← Chapters

မိန်းမတို့၊ ကိုယ်မှားသွားပါတယ်

Vol. 34 Ch. 502

မိန်းမတို့၊ ကိုယ်မှားသွားပါတယ်

Vol. 34 Ch. 502

လျိုကျန့်လီ နှင့် ချန်းဖေးလန်တို့အပြင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ။

လျိုကျန့်လီက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"ရှင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။"

ချန်းဖေးလန်က အခန်းထဲမှ အမျိုးသမီးများကိုကြည့်ကာ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"အထဲကို ဝင်လာကတည်းက မကောင်းတဲ့အနံ့ရနေတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်သားပဲ။ မြေခွေးနံ့တွေ ဖြစ်နေတာကိုး။"

ခန့်ညားထည်ဝါသော မြေခွေးအမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီးပြန်ပြောသည်။

"နင် ဘာပြောလိုက်တယ်။"

သို့သော် သူမစကားမဆုံးမီမှာပင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တန်ခိုးကြီးသောစွမ်းအားတစ်ခုက မြေခွေးအမျိုးသမီး အပေါ်သို့ ဖိကျလာသည်။

သူမသည် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းပင်မရှိဘဲ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ဖိချခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်သည် ချဲ့ကားထားသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ညှစ်ခံလိုက်ရသည်။

အခြားမြေခွေးမလေးများက ရှေ့သို့တက်ကာ ကူညီလိုကြသည်။

သို့သော် ချန်းဖေးလန်က တစ်ချက်သာလှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏စိမ်းလဲ့သောမျက်လုံးများတွင် စိမ်းလဲ့သောအလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မမြင်နိုင်သောဖိအားသည် ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြေခွေးမလေးများအားလုံးကို လည်ပင်းညှစ်ထားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်အောင်ပြုလုပ်ထားသည်။

အစွမ်းအကြီးဆုံးဖြစ်သော စုရှောင်ယွဲ့သည် သဘာဝအတိုင်း အနည်းငယ်သာခံစားရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးအပြင် သူမ၏ရှေ့မှ စိမ်းလဲ့သောမျက်လုံးနှင့ ်အမျိုးသမီးကိုကြည့်သောအခါ သူမအခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအရှိန်အဝါသည် ရှင်းလင်းစွာပင်... "နဂါးမျိုးနွယ်၊ နဂါးစိမ်းမျိုးဆက် ဟုတ်လား။"

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် မြေခွေးအမျိုးသမီးများအားလုံး တုန်လှုပ်ကာ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး သူတို့၏နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်လာသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်ကိုယ်တိုင်သည် သက်ရှိအားလုံး၏အထွတ်အထိပ်နီးပါးတွင်ရှိပြီး နဂါးစိမ်းမျိုးဆက်သည် ပို၍ပင်ထူးချွန်ကာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်နှင့်တူသည်။

နဂါးစိမ်းမျိုးဆက်မှတစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီချုံယွီမြို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာနိုင်မှာလဲ။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် မြေခွေးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးများကို မည်သည့်အာရုံစိုက်မှုမှ မပေးတော့ဘဲ နှစ်ယောက်စလုံး ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအေးစက်သောမျက်လုံးများသည် ပြောနေပုံမှာ - မင်းကိုမသတ်ပစ်လောက်အောင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ငါတို့လိုအပ်တယ်။

အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်။

ချင်ဖုန်း၏ဦးနှောက်ထဲတွင် အချက်ပေးသံများ ဆက်တိုက်မြည်နေသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ခပ်ဖျော့ဖျော့သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က သူ့ကိုရှင်းလင်းစွာသိမြင်စေသည်။

သူသာ ဒီနေရာမှာ ကျေနပ်လောက်သောအဖြေတစ်ခုမပေးနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏အရေပြားမပျက်စီးဘဲ လွတ်မြောက်သွားနိုင်လျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟုဆိုရမည်။

သူ၏ဦးနှောက်သည် လျင်မြန်စွာလည်ပတ်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏ ပညာရှင်တစ်ဦး၏အသိဉာဏ်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ညာဘက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အခြေအနေနှင့်မသက်ဆိုင်သလိုနေနေသော လဲ့ယင်းကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခုရှိနေသည်။

စကားပုံအတိုင်းဆိုလျှင် အန္တရာယ်ကြုံသည့်အခါ သူငယ်ချင်းများကိုပင် စတေးရသည်။ စစ်သူကြီးလဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့လုံခြုံရေးအတွက် ခင်ဗျားက ပဋိပက္ခကိုလမ်းလွှဲပေးရမယ့်ဝန်ကို ထမ်းရတော့မှာပဲ။

ထိုသို့စိတ်ထဲတွင်ထားလျက် ချင်ဖုန်းသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏မျက်နှာပေါ်မှအမူအရာများကို မကြည့်တော့ဘဲ လှည့်ကာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကိုစိတ်ပျက်စေတယ်။"

လဲ့ယင်း၏မျက်လုံးများ တွေဝေစွာပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒါက ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲ။

"ကျွန်တော် အရင်ကတည်းကပြောခဲ့တယ်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗေဒင်ဆရာက ပီအိုနီပြခန်းမှာသဲလွန်စတွေတွေ့ခဲ့ပေမဲ့ ဒါက နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်တန်ဆာအိမ်ပဲ။"

"ခင်ဗျားရော ကျွန်တော်ရော နှစ်ယောက်လုံးမှာ ဇနီးတွေရှိတယ်။ ငါတို့က ဒီလိုလောကီဆန္ဒတွေ ရှိတဲ့နေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ဝင်နိုင်မှာလဲ။"

"ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် အခိုင်အမာပြောခဲ့တယ်၊ ငါတို့စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ဒီကိုလာရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ရဲ့အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြဖို့ ငါတို့မိန်းမတွေကိုခေါ်လာသင့်တယ်လို့။"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကတော့ ဒီလိုတိတ်တဆိတ်ဝင်လာတယ်။"

"ကျွန်တော်မေးရပါမယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"

"စစ်သူကြီးချင်၊ ငါ..."

လဲ့ယင်းစကားမပြောမီမှာပင် ချင်ဖုန်းက စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ဆင်ခြေတွေကို မကြားချင်ဘူး။ ဒီကအရာအားလုံးက သူ့ဘာသာသူ သက်သေပြနေပြီးသားပဲ။"

"ကျွန်တော်သာ ကျွန်တော့်ကိစ္စပြီးလို့ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်ကစစ်သည်တွေဆီက ခင်ဗျားဒီမှာ ရှိနေတယ်လို့ မတော်တဆမကြားမိခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ အချိန်မီအပြေးအလွှားမလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားအမှားကြီးတစ်ခု လုပ်မိလောက်ပြီ။"

"ကာမဆိုတဲ့ စကားလုံးက ခေါင်းပေါ်ကဓားတစ်ချောင်းလိုပဲ၊ အလှတရားက ပိုလို့တောင်ချွန်ထက်တဲ့ ဓားတစ်ချောင်းလိုပဲ။"

"ခင်ဗျားသာ ဒီလိုအရာမျိုးလုပ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့မြို့တော်ကိုပြန်ရောက်တဲ့အခါ ခင်ဗျားမိန်းမကို ကျွန်တော်ဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ။ သူ့ကို ကျွန်တော်ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။"

သူ၏မိန်းမအကြောင်းပြောလိုက်သည်နှင့် လဲ့ယင်း၏အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းသည် တိတ်တဆိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ သူ၏မိန်းမက တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသောယောက်ျားတစ်ဦးကိုကိုင်တွယ်ရာတွင် သူသည် ကျွမ်းကျင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

နောင်တရသောသက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ချင်ဖုန်းသည် လဲ့ယင်းဆီသို့လျှောက်သွားကာ သူ၏ကျောကိုပုတ်ပြီး အလေးအနက်ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့၊ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့မိန်းမကို ခင်ဗျားပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေသွားလည်တာကို မသိစေချင်ဘူးမလား။"

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားအမှားကိုဝန်ခံလိုက်၊ ဒါဆို ကျွန်တော်မျက်စိမှိတ်ပေးပြီး သူမကို ဒီအကြောင်း မပြောဘဲထားနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ဒီလိုအမှားမျိုးနောက်တစ်ခါမလုပ်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော့်ကိုကတိပေးရမယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားရဲ့မိန်းမက အိမ်မှာခင်ဗျားကိုစောင့်နေတုန်းပဲ၊ ခင်ဗျားအောင်ပွဲခံပြန်လာတာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေတုန်းပဲ။"

ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့်အငြင်းအခုံတို့ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လဲ့ယင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အမှားကို သိရှိပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်၏မျက်ခုံးများသည် မတ်တပ်ထောင်သွားပြီး သူမ၏လေသံသည် လုံးဝမယုံကြည်သေးပေ။

"ဒါဆို ရှင် ဒီကိုလာတာ စစ်သူကြီးလဲ့ကို ရှာဖို့ပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေါ့။ မိန်းမက ကိုယ့်ယောက်ျားကို မယုံဘူးလား။"

ချင်ဖုန်းက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောအမူအရာဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

စုရှောင်ယွဲ့ ထိုသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အခြားမြေခွေးမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးများသည်လည်း ထူးဆန်းသောအမူအရာများပြကြသည်။

မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၏ အိပ်မက်ထဲတွင် အနောက်ပိုင်းဒေသနှင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်နိုင်သူသည် သူတို့ရှေ့မှ တစ်ယောက်အမှန်ပင်လော။

သူတို့သည် သူတို့၏အနာဂတ်သည် မှောင်မိုက်နေပြီး ကံကြမ္မာသည် လှည့်ကွက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်းဖေးလန်သည် သံသယရှိနေပြီး လျိုကျန့်လီကိုကြည့်လိုက်သည်၊ နောက်ပိုင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

လျိုကျန့်လီသည် မြေခွေးမလေးများကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်၊ ထို့နောက် သူမ၏ဖိအားဖြင့် သေလုမျောပါး ဖိနှိပ်ခံထားရသော မြေခွေးမလေးများကိုငုံ့ကြည့်ကာ သူမ၏အသက်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်သည်။

ခံနိုင်ရည်ရှိသော မြေခွေးအမျိုးသမီးသည် တုန်ယင်စွာထရပ်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လျိုကျန့်လီ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ဟသွားပြီး သူမမေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကုန်လုံး ငါ့ကိုပြောပြ။ နင်တို့ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ငါသိရင်..."

စကားကျဆုံးသည်နှင့် မြေခွေးမလေးများ၏နားထင်မှဆံပင်များသည် ပြတ်တောက်သွားပြီး သူတို့သည် အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး လှုပ်ရှားသည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ပေ။

ဒါက ဘယ်လိုကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းမျိုးလဲ။

စုရှောင်ယွဲ့သည် စွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင်နှင့် သာမန်ထက်ထူးကဲသောဓားသိုင်းပညာရှိသော လျိုကျန့်လီကိုကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပုံရသည်၊ သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်က လျိုကျန့်လီလား။"

လျိုကျန့်လီသည် အသံလာရာသို့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမပြန်မဖြေသော်လည်း သူမ၏အမူအရာက အားလုံးကို ပြောပြနေသည်။

မြေခွေးအမျိုးသမီးများသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မဟာချန်၏ ကျော်ကြားသော လျိုကျန့်လီပင်လျှင် ရောက်လာခဲ့သည်တဲ့လား။

သူမသာဆန္ဒရှိလျှင် မြေခွေးများအားလုံး၏အသက်ကို တစ်ချက်တည်းသောအသက်ရှုဖြင့် ယူသွားနိုင်သည်။

သည်းခံနိုင်သောမြေခွေးမလေးသည် ချင်ဖုန်းကိုလှမ်းကြည့်ကာ စကားပြောရန်တွေဝေနေသည်။

ထိုသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းသည် ထိုမြေခွေးများသည် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူတို့သာပြောထွက်လိုက်လျှင် အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်ပေ။

ချင်ဖုန်းက ခြောက်ကပ်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ မလိုပါဘူး။ မင်းဘာပဲသိချင်သိချင်၊ ငါတို့ပြန်ရောက်ရင် ကိုယ်ပြောပြမယ်။"

ထိုသို့ကြားလျှင် လျိုကျန့်လီက ဘေးသို့စောင်းငဲ့ကြည့်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ဆောင်းဦးရေကန်တစ်ခုနှင့် တူသည်။

"တိတ်တိတ်နေ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချင်ဖုန်းသည် ဆောင်းရာသီမှပုစဉ်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီနှင့်ချန်းဖေးလန်တို့၏ ဖိအားအောက်တွင် မြေခွေးများသည် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးကာ ချင်ဖုန်းကို သစ္စာဖောက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လူသားများကြားတွင် နေထိုင်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အမှန်အတိုင်းထုတ်ဖော်ပြောပြပြီး ချင်ဖုန်း၏ ပီအိုနီပြခန်းသို့ ရောက်ရှိကတည်းက သူ၏စကားများနှင့်အပြုအမူများကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြကြသည်။

ထိုသို့ကြားလျှင် လျိုကျန့်လီနှင့်ချန်းဖေးလန်တို့၏ မျက်နှာများသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသည်။

အထူးသဖြင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများသည် အစ်မကြီးရှောင်ယွဲ့၏စကတ်အနားစတွင် စူးစိုက်နေသည်ကို ကြားသောအခါ အေးစက်မှုသည် ရေခဲဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အခန်း၏အပူချိန်ကို ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ချင်ဖုန်းကို ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် တံတွေးကို ကြိတ်မြိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဒုန်းခနဲမြည်သံနှင့်အတူ အိမ်တွင်သူ၏သံမဏိကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကြောင့် ကျော်ကြားသော ချင်ဖုန်းသည် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ယောက်ျားဆိုတာ ဒူးတစ်ဖက်တည်း မြေမှာထောက်ရတယ်လို့ ဆိုကြပေမဲ့၊ ဒူးမထောက်လို့ မဖြစ်တော့တဲ့ အချိန်အခါမျိုးလည်း ရှိတာပေါ့။

"မိန်းမတို့၊ ကိုယ်မှားသွားပါတယ်။"

မြေခွေးမလေးများ ထိုစကားကိုကြားသောအခါ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုကာမဂုဏ်လိုက်စားသော လူငယ်လေးနှင့်သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး အကြောင်းကိုလည်း မှန်းဆနေကြသည်။

သို့သော် ကျော်ကြားသောလျိုကျန့်လီနှင့်နဂါးမျိုးနွယ်မှချန်းဖေးလန်တို့သည် ထိုကာမဂုဏ် လိုက်စားသော လူငယ်လေး၏ ဇနီးများဖြစ်ကြသည်ဟု သူတို့မည်သို့စိတ်ကူးနိုင်ပါမည်နည်း။

ဘာလို့ သူမှလဲ။

All Chapters