← Chapters

ပီအိုနီမျှော်စင်

Vol. 34 Ch. 496

ပီအိုနီမျှော်စင်

Vol. 34 Ch. 496

အသံကျဆုံးသွားသည့်အခိုက်မှာပင် ချန်းဖေးလန်၏ပုံရိပ်သည် တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည်၊ သူမ၏ညာလက်တွင် စိမ်းလဲ့သောအလင်းရောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသည်။ တစ်ချက်တည်းသောခုတ်ချက်ဖြင့် သူမသည် ပြိုင်ဘက်၏ဂုဏ်ယူရသောကာကွယ်မှုကို လွယ်ကူစွာဖောက်ထွင်းသွားသည်။

နှလုံးသားထဲမှစူးရှနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရမှသာ တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်မှုကိုထုတ်လွှတ်နေသော လာရောက်သူ၏ ကောင်းကင်ပြာရောင်မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီမိန်းမကို အနိုင်ယူလို့မရဘူး။

အခုမပြေးရင် သေမှာသေချာတယ်။

လှုပ်ရှားစမ်း

လှုပ်ရှားစမ်း

လှုပ်ရှားစမ်း

တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရိုင်းစိုင်းစွာအော်ဟစ်နေသည်။ အသက်ရှင်လိုစိတ်ပြင်းပြမှုက သူ့ကိုပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းပေးခဲ့သည်။ သူ စူးရှစွာအော်ဟစ်ကာ သူ၏မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိအမွေးများ ထောင်ထလာပြီး ပြင်းထန်သောလေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ချွန်ထက်သောဓားသွားများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောလေဖိအားသည် ချန်းဖေးလန်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်မီတာခန့်နောက်သို့ တွန်းထုတ်သွားသည်။

အခွင့်အရေးကိုဆုပ်ကိုင်ရင်း တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် လေဖိအားကိုအသုံးပြုကာ ပြတ်တောက်သွားသောဒဏ်ရာကိုပိတ်ဆို့ပြီး သူ၏ကြီးမားသောတောင်ပံများကို အလျင်အမြန်ခတ်လိုက်သည်။

သူ၏ပျံသန်းနှုန်းဖြင့် ထိုအန္တရာယ်ရှိသောနေရာမှ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အမျိုးသမီးထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ခဏတာမျှသာလိုသည်။

သို့သော် သူ အလျင်အမြန်ကောင်းကင်သို့တက်ကာ ထွက်ပြေးရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် အောက်မှအသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာသည်။

"မိန်းမ၊ သူ့တောင်ပံတွေကို ခုတ်ချလိုက်။"

အသံကျဆုံးပြီးနောက် တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် လောကကြီးတစ်ခုလုံးလည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းများ အလျင်အမြန်မှေးမှိန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူဘေးသို့လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ကြီးမားသောတောင်ပံများသည် ပခုံးမှပြတ်တောက်သွားပြီး သွေးများကောင်းကင်တစ်ခွင်တွင် ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲတွင်ရပ်နေပြီး သူမ၏တည်ငြိမ်သောအကြည့်တွင် လှိုင်းထမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။

တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် ချုံယွီမြို့ငယ်လေးထဲတွင် ထိုမျှကျွမ်းကျင်သူများစွာရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ၏အစွမ်းသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်၏အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိနေသော်လည်း တစ်ကွက်တည်းသောတိုက်ကွက်ဖြင့်ပင် သူတို့နှင့်မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဧရာမသိမ်းငှက်သားရဲကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ သလင်းကျောက်ရေစက်ကိုထုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရင်က ငါ့ကိုတုံ့ပြန်ခဲ့တာ မင်းလား။"

ရေစက်နှင့်တူသောသလင်းကျောက်တုံးကိုကြည့်ရင်း တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သားရဲ၏မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုများ တောက်ပလာသည်။

"ဒါဆို မင်းက ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ငါ့ကိုဒီကိုဆွဲဆောင်ခဲ့တာပေါ့။"

"မင်းပဲ သလင်းကျောက်ရေစက်ကို လူသားတွေလက်ထဲပေးပြီး ငါတို့မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို အရှက်ခွဲခဲ့တာ။"

"မင်းရဲ့ရန်လိုတဲ့ပုံစံကိုကြည့်ရတာ အဖော်ရှာနေပုံမရဘူး။ မင်းလက်ထဲမှာ သလင်းကျောက် ရေစက်ရှိနေတာနဲ့ မင်းလည်း ပိုင်ဝူတည်လက်အောက်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဘာလို့ ကိုယ့်မျိုးနွယ်တူကို သတ်ချင်ရတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်သည်။

"တခြားမိစ္ဆာဘုရင်တွေရော ဘယ်မှာလဲ၊ ပြီးတော့ ပိုင်ဝူတည်ကရော ဘယ်မှာလဲ။"

တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် ကြမ်းတမ်းသောစကားများကို ဆက်ပြောမည်အပြုတွင် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

"ယုတ်ညံ့တဲ့လူသား၊ ငါ့ကိုစကားပြောရဲတယ်ပေါ့။ ငါမင်းကိုအပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲမယ်၊ မင်းရဲ့ကြွက်သားတွေကို ကြေမွစေမယ်၊ မင်းရဲ့ခြင်ဆီကိုစုပ်ယူမယ်၊ ပြီးတော့..."

အကြောင်းမှာ သူ သူ့ကိုအရင်ကဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူငယ်လေး၏တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ရေခဲတမျှအေးစက်သောသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏အမူအရာသည် သူသာနောက်ထပ်ကြမ်းတမ်းသောစကားတစ်ခွန်းထပ်ပြောဝံ့လျှင် သူ၏ခေါင်းပြတ်သွားမည်မှာသေချာသည်ဟု ပြောနေပုံရသည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလျက်ပြောသည်။

"အင်မတန်စွမ်းအားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တွေက တကယ်ကိုခေါင်းမာတာပဲ၊ ကိုယ် တကယ်ပဲလေးစားမိတယ်။"

"မိန်းမတို့၊ ဒီကောင်က ပါးစပ်ဖွင့်တော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဆက်လုပ်လိုက်ပါ။"

"အိုး... စကားမစပ်၊ သူ့ကို မြန်မြန်သေမသွားစေနဲ့ဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် အမူအရာမဲ့သော်လည်း လှိုင်းထနေသောအရှိန်အဝါဖြင့်ဝန်းရံထားသော လျိုကျန့်လီနှင့်ချန်းဖေးလန်တို့ကိုကြည့်ကာ သူ၏ယခင်ကမာကျောမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အစား၊ သူက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကိုမသတ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်ပြောပါ့မယ်။ ကျွန်တော်အကုန်ပြောပြပါ့မယ်။"

ထို့နောက် သူသည် မကြာသေးမီကဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ထုတ်ဖော်ပြောပြတော့သည်။

ရှောင်ပိုင်၏မိခင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့သည့်အကြောင်းသည် ပိုင်ရှောင်မောင်ပြောခဲ့သည်နှင့် များစွာမကွာခြားပေ။

အရေးကြီးသောအချက်မှာ ပိုင်ဝူတည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူမသည် ရန်သူနှင့်တိုက်ခိုက်ကာ ခြေရာကောက်မရနိုင်အောင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြန်မလာခဲ့ခြင်းပင်။

နဂါးသွေးကြောပါဝင်သောတောင်တန်းတောအုပ်ကို တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူများက သိမ်းပိုက်သွားသည်။ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များရှိနေပြီးဖြစ်သော မိစ္ဆာဘုရင်အမျိုးမျိုးသည် ချက်ချင်းပင် အုပ်စုနှစ်စုကွဲသွားသည်။

တစ်စုမှာ ကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်မ၏ကျေးဇူးကိုသတိရပြီး လူတိုင်း၏အင်အားကိုစုစည်းကာ ပိုင်ဝူတည်ကိုပြန်လည်ရှာဖွေပြီး ရန်သူကိုတောင်တန်းများမှမောင်းထုတ်လိုကြသည်။

နောက်တစ်စုမှာ တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူဘက်သို့ကူးပြောင်းကာ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်အတန်းအတွက် ကိုယ့်လူကိုယ် ရက်စက်စွာတိုက်ခိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်၏ပါးစပ်မှ တစ်စုံတစ်ခုကိုလည်း သိရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ ပိုင်ဝူတည်၏တည်နေရာကို မည်သူမျှမသိပေ။

ပိုင်ဝူတည် သေဆုံးပြီဟုပင် အရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုးမှ ကောလာဟလများထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းက ထိုသို့မထင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တစ္ဆေမျက်နှာနှင့် အဖွဲ့အစည်းသည် သူတို့၏ယခင်ရဲဘော်ရဲဘက်များကို အမဲလိုက်ရန် ထိုလက်ပါးစေများကို စေလွှတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအချက်က ပိုင်ဝူတည်မသေသေးကြောင်း သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ညွှန်ပြနေသည်။

မဟုတ်ပါက ပိုင်ဝူတည်သာသေဆုံးခဲ့လျှင် ကျန်ရှိသောမိစ္ဆာဘုရင်များသည် တစ္ဆေမျက်နှာနှင့် လူများ၏ရန်သူများဖြစ်လာမည်မှာသေချာသည်။ သူတို့သည် ထိုမျှအတိုင်းအတာအထိလုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

'မူလကတော့ ဒီကောင့်ပါးစပ်ကနေ သတင်းအချက်အလက်တချို့ညှစ်ထုတ်ချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းဆိုးတာပဲ'

'ထားလိုက်တော့၊ ရှောင်ပိုင်အမေ မသေသေးမှန်းသိရတာပဲ၊ လုံးဝအရှုံးတော့မဟုတ်ဘူး' ချင်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာခေါင်းခါလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်က စကားဆုံးပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိသမျှအကုန်ပြောပြပြီးပြီ။ ကျွန်တော့်ကိုအသက်ရှင်ခွင့်ပေးနိုင်မလား၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တခြားသစ္စာဖောက်မိစ္ဆာဘုရင်တွေကိုရှာဖို့ ကူညီနိုင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက ထရပ်လိုက်ပြီး တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်ကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ သူ့ကို ရှင်းလိုက်ပါ။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်၏မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်စွာပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ၏ခေါင်းသည် မြေကြီးပေါ်သို့ကျသွားပြီး သူ၏မျက်ဆံများတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထင်ဟပ်နေသည်၊ ပြတ်ရှရာသည် လူကိုတုန်လှုပ်စေလောက်အောင် အလွန်ချောမွေ့နေသည်။

မည်သူကလှုပ်ရှားလိုက်သည် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုဘယ်အချိန်ကဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ပေ။

ချန်းဖေးလန်က နားမလည်စွာမေးလိုက်သည်။

"သူ့အသက်ကိုချမ်းသာပေးပြီး တခြားမိစ္ဆာဘုရင်တွေကို အမဲလိုက်ခိုင်းရင် သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုရနိုင်တာမဟုတ်ဘူးလား ရှင်။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှသလင်းကျောက်ရေစက်ကိုမြှောက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီမိစ္ဆာဘုရင်တွေက ဒီလိုမျိုးပဲဆိုရင် အသုံးဝင်တဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါ့အပြင် ကိုယ့်မှာဒီအရာရှိနေသရွေ့ ဟိုကောင်တွေ ဆက်လာနေဦးမှာပဲ။"

အဓိကအကြောင်းရင်းက ကျဆုံးသွားတဲ့စစ်သည်တွေကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုပေးဖို့ပဲ။

ချင်ဖုန်းက အခြားတစ်ဖက်သို့သွားကာ မေးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုအခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ။"

လဲ့ယင်းက တည်ကြည်စွာပြောသည်။

"စစ်သည်ဆယ့်နှစ်ယောက်သေတယ်၊ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်က ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရတယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ အဆင်ပြေတယ်။ မင်းရော သတင်းတစ်ခုခုစုံစမ်းသိရှိခဲ့လား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါကာ ဒဏ်ရာရနေသောစစ်သည်များကို တစ်ဦးချင်းစီကုသပေးတော့သည်။

သူ၏လက်ရှိဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သွေးကြောများပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာများ မရှိသရွေ့ ဒဏ်ရာအများစုကို လွယ်ကူစွာပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည်။

တစ်နာရီနီးပါးလှုပ်ရှားပြီးနောက် ဒဏ်ရာရစစ်သည်များကို စနစ်တကျစီစဉ်ပေးပြီး ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ တည်းခိုခန်းသို့ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ပိုင်ရှောင်မောင်ထံမှ တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်သည် ပိုင်ဝူတည်၏ တောင်စောင့်မိစ္ဆာ ခုနစ်ကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိခဲ့သည်။

တောင်စောင့်မိစ္ဆာခုနစ်ကောင်ဟုခေါ်သောအရာမှာ ပိုင်ဝူတည်ကနှိမ်နင်းထားပြီး နဂါးသွေးကြောနယ်မြေကို စောင့်ကြပ်ရန်တာဝန်ရှိသော အားကောင်းသည့်မိစ္ဆာဘုရင်များဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ခုနစ်ကောင်အနက် တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်၏အစွမ်းသည် အောက်ခြေတွင်ရှိသည်။

ပိုင်ရှောင်မောင်၏အဆိုအရ ထိပ်ဆုံးမှမိစ္ဆာဘုရင်များ၏အစွမ်းသည် သတ္တမကပ်ဘေးစက်ဝန်း၏အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထိုအချက်က ချင်ဖုန်းကို ပိုင်ဝူတည်၏အစွမ်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာနားလည်စေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ထိုမျှအစွမ်းရှိသောမိစ္ဆာဘုရင်များကိုအမိန့်ပေးနိုင်ရန် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသည် အနည်းဆုံး ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့်ဖြစ်သော အဋ္ဌမကပ်ဘေးစက်ဝန်းအဆင့်တွင်ရှိမှ အရည်အချင်း ပြည့်မီမည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာမေးလိုက်သည်။

"ချုံယွီမြို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ခရိုင်ဝန်ရုံးကရော ဘာလှုပ်ရှားမှုရှိသေးလဲ။"

လဲ့ယင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ခရိုင်ဝန်ရုံးကို လောလောဆယ်ဘေးဖယ်ထားပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို စဉ်းစားကြည့်ကြစို့။ တောင်ပေါ်သိမ်းငှက်ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့နေရာက ချုံယွီမြို့နဲ့သိပ်မဝေးဘူး။ သူတို့ကြားသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာမှတုံ့ပြန်မှုမရှိဘူးလား။"

"ဒါ့အပြင် ဒီမြို့ကလူတွေက ကျွန်တော့်ကိုထူးဆန်းတဲ့ခံစားချက်တစ်ခုပေးတယ်။"

"ထူးဆန်းတဲ့ခံစားချက် ဟုတ်လား။"

"ကျွန်တော် အတိအကျတော့မပြောတတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ တစ်ခုခုလိုနေတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။"

လဲ့ယင်းက ထိုအကြောင်းအရာပေါ်တွင် ဆက်မဆွေးနွေးဘဲ ထိုအစားမေးလိုက်သည်။

"အခုငါတို့မှာ ဘာသဲလွန်စမှမရှိတော့ဘူး၊ နောက်ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ။"

ချင်ဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဗေဒင်ဆရာက ပီအိုနီပြခန်း၏ အမည်ကိုပြောခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။

All Chapters