲ့ဘူး။

သူသည် ယင်ယန်ချိုင် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှာ အဆင့်မြင့်အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျောက်မိုဂိတ် မှာ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် အကြီးကဲတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကျော် က ပူဟောက်ယန် အပေါ် သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်ကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲ ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထောက်ခံ ကြသည်။

ကျန်ရှိနေတဲ့ အကြီးကဲတွေကတော့ အကြီးကဲကြီး ကျူရွီကျုန်း ၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကျူရွီကျုန်း ဆီကို လှည့်သွားတယ်။

လူတိုင်း အံ့သြသွားအောင် ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ဒီလူက ပူဟောက်ယန် ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူရုံသာမကဘဲ အသေးစိတ် အစီအစဉ် ကို ချမှတ်ရာမှာပါ ကူညီပေးခဲ့သည်။

ဘယ်သူက ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ရမယ်၊ ဘယ်သူက ဘေးတောင်ပံတွေကို စောင့်ရမယ်၊ ဘယ်သူက ဂိုဏ်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ရမယ်—ဒါတွေအားလုံးကို သေချာစွာ စီစဉ် ခဲ့သည်။

အစည်းအဝေးရဲ့ အငွေ့အသက်က သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမရှိဘဲ သဟဇာတ ရှိပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတယ်။ တကယ့် ဖယ်မလီတွိုက် ကုမ္ပဏီအစည်းဝေးလေးလိုပဲ၊

ပူဟောက်ယန် က အလွန်အမင်း ကျေနပ် နေခဲ့သည်။

---

[ သုံးရက်အကြာတွင် ။]

ကောင်းကင်နဂါးချောက် သည် ယင်ယန်ချိုင် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကျားရိုင်းများအစာရှာထွက်လာသလို အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ပူဟောက်ယန် ရဲ့ တားမြစ်မှုများရှိသော်လည်း ယဲ့ယွီ သည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲ၏ စွမ်းအားလှိုင်းလုံးကို စောင့်စားရန်အတွက် ရှေ့တန်း တွင် နေရာယူခဲ့သည်။

“ ယင်ယန်ချိုင် က ကျောက်မိုဂိတ် လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာမျိုးကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ယဲ့ယွီ က သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဆိုရိုးစကားအတိုင်း စိတ်ကူးက ပြည့်စုံပေမဲ့ လက်တွေ့ကတော့ မကြာခဏ ရက်စက် တတ်သည်။

ယင်ယန်ချိုင် က လုပ်ခဲ့တဲ့ “အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာ” က ကျောက်မိုဂိတ် ထက်တောင် ပိုဆိုးတယ်။

ပူဟောက်ယန် ရောက်လာချိန်မှာ ဂိုဏ်းက ခုခံဖို့ပင် မကြိုးစားဘူး။ သူတို့က လုံးဝ လက်နက်ချ လိုက်တယ်။

သူတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ရန်သူဟောင်းတစ်ဦးကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းဟာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်သွားလို့ပဲ။

ကောင်းကင်နဂါးချောက် ရဲ့ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ရင်ဆိုင်ရတော့ သူတို့က မနိုင်နိုင်မှန်းသိလို့ လက်နက်ချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဒါက ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ လူတိုင်းကို လုံးဝ အံ့အားသင့် သွားစေသည်။

“ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

“ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

“ငါတို့က ဓားတွေ ထုတ်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မတိုက်ရသေးခင်မှာ ခင်ဗျားတို့က လက်နက်ချနေပြီလား?”

“ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ?”

“ဂိုဏ်းချုပ်က ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”

ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ တပည့်တွေနဲ့ အကြီးကဲတွေဟာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြတယ်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကတော့ ပိုပြီး နက်ရှိုင်း သည်။

“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခု မအောင်မြင် ပြန်ပြီလား?”

“ ယင်ယန်ချိုင် ၊ ခင်ဗျားတို့ ရှက်စိတ်မရှိဘူးလား? ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် လက်နက်ချရတာလဲ?”

“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးမာနက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?”

“ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ယူဆနေတာလား?”

“တခြားဂိုဏ်းတွေအားလုံး ဒီလိုမျိုး ပြုမူနေမယ်ဆိုရင် ငါ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ?”

“ငါ ဒီမှာ အချိန်တွေ အများကြီး အချည်းနှီး ကုန်ခဲ့ရတာပဲ!”

ဒေါသထွက်ပြီး ယဲ့ယွီ က လှည့်ထွက်သွားသည်၊ အေးစက်သော ဟိန်းသံနှင့်အတူ။

“ဒီဂိုဏ်းနဲ့ ငါ တော်ပြီ ။ ငါ ထွက်သွားတော့မယ်!”

“ဒီ ကျိန်စာသင့်တဲ့ဂိုဏ်း က ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူး။”

“ငါ့ရဲ့ အဖွဲ့ဖော်တွေ မသေရင် ဆက်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ?”

---

သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမရှိဘဲ ယင်ယန်ချိုင် မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲ—သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲမဖြစ်ခဲ့ခြင်းက ကောင်းကင်နဂါးချောက် ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မကြုံစဖူး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးလောကရှိ လူတိုင်းနီးပါးက ကောင်းကင်နဂါးချောက် ဟာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဖြစ်လာတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ဒီရလဒ်အနေနဲ့ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေ ပိုပြီး အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သေးငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းအချို့တောင်မှ သစ္စာခံဖို့အတွက် ဒူးထောက်လာကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ပူဟောက်ယန် က သိပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း မရှိဘူး။

အကြောင်းရင်းကတော့ ယဲ့ယွီ က ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာချင်နေလို့ပဲ။

ပူဟောက်ယန် အတွက်တော့ ဒါက နေသာတဲ့နေ့မှာ မိုးကြိုးတစ်ထောင်ပစ်ချသလို ပဲ။

ကောင်းကင်နဂါးချောက် ရဲ့ လက်ရှိအောင်မြင်မှုက ယဲ့ယွီ ကြောင့်ပဲဆိုတာ သူ အပြည့်အဝ သိတယ်။

“ကောင်းချီး” ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က ထိုက်တန် ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလို အောင်မြင်နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ကောင်းချီး က ထွက်သွားချင်နေတာလား?

ဒါက လက်ခံနိုင်စရာ မဟုတ်ဘူး!

ပူဟောက်ယန် ဟာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုကြွေးသံနဲ့ စတင်အော်ဟစ်သည်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သူ၏အဝတ်တွေကို ဆုတ်ဖြဲသည်:

“ သခင်ယဲ့ ၊ ခင်ဗျား ထွက်သွားရင် ကျွန်တော် ဘယ်လိုဆက်ရှင်သန်ရမှာလဲ?”

“ ကောင်းကင်နဂါးချောက် က ခင်ဗျားမရှိရင် ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်!”

ပူဟောက်ယန် ရဲ့ သနားစရာ ကြမ်းပေါ်မှာ ဖုန်လူးနေရင်း လူးလှိမ့်ပြနေတာကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ က ခေါင်းကိုက် လာတယ်။

ခဏတာ တွေးပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို တွေးလိုက်သည်:

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်နဂါးချောက် ကို တမင်တကာ ထွက်သွားချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းမှာ အနာဂတ် ကို မမြင်ရဘူး!”

“ကျွန်တော်တို့ ကျောက်မိုဂိတ် နဲ့ ယင်ယန်ချိုင် ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ အရမ်းကို အဆင်ပြေလွန်းတယ်။”

“ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ၊ အလွန်အကျွံ စည်းစိမ်ချမ်းသာရရှိခြင်းက ပျက်စီးခြင်း ကို ဖြစ်စေတယ်။”

“သွေးမထွက်၊ အနစ်နာမခံတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခုဟာ ကြာကြာမတည်တံ့နိုင်ဘူး။”

ပူဟောက်ယန် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ စကားတွေကို အပြည့်အဝ နားမလည်ပေမဲ့ သူက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထူးခြားတယ်လို့ ခံစားရပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူက တက်ကျမ်းဆရာတယောက်ရဲ့စာပေဟောပြောပွဲထဲရောက်နေသလိုခံစားရလို့ လက်ခုပ်တောင် တီးချင်လာတယ်။

၃၂၉ ဆက်ရန်