ရှင့်မိန်းမတွေက ရှင့်ကို နေရာအနှံ့လိုက်ရှာနေကြတယ်

စုရှောင်ယွဲ့က သူမ၏ဆံပင်တစ်စကို သပ်တင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟန်မဆောင်တော့ဘူးပေါ့။"

"ဟန်မဆောင်တော့ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက တည့်တည့်မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေထောက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချိတ်ထားလိုက်သည်၊ ပြိုင်ဘက်၏အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်မှုကို မခံရစေရန်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် စကားကောင်းကောင်းပြောကြရအောင်။"

စုရှောင်ယွဲ့က သူမ၏စကတ်ကိုမတင်ကာ ရက်ရောစွာထိုင်ချလိုက်သည်။

ကားထားသော လှုပ်ရှားမှုကြောင့်လားမသိ၊ ချင်ဖုန်းသည် အနီရောင်တစ်ခုခုကို လှစ်ခနဲမြင်လိုက်ရပုံရသည်။

တခြားတစ်ဖက်၏စကတ်သည် ရှင်းလင်းစွာခရမ်းရောင်ဖြစ်သည်၊ သို့ဆိုလျှင် အနီရောင်က ဘယ်ကလာသနည်း။ အတွင်းခံဘောင်းဘီအရောင်များလား။

ဒါက ဇာတာနှစ်ပဲ၊ ချင်ဖုန်းက ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေးလိုက်သည်။ ဒဏ္ဍာရီလာသားရဲတွေကလည်း ဒီလိုအရာတွေကိုယုံကြည်ကြလို့လား။

ထိုသို့စဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းသည် အဓိကအားဖြင့် သူ၏သိလိုစိတ်ကိုကျေနပ်စေရန် နောက်တစ်ကြိမ် ငုံ့ကြည့်မိပြန်သည်။ သူ၌ အခြားကာမစိတ်များပါသောရည်ရွယ်ချက်များ လုံးဝမရှိသည်မှာ သေချာသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် သိမ်မွေ့သောအကြည့်အချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ မြေခွေးမလေးများအားလုံးက သူ့ကိုအံ့ဩတကြီးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူတို့က ငါ့ကို ညစ်ပတ်တဲ့လူကြီးတစ်ယောက်လို့တော့ မထင်လောက်ပါဘူးနော်။

စုရှောင်ယွဲ့က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံး သတိထားမိသွားကြပြီ။"

"ဘာကိုသတိထားမိတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့အိပ်မက်က ဖော်ပြထားတယ်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့လူက စွဲဆောင်မှုမှော်တွေဆီက မထိခိုက်နိုင်ဘဲ အလွန် ကာမဂုဏ် လိုက်စားတတ်တယ်တဲ့။"

စုရှောင်ယွဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမ၏ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းမထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့စကတ်အောက်မှာဘာရှိလဲဆိုတာကြည့်ချင်ရင် နောက်မှငါပြမယ်။ အခုလောလောဆယ် အရေးကြီးကိစ္စတွေဆွေးနွေးကြရအောင်။"

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ရှင်းပြသည်။

"ခင်ဗျား နားလည်မှုလွဲနေပြီ၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားထင်နေတဲ့လူစားမျိုးမဟုတ်ဘူး။ နေဦး၊ အနောက်ပိုင်းဒေသကိုကယ်တင်တာနဲ့ ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ကိုကယ်တင်တာဆိုတာ ခင်ဗျားဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ စာသားအတိုင်းပဲ၊ ငါတို့က ငါတို့ရဲ့အထောက်အထားတွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဒီမှာနေရတဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းရဲ့ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပဲ။"

ထို့နောက် စုရှောင်ယွဲ့သည် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က သူ၏အိပ်မက်ထဲတွင် ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်ပြောပြတော့သည်။

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်၊ သူသည် သားရဲများပင်လျှင် ရတနာများ၏အကူအညီဖြင့်ဖြစ်သော်ငြားလည်း ပရောဖက်ပြုသောအိပ်မက်များမက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အနောက်ပိုင်းဒေသကိုလွှမ်းခြုံထားသောအမှောင်မြူများ၊ အရာအားလုံးပျက်စီးခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များပျော်ဝင်ခြင်း၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောတစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူများနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်မလား။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကပြောတယ်၊ ဒီဘေးဒုက္ခကနေလွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ငါတို့ကိုဦးဆောင်မယ့် လူတစ်ယောက် လိုတယ်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသက လူတိုင်းရဲ့အင်အားကိုစုစည်းပြီး မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားဖို့လိုတယ်။"

စုရှောင်ယွဲ့က စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို ရပ်နားကာပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့တဲ့ တဲ့ပုံရိပ်တွေအရ မင်းက အဲဒီခေါင်းဆောင်ပဲ။"

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် ဘာမြင်ခဲ့လဲဆိုတာကျွန်တော်မသိပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းပုံရတယ်။ ကျွန်တော်က စာပေသူတော်စင် ပဉ္စမအဆင့်နယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီလောက်လေးလံတဲ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လုံးဝမထမ်းဆောင်နိုင်ဘူး။"

"ဒါ့အပြင် အနောက်ပိုင်းဒေသကိုကျွန်တော်ရောက်လာတာက လုံးဝတိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲ။ ကျွန်တော်သာလူတစ်ယောက်ကို မရှာခဲ့ရင် ဘယ်တော့မှဒီမှာပေါ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။"

"ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။

စုရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းမော့ကာ ယုံကြည်မှုရှိသောလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် အနောက်ပိုင်းဒေသကို အဆင့်မြင့်မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ရှာဖို့လာတာ။ ကျွန်မမှားမမှန်းဘူးဆိုရင် သူမနာမည်က မော့စန်းယီ၊ ကျားဖြူအမျိုးသမီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူတို့က ညီအစ်မတွေလိုပဲ။"

ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်စွာကြည့်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား မမမော့ဘယ်မှာလဲဆိုတာသိလို့လား။"

"ရှင့်ရဲ့မမမော့ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်မသိရုံတင်မကဘူး၊ ကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်မရဲ့ တည်နေရာကိုလည်း ကျွန်မ သိတယ်။"

စုရှောင်ယွဲ့ ဖြည်းညင်းစွာထရပ်လိုက်သည်၊ လှိုင်းတစ်ခုက သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမဖြည်းညင်းစွာပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က အားကောင်းတဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာနဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကနေ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်။ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုသာမရှိရင် သူတို့ အစောကြီးကတည်းက သေလောက်ပြီ။"

"ဒါဆို သူတို့နှစ်ယောက်က ခင်ဗျားတို့ဆီမှာရှိနေတာလား။"

"မှန်တယ်။ သူတို့က အခုငါတို့ရဲ့ ထူရှန်းတောင်မှာ ရှိနေတယ်။"

ချင်ဖုန်း မယုံကြည်နိုင်စွာကြည့်လိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသမှကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်မနှင့် ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်တို့ကြားမှပဋိပက္ခသည် လူသိများသော်လည်း သူသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏စခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကစိတ်ကူးနိုင်မည်နည်း။

ထိုသတင်းကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"သူတို့အခုဘယ်လိုနေသေးလဲ။"

"ပိုင်ဝူတည်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုခံရပြီးနောက် အားကြီးတဲ့ရန်သူတွေရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကိုခံခဲ့ရတယ်။ သူမပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မော့စန်းယီကလည်း သူမကိုကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ အခုလောလောဆယ် သူတို့အသက်အန္တရာယ်မရှိပေမဲ့ အခြေအနေမကောင်းဘူး။"

ချင်ဖုန်း ထိုသို့ကြားလျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သူတို့ကို ဘယ်တော့တွေ့နိုင်မလဲ။"

"ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်မတို့ရှင့်ကို ဒီနေ့ပဲ ထူရှန်းတောင်ကိုပြန်ခေါ်သွားနိုင်တယ်။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခန်းအပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးသောကြမ်းတမ်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ဒီက မိန်းကလေးတွေ အကုန်လုံးကို ကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတယ်လေ။ မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

"သခင်၊ ဒီအခန်းက သီးသန့်ခန်းပါ၊ ပြီးတော့ အထဲက မိန်းကလေးတွေက ဧည့်သည်တွေကို ပြုစုနေပါတယ်။ ကျွန်မ သခင်ကို တခြားမိန်းကလေးတချို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမလား။"

"သူတို့က သူတို့ရဲ့ဧည့်သည်တွေကို ပြုစုနေတာ၊ ငါက တစ်ချက်လောက်ပဲကြည့်ချင်တာ။ ငါသူတို့ကို မထိခိုက်ဘူး။ မင်းက ဘာလို့ဒီလောက် စိုးရိမ်နေရတာလဲ။ မဟုတ်မဟတ်တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား။"

အခန်းတံခါးကို အတင်းအကျပ်တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး သန်မာပြီးအသားမည်းသောလူတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးများသည် သူတို့၏အသွင်အပြင်ကို အချိန်မီ ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏တကယ့် အထောက်အထားများ ပေါ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီးက တောင်းပန်လိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်မသူ့ကို မတားချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မမှာ အဲဒီလိုလုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မရှိလို့ပါ။"

သူမအံ့ဩစရာမှာ အခန်းထဲမှလူတိုင်းသည် သပ်ရပ်စွာဝတ်စားထားကြပြီး သူမစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော ရင်ခုန်ဖွယ်မြင်ကွင်းသည် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

ဒီလူက ဒီလောက်စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့မိန်းကလေးတွေအများကြီးနဲ့ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူးလား။

ဒီလူကြီးလူကောင်းက အဲဒီကိစ္စမှာ အားနည်းနေတာများလား။

မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီးသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ထိုနေရာတွင်ရပ်ကာ တံခါးဝမှသန်မာသောလူကို ကြောင်ငေးကြည့်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏအကြာက ရန်လိုနေခဲ့သော သန်မာသောလူသည်လည်း လုံးဝအားလျော့သွားပုံရပြီး အချိန်အတော်ကြာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သောညက သူသည် သူ၏မိန်းမကို ကြောက်ရွံ့ပုံရပြီး လာရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူ၏အရောင်အမှန်များ ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

စစ်ရေးအကြံပေးချင်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ သူ့မိန်းမနဲ့ပဲပြည့်နေပြီး တခြားဘာအတွက်မှ နေရာမရှိဘူး မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီအခန်းထဲက မိန်းကလေးတွေကရော ဘယ်လိုလဲ။ ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးချင်က တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတာပဲ။ မိန်းမနှစ်ယောက် သူ့ကို လိုက်ပါလာတာတောင် ပြည့်တန်ဆာအိမ်ထဲဝင်ပြီး ဒီလိုမျိုးကစားရဲတယ်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ကြီးမားသောသတ္တိနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုရှိသောလူတစ်ဦးပင်။ လဲ့ယင်းသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လေးစားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ဖုန်းကဲ့သို့ သတ္တိရှိသော ယောက်ျားများသာလျှင် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏ မဟာဗျူဟာမှူးအဖြစ် အမှုထမ်းနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ။"

"အရမ်းတိုက်ဆိုင်တာပဲ။"

လဲ့ယင်း၏မျက်လုံးများသည် လွှဲဖယ်သွားပုံရသည်။

မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီးက သူတို့ကိုစပ်စုစွာကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးတို့၊ နှစ်ယောက်သားသိကြလို့လား။"

ချင်ဖုန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အနေရခက်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အရင်က အလုပ်ကိစ္စ နည်းနည်းရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီးမရင်းနှီးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီးကြာမှ ပြန်တွေ့ကြတာဆိုတော့ သူ့ကို ဒီမှာ နေခိုင်းလိုက်ပါ။ အတိတ်အကြောင်း ပြန်ပြောဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပေါ့။"

"ဒီမှာနေ ဟုတ်လား။"

မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီး၏အမူအရာသည် ထူးဆန်းသွားပြီး သူမသည် ဆက်ပြောရန်တွေဝေနေသည်။

ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာစုံစမ်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အဆင်မပြေလို့လား။"

"အဆင်မပြေလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေက ဧည့်သည်နှစ်ယောက်ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြုစုရမှာဆိုတော့လေ။ ပီအိုနီပြခန်းက ကျွန်မတို့စည်းမျဉ်းတွေအရ အပို ထပ်ဆောင်းကျသင့်ငွေ ရှိပါတယ်။"

မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီးသည် သူမ၏လက်ထဲတွင် လေးလံသောငွေအိတ်တစ်လုံးကိုကိုင်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် အခန်းမှထွက်ခွာသွားပြီး သူမ၏နောက်မှတံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ကို ချမ်းသာပြီးခန့်ညားတဲ့၊ ဘဝကို ဘယ်လိုပျော်ရွှင်ရမလဲဆိုတာ သိတဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။"

အခန်းထဲတွင် စုရှောင်ယွဲ့က သတိကြီးစွာကြည့်လိုက်သည်၊ အခြား မြေခွေးမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးများသည်လည်း သတိကြီးစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။"

ချင်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒီလူက လဲ့ယင်းပါ။ စစ်သူကြီးလဲ့၊ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ရဲ့ တပ်မှူးပေါ့။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို သူ့နဲ့အတူလိုက်ပါလာတာ။"

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၊ လဲ့ယင်း ဟုတ်လား။"

မြေခွေးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးများသည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများသည် မကြုံစဖူးတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျော်ကြားသောစစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"စကားမစပ် စစ်သူကြီးလဲ့၊ မနေ့ညက ခင်ဗျားမလာဘူးလို့ပြောပြီးတော့ ဘာလို့ဒီနေ့မှ ရောက်လာရတာလဲ။"

လဲ့ယင်း ခြောက်ကပ်စွာချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ သဲလွန်စရှာဖို့လာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စစ်ရေးအကြံပေးချင်လည်း လာမယ်မှန်းသာ ငါသိရင် ဒီလောက် ဒုက္ခခံမှာမဟုတ်ဘူး။"

"အိုး၊ စကားမစပ်၊ ငါ တည်းခိုခန်းကထွက်လာတော့ မင်းရဲ့မိန်းမနှစ်ယောက်က မင်းကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေတာ တွေ့လိုက်သလိုပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း ဒီကိုလာတော့ သူတို့ကို အကြောင်းမကြားခဲ့ဘူးလား။"

ချင်ဖုန်း ဘေးသို့စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

'ငါ့မိန်းမတွေကို ငါအပျော်အပါးရပ်ကွက်သွားမယ်လို့ ပြောရမယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျား ခေါင်းမကောင်းတော့ဘူးလား။'

နေဦး၊ ငါ့မိန်းမတွေက ငါ့ကိုရှာနေတယ်...

ချင်ဖုန်း စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကိုဖမ်းမိလိုက်ပြီး သူ၏နဖူးမှချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။

သူ အိမ်သာသွားမည်ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် တိတ်တဆိတ်ထွက်လာခဲ့သည်ကို သူမေ့သွားပြီး အတော်လေးအချိန်ကြာသွားပြီဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက အရေးတကြီးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အမြန်ပြန်မှဖြစ်မယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သီးသန့်ခန်း၏ ပြတင်းပေါက်သည် ကြေမွသွားပြီး ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အတွင်းသို့မျောလွင့်ဝင်ရောက်လာသည်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်ပြီး စူးရှနေသည်။