ထူရှန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

အပြောသမားသက်သက်သာဖြစ်သော ချင်ဖုန်းကဲ့သို့ပင်၊ အပြောတစ်မျိုး အလုပ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ တကယ့်အကျပ်အတည်းနှင့်ကြုံလာသောအခါ သူသည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းပင် ရှိချင်မှရှိပေမည်။

ရှောင်ပိုင်ကဲ့သို့ စစ်မှန်သောသိုင်းပညာရှင်များမှာမူ အရာအားလုံးကို သူတို့၏လုပ်ရပ်များဖြင့် သက်သေပြသည်။

ပိုင်ရှောင်မောင်က လေးစားသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်မလေး ဖြစ်ထိုက်ပေစွ၊ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်တာတောင် ဒီလောက်အစွမ်းထက်နိုင်တာပဲ။"

ရှောင်ပိုင်က ချီးကျူးမှုကိုမျှော်လင့်သကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဆန့်ကာ တခြားတစ်ယောက်၏ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ရှောင်ပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်သောအမူအရာကို ပြသသည်။

စစ်မြေပြင်ကိုပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ရန်သူအရေအတွက်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသော်လည်း အကြွင်းမဲ့အစွမ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အရေအတွက်ပြောင်းလဲမှုသည် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။

နဂါးတစ်ပိုင်းလူတစ်ပိုင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲထားသော ချန်းဖေးလန်။ ငွေရောင်အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားတိုင်း မိစ္ဆာအများအပြား သေဆုံးသွားသည်။

ယခင်ကကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသောမိစ္ဆာများသည် ယခုအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဆုတ်ခွာခြင်းလက္ခဏာများပြသနေသည်ကိုပင် ချင်ဖုန်းမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုမိစ္ဆာများ ထွက်မပြေးသေးရခြင်းအကြောင်းမှာ ယခင်ကမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါး ထွက်မသွားသေးသောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

ထိုသို့စဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းသည် လျိုကျန့်လီက ကွေးဖီနှင့်ခွေယန်တို့နှင့်တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော ကောင်းကင်မှနယ်ပယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှတိုက်ပွဲ၏အနိုင်အရှုံးသည် ထိုတိုက်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းကို အမှန်တကယ်ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။ မိန်းမသာ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကိုမယှဉ်နိုင်ခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်ပေ။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် ကျန့်လီသေချာပေါက်အနိုင်ရမည်ဟု ခိုင်မာစွာယုံကြည်သည်။

အချိန်သည် တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့်ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ရှိနေသူအားလုံးအတွက် အချိန်အတော်ကြာသည်ဟုခံစားရသောအရာသည် တကယ်တော့ ခဏတာမျှသာဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် မိစ္ဆာများ၏အလောင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏သွေးများသည် မြေကြီးကိုစိုစွတ်စေသည်။

တစ်ချိန်ကအဆက်မပြတ်ဖြစ်နေသော နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံများသည် ကျဲပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်ပိုင်သည် မြေခွေးမီးလျှံဖြင့်မီးလောင်ကျွမ်းနေသောမိစ္ဆာအလောင်းတစ်ခုကိုဆွဲယူလာပြီး ပိုင်ရှောင်မောင်နှင့်အတူ အရသာခံစားသုံးနေသည်။

သူတို့အတွက် အခြားမိစ္ဆာများကိုစားသုံးခြင်းသည် သူတို့၏ဗိုက်ကိုဖြည့်ရုံသာမက သူတို့၏အသားနှင့်သွေးကိုပါ အားကောင်းစေသည်။

အားကောင်းသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသော မိစ္ဆာများသည် အခြားမိစ္ဆာများ၏ အလောင်းများမှ စွမ်းအင်ကိုစုပ်ယူခြင်းဖြင့် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကိုပင် တိုးတက်စေနိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုသေဆုံးသွားသောမိစ္ဆာသားရဲများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ခြွင်းချက်မရှိ သူတို့၏အကြွင်းအကျန်များအားလုံးသည် အမည်းရောင်ချီစွမ်းအင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ မြေကြီးနှင့်ပေါင်းစပ်ပြီး သူတို့လာခဲ့သောလမ်းကြောင်းဆီသို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။

'ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ဧရိယာကိုလွှမ်းခြုံပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဒီအစီအရင်က ဘယ်လောက်တောင်ကြီးမားရမလဲ'

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ထိုအရာသည် တစ်ညတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

'ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့တစ္ဆေမျက်နှာနဲ့လူတွေက အချိန်အကြာကြီးပြင်ဆင်နေခဲ့တာများလား။'

သူစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက်သည် ကောင်းကင်ယံကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် လှုပ်ရှားမှုကိုခံစားမိပြီး အလျင်အမြန်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ နယ်ပယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုပေါ်လာပြီး ထိုအဖြူရောင်အလင်းသည် ဓားချီစွမ်းအင်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

ကြီးမားသောခေါင်းတစ်လုံးသည် ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စစ်မီးပွားများဝန်းရံနေသည်။ သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာကိုပြသနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုခေါင်းမှာ ခွေယန်၏ခေါင်းပင်။

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်လိုက်သည်။

"ငါ့မိန်းမ နိုင်သွားပြီလား။"

မြေခွေးအမျိုးသမီးများ အံ့ဩတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အချိန်ခဏလေးပဲရှိသေးတာကိုး။ တစ်ယောက်နှင့် နှစ်ယောက်ယှဉ်ပြိုင်ရသည့်အခြေအနေအောက်တွင် ထိုမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကိုသတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းမျိုးလဲ။

မြေခွေးအမျိုးသမီးတစ်ဦးက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"တခြားမိစ္ဆာဘုရင်ကရော ဘယ်လိုလဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် ဓားအလင်းဖြတ်တောက်သွားသောကွာဟမှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကွေးဖီသည် သွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းကာ ထိတ်လန့်တကြားထွက်ပြေးလာသည်၊ သူမ၏အမူအရာသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သူမဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"နင် ဘယ်သူလဲ။"

တစ်ပြိုင်နက်တည်းပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကိုရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး အသာစီးရနေဆဲဖြစ်သောစွမ်းရည်သည် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦး၏အဆင့်တွင် သေချာပေါက်ရှိသည်။

သို့သော် အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် ထိုသို့ငယ်ရွယ်သောနတ်စစ်သူကြီးအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မည်သည့်နေရာတွင်ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

နယ်ပယ်သည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်ပျော်ဝင်သွားသည်နှင့် လျိုကျန့်လီ၏ အမူအရာမဲ့သော ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူမပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏လက်ထဲမှ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး နတ်ဘုရားဓားကိုမြှောက်ကာ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကွေးဖီ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။

စုရှောင်ယွဲ့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ပြီးသွားပြီ။"

သို့သော် ချင်ဖုန်းက ကွဲထွက်သွားသောခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တစ်ခုခုမှားနေတယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ကွေးဖီ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းသည် လေထဲမှလျိုကျန့်လီဆီသို့ပြေးဝင်သွားပြီး သူမကို ခဏတာကြန့်ကြာစေကာ အခြားတစ်ဖက်မှာမူ အောက်သို့ထိုးဆင်းလာပြီး ရှောင်ပိုင်ဆီသို့ ချွန်ထက်သောလက်သည်းများ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ထိုအရာသည် သူမ၏မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သော အရေခွံလဲနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ပုစဉ်းတစ်ကောင် အရေခွံလဲသကဲ့သို့ နီးကပ်နေသောအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်စေသည်။

သူမသည် ပိုင်ဝူတည်၏ သမီးကိုခေါ်ဆောင်ကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာဖုံးစွပ် ပုံရိပ်များထံသို့ အပ်နှံပြီး သူမ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုပြန်လည်ပုံဖော်ရန်ကူညီခိုင်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

နှစ်ဖက်ကြားမှအကွာအဝေးသည် တစ်ခဏအတွင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကွေးဖီ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် အစွန်းရောက်အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ရှောင်ပိုင်သာ ကျားဟိန်းသံကို နောက်တစ်ကြိမ်ထုတ်လွှတ်လိုက်လျှင် သူမကို သတ်ဖြတ်ရန်လွယ်ကူလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ပါးစပ်သည် အပြည့်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ဗိုက်သည် ပူဖောင်းနေကာ သူမ၏ ယခင်နည်းစနစ်များကိုနောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

မြေခွေးအမျိုးသမီးများ၏မြေခွေးမီးလျှံများသည်လည်း ကွေးဖီ၏ကျန်ရှိသောအစွမ်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

"သခင်မလေး။"

ပိုင်ရှောင်မောင်က သူ၏ပါးစပ်ထဲမှအစားအစာကို အလျင်အမြန်မျိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ကြောင်မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရှေ့သို့ခုန်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီးဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်တိုးထွက်လာပြီး အဖြူရောင် လက်အိတ်များ အထက်တွင် အဖြူရောင်မိုးကြိုးအစီအရင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် အဖြူရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုက စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖောက်ထွင်းသည့်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကွေးဖီကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် ကွေးဖီရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး လာသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူတိုင်းတုံ့ပြန်မိသည့်အချိန်တွင် ကွေးဖီသည် ပြာအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီးဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်ချီစွမ်းအင်ဖြင့် မာကျောစေထားသော ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်သည် အဖြူရောင်မိုးကြိုးပြသမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပြိုင်ဘက်ကင်းသောအစွမ်းကိုပိုင်ဆိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူသာသတိမထားမိခဲ့လျှင် အကောင်းဆုံး အခြေအနေရှိသော ဆဋ္ဌမကပ်ဘေး စက်ဝန်းမိစ္ဆာ သားရဲများကိုပင် သိသာသောထိခိုက်မှုများဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု မရေမရာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်း... မင်း..."

ပိုင်ရှောင်မောင်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့်ထစ်ငေါ့နေသည်။

ချင်ဖုန်း လှည့်ကာ မြေခွေးအမျိုးသမီးများနှင့် ကြောင်မိစ္ဆာလေး၏ အံ့ဩတကြီးအမူအရာများကို ကြည့်ရင်း အတော်လေးကျေနပ်သွားသည်။

"ငါပြောသားပဲ၊ အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျရင် ငါလှုပ်ရှားမယ်လို့။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် လျိုကျန့်လီသည် ကျက်သရေရှိစွာဆင်းသက်လာပြီး ကွေးဖီ၏ ပြာများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်သောအမူအရာကိုပြသသည်။

"မိန်းမ၊ ပင်ပန်းသွားပြီနော်။"

လျိုကျန့်လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တတိယအဆင့်နယ်ပယ်ကို ဝင်တာ အချိန်နည်းနည်း ကြာပြီ၊ ကိုယ့်အစွမ်းကိုလည်း စမ်းသပ်ချင်လို့ပါ။"

သူမပြောနေစဉ်မှာပင် ချန်းဖေးလန်၏ပုံရိပ်သည် ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင်ပေါ်လာသည်၊ သူမ၏ ငွေရောင်ဆံပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ငွေရောင်အကြေးခွံများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကွေးဖီနှင့်ခွေယန်သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိသောမိစ္ဆာများသည် သဘာဝအတိုင်း ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးကြပြီး အကျပ်အတည်းသည် ဘေးကင်းစွာဖြေရှင်းပြီးသွားသည်။

ချန်းဖေးလန်သည် မလှမ်းမကမ်းမှ ခွေယန်၏ ပြတ်တောက်နေသောခေါင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာကိုပြသည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါး၏အစွမ်းသည် မနည်းလှသော်လည်း ကျန့်လီသည် သူတို့ကို ထိုမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အစ်မကျန့်လီက သူမကို အစ်မဖေးလန် ဟုခေါ်ရန် အချိန်အတော်ကြာဦးမည်ထင်သည်။

စုရှောင်ယွဲ့က အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီမှာ အချိန်အများကြီး ကုန်သွားပြီ။ သွေးနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာတွေက မတားဆီးခင် ငါတို့ ခရီးမြန်မြန် ဆက်ကြစို့။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး အုပ်စုသည် နောက်တစ်ကြိမ်ခရီးဆက်ကြသည်။

နံနက်သုံးနာရီတွင် တောင်တန်းများကိုကျော်တက်ပြီးနောက် စိမ်းလန်းစိုပြေသောတောင်တန်းများသည် အမြင်အာရုံထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

စုရှောင်ယွဲ့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ခရီးလမ်းဆုံးသို့ ဘေးကင်းစွာနှင့်အဖြစ်အပျက်မရှိဘဲ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

"ထူရှန်းတောင်က ရှေ့မှာတင်ပဲ။ ကျွန်မ နောက်လိုက်ခဲ့ပါ။"

အုပ်စုသည် စုရှောင်ယွဲ့ နောက်သို့လိုက်ပါသွားကြသည်၊ တောင်ခြေသို့မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားမှ ကန်တစ်ခုဆီသို့ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချင်ဖုန်းအံ့ဩစရာမှာ သူမသည် ကန်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ခြေချကာ အမြင်အာရုံမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ အနီးကပ်လိုက်ပါသွားကြရာ ဝှက်ထားသောပရဒိသုဘုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ လိုက်ကြသည်။ ကန်သည် ရှင်းလင်းစွာပင် တကယ့်ကန်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ စိတ်အာရုံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရေထဲသို့ ခြေချပြီးနောက် သူတို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်တန်းများ အလယ်တွင် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။