အခန်း (၃၃၄)

[ ကျောက်မည်းကျောင်းတော် အတွင်း။]

အကြီးကဲ ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့သည် ပို၍ပို၍ မအေးမချမ်း ဖြစ်လာသည်။

ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားလျှင် အရေးမပါသော တပည့်အနည်းငယ် သေဆုံးမှုအတွက် တခြားဂိုဏ်းကို စစ်ကျေညာခြင်းသည်တော်တော်လေး အဓိပ္ပာယ်မရှိ ပေ။ အသိဉာဏ်ရှိသော မည်သူမဆို ဤကိစ္စကို ဤသို့ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာကို သိထားသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ရှင်းပြ၍မရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

“ငါတို့ သာ ဝိညာဉ်ဆွဲဆောင်မြက် ကို မယူခဲ့ရင်!” ဟု သူတို့ အကြိမ်ကြိမ်နောင်တအပြည့်ဖြင့် တွေးမိသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။ သူတို့ ဆေးပင်ကို ခိုးယူခဲ့ပြီး တပည့်များကို သတ်ခဲ့သည်။ ဘာတစ်ခုမှ ပြောင်းလဲ၍မရတော့ပေ။ ဒါဆို ဘာလို့ စဉ်းစားနေရတာလဲ?

သူ၏ မအေးမချမ်းဖြစ်မှုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း ယွီဝမ် သည် ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော လေသံဖြင့် ပြောသည်၊ “တော်တော့! အရမ်းမတွေးနဲ့တော့! ကောင်းကင်နဂါးချောက် က လက်စားချေချင်ရင်လည်း ငါတို့ တားဆီးဖို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါတို့က ဒီလောက်ဝေးနေတာ—သူတို့ တကယ်တမ်း ဒီကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး!”

သူ၏စကားများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ကျောင်းတော်၏ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းများ ကိုးကြိမ် မြည်လာသည်—တိုက်ခိုက်ခံရမှု၏ အချက်ပြဖြစ်သည်။

ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး… နော်?”

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နှစ်ဦးစလုံးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုံစမ်းရန် ကျောင်းတော်၏ ဂိတ်များဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ရောက်သောအခါ သူတို့၏ရှေ့တွင် ခမ်းနားစွာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည့် ဝိညာဉ်လှေ အစီးတစ်ရာကျော် ကို တွေ့ရပြီး နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားကာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ခေါင်းဆောင်လှေ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူက ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပူဟောက်ယန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ဘေးတွင် ယဲ့ယွီ နှင့် အကြီးကဲကြီး ကျူရွီကျုန်း တို့ ရှိနေသည်။

ကျူရွီကျုန်း ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး သူ၏အကြည့်က ယဲ့ယွီ နောက်မှ ပဝါစောင်းထားသော အစေခံမဆီသို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ရောက်သွားသည်။ အကြောင်းတစ်ခုကြောင့် သူမက သူ့ကို ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ပေးနေသည်။

ဤအစေခံမသည် နတ်ဆိုးသခင်မ ပိုင်ရှီချူ ကဲ့သို့ ပဝါစောင်းထားသော်လည်း သူမ၏ ပဝါအရောင်နှင့် ဆံပင်ပုံစံက ကွဲပြားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသာ အလွန်တူနေသည်။

“ဖြစ်နိုင်မလား…?” ကျူရွီကျုန်း က ထိုအတွေးကို ဖယ်ရှားရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး ! ပိုင်ရှီချူ က နတ်ဆိုးသခင်မတစ်ဦး၊ လူတိုင်းရဲ့အထက်မှာ အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးသူ။ သူမက ယဲ့ယွီ ၏ အစေခံမအဖြစ် အဆင့်နိမ့်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ !”

ယဲ့ယွီ သည် ဝိညာဉ်လှေမှ ရှေ့သို့ သပ်ရပ်သောခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။ သူက အေးစက်သော အသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်၊ “ငါတို့ ကောင်းကင်နဂါးချောက် တပည့်တွေကို သတ်တဲ့ နှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း လက်ထဲအပ်ပါ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရသည်အထိ ဒီကိစ္စက ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး!”

ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ တပည့်များက လက်နက်များကိုလေတွင်ဝှေ့ရမ်းကာ သူ့စကားကို တစ်ညီတညွတ်တည်း ပဲ့တင်ထပ်အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်:

“ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရသည်အထိ မပြီးသေးဘူး! ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရသည်အထိ မပြီးသေးဘူး!”

သူတို့၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားက အရာရာကို လွှမ်းမိုးနေသည်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ၎င်းထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ယံတွင် ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့သည် ကောင်းကင်နဂါးချောက် တပည့်များကို သတ်ဖြတ်နေသည့် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုရုပ်ပုံက အလွန်ကြည်လင်ပြတ်သားသောကြောင့် သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုမှ မရှိတော့ပေ။

ကျောက်မည်းကျောင်းတော် မှ တပည့်များသည် ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့ဆီသို့ အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏အကြည့်များတွင် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

“ဒါဆို ငါတို့အပေါ် ဒီကပ်ဆိုးကို ယူဆောင်လာတာ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လား?”

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်မည်းကျောင်းတော် ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဂယ်လင်ဖေး သည် လူအုပ်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ရုပ်ပုံကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ပြာနှမ်း သွားသည်။

ဂယ်လင်ဖေး က ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့သည် တစ်ခုခု ခိုးယူခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ ဒေါသထွက်နေသည်က သူတို့သည် ၎င်းကို သေသေသပ်သပ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ ရန်သူကို တံခါးဝအထိ တိုက်ရိုက်ခေါ်လာမည့် သက်သေများကို ချန်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လောက် အရှက်ရစရာကောင်း လိုက်သလဲ!”

ပိုဆိုးသည်မှာ ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ အစွမ်းအစကို ဂယ်လင်ဖေး မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ကီလိုမီတာ သိန်းချီ ကွာဝေးသောနေရာမှ သူတို့သည် တကယ်တမ်း ဒီကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်? ဝိညာဉ်လှေ အစီးတစ်ရာကျော် နှင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ထောင် ?

“သူတို့ တကယ်ပဲ အဆုံးစွန် သေသည်အထိ တိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား?”

ဂယ်လင်ဖေး ၏ စိတ်ညစ်ညူးကာ မှောင်မိုက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ယွီဝမ် က ရှေ့သို့တိုးပြီး စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်၊ သို့သော် ဂယ်လင်ဖေး က သူ၏မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်။ အကြီးကဲက နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကာ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲတော့ပေ။

ယဲ့ယွီ ဆီသို့ လှည့်ကာ ဂယ်လင်ဖေး က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောသည်၊ “ ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ မိတ်ဆွေများ၊ ခင်ဗျားတို့ အတော် ဝေးဝေးကနေ ခရီးလာခဲ့ကြတာ။ ဒါက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှားပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို ဖော်ပြဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံရတနာအချို့ဖြင့် လျော်ကြေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ?”

ဂယ်လင်ဖေး က ကြောက်ရွံ့သူ မဟုတ်သော်လည်း လက်တွေ့ကျသူ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ အင်အားစုကို ကြည့်ပြီး ကျောက်မည်းကျောင်းတော် က တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် ဆိုးရွားသော ဆုံးရှုံးမှုများဖြင့်သာ ဖြစ်မည်။ ဒီအန္တရာယ်က မထိုက်တန်ပေ။

သို့သော်လည်း ယွီဝမ် နှင့် ရွှီကျူဖန်း တို့ကို လက်ထဲအပ်လိုက်ပါက စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေမည်—ထိုနောက်ပိုင်းတွင် သူ့အတွက် ဘယ်သူက အလုပ်လုပ်ချင်တော့မှာလဲ?

ထို့ကြောင့် ဂယ်လင်ဖေး က လျော်ကြေးပေးခြင်းဖြင့် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် သင်က ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေရင်တောင် ဘေးအန္တရာယ်က ပျောက်သွားမည်ဟု မဆိုလိုပါ။

ယဲ့ယွီ သည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး တော်တော်လေးစိတ်ထိခိုက် ဝမ်းနည်းနေသည့်ပုံဖမ်းလိုက်သည်။ “ ကောင်းကင်နဂါးချောက် တပည့်များ၊ ဒီကို ကြည့်ကြပါဉီး! ဒါက တခြားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်နှာပဲ။ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုက လျော်ကြေးပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းတာပဲ။ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေက ရတနာအနည်းငယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?”

"သူက ငါ့လူတွေရဲ့အသက်ကို ဒီလိုတန်ဖိုးဖြတ်လိုက်တာလား...ကွာ" မျက်နှာအမူရာ အသံတုန်းကာလာအနေထားကအစ ထိပ်တန်းဖြစ်သော သခင်ယဲ့၏ သရုပ်ဆောင်မှုအောက်တွင် .....

ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ တပည့်များနှင့် အကြီးကဲများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

နတ်ဆိုးလောကတွင် အသက်တွေဟာ ကောင်းကင်ဘုံရတနာတွေရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ မတူညီဘူးဆိုတာ မပြောဘဲသိတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပဲ ဖြစ်သည်။ တပည့်တွေဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ၊ အလွယ်တကူ အစားထိုးလို့ရတယ်။ ပိုကြီးတဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေ ဖြစ်လာရင် အကြီးကဲတွေပင်လျှင် စွန့်လွှတ်ရမယ့်သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ က ဆက်ပြောသည်၊ ပူဟောက်ယန် ကို ညွှန်ပြသည်။ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မှတ်ထားပါ။ သူက ကျဆုံးသွားတဲ့ တပည့်တွေအတွက် တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုတယ်။ သူက ခင်ဗျားတို့ကို တကယ်ပဲ လေးစားထိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် သဘောထားတယ်။ အခု ကျောက်မည်းကျောင်းတော် က လျော်ကြေးပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ခင်ဗျား လက်ခံမလား?”

ပူဟောက်ယန် ကလဲ ဒီလောက်ကတော့ နပ်ပါတယ်ဆိုသော ရုပ်ဖြင့် ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်၊ “လက်ခံဘူး!”

ယဲ့ယွီ က ပို၍ ဖိအားပေးသည်၊ “ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ?”

ပူဟောက်ယန် က သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြေညာသည်၊ “လက်စားချေမယ်!”

“လက်စားချေမယ်! လက်စားချေမယ်! လက်စားချေမယ်!”

လူအုပ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများက ထိုအချိန်တွင် မီးလောင်တိုက်သွင်းခံလိုက်ရသည်။

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ပိုင်ရှီချူ သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တာ။ ဒီလူက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။”

“သွား၊ ဂိုဏ်းချုပ်!” ယဲ့ယွီ ၏ အသံက စိတ်ထဲမှ ပူဟောက်ယန် ဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပူဟောက်ယန် သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံသူများက ကျောက်မည်းကျောင်းတော် ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဂယ်လင်ဖေး ၏ မျက်နှာက ဒေါသဖြင့် နာကျင်သွားသည်။ ရူးနေတဲ့သူတွေ ! ကောင်းကင်နဂါးချောက် တစ်ခုလုံးက လူရူးတွေ ပဲ!

“သူတို့ တကယ်ပဲ သေသည်အထိ တိုက်ချင်တာလား? သူတို့ တကယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?”

အဝေးတစ်နေရာရှိ နတ်ဆိုးနန်းတော်တစ်ခု၏ အတွင်းတွင် ကောင်းကင်နဂါးချောက် နှင့် ကျောက်မည်းကျောင်းတော် တို့ တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြသထားသည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

၃၃၅ ဆက်ရန်